1. Bölüm yeni bir okul

1. BÖLÜM YENİ BİR OKUL

yeni bir okul benim için ne anlam ifade ediyor tabiki de hiç bir şey aslında uzun zamandır hayatım da olan şeyler benim için pek bir şey ifade etmiyor. Yalnızlık ve kimsesizlik artık can yakmıyor bundan kaçmayı öğrendim çünkü. Bazen uzun uykulara dalarak bazen de canım çıkacak kadar koşarak.

Bir annem babam var evet ama hayatımda bir hayalet gibi yaşamaya devam eden iki insan gibiler. 4 yıl önce boşandılar o günden sonra toplasan 5 kere falan gördüm babamı annem ise aynı evde olduğumuz ama beni yok sayıp kendi yaşamına devam eden bir kadın.

Bazen öfkesine yenik düşüp canımı yakan beni mevsim hava farketmeksizin kapının önüne koyan bir kadın. Böyle biri olduğu için onu suçlamıyorum ben bile kendimden bu kadar nefret ederken başkasının beni sevmesini bekleyemem ki.

Her gün ölmek için dua ettiğimi ama yinede yaşayıp her nefes alışımda bin bir sabır çektiğimi bu hayatta neden var olduğumu düşünerek geçirdiğimi ve bu berbat dünyaya bir de beni getirdikleri için anne ve babamdan nefret ettiğim de doğrudur.

Bu gün yeni okulumda ilk günüm olacak eski okulumdan bir hafta önce kovulmuştum artık okulum rehberlik servisi beni görmek istemiyor müdür de okulunda başka vukat istemiyor haklı ben de olsam okulumda benim gibi bir öğrenci istemem.

Son kez üzerimdeki gömleği düzeltirken annem arkamdan geçiyor her zamanki o aşağılayan ve küçümeseyen bakışları üzerimde ben buna alışkınım aslında. İmalı bakışlarından da belliydi beni rencide edecek bir söz söyleyeceği. Zaten çok da gecikmedi söylemekte.

" en kısa sürede bu okuldan da atıl da beni herkese rezil et tamam mı terbiyesiz edepsiz"

Dedi sitem dolu isyan sözlerinin arkasında saklanan nefreti her ne kadar yalanlasa da ben görebiliyordum. Umrumda olmamıştı aslında çünkü bu onun her gün söylediği sözlerden yalnızca birkaçıydı bugün siftahı daha saat 7.30'da yaptı ama ama akşama kadar devam eder.

Eski okulumda iki buçuk ay okuyabilmiştim yalnızca sonrasında atıldım tabii. Izmir'in soğuk sokaklarında yeni okuluma gitmek için adımlarımı hızlandırmadan devam ediyordum yoluma. Çok da önemli değildi aslında gideceğim yer ne de olsa benim için bir gelecek yoktu çok fazla yaşayacağını düşünmemiştim bugüne kadar birkaç yıl sonra belki de bir yıl sonra ölüp gideceğim bundan eminim

İzmir'in kasvetli havasının içinden geçerek dar sokaklardan ilerleye ilerleye yeni okulumu buldum. Eski okulumdan biraz daha büyüktü sanırım burada disiplin başta gelen bir yer izmir gibi bir şehirde disiplinin olduğu okullar nadir görülür tüm türkiye tarafından çivisi çıkmış şehir olarak bilinir izmir haksız da sayılmazlar aslında.

Yüksek duvarların geniş demir kapıların olduğu bir okuldu kapıdan içeriye girip hızla bahçeden ilerleyerek okula giriş yaptım tabii bu okul büyük olduğu için herkesin herkesi tanıması mümkün değildi. Etrafındaki bakışları aldırış etmeden müdür odasını aramaya koyuldum.

Müdürün odası tamamen otoriteyi ve disiplini gösteren bir yerdi. Başlı başınca uzanan bir kitaplık ve kitaplığın yanındaki boş raflara okulun futbol veya voleybol takımının kazanmış olduğu kupalar müdürün kendi şahsına ait plaketler ve onun gibi birçok ödül daha.

Sanırım bu okul disipline ve iyi bir seviyeye gerçekten önem veriyor zaten öyle olmasa benim öğrenci raporumu gördükten sonra yüzü şekilden şekile girmezdi bu adamın sanırım beni okulunda istemiyor haklı kim olsa istemez.

Elindeki rapora detaylıca baktıktan sonra önüne yavaşça bırakıyor gözlüğünün üstünden bana bakarak baştan aşağıya süzüyor beni.

" seninle açık konuşacağım kübra bu okulda disiplin her şeydir önceki okulunda yaptıklarını benim okulumda yapamazsın öncelikle onu bir anlaman gerekiyor"

Dedi oldukça ciddi ve anlaşılır bir dilde. Gözlerimi yerdeki fayansların zemininden kaldırarak bir hizaya getirerek gözlerimizi birleştirdim bakışlarımız aynı noktada keş kesiştiğinde beni de ciddiye alabileceğini düşündüm.

"Merak etmeyin sorun çıkarmadan mezun olucam kimsenin başını ağrıtmak gibi bir derdim yok"

"Güzel göze batmadığın sürece iyi anlasıcaz seninle"

Dedi üstünlüğünü belli ederek.

"Sınıfım nerede "

Dedim oldukça sabırsız bir şekilde 3. Katta koridorun sonundaki sınıfmış burda işim kalmadı.
Odadan çıkıp merdivenlere yöneldim ağır adımlarla merdivenleri çıktıktan sonra koridor boyunca yürüyerek sınıfa ulaştım. Ders henüz başlamadığı için herkes kendi halinde takılıyordu. Geldiğimi kimse farketmedi bile.

Sessiz bir şekilde sınıf arkadaşlarımın arasından geçerken bir yandan da onları inceliyordum. Cam kenarında oturan üçlü kız gurubu muhtemelen sınıfın popüler kızlarıdır saçını boya ile sarıya çevirip eteği nerdeyse götüne kadar çeken beyin takımıdır. Kısa süreliğine göz göze geldiğimizde de anladım bununla bir şeyler yaşayacağımızı.

En önde oturup kafasını kitaptan kaldırmayan inek öğrenci bağıra çağıra akşam ki halı saha kadrosunu kuranlar serseri grup arka sıra kimse ile ilgilenmeyen dışlananlar orta sıra çok çözemedim en önden bir arkası hoca yalakası.

Bir kaç dakikalık gözlem yetti kimin ne olduğunu anlamaya. Etrafa göz gezdirdikten sonra arka sıralardan birine ilerleyip sanki sandalye yetmiyormuş gibi sıranın üzerine çıkan kepçe kulaklı oğlana burası boş mu diye soruyorum. Sohbetinin bölünmesinden oldukça rahatsız olup yarım ağızla boş diyerek tekrar arkadaşları ile bağıra çağıra konuşmaya başlıyor.

Öğrenci zili ile birlikte herkes yerine geçmeye başladı sınıfta bir uğultu yükselirken kızların ağzından düşmeyen övgü sözlerinin hangi hoca için olduğunu anlamaya çalışıyordum.

Kızlar ayıla bayıla anlatıyorsa yüksek ihtimalle genç bir hoca. Öğretmen zili de çalınca nihayet dillerden düşmeyen o öğretmen giriyor sınıfa.

Saygıdan ayağa kalkarken onu inceleme fırsatı buluyorum. Övülme konusunda haklı aslında uzun boyu belirgin kasları yakışıklı yüzü keskin yüz hatları oldukça dikkat çekici bir adam ve de genç.

Bir kaç Saniyelik göz göze gelmenin ardından güler yüzü ile oldukça nazik bir şekilde oturun deyip öğretmen masasına geçiyor. Sınıf defterine bir kaç saniye göz gezdirdikten sonra tekrar ayağa kalkıp ileri geri bir kaç adım atıyor. Kızların hayranlık bakışları erkeklerin boş bakışları arasında göz gezdirirken gözleri bana takılıyor.

"Yeni biri katılmış aranıza "

Dedi güler yüzüyle ben oldukça sakin ve sessiz bir tavırla yüzüne bakıyordum.

"Arkada oturma öne gel"

Diyerek ön taraflarda tek başına oturan bir kızın yanını gösteriyor bana. Yerimden milim kıpırdamadan konuşmaya başlıyorum.

"Belki yanına oturmamı istemiyordur"

"Azra senin için bir sorun olur mu?"

Diyerek soru yöneltiyor azraya.

"Hayır hocam"

Diyerek cevaplıyor azra.

"Geçebilirsin"

Demesiyle eşyalarımı da alıp ön sıraya geçiyorum artık yüzü daha net görünüyor.

"Tanıyalım seni "

Dediğinde hiç istemesem de kendimi tanıtmaya başlıyorum.

"Kübra acar 18 yaşındayım "

"Kardeşin var mı?"

Diye oldukça boş bir soru yöneltiyor bana.

"Yok tek çocuğum ben"

Diyorum yüzüne karşı üslubumdan hoşlanmadığı kesin. Elindeki kağıtlara bakarken tekrar gözleri beni buluyor.

"Elimde geçen okulundan kalma öğrenci raporun var"

"Her yeni gelenin raporunu inceler misiniz?"

Diyorum aynı tavrla. Hafifçe gülümseyip gamzelerini iyice belirginleştirdikten sonra devam ediyor konuşmasına.

"Hayır tabikide ama söz konusu benim sınıfıma gelen öğrenciyse evet bakıyorum."

Bir de sınıf öğretmenimmiş.

"Okulundan neden atıldın burda yazmıyor"

Amacı beni rencide edip bunca ergenin önünde rezil etmek ama ben yemem.

"Oradaki öğrenci ve öğretmenlerle düşünce yapılarımız farklıydı diyelim"

"Düşüncelerini dile getirmen hoş ama kurallara uygun şekilde yap bunu sıfımda düzensizlik istemem burdakilere ayak uydurursan seninle iyi anlaşırız"

Önce uyuz müdür sonra da bu öğretmen sanırım buradaki insanlar için tehtit niteliğindeyim.

"Problem çıkarmam emin olabilirsiniz"

"Anlaştığımıza sevindim"

Diyerek boş sözlerine bir yenisini daha ekliyor ve dersine başlıyor uzun bir gün ve dönem olacak sanırım alış kübra burdan da kovulursan ciddi anlamda başın derde girer.

(Yeni kurgu ile karşınızdayım umarım beğenirsiniz)