35. Bölüm - artık iş arkadaşıyız

35. BÖLÜM - ARTIK İŞ ARKADAŞIYIZ

Normalde olsa günün sonunda üzgün olurdum çünkü onunla görüşebilme fırsatım azalmış olurdu ama şu an sevinçten resmen havaya uçmak üzereyim çünkü biz artık onunla yani atakan'la aynı okulda çalışacağız tabii henüz onun bundan haberi yok duyduğunda acaba ne tepki verecek çok merak ediyorum.

Bütün gün kitaplar hakkında konuşmaktan kitap imzalamaktan fotoğraf çekilmekten gerçekten çok yorulmuştum neyse ki gün bitmişti ben de eşyalarımı toparlayıp yavaştan okuldan çıkıyordum öğrenciler dibimden ayrılmak bilmediği için okuldan herkesten sonra çıkmak zorunda kaldım birkaç öğretmen ve temizlik görevlisi dışında pek kimse kalmamıştı.

Çantamı aldığım gibi okuldan çıktım. Okulun bahçesinde arabasının önünde duran atakan'ı gördüm tam arabaya biniyordu ama benim geldiğimi görünce binmekten vazgeçti yüzünde anlam veremediğin bir ifade ve mutluluk belirtisi vardı sanki.

"Bugün de bitti seni görmek için başka ne bahaneler uyduracaksın"

"Yani normalde olsa üzgün olduğum için sana cevap vermezdim ama şu an gerçekten çok mutluyum biz artık iş arkadaşıyız"

Tabii ki de inanmadığı için hafif sarıldı hatta neredeyse kahkaha atıyordu.

"Gerçekten başka bir şey bulamadın mı?"

"Şaka yapmıyorum okulun bilişim teknolojileri ve bilgisayar dersine giren öğretmeni eksikmiş ben de yarım dönem yine yapabileceğimi söyledim yarın da belgemi çıkartıyorum. Birdenbire değişti tek kaşı havaya kalktı elbette buna sinirlenmişti ama öfkesini belli edemeyecek kadar da akıllı bir adam.

" Demek öyle eninde sonunda istediğine ulaştım ama kafanda kurduğunu hayaller gerçekleşmeyecek"

" Atakan ben biliyorum benden vazgeçmediğini sen de biliyorsun ve biz elinde sonunda barışacağız"

Bir adım yaklaşıp yüzüme doğru eğildi gözlerimin içine dimdik bakarak söyledi bu söylediklerinde sanki yılların öfkesi vardı.

" O dediğini kafandan çıkar tamam mı öyle bir şey olmayacak hayatımdan çıkıp gitmeni söylemiştim"

" Ben de sana gitmeyeceğimi aşkım için savaşacağımı söylemiş"

Cevap vermedi sadece anlam veremediğin bir ifade takınıp arabasına binip gözden kayboldun ben de vakit kaybetmeden taksi çağırıp eve gitmek için yola koyalım her gün taksiyle gidip gelemem bir araba bulmaya ihtiyacım var.

Birkaç tanıdığı arayıp haber verdim yarın için bana bir araba ayarlayacaklardı birkaç gün onunla idare edeyim hafta sonunda bir tane alırım artık bu konuda pek bir bilgim yok umarım beni kazıklamazlar neyse bilen birilerini götürürüm artık yanımda.

Eve geldiğimde kazandığımı düşündüğüm küçük zaferle etrafta sevinirken yapmam gereken tonla iş olduğu geldi aklıma.

Şu an uygulama üzerinden devam eden aktif kitabıma yeni bölüm atmak zorundayım çünkü insanlar bölüm bekliyor ve ben artık popüler bir yazar olduğum için kafama göre bölüm atmamazlık yapamam neyse ki bölümleri önceden yazmıştım ve her gün bir tane atacağım.

Bilgisayarın başına geçip yazdığım bölümde bir hata veya eksik var mı diye kontrol ettim birkaç düzenleme yaptıktan sonra da bölümü paylaştım bilgisayarı kapatıp odama geçip üzerimi değiştirdim Güzel bir duş aldıktan sonra saçlarımı kurutup mutfağa geçtim.

Yemek yapma konusunda hala beceriksiz olduğum için bu gece de dışarıdan söyleyeceğim neyse bir ara öğrenirim artık.

Yemeğini beklerken atakan'ın Instagram hesabına bakmaya karar verdim tabii ki de hesabının gizli olduğunu bildiğim için ve kendi hesabımdan istek atarsam da kabul etmeyeceğini bildiğim için istek atmak gibi bir saçmalık yapmadım ya da fake hesap açıp ona istek atmak gibi bir saçmalık.

Keşke gizli hesaplara bakmanın bir yolu olsaydı o zaman kimi takip edip etmediğini görebilirdim rahat olduğu tek şey şu an bir sevgilisinin olmaması.

Bu tür şeyleri düşünerek yemeğini yedikten sonra yarınki ders programına bir göz gezdirdim bilişim teknoloji dersi çok olmadığı için haftanın her gününe bir sınıf için koymuşlar günde bazen 2 sınıfa birden ders verdiğim de oluyormuş neyse başladık bir işe devamını getirelim öğretmenlik bana göre değil hele ki listedeki ergenlik çağındaki çocuklara ders vermek hiç bana göre değil. Bu biraz zor olacak ama istediğim elde etmek için buna katlanmak zorundayım düşünüyorum da lisedeyken agresif Ergen Halime Atakan nasıl katlanıyor ya gerçi bana aşıktı o ayrı mesele.

Bu tür şeyleri düşünürken onunla yaşadığımız güzel onlar gözümün önüne geldiğinde gözlerim dolu dolu oldu ağzımdaki lokmayı bitirmeden iştahım kesildi boğazında bir yumruk var sanki ağlamak istemiyorum.

Benim bir nefes alıp oturduğum yerden kalkıp odama gittim. Loş ışık altında uyumak hiç bu kadar zor olmamıştı. Benimki de laf 14 yıldır doğru düzgün uyuyabildiğimi söyleyemem her gece bölükörfçüktü ve şimdi daha iyi anlıyorum ki ben atakan'ın yanındayken hep daha mutluydum en azından onunla birlikte uyuduğum geceler huzurluydum ve uykum hiç bir şekilde bölünmüyordu.

Bir sağ tarafa bir sol tarafa döne döne nihayet sabah olmuştu Güneş yüzünü göstermeye başladığıı an yataktan fırladım. Sanki okulda binlerce erkek öğrenci bir sürü erkek öğretmen yokmuş gibi sadece Atakan varmış gibi süslenmeye başladım tamam vallahi var güzel kızım ama süslenmek de bana ayrı bir yakışıyor.

Saçlarımı yapıp makyajımı da hallettikten sonra zaten Yavaş yavaş okul saati gelmeye başlamıştı. Çantamı ve diğer eşyalarımı da alıp evden çıktığımda sağ olsun arkadaşlar da arabayı getirmişlerdi.

Hadi bakalım doğru düzgün araba kullandığım da yok da umarım kaza falan yapmam.

Yol boyunca birkaç trafik kuralına çiğneyip birkaç kişiden de küfür yedikten sonra nihayet okula varmıştım ya ne yapayım size biraz anlayışlı olsanız ölür müsünüz belki araba kullanmayı bilmiyorum olamam ama gerçi onlar tatilde bilmiyorsan kullanma kardeşim.

Okul bahçesine girdiğimde tabii ki de dünkü ilgi hala vardı evet yazar olduğum için art arda aynı okula 2 gün gelmem beklenmiyordu. Öğrencilere telefon toplandığında ne açıklama yapmam gerektiğini düşünüyordum neyse ki okulun haberlerinden anons geldiği için hepsi bahçede tek sıra olmak zorunda kaldı ben de diğer öğretmenlerin yanına gidip Atakan henüz gelmemişti gözlerim etrafta onu arıyordu.

Elbetteki bütün okullar her yeni gelen öğretmen için acaba ama ben yazar olduğum için aynı zamanda bilgisayar mühendisi olduğunuz için ve bu kadar ilgi gördüğüm için tabii ki de bir açıklama yapmak zorunda kaldı.

Ben tabii müdürün söylediği hiçbir şeyi dinlemedim çünkü hala gözlerim atakan'ı arıyordu anons bitip öğrenciler yavaş yavaş içeriye girmeye başladığında atakan'ın arabası bahçe kapısından içeri girdi.

Atakan oldukça soğuk tavırlarla arabasından inip üzerindeki kombini sanki göstermek istercesine havalı bir yürüyüş yapıp elimizden geçip gitti hadi beni geçtim diğer iş arkadaşlarına niye günaydın demiyorsun bir selam vermiyorsun.

Var ya benim adım da Kübra ise sen yine benim kapımda yatıp kalkacaksın tamam ben çok büyük bir hata yapmış olabilirim ama bunu düzelteceğim ve sen de böyle davrandığına pişman olacaksın Atakan bey.

(Arkadaşlar herkese merhaba bu kitabın bildiğiniz üzere Ban yedi ve tahmin edin neden Ban yemiş kıskancın biri yine gidip şikayet etmiş yani anlamıyorum kitap kalmadı da benim kitabıma mı şikayet ediyorsunuz. Gerçekten yapılan çok ayıp bir şey daha önce de yüz bin okula kitabın Ban yedi neyse bunları konuşmak istemiyorum kitap aktif olarak tekrar yayında yılmadım vazgeçmedim kitabımı geri aldım buradan da beni şikayet eden herhangi birine söylüyorum istediğin kadar şikayet et ben yine kitabımı geri alırım)