BÖLÜM:6

-Ana onlar daha çok yeni evli bir Asmin alışsın buraya evine kocasına vakti gelince olur. Dİyen Berfin anneydi bu sefer de. Bende kulaklarını kapattığım kızın kulaklarını açmam la bu sefer o konuştu.

-Niye kapadın kulaklarımı? Ayıp mı konuştunuz? Diyen Lidyaya bakarak

-Hayır ufak görümce büyükerin arasında olan birşey konuştuk.

-Ama bende öğrenmek istiyorum.

-Sen büyü ben o zaman dicem sana tamam mı?

-Peki. deyip oflamıştı bu ufaklıkta tabİ Rojbin hanım da benim az önceki tüm mutluluğumu bozduğu için daha fazla onların laflarını duymak istemediğim için kalkmıştım.

-Müsadenizle ana.

-Geliin! Deyip Bastounu yere vuran Rojbin hanıma baktım bu sefer de

-Müsadeyi onlardan değil benden isteyeceksin. O beyzadeler sana saygıyı öğretmemiş belli ki lakin burada öğreneceksin!

-Ben saygıyı bilirim Rojbin hanım lakin sadece hak edene gösteririm.

-O kulağın ne işitttiğini duyssun buke! Yoka işittirmesini bilirler.
Rojbin hanımın dediklerinden sonra daha da cevap verip saygısızlık yapmak istememiştim çünkü biraz daha burada kalırsam onun bendeen büyük biri olduğunu unutup laf edecektim. Mutluyum demiştim ya ondan oluyordu bunlar kadına bak ya dah dün bir bugün ikindi ciddi mnada bana kuma diyordu. Gelmezdi, yapamazzdı değil mi? diye de düiünmekten kendimi alaamıştım.

Mutfağa gidip kimseye yadım edecek bi sinirim olmaddığı için odaya girmiştim berat her zamaki gibi masasında çalışırken ve kapının sesine bile bakmadığı için bende onu umursamayıp yanımda getirdiğim kitaplardan birini alıp yatağa geçtim baş ucumdaki çekmeceden de kulaklığımı alıp tek kulağıma onu takıp mözik dinlemeye başladım.

Aradan geçen bir yarım saatin ardından önümdeki kitaptan te bir sayfa bile çevirmemiştim ama mzikle beraber düiüncelere dalmıştım öyleki bana yarım saattir ne dinlediğimi sorsalar cevap veremezdim farkında bile değildim.

Rojbin hanım şakası olmayan bir kadındı dediğini gerçekten yaparddıç, ama bunu yapmazdı yapamazdı değil mi? Bizi birlikte sandığ için mi diyordu bunu yoksa bambaşka bir sebepten mi bilmiyordum ama ilgilenmiyordum da ben daha yeni evlenmemiş miydim neydi şimdi bu.
Ben bunları öylece düşünürken odaya ne zaman girdiğini bile fark etmediğim Lizge yatağa yanıma gelmişti.

-Lizge ne işin var senin burda?

- Sana seslendim duymadın bende buraya geldim. Ben sanki hiç üzülmemişiö gibi tekrar eski enerjik halime bürünmüştüm ne demişler çocuktan al haberi onun yanında kötü olamazdım aöa ben artık kisennin yanında kötü olmayacaktım.

-Dalmışım küçük görümcem. dşyşp burnunu sıkmıştım. Lizge o sırda bizi izleyen Berata dönüp

-biliyor musun Kraliçeyi bugun üzdüler, bağırdılar. Demişti tabi ne demeiştim ben az önce çocuktan al haberi afferin Lizgecim. Beratın bunu duymasıyla Kaşları çatılmıştı bunu duymayı beklemediği çok belliydi.

-Kimmiş bakalım ona bağıran? demişti o da sinirlendiği belliydi lakın o da Lizge olduğu için sakin kalmaya çalışıyordu.

-Söylicem ama aramızda kalacak yoksa bana çok kızar. söz mü?

-Söz abicim sen söyle bana.

-Cadı kızdı? lLizgenin hem bu dediğine hem de konuyu kapatmak için yalandan bir kahlaha attıp Lizgeyi de yatakta yanıma çekmştim. Ne yapmaya çalıştığımı anlayan Beratın kaşkarı daha da çatılmıştı.

-Cadı, Kötü kral, Kraliçe lakap takmadığın biri kaldımı konkata küçük hanım. Lizgenin annda dikkati dağılmış bana dikkat salmıştı.

-Hmm aslında var babama melek diyorum mesela, annem o melek oldu uzaklardan seni seyrediiyor demişti. Asaf babam var ona da Koruyucu diyorum. Diğerlerine birşey bulamadım. Demişti üzgün bir sesle bende onun dediğiyle bakışlarmı Berata çevirmiştim babasından bahsetmesini ikimizden beklemiyorduk. Ben bir an için ortamdaki sesslziği dağıtak adına tekrar konuştum.

-Olsun onlara dı beraber buluruz olmaz mı?

-Olmaz ben hepsini tek buldum, onları da ben bulucam. Murat abim ona yakışıklı dememi istiyor mesela ama ben demiyorum.

-Niye demiyorsun bak işte bulmuş ne o yakışıklı bulmuor musun yoksa?

-Hayırrr o çok yakışıklı hatta biliyor musun benbüyüynce onunla evlenicem. Dediği şwylw bwnsw o da gülerken Şengülün kapıya gelmesiyle nunla beraber gitmişti küçük hanımın bale dersi varmış.
bu sefer Beratın sorularında kaçışım olmasa da ben gene de kulaklıklarımı takmaya yeltenmiştim.

-Kadın! sessizlik, evet benden onun bana yaptığını yapıordum. o dğn beimle konuşmak istemiyordu şimdide ben onunla.

-Asmin hanım! Diyip bu sefer de yatağın benden tarafa olan kısmına gelmişti. Normalde tek kulağıma takıllı olan kulaklığı çıkartıp sanki onu duymamız gibi yaptım.

-Efendim ağam birşey mi dedin.

-Kim bağrdı sana.

-Kim bağırmış bana. Evet şuan onu hiç ciddiye almıyordum ve bunun onu daha da çıldırttığını farkındaydm.

-Kadın beniimle oun oynama.

-Niye ağam sevmez misin?

- Oyunu da oynatanı da sevmem öyle şimdi.

--Tek şartla. Bu sefer Beratı tek kaşı kalkerken şüpheli şekilde düiüncemn devamını getirmemi bekledi.

-Dünki meseleyi de konuşucaz.

-Anlat. demişti sert sesiyle

-Bu evet demek deme

-Kadın!

-Tamam ya olan birşey yok aslında babannen üstüme kuma getiricekmiş. Dedim gayet rahat bir
şekilde.

-Ne diyorsun Kadın sen! Düzgğn anlat!

-Bağırma be bana ben mi getiricem ddedim. Annemlerle oturuyorduk terasta Lizge geldi yanımıza Berfin annede ne kadar yakıştı kucağına ister misin sende çocuğunun olmasını dedi, o sırada bababennen geldi isteyecek tabi yoksa kuması gelir üstünee dedi. Annenlerde daha çocuklar hazırdı dün bir bugun iki birbirlerine alışsınlar nce dedi o da...

- O da ne Asmin söyle.

- O da, o işi yapmışlar artık bunun hazırlıüı mı olacak yapacaklar dedi bende buna Beratla ben karar veririz sizinde bileceğiniz üzere dedim. Bunu derken ki imamı o an ordakşler de şuan Beratta anlamıştı bence.

-Bu yüzden mi bağırdı babannem sana.

-Babanenen öyle diyince ben sinirlendim sonra anneme müsadenle ana diyşp kalktım o da müsade benden isteniir ne bu saygızılık dedi bende hak edene hak ettiği saygıyı veririm dedim.

-Başka?

-Başka birşey yok bende tartıışmak isteemediğim için odaya geldm.

-Bu senin tartışmamış halin mi kadın.

-Ağam. Ne yapsaydım daha yeni evlendim ben sırf birşey yaşadık sanıypr diye üstüme kuma getiriyor.

-Sen istedin bunu o gün dersen biz birlikte olduk diyi. Onun u dediğiyle yüzüm kızarmıştı.

-Ne biliyim sen babanennennin bu kadar cadı olduğunu. Teek kaşı kalkmışken gerçek br kahkaha atmıştı.

-Bak kadın babennem iyidir diyemem ama onlara da saygısızlık etmeni istemiyorum. Bu konağa geelin olarak geldiysen saygıda kusur etme. Onun bu dediğine baş sallamıştım

-Ederim ama buraya gelin geldiğim için değil senin eşin olduğum için ve kendim olduğum için normal de demezdim zaten ama öyle diyince tutamadım kendimi... Ya sen ağam kuma ister miydin?

-Ben daha seninle uğraşamıyorum kadın ne kuması!

-Ya ilerde gerçekten çocuğum olmazsa yapar mısın? diye sormuştum seesimdeki endişe herhalinden belli ediyordu kendini

-Çocuğu olmayan sen değilsiin Kadın! Benim! Onun bu dediğine hafif kıkırdamıştım o da dalga geçtiğimi zannedip sinirli bir sesle konuştu.

- Ne gülüyorsun kadın sen!

-Ağam bildiğim kadarıyla senin bacaklarrı tutmuyor. Yani çocuk sahibi olmak da benim bildiğim bacakları olmuyor.

Söylediğim imayı gayette anlamıştı şuan biraz fazla cürettekardım evet farkındaydım ama Beratın o sandalyeyi aramızdan kaldırmak gibi bir niyeti yoktu. bende onu bir engel yapmaktan çıkartacaktım.

-Kadın! Demişti sinirli bir sesle ondan sonra da tam gidecekken kolundan tutp durdurmuştum onu. O bana ne var bakışları atarken ben se gözleriöi onun gözlerine kenetlemiştim.

-Dün?

-Evet Asmin devamını getirecek misin?

-Dün işte ağam öyle birşey yaptım diye kızdın mı?

-Bak bu senin sandığın gibi çocuk oyuncağı değil anladın mı! Ayrıca benim dediğimin üstüne
beni çiğneme bir daha!

SOnda sesi çok daha ciddi bir hale bürünmüştü.

-Tamam ama dayanamadım onun dediklerine.

-Gerçekler yüzüne vurulunca ağır mı geldi.

-Ağır falan gelmedi anla artık şunu bunu bir engel yapanda bundan utanan da sensin!

-Sesinin tonuna dikkat et kadın!

- Ne oldu ağam gerçekleri duymak sana mı ağır geldi.

-Asmin! Kendine gel! O sesine dikkat et!

-Ne olur Berrat etmezsem desene!

-Çık şu odadan Asmin!

-Çıkmıyorum Berat Ağa çok istiyorsan kapı orda buyur GİT!

-ASMİN!!

Berat sinirle masasına doğru giderken bende çıkardığım kulakları geri takmıştım. Kovmuştu beni gerçekten de. Kovmuştu. Ben birşeyleri iyi yapmaya çalışırken o beni daha da kendinden daha uzaklaştrmak istiyordu. Evet ben istemiştim belki bu evliliği ama bu ona bana büyle davranma hakkını verir miydin gerçekten de. Hayır bile diyemiyordu daha üstüne kuma getirmem demiyordu, seninle uğraşamıyorum diyordu, çocuğu olmayan benim diyordu ama senin üstüne kuma getirmem demeyordu belkide diyemiyordu, beni yanından kovuyordu işte diyemediği için kovuyordu beni beni yanında istemediği için yapıyordu belkide. Evet ben onu seçmiştim ben onu istemiştim ama ya o, beni istemiş miydi? bu dorunu cevabı içimi olumsuz sorularla dolduruyordu. Ya gerçekten beni istemediği için böyle davranıyorsa. Gerçekte de bir çıkmazın içine girmiş gibi hissediyordum. Zorla beni sevemzdi ama zorla benimle evlenmemiş miydi? Bu çıkmazdan nasıl kurtulacağımı bilmiyordum evet belki beni sevmesini beklemem bir hata olurdu ama ondan saygı beklemem, mutlu bir evlilik hayal etmem gerçekten de bir hata mıydı?

Bilmiyordum, Bilmiyordum ne yapmam gerektiğini ne histemem gerektiğini bilmiyordum bir yanım bunlar derken öte yanım dün seni onlara karşı savundu diyordu, Lizgeyle olan anlarını hatırlatıyordu onun gerçekten iyi bir yanı vardı evet bu doğru ama ya onu hiçbir zaman bana karşı kullanmayacaksa.

Düşüncelerimden Beratın gel diye bağırmasıyla çıkmıştım kapıda Şengül vardı elinde de tepsi, akşam yemeği saatti ne zaman gelmişti farkında bile değildim Kendimi o kadar iyi hissetmiyodum ki Şengüle tepsiiyi masaya koymasını söylemiştim o da koyup çıkmıştı zaten. Berata hala çalışma masasına oturuyordu o fark etmeden karşıdaki aynadan ona bakıyordum. Onu seviyor muydum? Bu sorunun cevabını bende bilmiyordum. Geçmişte çocukluk dediğim şey onu gördüğümde hala var mıydı içimde bilmiyordum. Ama şunu biliyordum ben onunla mutlu olmak istiyordum. Niye bilmiyorum ama onun verdiği bir güven vardı şu kadar bağırışına hatta beni kovmasına rağmen vardı işte niye blmiyorum ama vardı.

Kendi düşüncelerimden kurtulmak için dinlediğim müziğin sesini daha arttırmştım. Ney olacaktı nasıl olcaktı bilmiyordum ama ben çabalayacaktım. Ben her zaman kendine güvenen biri oldum yapacaktım evet belki zorla kendimi sevdiremezdim ama bu evliliği ayakta tutmak için çabalayacaktım. Ben kendimi kimseye karşı ezdirmeyecektim.

İki saatin sonunda tepsinin hala orada durduğunu fark edip onu mutfağa götürmek için ayaklandım. Tepsiyi ldıktan sonra avludaa kimsenin lmadığını fark ettim saat gerçekten geç olmuştu. Tepsiyi tezgaha koyup içinddekilere toparlamaya başlamıştım ki belime sarılan eller ile çığlık atmıştım. Benim attığım çığlıkla ağzımı kapatırken onun o iğrenç sesini duydum.

-Beni değilde o sakatı seçtin ne verdi sana bir hiç ahhğ Asmin o çarşafa inandığımı düşünme o sakatın beceremediğini ben becericem.
Civanın sesindeki iğrençlikle bir an için girdiğim şoktan çıkmış tepside gördüğüm ilk çatalı elime alıp belime dokunan o iğreç eline saplamıştım.

-Napıorsun Lan Sen!

-Allah belanı versin!
Orada durmek isteemediğim için koşarak odaya gitmiştim ordanda banyoya üstümdekileri bile çıkarmadan kendimi suyun altına sokmuş suyu de bilerek çok fazla açmıştım ama gözyaşlarıma engel olamıyordum. hıçkırırak ağlıyordum kendimi tutamıyordum.
Dokunmuştu o pislik bana benim iznim olmadan dokunmuştu. O eli belimdeydi. Bağırmak istiyordum hatırladıkça bağırmak istiyordum. Bağırmamak için kolumu ısırmıştım. kendi canımı yakıyodum. Onub sesi hala kulaklarımda yankı yapıyordu. Ben becericem. İnanmıyordum inanmıyordum o iğrenç ellernin belimde olduğunu onun bana sarıldığına inanmak istemiyordum.

Bir noktadan sonra artık ağlayacak derman bile kalmamıştı bende beğırmamk adına ısırdığım koluma bakmıştım ben her ne kadar acı hissetmesem de kolum kıpkırmızı olmuş ve dişlerimin izi duruyordu. Gördükşçe hatırladım, hatırladıkça bağırmak istedim...

-Asmin, Asmin iyi misin.
Beratın sesiyle bir an kendime geldim çıkmak istemiyordum burdan onunla yüz yüze gelmeye cesaretim yoktu.

-Asmin! Giriyorum bak!!