-44-

Hakan:
Gel şuraya

Gorunmez_07:
Tam buradan da engellemek için gelmiştim

Hakan:
Önüne geçtim

Kaçayım deme bu sefer

Gorunmez_07:
Valla bu sefer benlik bir şey yok

Akın'a önerdim de animeyi

Ben nerden bileyim senin yanında açacağını

Hakan:
Buna hak veriyorum

Ama

/ne yazacağım ki/

Gorunmez_07:
Şimdi her şeyden bağımsız olarak hikayenin genel konusunu sevdiğim için ben önerdim yani bunu aklından çıkarma

Ama sen şu anda farklı bir şeyin cevabını arıyorsun

Bunu soracağın kişiyi de bal gibi biliyorsun

Ama ilk defa bir şeyle yüzleşmekten korktuğun için bende cevap arıyorsun

Üzgünüm ama bu benim cevaplayabileceğim bir soru değil

-görüldü-

Hakan:
Düşüncelerimi okuyor olabilir misin

Gorunmez_07:
Sadece sizi tanıyorum

Önceden de dedim

Düşünmem gereken şeyler var

/e yalan bir şey demedim/

Hakan:
Ben çıksam iyi olacak

Gorunmez_07:
Tamamdır

Bu arada ortalama herkes 4'e toplandı engellerini açacağım

Farklı hesaplara geçiş yapmaya üşenmeye

Başlıyorum

Hakan:
??

Gorunmez_07:
Akın'ın olayı konu dışı her defasında çürüyorum

Hakan:
Neyse

Artık sorgulamayacağım seni
…

Hakan:
/Artık kafam almamaya başlıyor/

/kısa süre oldu ama seni tanıyorum /

/ son zamanlardaki üzüntülü halin geçti/

/Aramızda düzeldi gibi/

/eski haline döndüğünü düşünüyorum/

/Ama bir şeyler doğru değil gibi geliyor/

/Görünmez sanırım benim de aklımda girdi/

/Hala bir derdin var/

/Muhtemelen görünmezin bildiği bir şey/

/O yüzden o da benim biraz üstüme geliyor ama en ufak bir ipucu bile vermiyor/

/Bu da beni ayrı delirtiyor ama bir şey de diyemiyorum/

/Sonra yine o kızın dediğini hatırlıyorum/

/Cidden bir şeyi görmeye korkuyor olabilir miyim/

/Hayatımda doğru düzgün şeyden korkan biri değilim ve bu daha çok aklıma takılıyor/

/Bir tarafım üstüne giderken diğer tarafım boşver diyor/

/Seninle vakit geçireyim belki düzelirim dedim/

/Daha beter olduk/

/Görünmez sağ olsun iki erkek ik erkeğin hafif dramlı ve gitarla bağlantılı aşk hikayesini izledik/

/Dizinin hakkını yemeyeceğim güzeldi de/

/Bu konuda hiç konuşmadan böyle anime izlememiz tuhaf kaçtı/

/Sende zaten gerginlikte titriyordun bir ara/

/Rol yapma da berbatsın/

/Ama her ne hikmettense bir konuda harika rrol yapıyorsun ve ben bile çözemiyorum/

/Diğerlerine de söyleyemiyorum ya/

/Burak görünmezin peşinde ona ne oldu bende bilmiyorum/

/Azra ise yeni kankası Ece ile ilgileniyor genelde/

/Muhtemelen unutuldun sanıyorsun ama ben hala peşindeyim/

/Tabi bu da bana iyi gelmiyor orası ayrı konu/

/Delirecek gibi hissediyorum hala böyle yazmak iyi geldi/

/arada auğratım böyle/

/Kısaca akın bey/

/Bunu niye bu kadar düşünüyorum onu da bilmiyorum /

/Eskisi gibi olalım istiyor musun onu da bilmiyorum/

/Sorgulayacak mıyım onu da şu anda bilmiyorum/

/Tatilde bu konuyu halledeceğiz/

Akın:
/ULAN YARİM SAATTİR ORSDAKİ YAZİYOR YAZASİNA BAKİYORUM HAKAN NEDEN YOLLAMADİN/

/MERSKTAN CSTLAYİM DİYE Mİ/

/OFFF SORAMAM DA ŞU ANDA YOKSA YARIM SAAATİR TAVŞAN GİBİ EKRANA BAKTIĞIMI ANLARSIN/

/KORKUN SENİN PEŞİNDEN KOŞSUN HAKAN/
…

Akın:
Görünmez acil durum

Gorunmez_01:
??
1. hesap ve sen beklenmedik bir ikili

Akın:
Sus

Hakan neredeyse yarım saat mesaj 'yazıyor' gözüktü ama bir şey yollamadı

Delireceğim

Tahmininn ya da ne bileyim şu sinir bozucu yanınla bir şeyler öğrenebilir misin

Sen yarım saaat ne yazdın desem boş boş ekrana baktığım gibi kaldığım anlaşılacak

Gorunmez_01:
JGSGDFJSJGSDJCDJ

Kusura bakma insanların yazığ yollaamadığı mesajları nasıl öğrenebilirim

/yalan, yarın ilk yapacağım şey öğrenmek olacak meraktan çatlarım yoksa/

Akın:
Ne bileyim

İnsanların her davranışını kontrol edip zihinlerini ele geçirmen olasılıklardan biri

Gorunmez_01:
/Bu kadar yakın ama bu kadar uzak başka bir tahmin yapılamazdı herhalde/

Beklentilerini boşa çıkarıyorum

Hayır

Okul bile açık değil zaten ben tatildeyim

Görmediğim birinin ne yaptığını nasıl bileyim

Akın:
Sen bilirsin bence de

Neyse

Sen bilmiyorsan kimse bilmez bunu

Gorunmez_01:
Hakan hariç

Sorsanaa sen

Akın:
Hee oldu

Az önce neden yapamadığımı anlattım

Ben biraz kendi kendi kendime düşünüp delireyim en iyisi

Senden de yarar gelmeyecek bana

Görüşürüz

-engel-

Gorunmez_01:
Neden engel yedim şimdi

Herhalde alışkanlık olmuş sana
…

Tüm hazırlığımı tamamladıktan sonra aynada kendime son kez bakıp derin bir nefes aldım. Az sonra onlarla buluşacaktık. Eşofman takımı giymiştim direk. Ders çalışırken başka bir şey giymek aklıma bile gelmezdi.

Çantamı alıp mutfağa girip filtre kahve makinesinin içindeki tüm kahveyi 1 litrelik koca termosa doldurdum plastik bardakları da çıkartıp yandan asmalı farklı bir çantaya koydum.

"Hazır mısın?" Annem içeri girince kafamı salladım. O da tatıldeydi benim gibi. "evet. Termosa hiçbir şey olmadan geri getirreceğim." Anlık olarak asker selamına geçip yandan asmalı çantayı da omzuma aldım.

Annem gülerek yanıma geldi ve çantayı aldı. "Arabaya kadar ben taşırım. Hem kütüphanede durru durduğu yerde ama kaybedersen harçlıklarından gidecek. Ardadaşlarını tetikte tut." Yarı tehditli cümleyle gergin şekilde gülümsedim ve kapıda ayakkabılarımı giyindim.

"Bıraktığın için teşekkürler anne." O da giyince evden çıkıp arabaya vardık. Çantaları arka koltuğa bırakıp öne oturdum. "Taşıma bunları o kadar yol. Dönüşte de haber verirsin bana. Ayrıca bize yakın oturan arkadaşın varsa söyle bırakabiliriz."

"Tamamdır sorarım." Müzik açınca ikimizde yolun yarısına kadar sessiz kaldık.

"Sonunda böyle dışarı çıkmana sevindim." Anneme döndüm. "Kendi başına gezmeyi seviyorsun da okul arkadaşlarınla hiç dışarı çıkmadın. Bir şey dememiştim ama endişeleniyordum senin için." Kırmızı ışıkta durunca bana dönüp gülümsedi. "Sonunda yakın arkadaşların var olması güzel."

Bakışlarımı kaçırdım ondan. Annelerin gözünden gerçekten bir şey kaçmıyordu. Okul hayatımı sakin ve kendi halinde diye anlatıyorum ama yakın arkadaşım olmadığını anlamıştı. Tabi 3 yıl kimseyi özel olarak söylemeyip dışarda vakit geçirmeyince normal herhalde. Ama bu benim zaten normal halimdi.

"Sınıf arakadaşım Ece arkadaşlarıyla kütüphanede olacaklarını söyleyince bende farklılık olsun istedim biraz da. Fazla tanıdığım söylenemez yine ya." Sırıtarak kahve çantasını gösteedi. "Kızım ben seni tanıyorum. Aranız iyi olmasa taşımazsın bunları." doğruya doğru. Onlar hariç kimseye yapmam bunu.

"Sanırım haklısın." Diyerek kabullendim ve geri yaslnadım ve mırıldandım. "Sonunda.. Gerçekten iyi anlaşabileceğim arkadalaşarımı buldum gibi hissediyorum." Bu kadarını bilmeliydi belki de ama bu cümlenin anlamı benim için çok daha derindi.

"Buna sevindim. Ama fotoğraf çekilin merak ediyorum." kafamı salladım. Ama aklımdan aynalardan ve bunla bağlantılı olarak selife fotoğraf çekiminden korkan Hakan'ı nasıl ikna edeceğimdeydi. Aslında bilmediğimi bildiği için sorun yoktu ama korkusunun üstüne yürümek istemiyordum.

Kütüphane önünde arabayı durdurdu. "İyi eğlenceler ve yemek arası vermeyi unutmayın. Yakında bir iki güzel yer var." Uzanıp yanağını öptüm. "Söylerim annem görüşürüz." Arka koltuktan çantamı ve kahve termosunu alıp indim ve kütüpahneye ilerledim.
…

-ktüphane ekib

Ece:
Ben geldim

Azra:
Az sonra oradayım

Hakan:
Yolda Akın'la karşılaştık 10 dakkika

Burak:
Maalesef ki geç laacağım biraz

Ece: Yer tutuyorum bize acele etmeyin

Akın:
Kahve?

Ece:
Getirdimmm

Akın:
Güzel

Burak:
Teşekkür etseydin Bari

Hakan:
Sesli teşekkür etti yanımda

Ece:
Dksfhdfhjlbhksbx

Önemli değil.
…

Cam kenarında geniş 6 kişililik masaya tam anlamıyla yayılıp kitaplarımı çıkardım. O sıra açılan kapıya baktım. Azra gelmişti. Kısa sürede beni görüp gülerek geldi ve karşıma oturdu. "Selammm. Seni 3 günde özlemişim." Fısltılı ama mutlu sesine güldüm. "Bende seni."

10 dakika sonra önce hakan sonra nefes nefese Akın girdi. Koşu yarışı yapmışlardı deliler. Azra'nın yanına akın, benim yanıma Hakan geçmişti. "Kazandın diye varsayıyorum?" Bana yandan bakıp haffi güldü. "Doğal olarak." Yumruğumu uzartınca anlık olarak düşündükten sonra vurdu ve bende anılarını gördüm.

Yazıp yazıp sildiği mesajlar cidden delirilmesi gerekn cinstendi. En azından olduğu çıkmazı bilmesi de güzeldi. Bu durumda ben müdahele edemezdim. Bu ikili kendi çözecekti ne yapacaklarını.

"Kahveler burada mı Ece?" Onun bir yanında duran çantayı karıtırıyordu. "Evet. İlk arada açarız." O da onaylayınca herkes kitaplarını çıkardı ve anlık sessizlikle ders çalıştık.

Yaklaşık yarım saat sonra Burak geldi ve bize selam verip oturdu. Ablası gelmişti eve ve onunla oturmuştu. Gelmeyddin konuşması döndü ama birkaç gün burada olacağını söyleyerek herkesi rahatlattı ve derse döndük.

2 saatin sonunda ortak kararla kütüohane baheçsindeki çardaklardan birine oturdu ve karton bardaklardaki sıcak filtre kahvelerini içerken muhabbet ettik ve güldük sürekli.

Tekrar ders çalıştık, mola verdik, çalıştık, yemek yedik ve yorgun olarak günü tamamladık.

Dönüş yolunda herkes kendi yoluna gitti. Anneni beklerken yanımda kalan son kişi Azra elini omzuma koydu. "Seni daha sık bekliyorum Ece."

İçim ısındı.

Kafamı eğip gülümsedim. "Görünmezden kurtuluşun olmayacak."

Biraz güldü. Ve yandan hafif sarıldı. "Aynen öyle. Bu şekilde daha çok sen gibi hissettiriyor. Bilirsin Ece ve görünmez bir olduğunda."

"Zamanla." Diyerek ona onay verdim. Çünkü içten içe biliyordum. Ece'nin öğrenmesi ile bir şeylerin değişeceği bir yolculukta ilk adımı atmıştım.

Araba gelince onunla son kez vedalastikve arabay bindim.

Bunu kesinlikle daha sık yapacaktım
...

Bölümü sevdiyseniz beğenmeyi unutmayın canlarım❤️

Görüşürüz görünmeyenlerim💫