-21-

Babamın astlarından biri olan Sude ablayı görmek çok rahatlatmıştı beni. Özkan benim geldiğimi söyledikten sonra yanıma gelmişti.

"Merhaba isimsiz ihbarı yapan sen misin?" Kafamı sallayıp hafif kaldırdım ve göz göze geldik. "Ece? Senin burada ne işin var?" Fısıldadım. "Sorgu odasına geçelim ve her şeyi anlatayım olur mu?"

Durumun karmaşıklığını tahmin etmiş olmalı ki bir şey demeden beni odaya getirdi ve bende kapüşonumu çıkardım.

"Okulu ve sınıfı senle aynı olunca şüphe etmiştim de neler oluyor Ece hanım? Ayrıca Özkan da kim olduğunu bilmediğini söyledi." Sandalyeye dik şekilde oturup anında tanık moduna geçtim. "Çünkü gerçekten bilmiyor ve bende üvey babasını olduğunu tesadüfen öğrendim. Normalde selamlaşmaktan fazla konuşmayız."

Dur anlamında elini kaldırınca sustum. "Pekala, eğer bunu yapacaksak düzgün ve resmi şekilde yapalım. Sonra hesap vermen için amir'e götürürüm seni."

Karşı sandalyeye oturup kayıt cihazını başlattı.

"İsimsiz ihbarı sen mi yaptın?"
"Evet."
"İsmin nedir?"
"Ece yıldırım."
"Yaşın?"
"17"
"Aynı sınıfta mısınız?"
"Evet 11/D. Ama çok yakın değiliz."
"O halde nasıl öğrendin?"
"Arkadaşlarına söylerken tesadüfen duydum. Her tarafında morluklar vardı ve yakınında kim varsa geçiştiriyordu. Bende en kötü olasılığı düşündüm. Ve ona fake hesaptan mesaj attım"

Yalan.

"Nasıl yani?"
"Ben okulda itiraf sayfasının sahibiyim. Oradan onunla konuştum ve söylediğim hiçbir şeyi reddetmedi. Mesajları size gösterebilirim."

İlk önce 5 sonra da 6. Hesabıma girip konuşmaları okuttum.

"Hala kimseye bir şey söylemediğini anladığımda ise bu işin şakası olmadığını düşündüm ve ihbar ettim. Ev adresini de arkadaşından aldım."

Yalan.

"Kanıtların kopyasını kanıt olarak alacağız. İfadenizi onaylıyor musunuz?

"Evet."

Kaydı durdurunca derin bir nefes çekti. "Canım bu güzel bir hikaye ama benim bunu nasıl raporlayacağımıq hiç düşündün mü?"

Güldüm biraz. "Böyle denk geldiği için üzgünüm ama normal konuşmaya çalışsam hiç dinlemeyecekti. Beni tanımıyor bile." Dudaklarımı bastırdım. "İtiraf sayfası işini gizli tutabilir miyiz? Ailem bilmiyor."

Kafasını salladı. "Evet evet klasik lise eğlencesi sonuçta. Sorun değil. Bak şöyle yapalım en iyisi Sen bana onun arkadaşlarını şöyle ve bende onları üzerindeki morlukları görüp görmediklerini sorayım. Darp raporu aldıralım ona da. Sende isimsiz ihbar olarak kal."

"Daha rahatlatıcı olur. Tekrar kayıt alacak mıyız?" Kafasını salladı. "Evet ama ayrıntıya girme. Sonra da isimleri söylersin ve odaya geçersin. Ben açıklamadan sen konuşsan daha iyi olur."

Planım o yöndeydi ve Sude ablaya bir kere daha minnet etmiştim. Yaptığımız sahtecilik olsa bile benim nasıl öğrendiğimde çok ne olduğu davada daha oneoi olacaktı ve büyük rol üstlenmemem de babam için rahatlatıcı olacaktı.

Polis olduğumda böyle şeylere dikkat etmek istiyordum.

"Pekala kaydı başlatıyorum." Kendimi toparladim ve diklestim. "Tamam."
...

Odadan çıktığımda Özkan'ın akrabaları annesiyle onun etrafında toplanmışlardı. Yalnız olmamaları rahatlatmıştı.

Dikkati dağınıkken hızlıca ana yeri geçip babamın odasına vardım. Kapıyı tıklattım iki kez ve normalde duymadığım sert sesiyle cevap verdi. "Gel."

"Merhaba babacım!" Beni görünce şaşkınlıkla açılan gözleri ile yerinden kalktı. "Ece? Kızım burada ne işin var?" Kıkırdayip yanına gidip hafif sarıldım o sandalyede otururken. Ana konuya girmeden önce birazdevgiden bir şey olmazdı. "Annem olmayınca sıkıldım. Buraya geldim."

"İyi yaptın. Bir şey ister misin? İşim de bitmek üzere. Sonra da beraber geçeriz eve ama bir dahaki sefere haber ver." Kafamı sallayıp masanın önündeki diğer sandalyeye oturdum. "Ee, aslında baba. Sana söylemem gereken bir şey var. Bugun olan davayla ilgili."

Kaşlarını hafifçe çattı. "Senin okulunda okuyan çocuğa olanlar mı?" Kafamı salladım. "O benim sınıf arkadaşım ve isimsiz ihbarı ben yaptım." Şaşkınlığı ve olayları sindirmesi için biraz bekledim. "Kızım-"

"Baba valla bir şey olmadı. Hatta iyi bile yaptım. Yani bir aile kötü bir adamdan kurtuldu. Ayrıca kanıtlanabilir de kolay bir şekilde. Evet yani kesin değildi ama doğru çıkmasaydi yanlış bir şey olmaz-"

"Ece!" Hafif bağırınca sustum. Görünmez olduğum zamanlardaki çok konuşma huyum bu tür anlarda çok vuruyordu. "Kızım sana ne zaman kötü bir şey yaptın dedim? Bak arkadaşın rahatladı. Ama emin olmadan böyle şeyler yapman tehlikeli. Sana bana söyle demiyor muyum? Durumu araştırır sonra yanlış davranışını tespit ederdik."

"Tanık olma şansım daha yüksek olurdu. Ayrıca öğrenciden gelmesi de daha etkili."

"Senden önemli değil. Dikkat et kendine ve okulunda yine böyle bir şey olursa bana haber ver." Başımı haffice eğip onayladım onu. Uğraştığım şeyleri ve neden uğraştığımı bilse ne yapardı hiç bilmiyordum. Tehlikede olma fikrinden nefret ediyordum. "Ama polis olmak istiyorum hala."

Ona bakınca hafifçe gülümsedi ve uzanıp saçlarımı karıştırdı. "Maalesef biliyorum kızım. Bırak da koruyabildigim yere kadar koruyayim. Sonra en çok arkanda duracak kişi yine ben olacağım zaten. Çık sen. Bende 15 dakikaya gelirim."

Evet biliyordum. Hayalime engel olacak birisi değildi. Babam konusunda bu kadar şanslı olduğum anneme gelince teşekkür edecektim. "Bekliyorum o zaman."

Odadan çıktığımda üstüme giydiğim kalın sweati çıkardım ve kazakla kaldım. Saçlarımı açtım ve ondan en uzak köşede olan oturma alanında oturup çalışanlardan birinin getirdiği çayı içtim.

Bakışları beni bulduğunda sınıf arkadaşı Ece olduğumu anlamış olsa bile ya tanımamazlıktan geldi ya da görmedi gerçekten.

Babam yarım saatin sonunda gelince beraber eve gittik ve annem bizi kapıda karşıladı. İkisi beraber de bana biraz nutuk çektikten sonra yorgun olduğumu ve odama gideceğimi söyledim.

Yatağıma kendimi bırakır bırakmaz ise tüm heyecanımı atacak bir çığlık atıp yastıkla bastırmaya çalıştım.

Kimliğimi bir daha asla bu kadar tehlikeye atmak istemiyordum. Eğer kapüşonu indirseydi her şey bitecekti.
Her şey.

Galiba bu olayı yaşayan Özkan olduğu için şanslıydım çünkü gizli kimliğine bu kadar yaklaşıp da öğrenmeyi tercih edecek pek insan yoktu okulda.

Kafamı çevirip telefonumu aldım ve hesabıma giriş yaptım. Son bir aşama kalmıştı.
...

Gorunmez_06:
Bundan sonra sen yazmadığın sürece sana yazmayacağım

Ama yine de konuşmak istersen buradayım

Umarım iyi olursunuz

Özkan:
İyi olacağız

Tekrarsan teşekkür ederim görünmez

/Ece neden oradaydı diye sormak gereksiz olur herhalde../

Gorunmez_06:
Önemli değil

Aramızda kalacak her şey

Özkan:
Merak etme

Gercekten görünmez olmadığına karşılık benim aile sorunum

Esitiz

Gorunmez_06:
Birde bana deli derler...

Uyuyabilirsen gecelerin iyi olsun

Özkan:
Teşekkürler

_______

Bölümü sevdiyseniz beğenmeyi unutmayın ❤️