27. Bölüm - kıskançlık

27. BÖLÜM - KISKANÇLIK

Kahveleri hazırlayıp salona döndüğümde herkes çoktan kendi arasında konuşmaya başlamıştı. Büşra'nın yüzünde birkaç dakika önceki küstah ifadeden eser yoktu. Sanki mutfakta söylediklerini ben değil de başka biri duymuş gibi son derece normal davranıyordu.

Kahveleri dağıtırken fincanını ona uzattığımda gözlerimin içine bakıp gülümsedi.

“Teşekkür ederim Kübra.”

“Rica ederim.”

Ses tonumu özellikle sakin tuttum. Onunla yarışmayacaktım. Hele ki Atakan'ın yanında hiç.

Birkaç dakika sonra kapının sesi duyulduğunda hepimiz aynı anda başımızı kapıya çevirdik.

Atakan gelmişti.

Yorgun görünüyordu ama beni gördüğü anda yüzündeki ifade değişti. Yanıma gelip alnımdan kısa bir öpücük kondurdu.

“Bekledin mi beni?”

“Yok, arkadaşların sağ olsun. Beni yalnız bırakmadılar.”

“İyi yapmışsınız.”

Atakan'ın eli belime geldiğinde Büşra'nın bakışlarının üzerimizde olduğunu hissettim. Fakat bu kez ona bakmadım bile.

Çünkü bazı insanlara verebileceğiniz en güzel cevap, onlarla yarışmaya bile tenezzül etmemektir.

Gece boyunca duyduklarımı ve büşra'yı hiçbir şekilde düşünmemeye çalıştım çünkü kendimi biliyorum eğer bir kere onlara kafayı takarsamarsam bu işin sonu hiç iyi olmaz.

Rahatlamaya ve akşam yemeğinin tadını çıkarmaya çalışıyordum masadaki herkes sanki hiçbir şey olmamış gibi gülüp eğlenip konuşmaya devam ediyordu onları suçlayamam çünkü onlar tamamen ben ve atakan'ın tarafındaydı ve büşra'yı uyarmaya çalışıyorlardı ortamın bu samimi ve sıcak havasını bozmamak için hiçbir şekilde konuşmadım ama gece boyunca atakan'ın bana olan bakışlarından büşra'nın oldukça rahatsız olduğunu fark etmiştim.

Benim yerimde başka bir kız olsa eskiden ona deli dehşet aşık olan kızı nasıl hala etrafında bulundurur diye sevgilisine bir ton azar çekerdi ama ben hiçbir zaman öyle olmadım tamam aşkından ölsem bile bir erkek için asla kendimi küçük duruma düşüremem.

Benim hayat felsefem şu yürü eğer karşılık verirse senindir biliyorum böyle söyleyince çok gavat bir insanmışım gibi bir düşünce yaratabilirim ama bir erkek için savaşmak bana göre değil o benim için savaşsın ben onun için karşılık vereyim Zaten eğer karşısındakine karşılık verirse bana olan sevgisini de sorun var demektir.

Hiçbir şekilde kötü bir şey düşünmeden akşam yemeğinin sonuna kadar Güler yüzümle atakan'ın arkadaşlarına en iyi şekilde ev sahipliği yapıp misafirperverliğimi gösterdim. Gece sana herif arkadaşları evlerine dağıldığında Atakan da onları son bir kez yolcu etmek için apartmanın girişine kadar onlarla yürümüştü ben ise hiç aşağıya inmeden salondaki ve mutfaktaki dağınıklığı toplamaya başlamıştım.

Atakan dağınıklığı sabaha bırakmayacağımı bildiği için hemen yukarı çıkmıştı ben salonu çoktan halletmiş mutfaktaki bulaşıkları sudan geçirip makineye dizmeye başlamıştım.

Mutfak oldukça sessizdi sadece nefes alış veriş seslerimiz ve çıkan tabakların gürültüsü geliyordu.

Atakan yanıma doğru yaklaştığında kolunu omzuma atıp beni kendine doğru biraz çekip saçlarıma minik bir öpücük bıraktı.

"Bir sorun mu var?"

Bir sorun var mı demesine şaşırdım çünkü gece boyunca hiçbir şey belli etmediğimi düşünmüştüm yanılmışım yüz ifadem her ne kadar bana göre normal olsa da ona göre bir sorun olduğunu göstermiş.

"Bunu da nereden çıkardın neden bir sorun olsun ki?"

"Bilmem gece boyunca biraz tuhaftın"

"Sana öyle gelmiştir ben gayet iyiyim ayrıca sen tuhaf görünüyordun yorgun falan mısın?"

"Biraz 2. dönemin ortasında yeni bir okula tayin olmak ve o formları belgeleri hazırlamak biraz zor oldu"

"Sana hak veriyorum işini bilmiyorum ama zor olmalı"

"Bayağı hem de sen kesinlikle öğretmen olma"

Şaka ile karışık söylediği sözleri kısa bir süre güldükten sonra mutfağı toplamam da bana yardımcı oluyor çok ısrar etmesine rağmen bu gece onun odasında kalmıyorum Kendi odama geçip dinlenmek istediğimi söylüyorum bana itiraz etmeyip sadece yanaklarımdan öpüp odasına çekiliyor.

Üzerimdeki kıyafetlerden kurtulup duşa girdiğinde hala aklım büşra'daydı kendine gel Kübra O senin rakibin bile değil seninle denk olabilmesi için ancak sen olması gerekiyor bu kadar takılmaya ne gerek var.

Ilık su ile birlikte gelen rahatlamanın ardından nihayet yatağıma geçiyorum yatağıma uzandığında düşünceler beni terk etsin diye farklı farklı şeyler düşünüyorum en azından bunlar gelecekte kurduğum güzel hayallerdi evet daha öncesinde hiç hayal kurmamıştım çünkü çok fazla yaşayacağımı düşünmüyorum o zamanlara göre şu an kafam çok daha dolu çünkü o zamanlar bir şey düşünmediğin için her zaman rahat bir şekilde uyurdum ama şimdi başımı ne zaman yastığa koysam gelecek kaygısı üniversite sınavı ilişki durumum yeni hayatım bunların hepsi gözümün önünden film şeridi gibi akarken uyumak çok zor oluyordu.

Yarım yamalak geçen bir gece uykusunun ardından nihayet sabah olmuştu sabah güneşi odama doluştuğunda ben üzerindeki geceliklerle salona gittim Atakan çoktan hazırlanmış salondaki birkaç eşyasını topluyordu ben bugün okula gitmeyeceğim zaten haftada en fazla 2 ya da 3 gün gidiyorum.

"Günaydın çoktan uyanmışsın"

"Evet seni de uyandıracaktım ama sonra bugün okula gelmeyeceğini aklıma geldi sana bıraktığım test kitaplarını ve konuları iyice çöz olur mu?"

"Tabii ki de hocam ayıp ettiniz"

Şaka ile karışık birbirimizle eğlendikten sonra sıcacık sarılıp dudaklarıma minik bir öpücük bıraktıktan sonra evden ayrılıyor. Hafta sonuna kadar sabahları birlikte kahvaltı yapabileceğimize dair bir umudum yok zaten çünkü o sabahları erken gitmek zorunda.

İyi ki dün akşam salonu ve mutfağı toplamışım yoksa bu sabah halsiz halimle toplamak zorunda kalacaktım biraz daha yatağımda uzanıp vakit öldürdükten sonra üzerimi değiştirip mutfağa gidiyorum güzel bir kahvaltı yaptıktan sonra hemen atakan'a söz verdiğim gibi derslerin başına geçiyorum. 2-3 saat aralıksız ders çalıştıktan sonra kapının zili çalıyor kim geldi acaba birini beklemiyordum.

Kapıyı açtığımda karşımda Bir kurye şirketi görevlisini görüyorum.

" İyi günler Kübra acar'a bakmıştım ben"

" Buyurun benim"

" Size bir paket var efendim"

" Bir şey sipariş etmedim yanlışlık olmasın"

" Gönderen kişi Atakan Çelikeren"

Atakan bana ne göndermiş olabilir ki hem aynı evde yaşıyoruz.

" Anladım teşekkür ederim"

" Şuraya bir imza alabilir miyim? "

İmzayı da attıktan sonra kurye gidince kapıyı kapatıyorum kutuyu götürüp salonun ortasındaki masanın üzerine bırakıp açıyorum inanmıyorum benim geçen hafta bahsettiğim kitapları set halinde almış gerçekten çok ince düşünceli biri.

Bahsettiğim bütün kitaplar set halinde toplam 20 kitaptan fazla. Ama Atakan şimdi ben bunları okuyacağım diye ders çalışamam yaptığın iş mi neyse bunları akşam okurum sabah da ders çalışırım.

Hemen kitapların olduğu kutuyu kitaplarla beraber fotoğrafını çekip atakan'a gönderiyorum.

"Hediyeni aldım teşekkür ederim"

"Umarım beğenmişsindir"

"Çok beğendim hayatım boyunca aldığım en güzel hediye diyebilirim"

"Benim de hayatımdaki en güzel hediye sensin"

Mesajı okurken bile yüzümde kocaman bir gülümseme ve sıcak bir his oluşuyor. Telefonu bırakıp tekrar ders çalışmaya başlıyorum atakan'ın geliş saatine yakın ders çalışmaya bırakıp mutfağa geçiyorum yemek konusunda biraz daha iyi olmuş olabilirim bu konuda da Atakan bana çok yardımcı oluyor.

Yemek yapmak tahminimden de uzun sürdü bilmeyen biri için yemek yapmak gerçekten zor olmalı nihayet bitirip mutfağı da topladığında tekrar salona geçiyorum ve nihayet atakan'ın gelmesine sadece birkaç dakika kaldı.

Herkese merhabalar arkadaşlar benim kitabım ilk defa Bir yarışmada aday olarak gösterildi sizden ricam yarışmanın paylaşıldığı bültene girip kitabıma oy vermeniz oy verirseniz gerçekten çok mutlu olurum ayrıca yeni bölümü de yazmaya devam ediyorum bugün 2-3 bölüm birden atmayı düşünüyorum. Ama lütfen kitabıma oy verin her gelen oy bir bölüm yazmam için bana çok büyük motivasyon oluyor şimdiden teşekkür ederim herkese 😊☺️🤍