Bölümler 28Şu an: Xv. Bölüm
- 1 Arthur Gordon Pym'in Öyküsü.134 kelime
- 2 Önsöz.469 kelime
- 3 A. Gordon Pym.2.488 kelime
- 4 Iı. Bölüm3.620 kelime
- 5 Bölüm Iıı.2.098 kelime
- 6 Bölüm IV1.869 kelime
- 7 Bölüm V.1.877 kelime
- 8 Bölüm Vı.2.288 kelime
- 9 Vıı. Bölüm1.757 kelime
- 10 Bölüm Vııı.2.002 kelime
- 11 Bölüm Ix.1.896 kelime
- 12 Bölüm X.1.255 kelime
- 13 Bölüm Xı.1.620 kelime
- 14 Bölüm Xıı.2.057 kelime
- 15 Bölüm Xııı.2.602 kelime
- 16 Bölüm Xıv.2.218 kelime
- 17 Xv. Bölüm1.167 kelime · Okuduğun bölüm
- 18 Xvı. Bölüm1.333 kelime
- 19 Xvıı. Bölüm1.371 kelime
- 20 Xvııı. Bölüm1.683 kelime
- 21 Bölüm Xıx.1.270 kelime
- 22 Bölüm Xx.1.614 kelime
- 23 Xxı. Bölüm991 kelime
- 24 Bölüm Xxıı.1.571 kelime
- 25 Bölüm Xxııı.1.198 kelime
- 26 Bölüm Xxıv.1.643 kelime
- 27 Xxv. Bölüm1.267 kelime
- 28 Not.622 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
XV. BÖLÜM
Ayın on ikisinde Christmas Limanı'ndan yelken açıp batıya doğru geldiğimiz yolu izledik ve Crozet Adaları grubundaki Marion Adası'nı iskelemizde bıraktık. Ardından Prince Edward Adası'nı da solumuzda bırakarak geçtik; sonra daha kuzeye yöneldik ve on beş günde 37° 8' güney enlemi, 12° 8' batı boylamındaki Tristan d'Acunha Adaları'na vardık.
Artık çok iyi bilinen bu grup, daire biçimli üç adadan oluşur. Adaları önce Portekizliler keşfetmiş, ardından 1643'te Hollandalılar, 1767'de Fransızlar ziyaret etmiştir. Üç ada birlikte bir üçgen oluşturur ve aralarında güzel, açık geçitler bulunur; birbirlerinden yaklaşık on mil uzaktadırlar. Hepsinin arazisi çok yüksektir; özellikle de asıl adıyla Tristan d'Acunha. Bu, grubun en büyük adasıdır; çevresi on beş mildir ve yüksekliği öyledir ki açık havada seksen ya da doksan mil uzaktan görülebilir. Arazinin kuzey yönündeki bir bölümü denizden dikine binden fazla ayak yükselir. Bu yükseklikteki bir yayla adanın neredeyse merkezine kadar uzanır; yayladan Teneriffe'dekine benzer yüksek bir koni yükselir. Koni alt yarısında iri ağaçlarla kaplıdır; üst kısmıysa çıplak kayalıktır, genellikle bulutların içinde gizlenir ve yılın büyük bölümünde karla örtülür. Adanın çevresinde sığlık ya da başka tehlikeler yoktur; kıyıları olağanüstü diktir, suları derindir. Kuzeybatı kıyısında siyah kumlu bir sahili olan bir koy vardır; güneyden rüzgâr estiğinde teknelerle kolayca karaya çıkılabilir. Burada bol miktarda çok iyi su kolayca bulunur; olta ve misinayla morina ve başka balıklar da tutulabilir.
Büyüklük bakımından ikinci, grubun da en batıdaki adası, Inaccessible adıyla bilinir. Kesin konumu 37° 17' güney enlemi, 12° 24' batı boylamıdır. Çevresi yedi ya da sekiz mildir; her yanı ürkütücü ve sarp görünür. Tepesi bütünüyle düzdür ve bölgenin tamamı kısırdır; üzerinde yalnızca birkaç bodur çalı yetişir.
En küçük ve en güneydeki Nightingale Adası, 37° 26' güney enlemi, 12° 12' batı boylamındadır. Güney ucunun açığında yüksek bir kayalık adacık sırtı vardır; benzer görünümlü birkaç adacık da kuzeydoğuda görülür. Arazi engebeli ve kısırdır; derin bir vadi adayı kısmen ikiye ayırır.
Mevsimi geldiğinde bu adaların kıyılarında deniz aslanları, deniz filleri, kıllı ve kürklü foklar ile çok çeşitli deniz kuşları bol miktarda bulunur. Çevrede balinalar da boldur. Eskiden bu hayvanları avlamak kolay olduğundan, keşfedildiğinden beri ada grubu sıkça ziyaret edilmiştir. Hollandalılarla Fransızlar buraya çok erken dönemlerde uğramıştır. 1790'da Philadelphia'dan Industry gemisinin kaptanı Patten, fok postu toplamak amacıyla Tristan d'Acunha'ya geldi ve yedi ay kaldı (Ağustos 1790'dan Nisan 1791'e kadar). Bu sürede tam beş bin altı yüz post topladı; büyük bir gemiyi üç haftada yağla doldurmakta hiç zorlanmayacağını da söyler. Adaya vardığında birkaç yaban keçisi dışında dört ayaklı hayvan bulamamıştı. Oysa ada şimdi, sonraki denizcilerin getirdiği en değerli evcil hayvanlarımızın tümüyle doludur.
Sanırım Kaptan Patten'ın ziyaretinden kısa bir süre sonra, Amerikan brig'i Betsey'nin kaptanı Colquhoun, erzak almak amacıyla adaların en büyüğüne uğradı. Soğan, patates, lahana ve daha pek çok sebze dikti; şimdi bunların hepsinden bolca bulunur.
1811'de Nereus gemisindeki Kaptan Heywood, Tristan'ı ziyaret etti. Adalarda fok postu ve yağ hazırlamak için yaşayan üç Amerikalı buldu. Bu adamlardan birinin adı Jonathan Lambert'ti; kendisini ülkenin hükümdarı ilan etmişti. Yaklaşık altmış dönüm araziyi temizleyip ekmiş, Rio de Janeiro'daki Amerikan elçisinin kendisine sağladığı kahve bitkisi ve şeker kamışını yetiştirmeye yönelmişti. Ancak bu yerleşim sonunda terk edildi. 1817'de İngiliz hükümeti, Ümit Burnu'ndan gönderdiği bir birlikle adaları ele geçirdi. Yine de elinde uzun süre tutmadı; adalar İngiliz mülkü olmaktan çıkarılınca iki ya da üç İngiliz ailesi hükümetten bağımsız olarak oraya yerleşti. 25 Mart 1824'te, Londra'dan Van Diemen's Land'e giden Kaptan Jeffrey'nin Berwick gemisi adaya vardı. Orada, eskiden İngiliz topçusunda onbaşı olan Glass adlı bir İngilizle karşılaştılar. Adaların en yüksek yöneticisi olduğunu iddia eden Glass'ın emrinde yirmi bir erkek ve üç kadın vardı. İklimin sağlıklı, toprağın verimli olduğuna dair çok olumlu şeyler anlattı. Halk başlıca fok postu ve deniz fili yağı topluyor, bunları Ümit Burnu'yla ticaretinde kullanıyordu; Glass'ın küçük bir uskuna gemisi vardı. Biz vardığımız sırada vali hâlâ orada yaşıyordu; küçük topluluğu büyümüş, Tristan'da elli altı kişiye ulaşmıştı. Nightingale Adası'nda da yedi kişilik daha küçük bir yerleşim vardı. İhtiyacımız olan hemen her tür erzağı kolayca bulduk: koyun, domuz, öküz, tavşan, kümes hayvanları, keçiler, çeşit çeşit balık ve bolca sebze. Büyük adanın hemen yakınında, on sekiz kulaç derinlikte demir attığımızdan, istediğimiz her şeyi rahatça gemiye aldık. Kaptan Guy, Glass'tan beş yüz fok postu ile biraz fildişi de satın aldı. Burada bir hafta kaldık; bu süre boyunca hâkim rüzgârlar kuzeyden ve batıdan esti, hava da biraz pusluydu. 5 Kasım'da, varlıkları hakkında büyük fikir ayrılıklarının bulunduğu Aurora adı verilen adalar grubunu baştan sona aramak niyetiyle güneye ve batıya doğru yelken açtık.
Bu adaların, Aurora gemisinin kaptanı tarafından 1762 gibi erken bir tarihte keşfedildiği söylenir. 1790'da İspanyol Filipin Şirketi'ne ait Princess gemisindeki Kaptan Manuel de Oyarvido, kendi anlattığına göre doğrudan adaların arasından geçti. 1794'te İspanyol korveti Atrevida, adaların kesin konumunu belirlemek amacıyla yola çıktı. Madrid Kraliyet Hidrografi Cemiyeti'nin 1809'da yayımladığı bir yazıda bu sefer hakkında şöyle denir: “Atrevida korveti, 21-27 Ocak tarihleri arasında adaların hemen yakınında gerekli bütün gözlemleri yaptı ve kronometrelerle bu adalar ile Malninas'taki Soledad Limanı arasındaki boylam farkını ölçtü. Üç ada vardır; hemen hemen aynı meridyen üzerindedirler. Ortadaki ada biraz alçaktır; öteki ikisi dokuz fersah uzaktan görülebilir.” Atrevida'da yapılan gözlemler her adanın kesin konumunu şöyle verir: En kuzeydeki 52° 37' 24" güney enlemi, 47° 43' 15" batı boylamında; ortadaki 53° 2' 40" güney enlemi, 47° 55' 15" batı boylamında; en güneydekiyse 53° 15' 22" güney enlemi, 47° 57' 15" batı boylamındadır.
27 Ocak 1820'de İngiliz donanmasından Kaptan James Weddel, Aurora adalarını aramak üzere Staten Land'den de yola çıktı. En titiz aramayı yaptığını, Atrevida kaptanının işaret ettiği noktaların yalnızca tam üzerinden geçmekle kalmayıp bu noktaların çevresini her yönde taradığını, yine de kara belirtisine rastlamadığını bildirir. Bu çelişkili anlatımlar başka denizcileri de adaları araştırmaya yöneltti. Garip olan şu ki, kimi denizciler adaların bulunduğu sanılan denizin her karışından geçip onları bulamazken, azımsanmayacak sayıda kişi onları gördüğünü, hatta kıyılarına yaklaştığını kesin bir dille ileri sürer. Kaptan Guy, böylesine tuhaf bir anlaşmazlığı çözüme kavuşturmak için elinden gelen her şeyi yapmaya kararlıydı.³
³ Aurora adalarına çeşitli zamanlarda rastladığını ileri süren gemiler arasında 1769'da San Miguel, 1774'te Aurora, 1779'da brig Pearl ve 1790'da Dolores sayılabilir. Hepsi ortalama enlemin elli üç derece güney olduğunu bildirir.
Ayın yirmisine kadar, değişken havada güney ile batı arasındaki rotamızı sürdürdük. O gün kendimizi tartışmalı bölgede, 53° 15' güney enlemi ve 47° 58' batı boylamında bulduk; yani grubun en güneyindeki adanın yeri olarak belirtilen noktanın hemen hemen üzerindeydik. Kara belirtisi göremeyince, 53 derece güney paraleli boyunca batıya doğru, 50 derece batı boylamına kadar ilerledik. Sonra 52 derece güney paraleline kadar kuzeye yöneldik; oradan doğuya döndük ve sabah akşam çift yükseklik ölçümleriyle, ayrıca gezegenlerin ve Ay'ın meridyen yükseklikleriyle paralelimizi koruduk. Böylece doğuya, Georgia'nın batı kıyısının boylamına kadar gittikten sonra, yola çıktığımız enleme ulaşıncaya dek aynı boylamda ilerledik. Ardından çevrelediğimiz deniz alanının tamamında çapraz rotalar izledik; direk tepesinden sürekli gözcülük yaptık ve üç hafta boyunca son derece dikkatli incelememizi tekrarladık. Bu süre boyunca hava olağanüstü hoş ve açıktı; hiç pus yoktu. Elbette, geçmişte bu civarda hangi adalar var olmuş olursa olsun, günümüzde onlardan hiçbir iz kalmadığına bütünüyle kanaat getirmiştik. Eve döndükten sonra, aynı bölgenin 1822'de Amerikan uskuna Henry'nin Kaptan Johnson'ı ve Amerikan uskuna Wasp'taki Kaptan Morrell tarafından da aynı özenle tarandığını, her iki seferin de bizimkiyle aynı sonucu verdiğini öğrendim.
Bölüm etkileşimi
