19. Bölüm -kaybedilen zaman

#19. BÖLÜM - KAYBEDİLEN ZAMAN

Şu an ne yaptığımın farkındayım yanlış olduğununda farkındayım ama pişman değilim her ne kadar yasak bir aşk yaşasak da her ne kadar kapalı kapılar ardında bir araya gelip saatlerce bir birimizin olsak da ben bunun için bir pişmanlık ya da utanç duyuyorum aksine hayata tekrar umutla baktığım için mutluyum. Atakan bana yeni bir yaşama sebebi oldu. Onun sayesinde artık kendimi gelecekte bir yere koyabiliyorum artık ölümü değil yaşamayaı düşünüyorum yarın için planlar kuruyor geleceğe dair bir umut yaşatıyorum içimde.

Ama bu güzelliğin bir de perde arkası bar herşeyin olduğu gibi bununda karanlık bir tarafı var ve ben ilk defa hayatımda birini kaybetmekten ölümüne korkuyorum. Ya ayrılırsak? Ya bizim birlikte bir geleceğimiz yoksa? Ya o hayatımdan çıkarken açtığı kapıları kapatıp tekrar karanlığa mahkum kalırsam?

Saçmalama Kübra sen bir erkeğe hayatını bağlayacak biri değilsin ikincisi o benden asla vazgeçemez.

Yine de bütün bu düşünceleri kendime sakladım çünkü biliyorum eğer bir kere bu konuşma geçerse bir şeylerin ters geleceğinden eminim. Yatağıma uzanmış tavanı seyrediyordum ev ilk defa bu kadar sessizdi sanırım artık ev bile sadece bana ait olduğunu anlamıştı annem gideli günler olmuştu ve ben sanırım atakan'ın yanına gitmesem yalnızlıktan ve kimsesizlikten kafayı yerim. Buna alışkın olmam gerekiyor çünkü ben neredeyse her zaman böyleydim ama neden bu kadar tuhaf hissediyorum ben de bilmiyorum.

Okulun açılmasına zaten çok bir şey kalmamıştı sadece bir iki gün falan kalmıştı neyse en azından okul açık olduğu için gündüzlerimin çoğu gidecek akşam da uyuyacağım için çok bir sıkıntı olmayacak benim için.

Bu arada kaç gündür uygulamaya girmediğimi fark ettim bir bakalım neler olmuş lan yuh 1.000'in üzerinde nasıl bildirim gelebilir ki?

" yazar öldü galiba"

" yeni bölüm artık gelsin beklemekten öleceğim"

" Neden yeni bölüm gelmiyor"

Bunun gibi bir sürü yorum vardı. Tabii bir de kitaba yeni başlayıp güzel yorum atanlar ve beğenenler vardır şu an aklıma hiçbir şey gelmiyor ben o kitabı bir anlık boşlukla mutsuz olduğum zamanlarla yazmıştım ama şu an aklıma hiçbir şey gelmediği için yazacak bir şey bulamıyorum sanırım kitaptaki karakter de artık benim gibi mutlu olabilir.

Ona göre bir bölüm yazdım daha doğrusu birden fazla bölüm yazdım. Orta çağ'da benim hayatımı anlatan bir prensesi anlatıyordum yazdığım birkaç bölümde prenses'in hayatına bir prens giriyor ve onu çok mutlu ediyor buna göre yazıp yazım hatalarını düzelttikten sonra paylaştım toplamda 3 bölüm yazdım gelen bildirimleri tahmin edebiliyorum ama girip bakmadım birkaç saat sonra girip hepsine bakmak daha eğlenceli oluyor.

Telefonu yatağının üzerine bırakıp duşa girdim uzun bir süre duşta kaldım. Duştan çıktıktan sonra telefonu elime alıp baktım neler var diye ama Atakan dan gelen mesajı görünce hemen cevap yazdım.

"Bu gece bana gelmiceksin sanırım kaç gündür doğru düzgün görüşemiyoruz"

"Bu gece de sen benim misafirim ol hem hasret giderirsin"

Azgınca yazdığım bu mesajdan sonra ne olacağını az çok tahmin edebiliyorum şimdiden vajinma da bir ıslanma oldu bile.

"Hemen geliyorum"

"Bekliyorum"

Telefonu bırakıp üzerimi giyecektim ki Vazgeçtim zaten üzerimdekileri bir kaç dakika sonra Atakan çıkartıcak niye bir kere zahmet etsin ki bornozla kalayım.

Kapının zili çaldığında ben bornozun önünü bilerek biraz açtım göğüs dekoltesi vermek için çok yaramazsın Kübra.

Kapıyı açtığımda gözlerindeki ışık olacaklarım habercisiyidi.

"Umarım kapıya gelen herkese böyle değilsindir"

"Sadece sana özel "

"Hımm hoşuma gitti "

Elinden tuttuğum gibi içeriye çektim kapıyı kapatır kapatmaz dudaklarımdan öperek bütün vücudumu nazikçe okşamaya başladı.

"Sen çok acımasızsın"

"O niyeymiş?"

""Sana karşı koyamadığımı bildiğin halde kaç gündür kendine yaklaştıemıyorsun da ondan "

"Ama bana hak ver çok canımı acıttın ağrısı ancak geçti "

"Bu sefer daha nazik olucam merak etme "

Diyerek yanağımı okşarken çoktan beni kolları arasına almıştı.

"Ya da dur bu gece de seni rahat bırakıyorum"

"Neden?"

"Çünkü bu gece eğlenicez "

"Nasıl bir eğlence"

"Külube gidelim diyorum seni dans ederken görmek istiyorum "

"Olur ama bana sözün var unutma yoksa kendimi tatmin etmek için başka bir yol bulurum"

"Merak etme seni ancak ben boşaltırım ayrıca bu kadar yaramazlık iyi değil "

"Ama sadece sana öyle"

"Güzel üstünü değiştirmek için 10 dakikan var "

"Belki sen de benimle gelmek istersin?"

"Hiç sormicaksın sandım"

Çapıknca güldükten sonra elinden tutup yatak odama götürüyorum.

"Odanı daha pebme hayal etmiştim"

"Pembe mi hiç benlik değil"

Yatağıma oturduğunda derince bir nefes alıp herşeyin kokusunu içine çekiyor.

"Senin gibi kokuyor burası çiçek bahçesini andırıyor sensiz olduğum yıllar kaybedilen zaman gibi keşke daha erken bulsaydım seni"

"Keşkeler yerine artık iyilikler var"

Dolabımdaki ilk elbiseyi üzerime giymek için bornozumu çıkarttım. Dehşet verici şekilde baştan aşağı beni inceliyordu. Alt dudağını ısırıp derince yutkundu. Elbiseyi üzerime geçirip nasıl olmuş diye ona döndüm.

"Evet nasıl bu?"

"Çok güzel ama bunu yanlız benimleyken giyebilirsin bu gece için uygun değil"

"Neresi uygun değil?"

"Hem kısa hem de göğüs dekoltesi var delirtme beni bu olmaz"

"Çok kıskançsın"

"Sen daha kıskanç Atakanı görmemişsin"

Fazla inatlaşmadan diğer elbiseyi giydim onuda beğenmedi böyle böyle 5-6 tane denedim hepsine bir bahane buldu en son bu sonuncusu diyerek dolabın kapağını kapattım buna da ırım kırım etti ama kabul etmek zorunda kaldı.

Evden çıkıp kulübe gitti tıklım tıklımdı bizi tanıyan biri umarım yoktur. Etraf loş ışıkta olduğu için insanların yüzü çok seçilmiyor umarım bizi tanıyan yoktur ya.

Kalabalığın içinden el ele geçip ortalara bir yere gidiyoruz hareketli müzikle birlikte deli gibi dans ediyoruz yarım saat boyunca. Barın olduğu tarafa geçtiğimizde Atakan içicek bir şeyler alıp geleceğini söylüyor. Bende yüksek bar sandalyesine oturup beklemeye başlıyorum.

Bir iki dakika sonra belimde bir el hissettim önce Atakan olduğunu sanıp tepki vermedim ama gördüğüm kişinin atakan olmadığını farkedince hemen geri çekildim.

"Ne yapıyorsun ya sen?"

"Selam buraya senin gibi güzel kızlar az gelir cennetten falan mı düştün?"

"Bir git ya rahat bırak beni"

"Ne kızıyorsun ya eğlenmeye geldik hem tek başına kalmanı tavsiyeler etmem"

"Bak uza kötü olur"

"Sinirlisin sen ama sinirini alırım ben yukarıda odalar var gidelim mi bir tanesine"

Diyerek saçıma dokunmaya çalıştı ittirerek geri çekildim.

"Defol başımdan"

Ben adamdan kurtulmaya çalışırken Atakan geldi.

"Ne oluyor burda?"

"Bir şey yok canım bende senin yanına geliyordum"

"Hayırdır sen?"

"Karışma birader ben kızla eğleniyorum"

"Lan seni öldürürüm sevgilim lan o benim"

"Sevgilin gayet de bana yakın davrandı benden hoşlandı"

"Yalancı sen beni resmen taciz ettin"

Atakan daha fazla dinlemeden adamın suratına kafa attı adam yere yapıştı ben de ayırmaya çalıştım ama olmadı adam ayağa kalkıp Atakan a yumruk attı ne kavga büyüdü. Araya girmeseler belki de daha kötüsü olucakt neyseki kavga bitti.

Atakan öfke ile dışarı çıkıp arabaya bindi sinirli olduğu için ve kaşı patladığı için hiç bir şey demedim yol boyunca konuşmadık sadece direksiyonu nasıl sıktığını izledim durdum. Evin önüne gelip içeri girdiğimizde patladı.

"Sana o elbiseyi giyme dedim"

"Elbise ile ne alakası var?"

"Çok alakası var"

"Var çok alakası var"

Konu uzamasın diye cevap vermedim karşındaki yaraya dokundum sanırım canı acıdığı için geri çekildi.

"Çok acıyor mu?"

"Yok "

"Neden böyle davranıyorsun ki?"

"Şu olanlara bak ya"

"Tamam da neden benim suçum gibi davranıyorsun ki?"

"Sana kıskanç olduğumu söyledim "

"Kulübe gitmek isteyen sendin"

"Yani benim suçum mu?"

"Suçlu olan o pislik herif"

"Dikkat çektin ama"

"Sana inanamıyorum ya gerçekten iyi ol diye yanında oluyorum ama yaptığına bak"

Cevap vermedi daha da sinir oldum gerçekten bu mu yani?

"Sanırım gitsem iyi olucak"

Sadece bakmakla yetindi cevap vermeden kapıyı sertçe çarpıp çıktım ama gitmeyi hiç istemiyordum.

Sokağın ortasında durup baktım apartmana ama arkamdan gelmedi o kadar sinir olup üzüldüm ki arkama bakmadan eve gittim.