86. Bölüm

Heyecandan ölecek gibiydim; kalbim göğüs kafesimi dövüyor, nefesim boğazımda düğümleniyordu. Hızlı adımlarla banyoya atıp kendimi duşun altına bıraktım. Ilık su gerginliğimi bir nebze olsun akıtıp götürürken, üzerime yumuşacık pembe bornozumu geçirdim. Saçlarımı havluyla sarıp banyodan çıktım. Heyecandan yanıma tek bir yedek kıyafet bile almamıştım. Üzerimdeki bornozu sıkı sıkı sararak utana sıkıla odaya adım attım. Harun da ceketini ve gömleğini çıkarmış, gri atletiyle yatağın kenarında oturuyordu. Hamamda beni peştamalle görmüş olmasına rağmen sanki ilk defa görecekmişim gibi yanaklarım alev alev yandı. Ama bu gece bambaşkaydı; bu bizim gerdek gecemizdi.

Hallerimdeki sessizliği fark eden Harun, durumu sezerek yüzüne yayılan tatlı bir tebessümle pijamalarını eline aldı. "Sen rahat rahat giyin Zeynep'im," dedi ve banyoya geçti.
O, banyonun kapısını kapatır kapatmaz yatağa doğru yöneldim. Tam dolaba bakacaktım ki gözüm yatağın üzerindeki katlı sarı pijama takımına takıldı. Olduğum yerde kalakaldım. Komodinin üzerinden aceleyle gözlüğümü alıp taktım.

"Ya... Bu Tweety'li pijama!" dedim ellerimi çırparak. "Bundan ne çok istemiştim, bir türlü alamamıştım... Harun, sen var ya sürprizlerle dolusun, ölürüm ben sana!"

Harun banyodayken aceleyle o sarı pijamaları giydim. Saçlarımı havluyla iyice kuruladıktan sonra saç kurutma makinesini prize takıp keyifle kuruttum. Üzerime namaz elbisesini geçirip başörtümü bağladım. Duş alırken zaten abdestimi almıştım. Önce sakin bir huzurla yatsı namazını eda ettim, ardından iki rekât şükür namazı kıldım. Bugün o kadar çok korkmuştum ki ömrümden ömür gitmişti; Allah’a bin şükür ki salimen yuvamızdaydık.
Seccademi özenle katlayıp kaldırdığım sırada salondan ayak sesleri duyuldu. Harun içeri girip tatlı bir tebessümle, "Ben de namazımı kılayım hemen," dedi.
"Olur," diye mırıldandım. "Ben de mutfakta yenecek bir şey var mı diye bakayım."
Bana doğru yaklaşıp omzuma dokundu. "Bugün doğru düzgün bir şey de yiyemedik tabii... İnşallah vardır dolapta bir şeyler."
"Alışveriş yapıp doldurmuştu Meryem anne, duruyorlardır herhalde."
"Tamam Çileğim. Olmadı 7/24 açık bir yer bulur bir şeyler söylerim."
"Teşekkür ederim... Kocam. Hem pijamalar için hem de her şey için."
Harun eğilip yanağıma sıcacık bir öpücük kondurdu. "Teşekkür etmene gerek yok karım. Senin yüzünü güldürmek benim için dünyadaki en büyük mutluluk."

İçimden, Okyanuslarına sığındığım adam, diye geçirdim hayranlıkla. O kendi seccadesini serip namaza dururken, ben de namaz elbisemi çıkarıp katladım ve kenara koydum. Kızıl saçlarımı sarı pijamalarımın omuzlarına saldım.

Mutfağım... Artık benim mutfağımdı! Heyecanla sıfır buzdolabının kapağını açtım. Ekmek yoktu ama kahvaltılık malzemeler yerli yerindeydi. Evde bir haftadır kimse yaşamadığı için taze yemek olmaması normaldi elbette. Of, benim de mutfak tecrübem sıfırdı doğrusu, yumurta kırmaktan başka bir şey bilmezdim. Dolapta gözüme çarpan Sarelle kavanozunu ve çekmeceden bir tatlı kaşığı alıp mutfak masasının sandalyesine iliştim. Kapağını açar açmaz kendimi kaybetmiş gibi kaşıklamaya başladım.

O sırada namazını bitiren Harun mutfağa girdi. Ağzımın etrafına bulaşmış çikolatayla beni görünce kahkahasını tutamadı.
"Çileğim, sen bir kavanoz çikolatanın dibine vurmuşsun neredeyse!"
Öyle bir kaptırmışım ki utançtan birden midem bulandı. Kaşığı elimden bırakıp iki elimi yana doğru açtım. Şu an yer yarılsın da dibine gireyim, bu nasıl bir rezillikti böyle!
"Şey... Çok acıkmıştım da, dayanamadım..."
Yanıma yaklaşarak masadan bir kağıt havlu aldı. "Sen böyle çok tatlı duruyorsun ama... Acaba seni mi yesem?"
Yüreğime inecekti vallahi! Elimin kenarından tutup beni ayağa kaldırdı. Peçeteyi uzatıp dudağımın kenarını silecek sandım ama o, dudaklarıyla dudaklarımdaki çikolatayı sıyırıp aldı.
"Şimdi tadı daha lezzetli oldu."
Gözleri üzerimdeki pijamalarda gezindi. "Çok sevimlisin Çileğim," diyerek beni birden kucağına aldı.
"Harun ne yapıyorsun? Acıkmadın mı sen?" diye çırpındım.
Kucağında beni yatak odasına doğru taşırken, "Ben seninle doyarım Zeynep'im," diye fısıldadı.
"Ya bırak beni, yoksa çok fena olacak!"
"Artık seni asla bırakmam Zeynep'im, sen benim karımsın."
Yavaşça beni yatağa bıraktı. "Yaa... Harun, ne yapıyorsun sen?"
"Bu gece bizim özel gecemiz, unuttun mu yoksa?"
"Sağ olasın Harun'um, unutturmuyorsun maşallah!"
Okyanus gözlerini yeşil harelerime dikti. "Bu geceyi o kadar çok bekledim ki... Sana dokunmamak için ne büyük bir sabır savaşı verdiğimi bir ben bilirim."
"Biliyorum Harun... Bana ne kadar çok sabrettiğini çok iyi biliyorum."
Eliyle kızıl saçlarımı şefkatle okşadı. "Sen istemezsen sana dokunamam, biliyorsun Çileğim. Benden korkup çekinmeni asla istemem."
Kaşlarımı çatıp yeşil gözlerimi diktim gözlerine. "Kim, ben mi senden korkacağım? Ben zaten Haydar'a güveniyorum..."
Harun o muazzam okyanus gözleriyle bakarak gülmeye başladı. "Zeynep... Ağzın burnun çikolata içindeyken hiç de ciddiye alınmıyorsun, kusura bakma."
"Of Harun ya!" Hemen yanından fırlayıp banyoya koştum. Aynaya bakıp elimi yüzümü yıkadım, diş fırçama macun sıkıp dişlerimi inci gibi parlayana kadar fırçaladım. Vücut tüylerimi son bir kez kontrol ettim; süperdim, hazırdım artık.

Heyecandan kalbim duracaktı. Yavaşça banyodan çıktım. Harun arkasını dönmüş, yatakta uzanıyordu. Az önce bana yürüyen adam şimdi uyuyor muydu yani? Acaba istemediğimi düşündüğü için mi vazgeçmişti? Ya, bu erkek milletine de hiç naz yapılmıyordu!
Yavaşça yatağın boş olan sağ ucuna uzandım. Gözlüğümü çıkarıp komodinin üzerine bıraktım. Tam gece lambasını söndürecektim ki, güçlü kolları beni bir anda kendine çekip alt hücrelerine hapsetti.
"Ne yapıyorsun Harun, affedersin ama ödümü kopardın!"
"Uyudum mu sandın?"
"Evet, odun bey!"
Harun okyanus gözlerini gözlerime dikti. "Zeynep, ben senin kocanım, 'odun bey' de ne oluyor?"
"Ya ödüm patladı, ne dememi bekliyordun?"
Sırıtarak başını salladı. "Haklısın, senden de gerdek gecemizde bu beklenirdi."
Yine kıpkırmızı kesilmiştim. "Şey..." dedim bocalayarak. Bu adam beni nasıl susturacağını çok iyi biliyordu, yüzüme ani bir sıcaklık hücum etti. "Üstümde öyle duracak mısın?"
Üstümden kenara çekildi. "Bak, çekildim. Hadi ışığı kapat da uyuyalım karıcığım."
"Sadece uyuyacak mıyız?"
"Ne istiyorsun Çileğim, karar ver artık?"
"Şey..." dedim. Neden bu kadar heyecanlanmıştım ki? Kalbim boğazımda atıyordu resmen. Titreyen ellerimle ona doğru bir adım atmak için üst pijamamın düğmesine uzandım ama o, eliyle elimi nazikçe durdurdu.
Masmavi harelerini yeşil harelerime kilitledi. Derin bir nefes alıp yutkundu. Ve sonra, ruhumu okşayan o sesle sordu: "Gerçekten istiyor musun Zeynep'im?"
Okyanuslarının derinliğinde sadece sonsuz bir güven ve huzur görüyordum. Ona tamamen ait olmak istedim. "Çok fena alev aldı buralar..." dedim çekinerek gülümserken.

Yavaşça elini başının altından çekip bana yaklaştı. Önce nazikçe kızıl saçımdan bir tutam alıp kokladı, ardından dudaklarını yanağıma bastırdı. Diğer eliyle pijamalarımın düğmelerini çözmeye başladığında kalbim deli gibi çarpmaya başladı. Dudaklarımızı birbirine mühürlediğimiz an dünya durdu.

Ellerimi onun siyah penyesinin altından vücuduna dokundurarak penyesini yukarı doğru çekip çıkardım. Sıcaklığını, o keskin nefesini boğazımda hissettim. İncitmeden, bir çiçek gibi seviyordu beni. O geniş, kaslı bedeniyle bana sarıldığında ikimizin de teni birbirine karıştı. Boynuma kondurduğu her öpücük beni başka bir aleme taşıdı. Onun kollarında, teninde kaybolmak hayatımın en büyük huzuruydu. Derin ve tutkulu bir şekilde öpüştük; alev alan bedenlerimiz birbirinde bitti.
Heyecanın doruklarını yaşarken;
"Seni çok seviyorum karım," diye fısıldadı kulağıma.
Ben de onun boynuna sarılıp, "Seni çok seviyorum kocam..." diye karşılık verdim.
İçimde birikmiş bütün hasretim onun kollarında son buluyordu; varlığını, sıcaklığını en derinlerimde hissedebiliyordum. O büyük ellerini küçük ellerime kenetleyerek başımdan yukarı kaldırdı. "Karım..." diye fısıldadıkça kalbim göğüs kafesimi zorluyordu. Ben de onun bana verdiği tarifsiz hazla, "Harun'um..." dedim.
Bu eşsiz gecenin ardından başımı onun çıplak göğsüne yaslayarak huzurla uykuya daldım. Artık resmen ve tamamen Harun’un karısıydım.
"Artık sonsuza kadar helalimsin Çileğim..." diye fısıldadı yeniden, dudaklarında devasa bir gülümsemeyle.
Sabun gibi kayıp giden gecenin ardından dışarıda sabah ezanı okunuyordu. Harun yavaşça gözlerini açıp hayranlıkla beni seyretmeye başladı. Ben de uykulu sesimle sayıklıyordum:
"Ya... Zey-Okya'm, biraz daha istiyorum..."
Harun gülerek sordu: "Ne istiyorsun Zeynep?"
"Okyanusundan çıkmak istemiyorum..."
"Hiç çıkmadın ki zaten, hep oradaydın güzelim."
Yavaşça gözlerimi araladım. "Gerçekten de okyanusun içindeyim," dedim mutlulukla gülümseyerek.
"Hadi kalkalım Çileğim, namaz vakti çıkmadan kılalım, sonra yine yatarız."
"Tamam..." dedim. Yorganın altında üzerime bakıp utancın kızıllığına büründüm. "Şey... Önce sen git banyoya, sonra ben girerim," diyerek yorganı yüzüme çektim.
"Olmaz Çileğim... Hamamda beraber yıkanmıştık seninle, şimdi de bu en güzel halinle beraber yıkanmak istiyorum."
Yorganı yüzümden çekip beni kucağına aldığı gibi duşakabinin içine taşıdı. Duş başlığını ayarlayıp suyu açtı. Akıp giden suların altında beni kendine çekip sımsıkı sarıldı. Sırılsıklam olmuştuk. Okyanus gözleriyle yüzüme bakarak suyun altında dudaklarıma yapıştı, yüzüme yapışan kızıl saçlarımı geriye itti.
Gusül abdestlerimizi alıp banyodan çıktık. Namaz elbisemi giyinip sabah namazını birlikte eda ettik. Ardından yeniden sıcacık yatağımıza kıvrıldık.
"Sultanım, çok güzelsin. Bana unutulmaz bir gece yaşattın." Kolunu başımın altından geçirip beni göğsüne bastırdı. Birlikte düğün stresini atmanın ve o devasa rahatlamanın keyfiyle yeniden uykuya teslim olduk.

Gözlerimi araladığımda elimle boşluğu yokladım; sol yanım boştu. Yavaşça yataktan kalkıp banyoda elimi yüzümü yıkadım. Salona geçtiğimde burnuma gelen muazzam kokularla irkildim.
Mutfağa girdiğimde Harun son pişiyi servis tabağına diziyordu. Arkasından sinsice yaklaşıp sımsıkı sarıldım beline.
"Uyanmış mı benim çileğim..."
"Evet, uyandım... ama sen yoktun," dedim dudak büzerek.
Bana dönüp alnımdan öptü. "Sana sürpriz bir kahvaltı hazırlayayım dedim, zümrüt gözlüm benim."
Gülümsedim. "Tamam, tamam, affedildin."
Birlikte masaya oturduk. Çayları benim koymama izin vermedi; ilk günden sakarlık yapacağımdan korkuyordu galiba. Birbirimize bakıp bakıp kıkırdıyorduk. Hâlâ içimde tatlı bir heyecan ve utanç vardı; adamın karşısında bir anda kibarlar kibarı bir hanımefendiye dönmüştüm, kibarlıktan ölecektim yemin ederim.
Pişiden bir ısırık aldım. "Şahane olmuş Harun! Beni böyle alıştırırsan her gün isterim ama."
Gülümsedi. "Ben de her zaman yaparım sana Çileğim."
Okyanuslarıyla etrafa ışık saçıyordu resmen. Normalde kahvaltı hazırlayıp ona sürpriz yapması gereken bendim ama o bana yapıyordu. En kısa zamanda mutfak işlerini öğrenmem şarttı!
Harun o büyük, sıcak eliyle küçük elimi kavrayıp parmaklarımı öptüğü an telefonum çalmaya başladı.
Ekranda yazan ismi gördüğümde Harun'un aniden kaşları çatıldı: Kuzey Hoca Arıyor...