BÖLÜM:7

Beratın buraya girmesini istemiyordum. Oturduğum yerden kalkıp üstümdeki ıslak kıyafetleri çıkartıp kuruttma makinesine atmıştım. Yanımda kıyafetim olmadığı için üstümdeki bornaza bakttım ama kendime değil kan çanağı olan gözlerime dikkatım kaymıştı ne kadar ağlamıştım ben böyle?

Üstüdeki kısa bornozu biraz daha çekiştirip kapıyı açmıştım Berat tam kapının karşısında bana bakıyordu bensee ona bakmadan dolaptan uzun kollu bir gecelik alıp tekrar banyoya girip üstümü giyinmiştim.

Kendimi buraya kilitleyip tüm gece burada kalsam ne olurdu? Yapamzdım yapamazdım çıkmak zorundaydım.

Ben banyodan çıktığımda Berat üstünü çıkarmış sporcu atleti tarzından birşey giymişti. Ben direk yatağa giderken o da bana bakııyordu

-Ağladın mı sen?

-Berat, Ne olursa olsun bana güvenir miydin?

-Nerden çıktı şimdi bu.

-Cevap ver lütfen? Ben onun yüzüne bakmadan onuşurken o ise tamamen bana odaklanmış beni izliyodu.

-Güvenirdim. Onunn o rahatlatıcı sesini duymak az da olsa iyi gelmişti.

-Uyuyalım mı?
Benim soruma karşı Berat daha da uzatmamış yatağa doğru gelip yandaki demirden tutunurken bende yataktaki örtüuü kaldırmıştım. Berat yatağa geçtikten sonra bende ondan tarafa gidip başımı onun omzuna koymuştum. Tek yatmak istemiyordum, tek kalrsam düşünürdüm, düşünürsem ağlardım.

-Asmin.
Onun sesini duymuştum ve cevap verme yerine sadece duyduğumu belli eden bir tepki vermişti.

-Saçların.
Islaktı farkınaydım ama umrumda değildi.

-Sadece böyle yatsak.
Belli belirsiz çıkan sesimden sonra Berat kafam koyduğum taraftaki elini belime dolamıştı ama ben onun yaptığı bu hareke ürpermiştim.,

-Şşş Korkma!

-Korkmuyorum.
Evet korkmuyordum o elin Berata ait olduğunu bilmek iyi geliyordu ama kendime de engel olamaıyordum.

-Titriyorsun Asmin.
Berat tam elini belimdem çekmek isterken onun elini tutmuştum.

-Çekme.

-Kendini zorlama!

-Zorlamıyorum. Lütfenn
Berat bu sefer birsy demezken ben gözümü kapattıkça sıçrıyordum.

-Asmin, iyi değilsin!

-Senin yanında olursam iyi olucam.

-Asmin. Demesiyle bu sefer bir eliyle çenemden tutup yüz yğze gelmemizi sağlamıştır.

-Ağlıyosun!
Ağlamıyordum ama göxümden düşün yaşların da farkında değidim.

-Hiçbişey yapmak zorunda değilsin kadın. İstemediğin biriyle olmak da!
Beratla onun yüzünden bu haldeym sanyordu ama ben o alçak yüzünden bu haldeydim.

-Hayır seninle alakası yok gerçekten.
Kendimi inandırmak istercesine konuşuyordum. Onun yanlış anlamasını istemiyordum.

-Bu halin ne o zaman Kadın! titriyorsun kollarımın arasında, ağlıyorsun!

-Berat şimdi değil olmaz sorma. Yatalım mı lütfen. Dikkat edicem bak!
Berat beni saçlarımdan öpüp

-Şşş tamam kendini zorlama. Yat hadi.

Beratın dediğyle benn yatsam da gözlerimi kapattıkça sıçramama engel olamıyordum, tabi fark etmeden doktuğum gözyaşlarıma da.
Berat benim saçlarımla oyarken bende uyuya kalmıştım.

Sabah uyandığımda kendimi hala Beratın kolları arasında yatarken bulmuştum. Burada kendimi nedensiz yere huzulu hissediyordum.

Beratın uyanıp uyanmadığını bilmediğim için belimdeki elini yavaşca çekip onu uyandırmadan sssizce kalkmıştım. Banyoya girip işlerimi halettiğimde maknde dünki kıyafetleri gürmemle aklıma gelen anlardan iğrenmiştim. Ağlamayacaktım, söz vermiştim kendime güçlü olacaktım. Kendime aynadan bakarken yüzümü yıkamış derin bir nefes aldktan sonra içeri girmiştim.
Berat kalkmış dolabın ordan kıyafet alıyordu.

-Günaydın ağam

-Günaydın kadın.

-Ben mi kaldırdım seni kusura bakma.

-Yok.

Beratın sanki dünü yok sayıyor gibi konuşması beni deli ediyordu. Evet o şerefsiz bana unutamayacağım iğrenç bir an bırakmış belki ama Beratla olan hiçbişeyden mutuz değildim. Onun beni yok sayması detayı hariç tabi. Berat kıyafetlerini alıp banyoya giderken bende odada üstümü değişip düşünmemek için teleffondan müzik açmıştım. Yatağı topladıktan sonra saçlarımı taramak ve makyaj yapmak için aynann karşısına oturmuştum. O sırada Berat banyodan çıkmıştı.

-Asmin.

-efendim ağam.

-Dün ne oldu?
Sorma işte onu sorma bunu Berata demeli miydim yoksa saklamalı mıydım gerçekten bilmiyordum. Ama demekte istemiyordum en azından şuan değildi. Ben berata bakmadan hala aynadan saçlarımı tararken konuştum.

-Yatmasamıydım? Evet konuyu değiştimeye çalışıyordum o benim niye köttü olduğumu
sorarken ben bam başka bir şeye cevap veriyordum.

-Kadın! Sorduğum ssorunun cevabı bu değil.

-Sorma ağam en azından şuan sorma olmaz mı? Var mı kahvaltıya istediğin birşey ne hazırlayım.

Beratın kendi içinden birşeyler mırıldandığını duysam da ne dediğini anlamamıştım bende en azından zorlamamasına sevinip saçlarımı ördükten sonra odadan çıkmıştım.
Avluda genşler hariç herkez oturuyorrdu bende onlara günaydın dedikten sonra Hasret ablaya yardım etmeye mutfağa gitmiştim ki ufak bir hanım gelmişti yanıma.

-Kraliçee

-Ufak görümcem.

-Hanımın yaptırmıyor saçlarını. Diyen ve elindeki tokaları gösteren de Şengülle beraber bende bu afacalnla uğraşıp onun saçarını yapmaya başlamıştım. o da o esnada bıcı bıcır dünkü dersinin nasıl geçtiğini anlatıyordu. Şengül içeriye sofra kurmuş Hasret abla da bizim tepsimizi hazırlamıştı. Ben elimden tepsiyle beraber odaya gidiyordum.Tam içeri girecekken odadan çıkan korumayı görmiştim oda beni görüp baş selamı verdikten sonra kapıyı da açık bırakmıtı. Bende içeri girdikten sonra Beratı il defa kendi masasında değildi. Elimdeki tepsiyi onun
önündeki masaya koyarken bir yandan da konuşuordum.

-Şaşırtıyorsun ağam beni?

-Neden?

-İlk defa seni masanda görmedim.

-Koluna ne oldu.
O benşm dediğime cevap vermezken onun dediğiyle koluma bakmıştım dün ısırdığım kolum şuan mosmordu. Yaz ayında olduğumuz için havalarda sıcaktı bende o yüzden uzun kol giymemiştim.

-Az önce mutfakta dolaba çarptım, morarmış hemen. Az önce odadan çıkan kimdi.

-Sağ kolum Mustafa.

-Anladım. Deyip bir yandan da ona bal kaymak sürüp tabağına koymuştum o da bu yaptıüıma hayretle bakıyordu.

-Sen niye sofrada yemiyorsun

-Bilmem seninlle yemek istiyorum.
Bu dediğim onu biraz şaşırtmış olmalıydı ama bir tepki vermemişti.

-Ağam? Dedikten sonra onun bakışları bana dönerken bende onun gözlerine bakıp devam ettim.

-Sen tüm gün bilgisayar da napıyorsun.

-Şirketin mimarıyım ben.

-Yaa mimar olduğunu bilmiyordum.

-Mimar değilim zaten kadın ama ibirimizle alakalı ne biliyoruz ki.

-Zamanla öğreniriz olmaz mı? Hem mimar olmayıp nasıl mimarsın sen.
.-Beş yılın bana kattığı tek avataj.

Ben biraz konuyu uzatınca Beratın odadan çıkmamak için sınavlara girmediğini öğrenmiştim. ama mimar olmak istediği içinde tüm gününü bilgisayar başında geöirir uygulamarıın çoğunu kendi öğrenmiş ya da bilgisayar üzerinden ders almıştı. Kahvaltı bitipte berat tekrar Bilgisayarını başına dönünce bende tepsiyi alıp mutfağa gitmiştim. Kafamı dağıtmak için akşam yemekelrine yardım ederken Rojin hanım benim çağırmış yeni gelin oturmaz kalk yukarıdaki terasssı yıka demişti. Bende zaten kafamın dağılmasına yer arıyordum Asaf baba dağil tüm erkeklerin şirkete gittiğini bildiğim için onunla karşılaşka ihtimalim yoktu. terasa çıkıp orayı güzelce yıkarken neredeyse iki saat geçmişti tüm işleri müzikle beraber yaptığım için geçen zamanı da fark etmemiştim bu da bana iyi gelmişti. Ayşe ana işin bittikten sonra yanıma gelip deyip beni odasına çağırrmıştı bende kullandığım temizlik malzemelerini tekrar aşağı indirecekken Muratı gördüm.

-Yenge

-Efendim.

-Müsaden varsa abimin yanına gidicem. Muratın bu deddiğine şaşırsamda belli etmeden konuştum.

-Ne müsadesi, buyur.

-Abim tekten işler için odasına giriyordum da şimdi sizin odanız oluca rahatsız olursun belki sorayım dedim sağlasın.

-Sen sağlasın.

Muratın bu ince düşüncesi beni şaşırtsa da sevindirmişti esasında buna dikkat etmesi güzel birşeydi murat normalde benden 2 yaş büyükmüş ama o bana hep yenge diyordu bende genelde konuşurken birşey kullanmıyordum benden iki yaş büyük birine abi demekte garip gelmişti.

Ben elimdekileri aşşağıya bıraktın sonra Ayşe ananın odasında olduğunu öğrenip onun yanına çıkmıştım. Kapıyı tıklattıktan sonra gel sesini duyduktan sonra içeri girmiştim.

-Gel kızım hele otur bakalım.
Ayşe ananın eliyle gösterdiği yere yani onun yan tarafına oturmuştum.

-Nasılsın kızım eyi misin, Beratla nassınız?

-Sağlasun ana iyiyiz.
Ayşe ana bu dediğimden sonra elimi tutmuş ve konuşmuştu.

-Bak kızım sizin özeliniz beni ilgilendirmez lakin Berat biraz sert biridir, dün tartışma sesliniz geldi avluya.

-Mühim birşey değildi ana kusura kalmayın.

-Kusurdan değil kızım lakin Berat mı yaptı? Ayşe ana kolumdaki morluğu göstermişti. O namussuz yüzünden olan birşeyin Berata kalması beni sinirlendirmişti.

-Yok ana dün mutfakta dolaba çarptım bugünde morarmış.

-Doğruyu de hele bana.

-Valla ana dün biz tartıştık sadee biraz o kadar Berat yapmadı.

-Bak kızım önceden olsa benim oğlum zaten yapmaz karıncıyı bile incitmez derdim ama Berat bu 5 yılda çok değişti. Eğer ki olurda büöyle birşey yapmaya kalkarsa müsade etmeyesin, gelesin bana diyesin emi.

-Sağlasın ana. Ayşe ananın elini öptükten sonra aşşağıya üstümü değişirmeye gitmiştim.
Benim anam beni kendi öz babamın elinden almazken Ayşe ana kendi oğludan koruyorud beni, hemde sadece onun ne ypacğını kestiremeddiği için . Hayat gerçekten de ne kadar garipti.

Ben aşağı inerken Muratın da konaktan çıktığını görmüştüm. Odaya girdiğim de Berat elnde dosyalarla birşey inceliyordu. Bende dolaba yönelip kendime kıyafet almıştım Berat nasılsa umursamaz diyip üstümdeki elbiseyi de dolabın önünde değiştirdim. Ama ben nereden bileyim üstümü gyindikten sonra onunla göz göze geleceğimi.