6. bölüm / 35
Yalnızlık UçurumuUnutmak
Bölümler 35Şu an: Unutmak
- 1 1. Önsöz4 kelime
- 2 2. Önsöz8 kelime
- 3 3. Önsöz8 kelime
- 4 Dalıp gitmek314 kelime
- 5 Baskı İle Başarmak167 kelime
- 6 Unutmak232 kelime · Okuduğun bölüm
- 7 Vakit geçirmek237 kelime
- 8 Gülümsemek200 kelime
- 9 Beklemek216 kelime
- 10 Sessizlik146 kelime
- 11 Eksilmek167 kelime
- 12 Yetişmek154 kelime
- 13 Geç Kalmak145 kelime
- 14 Kaybetmek461 kelime
- 15 Kimse Görmez Sanmak389 kelime
- 16 Dinlemek340 kelime
- 17 Kendin olmak227 kelime
- 18 Pencere390 kelime
- 19 Tanımadıklarımız294 kelime
- 20 Yağmur340 kelime
- 21 Saat392 kelime
- 22 Lamba365 kelime
- 23 Kapı377 kelime
- 24 İz444 kelime
- 25 Bank425 kelime
- 26 Mektup375 kelime
- 27 Durak393 kelime
- 28 Anahtar391 kelime
- 29 Eksik Sandalye407 kelime
- 30 Son Tren380 kelime
- 31 Işık Açık Kaldı355 kelime
- 32 Fener329 kelime
- 33 Pusula321 kelime
- 34 Sokak Lambası...400 kelime
- 35 Eve Dönmek553 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Devam ediyor hayat her şekilde. Evet yine hayat, ama bu bizim var oluşumuz. Biri daha bunun kötü sonuçlarına katlanıyor...
Mesela o, o da bir insan. İsmi, yeri, zamanı önemli değil, sadece biri... Ve sevdiklerini ölesiye seven ve korumak isteyen biri.
Sabahleyin di evet. Onu görmüştüm, biriyle kavga ediyordu ama sevgi kavgası gibiydi... Nasıl desem, sevip kızamayan, seven ama anlatamayan, sevenini üzmek istemeden anlaşmak için aranan yok kavgasıydı bu.
İlk önce onunla kız arkadaşının şakalaşarak güldüğünü ancak sonradan yüzünün solduğunu gördüm. Galiba... Gerçek her neyse yüzüne bir tokat gibi çarpmış olmalıydı. Bu haberden yada anladığım kadarıyla gerçekler pekte hoşuna gitmemişti. Kız arkadaşı ilk önce ona bir tokat vurdu sonra arkasına bile bakmadan oradan gitti. Erkek arkadaşı tereddüt etmeden onun peşinden gitti ancak kız arkadaşının kolunu tutup kendine çevirdiği de ise ona sanki... Öyle şeyler söylemişti ki onun hayatı da alt üst olmuştu.
Gitti... Demek kolay ama yaşayınca insana daha acı geliyor...
Biri daha kırılıp dökülmüştü. Ama galiba bu uzun süremezdi çünkü insan sorunu çabuk unutmaya ve yerini çözüm ile doldurmak ister. Unutmak sahi ya... Neydi unutmak?
Olayı görmezden gelmek mi? Yoksa olayı hatırlamak istememek mi... Biz nasıl yapıyoruz yani... Nasıl unutuyoruz yerine başka bir sorunu koyarak mı? Belki bunları anlatmak sıkıcı ama doğru, yaşamadıysan bile bunları yaşayanlara tanık olmuş olabilirsin.
O yaşayan kişiler için unutmak çözüm yolu gibi gelir ancak unutmak kendi sorunlarımızı yok etmez sadece... Üstünü örtmeye çalışırız ve pekte başarılı olmayız...
