4. bölüm / 35
Yalnızlık UçurumuDalıp gitmek
Bölümler 35Şu an: Dalıp gitmek
- 1 1. Önsöz4 kelime
- 2 2. Önsöz8 kelime
- 3 3. Önsöz8 kelime
- 4 Dalıp gitmek314 kelime · Okuduğun bölüm
- 5 Baskı İle Başarmak167 kelime
- 6 Unutmak232 kelime
- 7 Vakit geçirmek237 kelime
- 8 Gülümsemek200 kelime
- 9 Beklemek216 kelime
- 10 Sessizlik146 kelime
- 11 Eksilmek167 kelime
- 12 Yetişmek154 kelime
- 13 Geç Kalmak145 kelime
- 14 Kaybetmek461 kelime
- 15 Kimse Görmez Sanmak389 kelime
- 16 Dinlemek340 kelime
- 17 Kendin olmak227 kelime
- 18 Pencere390 kelime
- 19 Tanımadıklarımız294 kelime
- 20 Yağmur340 kelime
- 21 Saat392 kelime
- 22 Lamba365 kelime
- 23 Kapı377 kelime
- 24 İz444 kelime
- 25 Bank425 kelime
- 26 Mektup375 kelime
- 27 Durak393 kelime
- 28 Anahtar391 kelime
- 29 Eksik Sandalye407 kelime
- 30 Son Tren380 kelime
- 31 Işık Açık Kaldı355 kelime
- 32 Fener329 kelime
- 33 Pusula321 kelime
- 34 Sokak Lambası...400 kelime
- 35 Eve Dönmek553 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bu dünyada geçici olarak var oluyoruz. Hepimizin yapmayı sevdiği veya sevmediği şeyler veya kişiler vardır illaki. Hayat bize herzaman iyi şeyler ile mutlu etmez bazen acılar da verir ve bu açılardan ders çıkarmanızı ister. Biz bunca probleme rağmen hala ayakta durmaya çalışıyoruz. Bende sizlere başımdan gecen olayları anlatmaya kendimi tanıtarak başlayacağım, bende sorunlarımı anlatarak çözümlemeye hayata karşı dik durmaya çalışıyorum. Size hayata karşı dik durmaya çalışan birinin hikayesini, anılarını anlatacağım.
İnsanlar bazen içine kapanır, hayata aldırış etmeden rastgele yaşarlar ancak bazıları var ki kendi hayatını istediği şekilde kurgular ve o hayatı istediği şekilde yaratmak için elinden gelenin fazlasını yapar. Bizler ise başımıza bir bela yada kötülük geldiğinde neden ben diyoruz, neden bunlar benim başıma geliyor diyoruz oysaki doğru soru bunlar değil, doğru soru bu bir işaret olmalı belki bu olaydan sonra iyi bir şey olacak belki bu iyi bir şeyin başlangıcıdır. Hayatını değiştirebilecek herşey olabilir ama sen bunları kötü algılarsan iyilerin kapısı sen açana kadar kapanır. Eğer sen bunları fark etmeye çalışmazsan bir süre sonra yok olurlar...
*Yazarın anlatımıyla*
Yine araba sürüyordu ancak keyifsiz bir şekilde. Eskisi gibi gülemiyordu ancak hala yaşıyordu.
"Hadi kardeşim gaza bas gaza durmuşsun yolun ortasında dünya da işe yaramayan bir eleman gibi!"
Herkes ona farklı bakıyordu ve bu... Onun aklını karıştırıyordu. Kim olduğunu bir türlü bulup, anlayamıyordu.
"Yürü kardeşim işimiz gücümüz var!
Durmasana yolun ortasında taş gibi!"
Halbuki taşın bile bir görevi vardı bu hayatta. Ancak senin için hiçbir şey yapmıyorsa o sana ve herkese göre gereksiz bir eşya olur. Kornalar basılıyordu ancak sadece dalmıştı. Kimse gelip "nasılsın" diye sormamıştı normal bir zamanda...
Daldığı yerden çekti gözlerini ve trafik lambasına baktı, ışık çoktan yeşil olmuştu ve arkasındaki arabalar ilerlemek için çaba harcıyordu. O da onların bu isteğini geri çevirmedi vitesi sona verdi ve gaza bastı. Kaza yapmak mı? Hayır hiçbir şey onun umurunda bile değildi, tek isteği onu anlayan bir dostu ve kafasını dinleyeceği bir yere sahip olmak istemesiydi.
