BÖLÜM:8

Ağam? Demiştim bir anda onun beni gördüğünü fark edince istemsizce demiştim.

-Krem var dolabın rafında.

Beratın dediğiyle bir anda tekrar dolaba dönerken kendi tarafıma bakıyordum ama bulamamıştım.

-Benim rafımda kadın.

Onun dediğiylle kendi kapağımı kapatıp onunkinin açmıştım. Gördüğüm eczane poşetini alıp Beratın yanına götürmüştüm.

-Bana değil kadın, sana.
Beratın dediğiyle şok geçirirken o da eline kremi almış koluma sürmüştü. Beratın ne yaptığını anlamaya çalışırken oda kremi tekrar poşete koymuştu.

-Daha ne kadaar başımda dikileceksin kadın!
Yok yok gerçekten tutarsızdı bu adam az önce bana krem süren adam nerede şimdi beni başından kovan adam neredeydii.

-Kadın!
Beratın tepesinde daha fazla dikilmeyip mutfağa yardıma gitmiştim. Mutfağa girince dünki olanlar tekrar gözümün önüne gelmişti iğrençti. Ben unutmak istedikçe bu mutfağı, odadaki banyoyu, o şerefsizi gördükçe geri hatırlıyordum herşeyi. Anlık gözüm kararmıştı.

-Gelin hanım!
Şengülün beni tutmasıyla ayakta dururken onları bir yere oturtmuşlardı. Hasret abla bana su verirken az dolsa kendime gelmiştim.

-Tamam tamam iyiyim. Ben tekrar ayaklanmaya çalışırken Hasret abla sen otur biz yapalım demişti ama oturmak istemiyordum boş durduğum her an beni düşüncelere boğuyordu. Ama ben beş dakika bile mutfakta duramadan Lizge gelmiş bana öğrendiği figürleri gösericeni söyleyip odasına getirmişti bende. Mutfakta durmaktansa Lizgeyle burada olmayı tercih ederdim zaten bu kız ikidir fark etmeden orada olmaktan kurtarıyordu beni.

Lizge bana dans figürlerini göstermiş kurstaki arkadaşlarını tek tek anlatmıştı biz onunl vakit geçirirken Şengül gelmiş yemeğini hazır olduğunu söylemişti Lizgenin sende ısrarlarına rağmen bende mutfaktan bize ayrılan teepsiyi alıp odaya gitmiştim. Tepsiyi her zamanki yerine koyup Berata seslendiğimde yemiceni söylemişti ben ikimiz için de var olan şeyleri tabağa koyduktan sonra yanına gitmiiştim. Tabaklardan birini masanın üstüne koyarken diğerini de Beratın eline tutuşturmuştum. Bende makyaj masamdaki pufu alıp onun yanına oturmuştum.

-Napıyosun kadın!

-Yemek yiyorum ağam. Sen napıyorsun.

-Asmin!

-Ne Asmin gerçekten karınla beraber yemek yicek bir beş dakkan bile yok mu? Ben bunu hafif
sinirle ama tatlı da çıkartmaya çalıştığım bir sesle söylerken o da bana garip garip bakıyordu.

-Karımla?

-Evet karınla evliyiz hanni biz unuttun mu? Berata sanki hatırkatmaya çalıır gibi elimdeki yüzğü sallıyordum. Berat benim onun yüzüne doğru salladığım elimi tutarken Bir an Beratla ne kadar yakın olduğumuzu fark ettim. İstemsizce onun yüzünü incelerken buluştum kendimi Gerçekten yakışılı bir kocam vardı kabuul ediyordum. O sandalye oturmasına rağmen boyunun uzun olduğu her hlinden de belliydi.

-Asmin çek o bakışlarını!

-Ne, nerden,ne bakışı.

-İşte burdan. Diyip ufak bir buse kondurmuştu Berat dudaklarıma. Ben öylece donup kalırken
Beratın kahkasıyla kendime gelmiştim.

-Oyun öyle değil böyle oyananır karım!

-Ne yani sırf oyun olsun diye mi öptün.
Bir an iç sesimi fark etmeden dışa vurduğumu anlamıştım ama kendi istediği için değil de sır benimle oyun oynamak bunu yapmasını kabullenememiştim. Beratın da sessiz kalışıyla önümdeki tabağa geri dönmüştüm. Ama Berat benim başımı tutup tekrardan bizi göz göze getirmişti.

-ister miydin?
Beratın sınavdaki açık uçlu soru gibi sorrduğu soradan hiöbirşey anlamayım net bir tepki vermiştim.

-Neyi?

-Gerçek bir evliliğimizin olmasını?
Onun sorduğu soruyla benim yüzüm kızarırken verebildiğim en mantıksız cevabı vermiştimi

-Bizim evliliğimiz sahte mi ağam?

-Asmin!

-Efendim ağam.

-Ellerine sağlık diyip tabağı masayı koyduğunda benim iistemediğimi düşündüğünü anlamıştım. İstiyor muydum peki? Belkide evet istiyordum ama öncce Beratla aramın iyi olmasını istiyordum. Beni sever miydii bilmiyorum ama mutlu bir evliliğimizin olduğu zamanlarda istiyordum.
Bu sefer ben Beratın dudaklarına ufak bir buse kondurup kulağına fııltı şekilde konuşuştum.

-İsterdim. Ama önce sen ben değil de biz olmayı isterdim kocacım.
Berta dediklerimden sonra hızlıca masadaki tabağı alıp odadan çıkakaktım ki tepsi aklıma gelip dönüp onu alıp çıkmıştım. Ben mutfağa doğru giderken Dilan hariç i o şerefsiz dahil çardakta oturduklarını görmüştüm ben o tarafa bile bakmayıp direk tepsiyi mutfağa götürmüştüm. Şengülün çay doldurduğunu aklıma gelen düşünceye engel olamamıştım.

-Şengül sen verr çayları ben dağıtırım,sen burayla ilgilen.
Şengül beni onaylarken bende çardağa doğru gidiyordum Önce rojbin hanımla,asaf babaya çaylarını verirken asaf babanın heemen yanında olan Berfin anaya da çayını uzatmştım Ama sıra ona glince bir anda tepsi elimden kayıvermişti

-Napıyosun lan!
O namussuz biir andan pantolunu tutarrken bana söyleniyoordu. Tabi sçylenen bir tek de o değildi.

-Oğlumm, iyi misin?

-Beceriksiz madem bilmezin taşımayı ne diye alırsın o tepsiyi eline! Evet bunu Rojbin HANIM dı
abiki de ama gel görki ben yaptığıımdan hiöte pişman değildim.

-Tamam ana bırak!
O şerefsiz bunları derken bir yandan da bana bakarken konaktan çıkmıştı. Bende şuan gülmemek için kendimi zor tutuyordum. Ama gene de Berfin anaya dönüp

-Kusura kalmayasın ana bir an elimden kaydı. Berfin ana daha birşey demeden Rojbin hanım araa atılmııştı bile

-Birde özür diler, BEcerikSİZ! Rojbin hanım tam elini kaldırmışken Asaf baba onun elini tutmuştu.

-Tamam ana yeter bu kadar, hayde! herkes odasına!
Asaf babnın söyledikleriyle herkes tek tek odasına gitmişti bende yaptığımın mutluluğu gimiştim. Evet belki bu yaptığımla onun bana yaptığını unutmamıştım ama en azından biraz daha olsa içim soğumuştu. Ben tekrar odaya girdiğim de Berat da bana bakıyordu.

-Ne oldu orda?

-Çay tepsisi devrildi.

-Sen niye gülüyorsun?

-Ben devirdim tepsiyi.

-Ne demek ben devirdim.

-Ya ben çayları dağıtıyordum sonra tepsi bir an elimden kaydı Asaf baba da herkesi odasına yolladı.

-Amcam kızmaz büyle birşye

-Kızmadı zaten.

-Asmin tek tek deme şunları ne oldu?

-YA ben çay dağıtoyordum sonra elimden kaydı bir an tepsi Rojbin hanım da sen nasıl torunumu yakarsın kızdı el kaldıdı bana Asaf baba da kızdı herkesi odsına gönderdi.

-Ne demek el kaldırdı! Vurdu mu sana! Beratın sinirle sçylediği cömle ile demese miydim acaba diye düşünmeden edemediim

-Hayır ya Asaf baba tuttu o da kızınca yaptı işti birşey olmadı yani.
Beratın daha fazla birşey demesine izin vermeden dolaptan kendme bir pijama takıp alıp namyoya geçmiştim orda da hızlıca işlerimi halledip çıkmıştım. Makyaj masaına geçecekken pufun hala Beratın orda olduğunu görmemle oraya doğru gitmiştim ama benim gitmemle bir anda dönen Berata karşın bir ana kendimi onun kucağında bulmuştum. Ben anlık bir refleksle ufak bir çığlık atarken Beratsa bana bakıyordu.

-Bugün baya sakarsın demekki karıcım.
Beratın bu dediğiyle ben onun kucağından kalkmıştım.

-Demekki ağam. Kusura bakma.

-Bakmam demişti o da güldğü belli olan bir sesle o banyoya doğru giderken bende utançtan nereye kaybolsm diye düşünüyordum önce sabah sonra bu utanmama nnneden olmuşttu. Kendimi kızın o sen kocan diye avuturken pufu alıp makyaj masasına dğru gitmiştim yüzümdeki kapatıcı ve rimeli silerken sabah ördüğüm saçlarımı da açıp yatağa gittim.
Berat gelen kadar biraz telefonla oyalandık sonra o da çıkmış olabın orda üstündeki tişörtü çıkartıp sporcu atleti tarzında birşey giymişti. O yatağa gelip uzanırken bende dönüp duruyordum yatakta şu yatata tek başıma yatamıyyordum işte ama az önce olandan sonra Beata da sarılmazdım.

Yaklaşıp bir beş dakika kendimle savaş verirken Berata bakmıştım gözleri kapalıydı uyumuş olabileceğini düşünp gidip ona sarılmıştım ama belime sarılan elle irkilip uyumadığını da anlamıştım.

-Korkma,benim. Dedi beni yatıştırabşlecek bir sesle bense onun uyanık olduğunu anlayıp utançtan daha da çok gömmüştüm kafamı onun göğsiüne ben gene gözümü kapattığımda bir iki kere irkilsem de kendimi sakinleştirip uyuyabilmiştim.