BÖLÜM:3

O an Dilan ın ne kasstettipimi anlamasam da oturmaktan sıkıldığım için hemen ona ayak uydurdum. Eteklerimi toplamama yardım ettikten sonra elindeki beyaz mendili bana verip mavi olanı da kendine aldı. Halay çekenlere baktığımda Şilanın da abimle yan yana halyda olduğunu gördüm ben bizim de halaya katılacağımızı düşünürken Dilan bizi halayın tam ortasına koymuştu herrkes etrafımızda çember halinde halay oynarken biz Dilanla onların tam ortasında gelin görümce mendillerimizi sallaya sallaya oynuyorduk. Bizim oynadıımızı gçren ve halayda olmyan herkes bizi gçrmek için halaya katılırken Şilan bu manaraya daha fazla dayanamıyor olsa gerek oyundan çıkmıııştı.

Dilan oynarken kendi ritmini de bozadan kulağıma eğilip

-Düşman öğle değil böyle çatlatılır! Demişti , sanırım haklıydı etrafımızda olan herkes kendi aralarında konuşup duruyolardı.

Biz böyle Dilanla bir yarım saat hatta belki daha fazla oynamıştık. En son yorulunca yerime geçmiştim. Biz dilanla burayya gelince bizi görmek için oraya gelen ve en az 4-5 sıra olan o halay yavaş yavaş tekrar eski haline dönmüştü. Biz biraz oturduktan sonra sıra takı takmaya gelmişti aslında Berata kalsa buda olmazdı herkesin o bu şekildeyken karşı karşıya gelmek istemşyordu o yzden inatla masaya bir sandık koydurmuştu ama gene de herkes geli takı tamaya gelmişti.

Bu takı merassimi gerçekten en az 2 sat falan sürmüştü herhalde ve ben artık çok yorulmuştum. Takı merasimi biter bitmez direk odaya gitmiştim üstümde ne varsa çıkarmıştık Dilanlla ama gene dde iki elim full bilezik dolu boynumda iki gerdanlık ve altı kemer vardı hatta altın taç bile takmışlardı. Bunlar bende kalırken geri kalanlarının hepsini çantaya koymuştuk.

- Kuyumcu gibi dolanıyorsun yenge.

-Dilaaaaan. ikimizde buna gülerken içeri Ayşe anne girmişti

-Hadi kızlar oyalanmayın herkes sizi bekliyor. demişti

- tamam ane dedim. benim öyle dememle o da sıcack içten bir gülümse gönderdi bana. Annemden bile bunca yıl almadığım bir gülümseme.

-Ayşe ana. dedi Dilan yere koyduğu koca çantayı göstererek.

-Bunlar ne olacak?

-Siz geçin içeri ben aldırırım biriyle.

Biz içeri girdikten sonnra eğlence biraz daha devam etmiş sonrada yavaş yavaş herkesle vedalaşıllmıştı bu vedalaşma fassı bile en az iki saat sürmüştü kalabalık yavaş yavaş anca azalmıştı Şilan kendi ailesiyle vedalaşmaya giderken ben arabaya gitmiştim Berat zaten arabadaydı. Bende eteklerimi toplamakla savaş verip sonunda oturabilmiştim. Onun şaşkın bakışlarını üstümde hissediyordum ama dönüp ona bakmamıştım. Yaklaşık on dakika sonra herkes arabalara binim ve konağa gidiyorduk.
Sessiz geçen bir yoculuğun ardından konağa varmıştık. Rojin babanenne Ayşe anneyi dürtüp

-Hayde buke gelini odasına götürün demişti.
Ayşe anne benim yanıma gelirken Berfin anne de gelmiş benim eteklerimi toplamama yardım edip giriş kattaki odaya, odamıza güötürdüler beni. Beni yatağa oturtup onlarda iki yanıma oturmuştu. Benim anladığım şeyle yanaklarım kızarmaya başlamıştı bile.

- Güzel kızım bak hele bana. dedi Ayşe ana bakışlarımı yerden çekip onunla göz göze gelmiştim.

-Utanma kızım. dedi Berfin anne o ince ve güven vermeye çalışan sesiyle.

- Bak kızım biz buraya senin utandığın gibi birşey demeye gelmdik. Beratımı sen isteyip seçmissin bilrim. zor birşeydir bu kızım sandığın gibi kolay olmayacak bazı şeyler. Ama ben sana inanıyorum Beratımın yüzündeki gülmsemeyi sen getireceksin biliyorum. dedi ve derin bir nefes alıp devam etti

- Bak kızım bu gece bu odada olan şey yalnızca sizi ilglendirir ben sizden çarşaf falan da istemem olup olmayacağı Beratla senin aranda kalsın siz karar verin Lakin... Rojbin ana anlamaz bunu kızım o geleneklerine düşkn biridir.
Ayşe anne bnları söylerken durmuş ve devam edememişti cümleye Berfin anne devam etti.

- Rojbin anaya dikkat edesin buke hele ki eviliğine sen istemişsin madem bu evliliği sahip çıkasın. Berata da kendne de iyi bakasın dikkat edesin.
İkis de konuşup bunlar dedikten sonra duvağımı örtüm odadan çıkmşlardı aradan çok bir zaman geçmeden odaya Berat girmişti.

-Birde oturup beklersin şurada. Dedi alay kokan bir sesle elindeki kutuyu masanın üstüne koyup

- Yüz görümlüğün burada, ben banyoya gidiyorum sende boş boş bkleme de şu üstündekileri çıkar.
Onun deiklerindn sonra yüzümdeki duvağı kaldırıp o daha banyoya girmeden sinirle konuştum.

- Bende seninle birşeylr yaşamaya çok öeraklı değilim ağa bozuntusu.
Dediğim şeyle birden durdu ve kafasını çevirip bana baktı.

- O yüzden beni sen seçtin değil mi Asmin hanım. Ayrıca bir daha bana ağa deme! dedi uyarıcı bir tonla bense gayet sakin bir sesle

-Ağa demedim ki ağa bozuntusu dedim. Ayrıca seni seçtim diye de yani tövbe Yarabbim.

-Benimle olacak değilsin deme. Söylesene Asmin bu adam zaten sakat bana dokunmaz diye mi beni seçtin.
Onun bu dediğine bilerek histerik bir kahkaha attım.

-Sen varya harbi kafayı yemişsin hee. Senin sorunun bel altında değil kafanın içinde ağa haberin olsun.
O da aynı ben gibi erkeksi ama sahte olduğu belli olan bir şekilde güldü

-Senin sorununda gözlerinde o zaman kadın önündekini bile göremyorsun. İkinciye diyorum bana AĞA DEME! Hem madem ben kafayı yemişim söylesene bana neden Civan değil Murat ddeğil de ben.

- Ben kendi kaderimi kendim yazarım ağa ben senin tahmin ettiğin gibi birşey yüzünden falan seçmedim seni. Korkum olsaydı bu konağa gelin diye, senin eşin olarak gelmezdim ben.

-Yazdığın kaderin bir tek senin olmadığına dikkat o zaman. Ve üçüncüye diyorum bir defa demem bana ağa deme.

- Peki ağam demem. Dersem ne olur hem?

-Kadın!

- Kadın ne be kalas mısın sen.
Bu sefer gerçek gülüşü anlık olarak gözükmüştü o başını iki yana sallayarak banyoya giderkem bende aynann karşısına geçmiş saçımı açmaya çalışıyordum. İçimden iyiki topuz falan yaptırmamışım bu ne böyle derken yaklaşık bir yarım saatin sonunda saçımı açmaya becermiştim. Bu seferde gellikle cebelleşmeye başlamıştım kollarımın olduğu parça boynumda kapandığı için onu açmayı becermiştim. onu çıkarınca geriye straplez gelnliğimle kalmıştım. o esnada Berat ta banyodaan çıkmıştı. O bana bakmadan yatağa doğru geçiyordu bende ona aynadan bakıyordum yatağın kenarda sanırım onun daha rahat oturması içn demir parçalar vardı.

-Sen dahane kadar daha aynadan bana bakmaya devam edeceksin o acıyaan bakışlarını çek üstümden.
Dediğiyle hemen kendime gelip ona doğru döndüm.

- Yok bak gerçekten seni bir doktora götürmemiz lazım bak şimdide gözlerin gitti.
Bunu dedikten sonra ayaklanıp yatakta onun önüne oturmuşum. sırtım na dönük olduğu için tam karşıdaki aynada buluşmuştu gözlerimiz. Şaşkın şekilde bna bakıyodu.

-Napıyorsun kadın. Dedi tok bir şekilde.

- Ne yapayım ağam gelinliğim güzel mi diye göstermeye geldim. dedim alay dolu bir sesle o ise hala anlamz şekilde bana bakıyordu.

-Sırtım hani ip ya açamıyorum biraz yardım mı etsen ağam.
O kendine gelip onu açarken bende aklıma gelen soruyla konuştum.

-Berat?

-Hayırdır?

-Şey

-Ney, ne oldu kadın dicen mi

- Ayşe ana yarın çarşaf için Rojbin babanne gelir dedi.
Aynadan bana baktığıı anlamıştım ama ben on bakmıyordum.

-Yani. dedi gayet soğuk bir sesle bende bir hışımla ondan taraf dönmüştüm üsttümdeki gelinliğin ani dönnmemle birz kaydığını hissetmiştim. Berat arkamdaki ipleri çözmüştü. bende bir elimle gelinliğimi tutmaya başladım. Dönmemle yüzlerimiz iyyce birbirine yakın olmuştu.

-Ne demek yani bunun ne demek olduğunu biliyorsun deme adım lekelenir. Sırf o yüzden seninle evlendim zannederler.

-Kimse birşey diyemez farkındasın deme bulunduğum durumu. Şimdi git şu üstünekinden kurtul gün ayacak nerdeyse yat uyu.
Onun dediğinin üstünde daha fazla birşey demek istemeyip ayaklanıp banyoya doğru gittim gerçekten de saat geç olmuştu dügünden geldiğimizde aat 2 yi geçikti şimdiyse üç buçuka doğru geliyordu.
ben banyodan çıktığımda saatin dört olduğunu gördüm. yatağa baktığımda Berat gözleri kapalı yatıyordu. Bende usulca kendi yerime geçip yogunlukla gözlerimi kapadım.

Sabah kalktığımda berat yanımda değildi etrafa baktığımda onun kendi çalışma masasında bilgisayarun başında olduğunu görmüştğm.

-Günaydın ağam. dedşm ama tabki de Berat bey umursamadı bende ona bakmadan banyoya gidip işlermi halettip üsstümü değiştirdim. Tekara odaya girdiğimde kapı çalmıştı usulca gidip
kapıyı açtım.

-Gelin hanım. rojbin hanımım çarşafı ister.
Ben ne diyip ne yapacğımı blmezken kapıdaki kıza bakıyordum o da utançla başını eğmiş yere bakıyordu. Berartın yanıma geldiğini anladım.

-Şengül söyle o hanmına ben kimseyee karımın namusunu ıspatlamak zoorunda değilim bu da böyle biline.
Berat yüksek bir sesle bunları derken elinde bstonuyla aşağı inen rojbin babanne kapımızın önüne kadar gelmişti.

-Ne demek vermem sen bu odanın içinde kalmaktan töreleri unutur oldun!
Rojbin babanneninde sesiyle sesi duyan herkes buraya toplanmaya başladı.

-Babanene! Gerçekten şunu istemeye geldiğine inanamıyorum. Siz benimle dlalga mı geçiorsunuz.

-Niye istmicekmişim töre bu madem bu eve geldi o kanlı çarşafı da bana verecek!

- Beniim karım kendini kimseye kaıtlamak zorunda değil ben ondan eminsem gerisi sizi ilgilendrmez.

-Ana rahat bırak çocukları. diyen Asaf babaydı bu seferde.

-Zorlama babanne görmez misin torunun halini onda birşeyler yapcak hal var mıdır? evet bunu diyen o iğrenç Civandı nereden çımıştı şimdi bu.

-Kendine gel civan ne biçim konuşuyorsun sen öyle! Asaf babanın bu sesinden sonra içeri girip yataktaki çarşafı tek hamlede aldım onların görmediği bir yerde elime gelen ilk sivri şeyle bacağımı kesip kan bulaştırdım. Dışarıdan hala sesler geliyordu.
kapıya tekrar çıktığıma hâlâ daha tartışm devam ediyor Rojbn bananne alıcam derdindeydi.

-Alın Rojbin hanım çokk istediğiniz çarşaf.
Herkes bana bakarken en sinirli bakışlar Berata aitti. Rojbin hanım istediği şeyi görğnce yüzü mutlu şekide zılgıta başlayınca konaktaki tüm kadımlar hatta onların sesni duyan herkez zılgıt çekmeye başlamıştı.

-İzninizle. Diyip Berata baktım. biz içeri girerken rojbin hanm tkrardan konuştu.

-İlk gün Herkes sfrada olacak!

-Anaaa! sen ne zaman Beratın burada yediğini gördün!
Onlar tarışmaya devam ederken biz odaya geçmiş kapıyı kapamıştık. Beratın bakışlarını üsütmde hissediyordum sncsk o hiç birşey demedn masasına doğru ilerledi. Bir süre sessiz kaldıktan sonra dayanamayıp konuştum.

-Bişey demicek misin? Sesizlik

-Ağam. Sessizlik

-Benimle niiye konuşmuyorsun? diyp kalkın onun yanına gitmiştim masada bulduğum garip bir boşluğa oturdum. ayyakta kalsam yrahatsız olacaktı bende çöksem kızacaktı o yüzden en mantıklı gibi geldi.

-Napıyorsun kalk şurdan!

-Niye benimle konuşmuyorsunn ?

-Kadın kalk şurdan!

-kalkmıyorum Ağam konuşucaz.

-Bacağın kanıyor.
Dedi oldukça soğuk bir sesle dediğiyle gözlerim elbiseme kaydı evet kestiğim bacağım açık renkli elbiseme kan lekesl yapmıştı.

-Konuşalım. dedim inatcı sesimle.

-Pansuman yap. dedi o da aynı buz gibi sesiyle

-Konuşursak yaparım. dedim hala daha inat ediyordun oysa hala buz gibi bir bakış atıp önüne döndü. Benden onun yaptığını umursamayıp oturduğum yerde kaldım.

-Kalk şuradan Kadın!

-Kalkmıyorum ağam!

-Ne istiyorsun Kadın! KALk!

-Bağırma bana! konuşmakk istedim sadece.

-KALK!
Onun tekrar bağırmasyla oturduğum yerden kalktım. tamam bu evliliği ben istemiştim o yüzden de çabalıyordum çabalayacktım ama bana bağırmasına ya da küçük düşürmesine izin vermiyecektim.