BÖLÜM:12

Bense daha fazla kıvranmamak adına tek te söyleyip kurtulmayı tercih ettim.

-O da olmadığını ve tedavi edilebileceğini söyledi. Bunları da vaktinde doktor vermiş.

Berat en başında cevap vermeyip sadece bana bakıyorken derin bir nefes alıp konuştu.

-Böyle birşey olamayacak Asmin!

-Ağam. En azından benim yapmama izin ver.

-Ne oldu kadın böyle bir adamla daha fazla yapamayacağına mı karar verdim.

-Yapma Berat şunu sorun etmediğimi anla artık.

-İstemiyorum!

-Ben istiyorum ama ağam! Ben artık senin şu odadan dışarı çıkmanı, biraz olsun şu bilgisayardsn ayrılmanı, tüm ailenle aynı sofraya oturmanı, Lizgeyle oyunlar oynama, benim her an yanımda olmanı istiyorum ağam. Sen bunları sırf şuna oturuyorsun diye yapmıyorsan eğer o zaman bende bunu yıkmak için denemek istiyorum.

-Bak kadın olmayacak birşey için uğraşmam ben!

-Ben uğraşırım Berat izin ver en azından deneyim.

-Denesen ne olacak Asmin benim bu halimi gördükçe bana acımak dışında ne geçecek!

-Ben sana acımıyorum Berat ağa! Sana acıyan tek bir kişi varsa o da sensin.

-Yeter kadın!

- Kızmıcam dedin ağam. Tamam bir ay sadece izin ver yapayım sonra bir daha bununla alaklı birşey demicem.

-Hayır!

Beratın inatla reddetmesi üzerine ben kalkmış onun kucağına oturup ellerimi da onun boynuna dolamıştım.

-Kadın!

-Ağam.
Beratın ne kadar bağırması üzerine ben fısıltı şeklinde konuşuyordum.

-Napıyorsun sen?

-Kocamla oturuyorum ağam.

-Daha çok üstünde oturur gibisin.

-Eğer kocam bana bir ay izin verirse kalkarım. Vermezse bende kalkmam tüm gece burdan.

Berat bu dediğime hafifçe gülüp.

- Vermem bende sende otur burda ama gün sonunda olanlardan ben sorumlu olmam bak.

Beratın yaptığı ima ile şaşırmıştım böyle bir cevap beklemiyordum.

-Ağam yaa hadi izin ver kalırım ben burda tüm gün.

Bu sefer de benim gayet açık söylediğim şeyle Beratın kaşları kalkmıştı o da benim bu kadar açık sözle söylememi beklememişti.

-Kalırsın ama ya sonra olanlar.

Rahat durmam diyordu. Sen öylece dururken ben tepkisiz kalamam diyordu. Farkındaydım da öyle olacağını ama denemek istiyordum ve ben Berat dan çekinmiyordum..

-Olan olur ağam. Ama önce sen izin ver sonra ne istersen kabul.

-Ne istersem.

Beratın haince söylediği şeyle fazla mı açık söyledim acaba diye düşünmüştüm ama zaten evli değil miydik ben Beratdan korkmuyordum. Onun da ne olursa olsun benim istemeyeceğim birşeyi yapmayacağını biliyordum.

-Hıhı ama önce söz, izin vereceksin bende bir ay boyunca yapıcam bunu.

-Oyy kadın! Pes etmez misin sen .

-Etmem ağam.

-Sadece bir ay! Ama bir ayın sonunda bana sözün var.

Beratın bu sözüyle iyice boynuna sarılmıştım. Bir yandan da ona tatlı bir öpücük verip teşekkür etmiştim.

Beratsa boynumu öperken kısık bir sesle konuşmuştu.

-Biz bu bir ayı erkene mi çeksek he karıcım.

-Olmaz ağam ya pes edip gidersen.

-Ben verdiğim sözleri tutarım kadın.

-Bende tutarım ağam. Hadi uzan da yapayım.

Ben kalkmaya çalışırken Berat beni kendine geri çekmişti

-Böylece kaçıp gidemezsin ama.
Diyip bakışları gözlerim ve dudaklarım arasında gidip gelmişti. Ben ona biraz daha yaklaşırken o da dudaklarını dudaklarımla birleştirdi.

Biz Beratla ayrıldıktan sonra ben kremlere ve tedavi planına bakıp ne yapacağımı anlamaya çalışıyordum. Bir kaç tane egzersiz vardı gerisi masaj hareketleriydi.
Beratın da yatağa geçmesi ile bende onun üstündeki eşofmanın paçalarını katlandığı yere kadar sıvamış kremleri sürüyordum bir yandan da Beratla konuşuyordum.

Aradan neredeyse bir buçuk saate yakın zaman gelmişti. Beratsa

-Tamam kadın yeter!
Diyip kızmıştı bana ama bende altta kalmamıştım.

-Hani sözünden dönmezdin ağam.

-Dönmüyorum kadın. Bir ay dedik günün her saati demedik.

-Bir saatte demedik ağam. Hem kızmıcaktın sen bana.

-Oyy kadın!

Ben yaklaşık yirmi daha yapıp kapıttaki tüm yazanları fazlasıyls yapmıştım. Sonra da tekrardan Beratın kollarının arasına girip uyumuştum.

Sabah uyandığımda kendimi Berat'ın kollarında bana iyi geliyordu. Ben bu duygudan vazgeçmek istemiyordum. Gözlerimi açmıştım ama öylece yatıyodum kollarında bir süre sessizce kaldım orada onun güvenini hissetmek iyi geliyordu.

Yataktan kalktıktan sonra mutfağa gittim kahvaltı hazırları başlamıştı bende onlara yardım etmeye başladım. Kahvaltı sofraları hazırlanmıştı Lizgede bugün kursa gitmeyeceği için bizimle yemek istemişti bende onu alıp bizim odaya girmiştim.

Bu adam her seferinde nasıl başarıyordu bilmiyordum ama bu kız bu odaya her geldiğinde ona bir hediye vermeyi muhakkak beceriyordu. Lizgede bundan çok mutluydu tabikide. Biz Lizgeyle beraber kahvaltımızı etmiş sonrada sofrayı toplamıştık her ne kadar Rojbin hanım laf ediyor olsa da ben neredeyse günün tamamını Lizgeyle geçirmiş onunla oyunlar oynayıp ödevlerini yapmıştım.

Ayşe ana da bu durumdan çok mutluydu Berat'ın Lizgeyle yan yana olduğunu görmek ona da iyi geliyordu. Biz akşam yemeğine yardım için tekrar mutfağa giderken Ayşe ana da yanımıza gelmişti.

- Kolay gele.

- Sağlasın ana birşey mi istediydin.

- Yok kızım da sen bir gelesin hele.

Ayşe ananın komutuyla onunla beraber mutfaktan çıkmıştım.

-Buyur ana.

-Buke sen dün öyle diyince gece uyku girmedi gözüme. Beratla konuştun mu?

Ayşe ananın Beratın tedaviye nasıl yaklaştığına olan merakı gözlerinin inden okunuyordu resmen. Bende ona en içten gülümsememle cevap verdim.

-Kabul etti ana. Kısa bir süre için etti ama en azından denicez.

-Oyy kızım benim ne dersin bunu bile etmesi ne demek bilemezsin. Sağlasın.

-Ne demek anam. Ben sadece onun mutlu olmasını istiyorum.

-Sen onu mutlu ettin ya Rabbim de seni mutlu etsin.

-Ne edisiniz yolun ortasında destursuz.

Evet tabiki de Rojbin Hanımdı bunu diyen.

-Heç ana kızlar ne pişerek dedi de.

-Ne destur bu buke! Ben varken ne zamandır kararı siz verir oldunuz.

Şu konakta herşeye alışmıştım da gerçekten bir Rojbin hanıma alışamamıştım. Kadının memnun olduğu tek bir hareket bile olmaz mı ya, bir insan bu kadar mı herşey den memnuniyetsiz olurdu. Cidden anlam veremiyordum. İpin ucu bana deymediği sürece çok da ilgilendiğim söylenemezdi zaten.

Sofra hazırlanmış yemekler yenmiş şimdi de Berat la savaş veriyordum. Neymiş şort giymezmiş beyfendi.

-Berat hadi ya.

-Kadın!

-Yav ne kadın kadın, söz verdin ağam.

-Allah'ım

Evet uzun bir uğraştan sonra sonunda kendilrri ikna olmuştu. Berat'a masaj yapacaktım ama üstündeki eşofman belli bir noktanun üstüne sıyrılmadığı için şort giymesini istemiştim ve nerdeyse yirmi dakikadır giymesi için ikna etmeye çalışıyordum. Sonunda da benim söylenmeme dayanamayıp kabul etmişti.

Şimdi de o yatakta uzanmış ben de kremleri alıp yanına geçmiştin. Bir yandan konuşup bir yan dan da dün öğrendiğim hareketleri yapıyordum.

-Ağam benim bir atım var biliyor musun?
Berat buna karşılık şaşırmış bir ifadeyle,

-Seviyor musun at binmeyi?

-Çook hemde ama ben daha çok atımı seviyorum.
Yüzüm düşmüştü geceyi uzun zaman olmuştu görmeyeli.

-Ağam onu ordan alabilir miyiz? Onlarla durmasın.
Hevesle sormuştum. En son karar gecesi binmiştim ona bir daha da görmemiştim kim bilir nasıldı.

-Nerde?

-Konağın yanında ahır vardı ordaydı en son.

-Alırız.

Beratın demesiyle tüm heyecanımla ona dönmüştüm.

-Yaaa gerçektenden mii? Çok özlemiştim.

-Bu kadar sevdiğini bilseydim daha önce getittirirdim kadın.

-Seviyorum tabi. En yakın arkadaşım o benim. Gecem. Orda da durmasın benim yanımda olsun.

-Asmin?
Beratın sorarcasına adımı söylemesiyle merakla cevapladım.

-Efendim.

-Ailenle aranda ne var?
Hiç beklemdiğim bir yerden gelmişti bu soru. Bir an için yüzüm düşmüş ne cevap vereceğimi bilememiştim.

-Onlar... Ben hiç bir zaman orda sevilmedim. Annemle babam zaten kız olduğum için sevmezdi benii. Ee babasının sevmediği kızı da abileri kollamadı. Hatta onlar kaçtığında kaçmadı bile abim berdel olacağını biliyordu o gün direkk konağa geldi. Düşün işte onlar için bir eşya gibi gözden çıkarılabildim.

Berat cevap vermemişti onun yerine sadece benim yüzüme bakıyordu birşeyler anlamaya çalışıyor gibiydi, ifademi okumaya çalışıyordu.

-Bakma öyle inan onlar hiç umrunda değil.

-Bakamaz mıyım karıma?

-Karına bakarsın ağam da olayı yüzümden çözümlene gerek yok.

-Orada mutlu olmadığın kesinmiş bunu sadece şuan yüzünden okumama gerek yok ki.

-Niye başka nasıl anlayacak mışsın?

-Gözlerinden.

Beratla öylece bakıyordum yüzüne gerçekten gözlerime bakıp da bunu anlamış mıydı? Sevilmeyen bir çocuk olduğum o kadar da mı belli oluyordu...

-Ağam yukarıda bir oda daha varmış. Seninmiş.

Sabah ben nutfaktayken temizlik yapılacağı sırada öğrenmiştim bu bilgiyi. Uzun zamandır o odaya girilmedi öylece kalacak denmişti. Ayşe ana da oranın Beratın eski odası olduğunu söylemişti.

Ben bunu derken de Beratın yüz ifadesi ciddileşmişti.

-Sen nerden öğrendin bunu.

-Temizlik yapılacaktı o odaya girilmez dendi.

-Kazadan önce o odada kalırdım. Tekrar girmek istemedim, bozun dedim de anam dinlemedi. Kitli o zamandan beri.

-İyi yapmış ne güzel anıların vardır orda, belki senle bir gün biz açarız orayı.

-Unut onu kadın o odaya girilmeyecek!

Berat bu dediğime kızmış biraz da olsa sesini yükseltmişti bende cevap vermek istemediğim için yaptığım masaja odaklanmıştım. Bu adamın böylece öfklenip bağırmasından nefret ediyordum. Ben ne yapmaya çalışırsam çalışayım bana kızmanın bir yolunu hep buluyordu.

-Yeter Asmin.

-Bitmedi.

- O hareketlerin kaç tekrar yapılması gerektiğini biliyorum kadın.

Evet fazladan yapıyordum ne vardı yani bunda normalde burdaki tekrarla yarım saatte bitebilecek birşeydi ama madem bir ayım vardı bunu neden en iyi şekilde değerlendirmiyim ki.

-Nerden biliyorsun acaba. Yazanı yapıyorum ben.

-Kadın! Yalan söyleme boş yere, kaç kere yapıldı bunlar bana. Böyle fazladan yapınca işe yaramaz.

-Ne belli sen bana bir ay izin vermedin mi bende yapıyorum.

-İzin verdim kadın. İstediğini yap demedim.

-Bende burada olanı yapıyorum.

-Fazladan yapınca sakat kocanı ayağa kaldıramazsın.

-Berat beni gerçekten de delirtiyorsun. Sus rica ediyorum.

-Neden Asmin.

-Berat yeter! Her dediğim şeyi şuna bağlama ya ben seni bu halinle kabul ettim farkında mısın sen bunu sence gerçekten de deidğin gibi seninle evli olmak bana sorun olsaydı şuan burada mı olurdum ya ben.

-Desene gerçekten de neden seçtin Asmin. O kadar ağanın arasına sadece kendi kaderimi ben yazarım diye mi girdin.

Hayır seni sevdiğim için girdim. Diyebilir miydim? Sanırım bu cümleyi şuan kuramazdım. Ben bunu şuan kendime bile itiraf ettiğime inanamıyordum birde Berata mı dicektim yapamazdım ki...

-Ne oldu kadın cevap veremeyince sustun mu?

-Susmadım ağam o yüzden girdim oldu mu?

-Olmadı Asmin başka bir sebebi daha var söyle onu da.

-Var Berat tamam mı ama bunu şuan öğrenmiceksin.
Berat benden bu tepkiyi beklemiyordu, gerçi Beratı geçtim ben bile beklemiyordum ki...

-Ne demek bu?

-Sebep arıyordun ya evet var ama öğrenemiceksin demek.

-Öğrenemicem.

-Aynen öyle.
Berat içinden birşeyler mırıldanıp tekrar bana döndü.

-Neden?

-Çünkü zamanı değil. Şuan değil en azından.

-Bana bu lafı ikinciye kullanıyorsun kadın. Benden ne saklıyorsun sen.

İkinciye... İlki o şerefsiz di ne olduğunu sormuştu cevap verememiştim şuan değil demiştim. Ama Berat şuan ikisini de aynı kefeye koyuyordu. Ve ben cesaret edip de ikisine de bir şey diyemiyorum.

-Biri bu hayatta hissettiğim en iğrenç duygudan sonra öteki bu hayatta mutlu olduğum en güzel duygudan sonra edildi.

-Ne demek bu. Neymiş o iğrenç duydu.

-Gerçekten biraz daha zaman ver bana ikisini de söylicem ama şuan değil.

-Neden?

-Cesaretim yok çünkü Berat bunu yapacak gücüm yok.

Beratın birşey demesine izin vermeden yatakta kalkıp tualete gittim kremli ellerimi yıkayıp dolan gözlerime baktım. Yapamazdım evet belki ben suçlu değildim ama bunu söylemeye ne cesaretim ne gücüm vardı. Ama korkum vardı. Korkuyordum. Beratın beni suçlu sanmasından, öğrenirse birşey yapmasından, Beratla olan mutluluğumun bozulmasından ben korkuyordum.

Aynadan gözlerimin içine baktım bir süre yaşlarla dolu kırgın, kızgın, yorgun, bıkmış, bunalmış, biraz da huzurlu...

Kendime baktım öylece bir ay olmadan bir yaş almıştım sanki ne kandi ailem de ne de bu konakta olmuyordu tek iyi şeyim Berat derken onun da tabularınu yıkıp anlaşamıyorduk.

Derin bir nefes alıp yüzümü de yıkadıktan sonra usulca çıktım odadan yatağa doğru gittim ama bu sefer Beratın yanına yatmamıştım. Kendi tarafımdan öylece uzanıyordum. Brn biraz böyle kaldıktan sonra Berat bir anda beni kendine çekmişti ve her zaman yattığımız o haldeydik.

-İstediğin zaman söyle kadın. Ama sana güçte ceseratte bende olurum. Bunu unutma.

Berat'ın söyledikleri beni öyle bir mutlu etmişti ki, bu adamın dedikleri benim yüreğime işlemeyi çok iyi beceriyordu.

-Teşekkür ederim.

-Etme Kadın.

Berat bunu dedikten sonra kendi kendine birşeyler mırıldanmıştı ama bende çok duymamıştım. Neden öyle dediğini çok da anlamasam da bozuntuya vermemiştim.
Ve o huzurlu hissettiğim kollar arasında uyuya kalmıştım.

~~~~~~~~
Uzun zaman sonra işte yeni bölüm...
Arkadaşlar bölümlerin daha sık gelmesini istiyorsanız oy ve yorum atmayı unutmayın...
Keyifli okumalar