25. Bölüm - İstanbul

25. BÖLÜM - İSTANBUL

Yola çıktığımızdan beridir hiç uyumadığım için son saatlerde uyuyakalmıştım uyandığımda çoktan İstanbul'a giriş yapmıştık Atakan Bir saniye olsun gözlerini kapatamamıştı keşke ehliyetim olsaydı da ben araba kullanabilseydim O da biraz dinlenseydi neyse artık eve geçince o da biraz dinlenebilir.

"Acıktın mı bebeğim buradan yemek yemeye gidebiliriz?"

"Yok ben hiç aç değilim ama sen acıktıysan bir yerlerde oturalım zaten yorgun görünüyorsun"

"Evet çok iyi olur ya"

Arabayla yarım saatlik aramanın ardından nihayet güzel bir restoran bulabiliyoruz. Oturduğumuzda atakan'ın yüzündeki yorgunluk biraz daha belli oluyor onun ne kadar yorgun olduğunu zaten fark etmiştim yemek yiyemeyecek kadar yorgun hem de zaten yemek bahane biraz dinlenmekte amacımız.

"Aşkım arkadaşların beni biliyor mu?"

"Evet kesinlikle zaten buraya gelmemin başılıca sebebi sensin"

"Yani öğrencinin kız arkadaşın olduğunu biliyorlar mı? "

" Evet söyledim"

" Ne dediler peki? "

" Onları ne düşüneceği bizim umurumuzda değil ki ya yanımda olurlar ya karşımda olurlar ki zaten kız arkadaşımdan dolayı karşımda duracak insanlar değiller"

" Tabii ki de onların düşünceleri bizi ilgilendirmez ama sonuçta onlardan senin arkadaşların"

" Evet öyle ama benim hayatımda senden daha değerli kimse yok"

" Bunu duymak ne kadar güzel İnan bana bilemezsin"

Uzanıp masanın üzerinden elimi tutuyor sıcacık kavrayınca aslında ne kadar büyük fedakarlıklar yaptığını anlıyorum benim için.

" Çok yorgunum ama seni de çok özledim uzun zamandır tenine Hasret kaldım bu geceyi benim için özel bir hale getirebilir misin"

" Nasıl istersen yorgunsan hiç sorun değil ama bütün benliğim de senin olduğumu bil"

" Bunu duymak çok güzel sana sahip olduğum için çok şanslıyım"

" Ama ben daha şanslıyım baksana sırf benim için şehir bile değiştirdik"

" İnan bana ikimiz için de en iyisi bu olacak hadi gidelim bir an önce eve varalım da hasret giderelim"

Söylerken bile 32 diş birden sırıtıyordu daha fazla onu bekletmemek adına restorandan ayrılıp tekrar yola koyulduk Bir saatin ardından nihayet bizim için tutulan eve geldik İstanbul'un lüks semtlerinden birinde tutulmuş bir apartmanın 3. katı. Apartman yeni yerleşim yerlerinden birinde olduğu için oldukça bakımlı ve yeni görünüyor bunu da tabii ki de çok hoşuma gitti.

Arabayı ileride apartmanın otogarına Park ettikten sonra el ele tutuşup apartmanın önüne doğru gidiyoruz atakan'ın gülerek el salladığı grubu görünce arkadaşları olduğunu anlıyorum. 3 erkek 2 kız atakan'ın yaşlarındalar.

" Selam millet"

" Nerede kaldınız kardeşim ya gözümüz yollarda kaldı"

"Ancak size kız arkadaşımı tanıtayım Kübra"

Atakan tek tek arkadaşlarını bana tanıtıyor. Ahmet Selim Arda. Üçü de çok tatlı ve çok kibar gençler aramızdaki yaş farkından dolayı saygımı her türlü şekilde korudum ama onların çok samimi olduğunu görünce ben de onlar kadar samimi davranmaya çalıştım. Ama tuhaf olan şey şu ki kız arkadaşlarını tanıtırken daha çok ölçülüydü özellikle de büşra'yı görünce bir duraksadı daha sonra da tanıştırdı bizi.

"Vay be Atakan yıllar sonra seni İstanbul da görmek tuhaf"

Dedi Büşra ama Atakan hiç oralı olmadı bile daha doğrusu cevap bile vermedi geçiştirerek bir şeyler söyledi neden böyle davrandığını anlamadım.

" Neyse kardeşim biz sizi tutmayalım bir an önce çıkın yukarı her şey ayarlandı sizin için"

"Siz de gelin ya oturalım konuşalım biraz beraber Hasret giderelim"

"Başka sefere ne de olsa artık istanbul'dasın sık sık gelir gideriz şu an yorgunsunuz biraz dinlenin"

"Tamam kardeşim her şey için tekrar çok teşekkür ederim"

"Ne demek kardeşim her zaman bu arada söylemeden geçemeyeceğim çok yakışıyorsunuz harika bir çift olmuşsunuz"

"Çok teşekkür ederiz böyle güzel bir kız görünce boş bırakmak istemedim"

Arkadaşları ile şakalaşıp tokalaştıktan sonra onlar arabalarına doğru ilerlerken biz de yukarı çıkıyoruz büşra'ya neden öyle davrandığını sormak istiyorum ama bir yandan da boş ver diyorum tadımız kaçmasın durduk yere.

Bavullarımızı da alıp yukarı çıkıyoruz ev gerçekten harika 4+1 bir ev ben ve Atakan için ayrı ayrı odalar hazırlanmış Atakan benim odamı hazırlatırken özellikle sevdiğim ve sevmediğim şeylere dikkat edilmiş benim zevkime göre her şeyi ayarlamış bunu görünce iyice şımardım resmen.

" Ama bu kadar hazıra konmaya alışkın değilim ben"

" Her şeyin en güzelini hak ediyorsun"

" Hadi sen hemen duşa gir biraz rahatlat çok yorgun görünüyorsun bavulunu ben boşaltırım eşyalarını yerleştiririm"

" Sen bir tanesin"

Dudağıma minik bir öpücük bıraktıktan sonra duşa doğru ilerliyor ben de evi biraz gezdikten sonra atakan'ın bavulundaki eşyaları yerleştirmeye başlıyorum kıyafetlerini ve geri kalan eşyalarını yerleştirmeyi bitirdim de o da duştan çıkıyor yatağının üzerine onun için kıyafet bırakıyorum.

"Her şeyi hazırlamışsın benim için"

"Evet ve sen gerçekten çok yorgun görünüyorsun hadi biraz uzan ben de bizim için akşam yemeği hazırlayayım merak etme seni zehirlemeyeceğim"

"Senin elinden zehir olsa yerim biraz dinleneyim ki akşam için iyice gücüm olsun"

Çapkınca sırıtarak yatağa geçiyor ben de önce kendi odama gidip eşyalarımı yerleştiriyorum daha sonra da mutfağa gidiyorum tamam yemek konusunda çok iyi olamayabilirim ama tarife baktıktan sonra yanlış yapma gibi bir seçeneğim olamaz herhalde.

Biraz oradan biraz buradan biraz da bildiklerimden bir şeyler yapıp ortaya yemek çıkartmayı başarıyorum en sonunda umarım güzel olurlar tadına baktığımda fena da sayılmazdı aslında hatta güzeldi umarım Atakan beğenir.

Yemek yaparken saatin ne kadar hızlı geçtiğini fark etmemişim akşam saat 7.30 olmuş bile artık yemek saati geldi güzel bir masa hazırlayıp bütün eksikleri tamamlıyorum daha sonra da atakan'ın odasına gidiyorum canım benim ya ne kadar yorulmuşsan artık hala daha uyanamamış.

Yanına oturup saçlarını okşayıp yanaklarından öptükten sonra uyanıyor.

"Nasıl daha iyi misin?"

"Evet hem de çok burnuma güzel kokular geliyor"

"Sadece güzel kokular değil güzel tatlarda tatmaya hazır ol"

"Oo iddialısın demek"

"Herhalde ne sandın"

"Ama ben senin yataktaki halini daha çok beğeniyorum ya"

" Çok Sapıksın"

"Senin sapığınım"

Birlikte günüm yorgunluğuna atmak için uzun süren akşam yemeği yiyoruz ve bu yemek sırasında sürekli konu değişiyor değişmeyen tek şey sevgimiz.

Uzun süren akşam yemeğinden sonra masayı birlikte toplayıp bulaşıkları da birlikte yıkıyoruz mutfağı çok dağıtmışım neyse bir şekilde hallediyoruz. İşimiz bittikten sonra atakan ın odasına gidip oturuyoruz atakan başını dizlerime koyup bir şeyler anlatıyor ama dinlemiyorum şu an hayatımdaki huzur için kendi içimden Allaha teşekkür ediyorum.

"Senin için ayrı oda yaptım ama sanırım evleninceye kadar her zaman benim odamda kalacaksın"

"Bana uyar seninle olmaktan o kadar huzurluyum ki"

beni kucağına alıp kollarıyla sardıktan sonra uykuya dalmam için saçlarımı nazikçe okşayıp küçük öpücükler bırakıyor.

Başımı göğsüne yasladığımda kalp atışlarını hissettiğim gibi uykuya dalıyorum ve bu kadar huzurlu uyuduğumu hatırlamıyorum.

(Nihayet sonunda iyileştim)