1.7

Keyifli okumalarrr

&

Cumartesi akşamıydı. Sude salonda kahvesini karıştırırken, İrem odasında hazırlanıyordu. Ben de yatağımın üstüne kıyafetleri fırlatmış, ne giyeceğime karar veremiyordum.

“Zeynep hadi ama! İki saat oldu,” diye bağırdı Sude.

“Tamam yaa! Ne giyeceğimi bilmiyorum,” dedim, aynaya dönüp saçlarıma baktım.

Tam o sırada telefonum titredi. Ekranda Barış’ın adı yazıyordu.

Barış:
Ne yapıyorsun?

Zeynep:
Hazırlanıyorum, dışarı çıkacağız kızlarla.

2 dakika sonra cevap geldi.

Barış:
Dışarı mı? Kimlerle?

Gülümsedim. Sorunun tonu hoşuma gitmişti.

Zeynep:
Sude ve İrem’le, kız gecesi gibi düşün.

Barış:
Hıı İyiymiş.

Yazdığı “iyiymiş” kelimesinden bile içten içe kıskandığını hissedebiliyordum. Cevap yazmadan önce aynaya bir kez daha baktım ve gülümsedim.

“Oldum ben!” diye bağırdım sonunda, Sude’yle İrem “Şükür” diye tepki verdi.

Birkaç dakika sonra arabaya binmiştik, İrem ve Sude öne oturmuş şarkı söyleyerek eğlenirken, bense onları izliyordum.

Ben arka koltukta onları izlerken hafifçe gülümsedim. Dışarıda gece yeni başlamıştı, sokak lambalarının ışığı camlara yansıyordu. Telefonum cebimde titreşti.

Ekranda yine Barış yazıyordu.

Barış:
Nereye gidiyorsunuz peki?

Cevap vermek için yazdım ama sonra sildim. Yazdım, sildim. Sonra sadece:

Zeynep:
Biraz kafa dağıtmaya.

Sude omzunun üzerinden arka koltuğa döndü. “Ne bakıyorsun öyle sessiz sessiz?”

“Bir şey yok,” dedim başımı cama çevirerek. Ama vardı. İçimde Barış’ın meraklı tavrıyla ilgili bir kıpırtı… Kızgın mıydı, kıskanıyor muydu, yoksa sadece soruyor muydu, bilmiyordum.

Tam o sırada İrem, “Zeynep bu gece ya dans edeceğiz ya da dans edeceğiz, tamam mı?” dedi gülerek.

“Tamam,” dedim ama aklım çoktan başka bir yerdeydi.

Barış:
Dağıtacağım ben şimdi kafanı
Nereye gidiyorsun diyorum
Bana kafa dağıtmak diyorsun
Hayırdır?

Zeynep:
Barış abartma
Hem hayırdır ne ya?
Allah’ın kekosu seni.

Barış:
Konuyu değiştirme
Nereye diyorum?

Zeynep:
Eski üniversite arkadaşımızın Barına Barış
Oldu mu?

Barış:
He alkollü ortam yani?
Olmaz
Yok
Konum at.

Zeynep:
Saçmalama istersen
Hem ben alkol kullanmıyorum

Barış:
Sen kullanmasan da ortam sıkıntı.
Benim içim rahat etmiyor.

Zeynep:
Barış yeter ama.
Ben çocuk muyum?
Hem İrem’le Sude var yanımda, ne olacak yani?

Barış:
Çocuk değilsin ama sevgilimsin.
Ve ben senin olduğun ortamı bilmek isterim, bu kadar basit.

Zeynep:
Senin istemenle olmuyor bazı şeyler.
Beni boğma Barış.
Ayrıca sevgilin değilim?
Öpüştük diye sevgili mi olduk hemen?

Barış:
İlgileniyorum.
Ama seninle normal konuşulmaz ki
Konum at dedim, hâlâ atmadın.

Zeynep:
Atarım ama bir şartla

Barış:
Tamam güzelim söyle.

Zeynep:
Yanıma gelmeyeceksin.
Kızlarla eğlenmek için gidiyoruz bak biz buraya.
Lütfen

Barış:
Uzaktan da izlerim ben seni
Sıkıntı yapma sen.

Zeynep:
Çok salaksın ya
Seviyorum ama bu hallerini

Barış:
Bunu daha sık söyle bence.
İyi geliyor.

Zeynep:
Alışma ama hemen.
Nadir söylerim, kıymeti olsun.

Barış:
Zaten senin her lafının kıymeti var bende.

Zeynep:
Ay tamam tamam…
Yeter bu romantiklik, kızlar bekliyor.

Barış:
Tamam, git.
Ama beni özle.

Zeynep:
Sen de beni.

Barış:
Konum??

Zeynep:
📍konum

Telefonu çantama attım ve arabadan indim, kızlarla içeri geçtik, arkadaşımız ile selamlaştıktan sonra bir köşeye geçtik, fazlasıyla sesli bir ortamdı ve böyle ortamları oldum olası sevmezdim.

İrem ve Sude beni masada bırakıp tuvalete gitmişti.

Bir süre daha orada durup etrafı inceledim, birisiyle göz göze geldiğimde o kişinin barış olduğunu anlamıştım, sessizce güldüm.

Önüme aniden koyulan içki bardağıyla, gözlerimi içki bardağını tutan ve yanımda duran adama çevirdim.

“Yanlış geldiniz herhalde beyefendi” dedim adama bakarak, karşımdaki adam gülümsedi.

“Hayır, size geldim. bu içki de size.” dedi ve göz kırptı, sürekli birkaç adım daha yanıma yaklaşıyordu.

“Teşekkürler kullanmıyorum.” dedim kurtulmaya çalışarak, Ama adam, sanki söylediklerimi duymamış gibi biraz daha yaklaştı ve gülümseyerek, “Ne fark eder? Bir içki, sadece bir içki işte.” dedi.

“İstemiyorum dedim ya, neyini anlamıyorsun?!” sesimi yükseltmiştim.

Tam o sırada Barış’ın sesini duymamla içimden ‘şimdi sıçtık.’ diye mırıldandım.

&