9. Bölüm – İki Dünyanın Arasında

"Hayat bazen seni iki seçim arasında bırakır. Biri hayallerindir, diğeri ise vicdanın."
Sabahın ilk ışıkları bağ evinin eski pencerelerinden içeri süzülüyordu. Gece boyunca kimsenin gözüne doğru dürüst uyku girmemişti.
Yekta, gece bulduğu bıçağı ve notu masanın üzerine bıraktı.
Herkes sessizce nota bakıyordu.
Kutay'ın yüzü düşünceliydi.
"Bu yazı..."
"Kağan'ın."
Ahen şaşkınlıkla ona baktı.
"Yazısından mı tanıdın?"
Kutay başını salladı.
"Çocukken bana kılıç kullanmayı öğretirken sürekli not bırakırdı."
"Yazısını unutmam."
İdil notun fotoğrafını çekti.
"Demek artık emin olduk."
"Kağan bizi gerçekten takip ediyor."
O sırada Ahen'in telefonu çalmaya başladı.
Ekranda Melis Hoca yazıyordu.
"Efendim hocam?"
"Ahen, bugün festival ekibinin ilk provası var."
"Geç kalma."
Ahen'in yüzündeki ifade değişti.
Bir an Kutay'a baktı.
Sonra arkadaşlarına...
"Bunu tamamen unutmuşum."
Lavin gülümsedi.
"Git."
"Biz Kutay'la ilgileniriz."
Ahen tereddüt etti.
"Ya Kağan tekrar gelirse?"
Aras omzunu silkti.
"Altı kişiyiz."
"Merak etme."
Kutay da sessizce konuştu.
"Hayallerin benden önemli."
Ahen ona baktı.
"Hayır."
"Önemli olan ikisi de."
Bir saat sonra okulun dans salonu...
Yüksek tavanlı salonun aynaları sabah güneşini yansıtıyordu.
Hoparlörlerden ritmik bir müzik yükseliyordu.
Melis Hoca öğrencileri sıraya dizdi.
"Bu festival hayatınızın en önemli gösterisi olabilir."
"Burada sadece dans etmeyeceksiniz."
"Sahneye bir hikâye anlatmaya çıkacaksınız."
Ahen derin bir nefes aldı.
Dans başladığında bütün düşüncelerini geride bıraktı.
Adımları müziğe uyuyor...
Saçları dönüşleriyle birlikte savruluyordu.
Her hareketinde yılların emeği vardı.
Melis Hoca memnuniyetle gülümsedi.
"İşte görmek istediğim enerji bu."
Ancak Ahen'in aklı sık sık Kutay'a gidiyordu.
Acaba iyiydi mi?
Kağan yeniden ortaya çıkmış mıydı?
Bu sırada...
Bağ evinde...
Kutay, Aras ve Yekta odanın ortasında oturuyordu.
Lavin mutfakta kahvaltı hazırlarken İdil dizüstü bilgisayarından eski belgeleri araştırıyordu.
Kutay bilgisayara dikkatle baktı.
"Bu da nasıl bir kitap?"
İdil gülümsedi.
"Bunun içinde binlerce kitap var."
Kutay'ın gözleri büyüdü.
"Bir sandığın içine mi sığdırdınız?"
Aras kahkaha attı.
"Teknoloji."
Kutay yine anlamadı.
"Tek... ne?"
Tam o sırada İdil'in ekranında eski bir harita açıldı.
Haritanın tam ortasında aynı sembol vardı.
İdil heyecanla ayağa kalktı.
"Buldum!"
Herkes bilgisayarın başına toplandı.
Haritanın altında küçük bir not yazıyordu.
"Muhafızların son kapısı, Gümüşdere Ormanı'nın kalbinde saklıdır."
Yekta kaşlarını çattı.
"Gümüşdere Ormanı..."
"Bizim şehre çok yakın."
Kutay derin bir nefes aldı.
"Belki..."
"...Eve dönüş yolum oradadır."
Öğleden sonra prova bitti.
Ahen soyunma odasında çantasını toplarken Melis Hoca yanına geldi.
"Bir şey söyleyeceğim."
"Dinliyorum hocam."
"Festivalde eşli dans da var."
Ahen şaşkınlıkla baktı.
"Evet?"
"Sana partner seçmem gerekiyor."
Ahen gülümsedi.
"Kim olacak?"
Melis Hoca düşünceli bir ifadeyle cevap verdi.
"Henüz karar vermedim."
"Ama partnerinle çok uyumlu olman gerekiyor."
Ahen başını salladı.
İçinde tarif edemediği bir heyecan oluşmuştu.
Okul çıkışında Ahen bağ evine döndü.
Kapıyı açar açmaz herkes heyecanla ayağa kalktı.
İdil haritayı gösterdi.
"Sanırım ilk ipucunu bulduk."
Ahen dikkatlice haritaya baktı.
"Gümüşdere Ormanı..."
Kutay umutla konuştu.
"Oraya gitmeliyiz."
Tam o sırada dışarıdan güçlü bir gök gürültüsü duyuldu.
Elektrikler kesildi.
Ev karanlığa gömüldü.
Lavin korkuyla irkildi.
"Bu da neydi?"
Yekta pencereye koştu.
Perdeyi araladığında yüzü bembeyaz oldu.
"Arkadaşlar..."
"Buraya bakın."
Herkes pencerenin önüne geldi.
Bağ evinin bahçe kapısının önünde siyah pelerinli üç kişi duruyordu.
Yüzleri görünmüyordu.
Hiçbiri hareket etmiyordu.
Kutay fısıldadı.
"Onlar..."
"...Muhafız Avcıları."
Ahen şaşkınlıkla ona döndü.
"Muhafız Avcıları mı?"
Kutay'ın sesi titriyordu.
"Kağan..."
"...Yalnız gelmemiş."
Kapının tokmağı üç kez sertçe vuruldu.
Tak...
Tak...
Tak...
Evdeki herkes nefesini tuttu.
Kapının ardından tek bir ses duyuldu.
"Kutay... Saklanmayı bırak."
Devam edecek... 🌙📖