5. Bölüm -yeni komşu

# 5. BÖLÜM – YENİ KOMŞU

Kitabımın bu kadar kısa sürede bu kadar ilgi göreceğini gerçekten beklemiyordum. İşin en komik tarafı ise herkesin onu okuyup beğenmesi ama kimsenin yazarının ben olduğumu bilmemesiydi.

Dün gece Atakan hocanın kitabımı beğendiğine dair bildirim geldiğinde istemsizce gülümsemiştim.

Belki de kitabıma yaptığı ilk yorum beni bu kadar şaşırtmasaydı daha uzun süre mutlu olabilirdim.

*"Yazım yanlışları olmasa çok daha iyi olabilirdi."*

Başka hiçbir şey yazmamıştı.

"Allah aşkına..." diye söylendim kendi kendime.

"Koskoca kitabı okudun, takıldığın tek şey yazım yanlışları mı?"

Telefonu yatağın üzerine bırakıp gözlerimi tavana diktim.

Tam Atakan hocadan beklenecek bir yorumdu.

Yoruma cevap yazmayı düşündüm ama vazgeçtim. Kim olduğumu bilmeden yaptığı yorumları okumak çok daha eğlenceliydi.

Telefonumu sessize alıp ışığı kapattım.

Yarın yine okul vardı.

---

Sabah alarmın sesiyle gözlerimi açtım. Sabah insanı değilim o yüzden her zaman geç kalırdım derslere. Bu gün de olduğu gibi.

Her zamanki gibi isteksizce hazırlandım. Çantamı omzuma atıp evden çıktım. Okul bahçesi yine her zamanki gibi kalabalıktı.

Koridorlardan geçip sınıfa girdim.

En arka sıradaki yerime otururken zil çaldı.

Birkaç saniye sonra Atakan hoca sınıfa girdi.

"Günaydın arkadaşlar."

"Günaydın hocam."

Yoklamayı aldıktan sonra tam derse başlayacaktı ki ön sıralardan biri heyecanla elini kaldırdı.

"Hocam, dün bahsettiğimiz kitabı okudunuz mu?"

Sınıftaki herkes merakla Atakan hocaya döndü.

"Evet, okudum."

"Nasıldı hocam?"

Atakan hoca birkaç saniye düşündü.

"Kurgusu başarılıydı. Olayların akışı okuyucuyu sıkmıyor. Karakterlerin duyguları da doğal hissettiriyor."

Sınıftan memnun sesler yükseldi.

"Ben demiştim!"

"Efsane kitap ya."

"Yeni bölüm gelsin diye sürekli uygulamaya bakıyorum."

Atakan hoca konuşmasına devam etti.

"Tabii bazı yazım yanlışları dikkatimi çekti. Düzeltilirse çok daha başarılı bir eser olabilir."

İçimden derin bir nefes verdim.

"Yine yazım yanlışları..."

Sınıfta herkes kitabı övmeye devam ediyordu.

"Ben iki gecede bitirdim."

"Şu an uygulamadaki en iyi kitaplardan biri bence."

"Karakterler aşırı gerçekçi."

"Kesin ileride basılır."

Konuşmaları dinledikçe gülmemek için kendimi zor tutuyordum.

Hiçbiri, öve öve bitiremedikleri kitabın yazarının sınıfta, en arka sırada oturduğunu bilmiyordu.

Dayanamadım.

"Bence o kadar da güzel değil."

Dedim oldukça umursamaz bir tavırla.

Bir anda sınıf sessizliğe gömüldü.

Herkes bana döndü.

"Neden?"

Omuz silktim.

"Abartılıyor bence."

"Nasıl yani?"

"Ben o kadar etkilenmedim."

"Şaka yapıyorsun herhalde."

"Yok."

"Yazım dili de çok iyi değil."

Atakan hoca sakin bir ifadeyle,

"Yazım yanlışları konusunda haklı olabilirsin." dedi.

Ama sınıf hemen itiraz etmeye başladı. İşte bu daha da komikti çünkü hem kitabım övülüyor hem de gömülüyordu.

"Hocam olur öyle şeyler."

"Önemli olan hikâye."

"Ben karakterlere resmen bağlandım."

"Bence şu an en iyi kitaplardan biri."

İçimden kahkaha atmak geliyordu. Kafamı öne eğip gülmemi biraz tutmaya çalıştım.

Kendi kitabımı kötüleyip insanların onu savunmasını izlemek...
O kadar komik ki şu an komedi filmi izliyormuş gibi hissettim.

Gerçekten tuhaf ama eğlenceliydi.

Ders kaldığı yerden devam etti. Ders boyunca gözlerim hep atakan hocanın üzerindeydi onu izlemem biraz tuhaf ama neden böyle davrandığımı da bilmiyorum ve ben ne zaman ona baksam onun da gözlerinin benim üzerimde olduğumu fark ediyorum.

Bana olan bakışlarında nedense hep bir samimiyet arıyorum aslında bana bakan herkesete bunu bekliyorum ama hiç bir zaman bulamadım bu samimiyeti tıpkı bu gün bulamadığım gibi.
---

Okul çıkışında doğruca eve geldim.

Üzerimi değiştirip saçlarımı gelişigüzel topladım.

Mutfaktan kendime soğuk bir meyve suyu alıp odama geçtim.

Telefonumu elime aldığımda yine onlarca bildirim vardı.

Okunma sayısı biraz daha artmıştı.

Yorumlarda herkes yeni bölümü soruyor, karakterlerle ilgili tahminler yürütüyor, sonun nasıl biteceğine dair birbirinden ilginç teoriler yazıyordu.

"Hayal güçleri benden bile geniş."

Daha fazla insanları bekletmemek adına ve yeni komedi filmleri izlemek adına yeni bölümü hemen yazıp paylaştım paylaşır paylaşmaz birçok okunma ve beğeni geldi yorumları saymıyorum bile hepsine daha sonra bakarım hepsini tek tek okumak kimin ne yazdığını bilmek ertesi gün yazanların ne tür şeyler söylediğini dinlemek çok daha eğlenceli oluyor.

Gülerek telefonu yatağa bıraktım.

Soğuk meyve suyunun karnımı doyurmayacağını anladığımda yemek yapmak zorunda kaldığımı fark etmiştim ama maalesef ki mutfakta yemek yapabileceğim herhangi bir malzeme yoktu gerçekten anneme inanamıyorum duvarlık içinde yokluk yaşatan bir kadın işlerinin çok yoğun olduğunu söyleyip hiçbir zaman market veya pazar alışverişine çıkmazdı ben de sırf onu inat olsun diye hiçbir zaman çıkmadım elinde sonunda market alışverişini yapıp getirecekti o güne kadar da hiçbir şey almayacağım sadece kendimi doyurabilecek kadar bir şeyler alsam yeterlidir benim için.

Kirli bardağımı tezgahın üzerine bırakıp üzerime deri ceketimi giyip marketin yolunu tuttum bu kombinle markette kesin çok yakışıklı bir çocukla karşılaştırım olsun bence doğal kızdan hoşlanıyordur bu tür şeyleri düşününce içimden gülmek geldi ama yüzümdeki ciddi ifadeyi koruyarak market raflarının arasında boş boş dolanarak en son sıradaki makarnalardan sadece bir paket alıp kasaya yöneldim.

Eminim bana fakir muamelesi yaparlar sadece bir paket makarna aldım çünkü kremalı makarna beni bu gecelik idare eder diye düşünüyorum.

Ödemeyi yaptıktan sonra bir de fırına gittim iki ekmek aldım biri bana biri anneme yer mi bilmiyorum ama ben yine de onu düşünüyorum o beni her ne kadar yok saysa da.

Eve dönerken karşı apartmanın önünde bir nakliye kamyonu gördüm bu apartman ve bizim apartman bir ev sahipleri aynı burada bildiğim kadarıyla sadece boş bir tane daire vardı sanırım ona da yeni bir taşınıyor.

Normalde olsa ilgimi çekmezdi ama izlemeye devam ettim acaba taşınan kim çocuklu bir aile mi yeni evli bir çift mi yoksa tek başına yaşayan herhangi biri mi bunu birazdan öğrenirim muhtemelen.

Apartmanın önüne yaklaşan siyah aracı görünce sanki bir yerden tanıyormuşum gibi geldi evet evet ben bu aracı daha önce gördüm biraz daha izlemeye devam ettiğimde aracın içinden çıkan kişinin atakan hoca olduğuna inanamadım ne yani tam karşımıza mı taşınıyor?

Ben izlemeye devam ederken o çoktan beni görmüştü ve onu izlediğimi fark etmişti hiçbir şey olmamış gibi eve gitmek isterdim ama beni gördüğü için mecburen selam vermek zorundayım.

Istemesem de yürüyerek yanına gittim yüzüme sahte ama sıcaklık yayan bir gülümseme ekleyerek selam verdim.

" iyi günler hocam siz mi taşınıyorsunuz buraya?"

"Evet sen buralarda mı oturuyorsun?"

"Evet hemen şu apartman ev sahiplerimiz aynı"

"Tesadüf mü Kader mi?"

"Bilmem çokta önemli değil sanırım"

Dedim oldukça umursamaz bir tavırla ama k gayet ciddiydi.

"Neyse mahallemize hoş geldiniz"

"Hoşbuldum"

"Tutmıyayım sizi kolay gelsin"

"Sağol"

Dedi yine o soğuk haliyel tam giderken dudaklarından dökülen cümleler beni ona döndürdü.

"Şu herkesin bahsettiği kitap sana göre nasıl?"

Gerçekten sadece benim düşüncelerimi merak ettiği için mi soruyor yoksa genel bir sorunu sordu.

" ben zaten fikrimi sınıfta belli etmiştim bugün bence abartılıyor"

" aslında bayağı profesyonelce yazılmış açık konuşmak gerekirse ben beğendim her ne kadar diğerleri gibi heyecanlı olmasam da yeni bölümü ben de merakla bekliyorum"

" O zaman merakınızı gidermek isterim hocam çünkü yeni bölüm geldi yazar her kimse yeni bölümü atmıştı"

"Yeni bölümden haberin varsa demek ki kaydetmişsin?"

" evet kaydettim bakalım herkesin öve öve bitiremediği kitabı sonuna kadar kimler okuyacak sırf onu merak ettiğimden"

" ilginç bakış açını sevdim"

Ilginç olan bakış açımı yoksa ben miyim hocam gerçekten benimle konuşmaya devam etmek istediğiniz için mi konuyu uzattınız yoksa sadece lafın gelişimi anlattınız bunları?

Cevabını bilmediğim soruları kendime saklayarak apartmanın kapısından giriş yaptım ben gidene kadar arkamdan bakıyordu çünkü apartmanın cam kapısından onun yansımasını görebiliyordum vay be ilk defa arkamdan bu kadar uzun süre bakan olmuştu.