Bölümler 28Şu an: Önsöz.
- 1 Arthur Gordon Pym'in Öyküsü.134 kelime
- 2 Önsöz.469 kelime · Okuduğun bölüm
- 3 A. Gordon Pym.2.488 kelime
- 4 Iı. Bölüm3.620 kelime
- 5 Bölüm Iıı.2.098 kelime
- 6 Bölüm IV1.869 kelime
- 7 Bölüm V.1.877 kelime
- 8 Bölüm Vı.2.288 kelime
- 9 Vıı. Bölüm1.757 kelime
- 10 Bölüm Vııı.2.002 kelime
- 11 Bölüm Ix.1.896 kelime
- 12 Bölüm X.1.255 kelime
- 13 Bölüm Xı.1.620 kelime
- 14 Bölüm Xıı.2.057 kelime
- 15 Bölüm Xııı.2.602 kelime
- 16 Bölüm Xıv.2.218 kelime
- 17 Xv. Bölüm1.167 kelime
- 18 Xvı. Bölüm1.333 kelime
- 19 Xvıı. Bölüm1.371 kelime
- 20 Xvııı. Bölüm1.683 kelime
- 21 Bölüm Xıx.1.270 kelime
- 22 Bölüm Xx.1.614 kelime
- 23 Xxı. Bölüm991 kelime
- 24 Bölüm Xxıı.1.571 kelime
- 25 Bölüm Xxııı.1.198 kelime
- 26 Bölüm Xxıv.1.643 kelime
- 27 Xxv. Bölüm1.267 kelime
- 28 Not.622 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
ÖNSÖZ.
Birkaç ay önce, aşağıdaki sayfalarda anlatılan Güney Denizleri'ndeki ve başka yerlerdeki olağanüstü maceralar dizisinin ardından Amerika Birleşik Devletleri'ne döndüğümde, Richmond, Virginia'da, ziyaret ettiğim bölgelerle ilgili her şeye büyük ilgi duyan birkaç beyefendiyle tesadüfen tanıştım. Anlatımı kamuoyuyla paylaşmamın görevim olduğunu sürekli söyleyip duruyorlardı. Oysa bunu yapmayı reddetmek için birkaç nedenim vardı; bunların bazıları bütünüyle özel nitelikteydi ve benden başka kimseyi ilgilendirmiyordu, bazılarıysa öyle değildi. Beni kararımı vermekten alıkoyan nedenlerden biri, uzakta bulunduğum sürenin büyük bölümünde günlük tutmamış olduğumdan, yalnızca belleğime dayanarak, gerçekten taşıdığı doğruluk izlenimini verecek kadar ayrıntılı ve tutarlı bir anlatı yazamayacağımdan korkmamdı. Elbette, hayal gücümüzü güçlü biçimde harekete geçiren olayları anlatırken hepimizin kapıldığı, doğal ve kaçınılmaz abartı bundan ayrıydı. Bir başka neden de anlatılacak olayların öylesine olağanüstü olmasıydı ki, iddialarımın zorunlu olarak tek bir kişinin tanıklığı dışında hiçbir dayanağı olmayacaktı; üstelik bu kişi melez bir Kızılderiliydi. Bu durumda yalnızca ailemin ve hayatları boyunca dürüstlüğüme güvenmek için nedenleri olan dostlarımın bana inanmasını umabilirdim; büyük olasılıkla kamuoyu yazdıklarımı küstahça ve ustalıkla uydurulmuş bir kurgu sayacaktı. Yine de beni danışmanlarımın önerilerini kabul etmekten alıkoyan başlıca nedenlerden biri, yazarlık yeteneğime güvenmememdi.
Virginia'da anlatımıma en büyük ilgiyi gösteren beyefendiler arasında, özellikle de Antarktika Okyanusu'yla ilgili bölüme merak duyanlardan biri, kısa süre önce Richmond kentinde Bay Thomas W. White'ın yayımladığı aylık Southern Literary Messenger dergisinin editörlüğünü yapmış olan Bay Poe'ydu. O da başkaları gibi, gördüklerimi ve yaşadıklarımı hemen eksiksiz biçimde yazmamı ve kamuoyunun zekâsına ve sağduyusuna güvenmemi şiddetle öğütledi. Kitabım yazarlık bakımından ne kadar gelişigüzel hazırlanmış olursa olsun, diye ısrarla ve pek akla yatkın biçimde savunuyordu, varsa bu kabalığı onun gerçek diye kabul edilme şansını daha da artıracaktı.
Bu açıklamaya rağmen, onun önerdiğini yapmaya karar vermedim. Sonunda, bu konuda adım atmayacağımı anlayınca, maceralarımın ilk bölümünü, kendisine verdiğim bilgilere dayanarak kendi sözleriyle kaleme almasına ve bunu kurgu kılığında Southern Messenger'da yayımlamasına izin vermemi önerdi. Buna bir sakınca görmediğimden razı oldum; tek koşulum gerçek adımın korunmasıydı. Böylece sözde kurgu olan yazı dizisinin iki bölümü, Messenger'ın Ocak ve Şubat 1837 sayılarında yayımlandı; kurgu olduğundan kuşku duyulmasın diye derginin içindekiler bölümünde yazıların yanına Bay Poe'nun adı kondu.
Bu hilenin gördüğü ilgi, söz konusu maceraları düzenli biçimde derleyip yayımlamaya sonunda beni de yöneltti. Çünkü Messenger'da çıkan bölümün çevresine ustalıkla bir masal havası verilmiş olmasına rağmen —tek bir gerçek bile değiştirilmeden ya da çarpıtılmadan— kamuoyu onu masal olarak kabul etmeye hiç yanaşmıyordu; Bay P.'nun adresine bunun tersine inandıklarını açıkça belirten birkaç mektup da gönderilmişti. Buradan, anlatımımın gerçeklerinin kendi doğruluklarını kanıtlamaya yetecek kadar güçlü olacağı ve bu nedenle halkın inanmamasından pek korkmam gerekmediği sonucuna vardım.
Bu açıklamadan sonra, aşağıda anlatılanların ne kadarını kendi yazım olarak gördüğüm hemen anlaşılacaktır; ayrıca Bay Poe'nun yazdığı ilk birkaç sayfada hiçbir gerçeğin yanlış aktarılmadığı da anlaşılacaktır. Messenger'ı okumamış olanlara bile onun bölümünün nerede bitip benimkinin nerede başladığını göstermeye gerek yok; üsluptaki fark kolayca görülecektir.
A. G. PYM.
New York, Temmuz 1838.
ARTHUR GORDON PYM'İN ÖYKÜSÜ
Bölüm etkileşimi
