5. BÖLÜM: SATRANÇTA İLK HAMLE

Aybike’nin az önce attığı o gamsız kahkaha ve "Şaka yaptım" çıkışı, odadaki ağır havayı bir anda dağıtmış gibi görünse de Erkan’ın gözlerindeki o keskin bakış değişmedi. Erkan arkasına yaslandı, parmak uçlarını birbirine değdirerek Aybike’nin o meydan okuyan mavi gözlerine baktı. Dudaklarında her şeyi çözen bir psikoloğun o sinir bozucu tebessümü belirdi. "Etkileyici," dedi Erkan, sesi kadife gibi ama bir o kadar da nettir. "Gerçekten çok etkileyici bir performans Komiser Aybike. Sırf o kağıdı alıp gitmek için kendi içinizdeki o küçük kız çocuğunu bile bir yem olarak önüme attınız. Ama unuttuğunuz bir şey var; ben sadece anlatılan hikayeye bakmam. O hikayeyi anlatırken titreyen ellerinize, saklamaya çalıştığınız o anlık odak kayıplarınıza ve fısıltılarınıza bakarım." Aybike’nin gamsız gülüşü yüzünde hafifçe dondu ama bozuntuya vermedi. "Psikiyatrik aşırı analizleriniz bittiyse doktor bey, şu rapora imzanızı atın artık. Benim peşinde olduğu çok suçlu var." Erkan yavaşça ayağa kalktı, masanın etrafından dolanıp Aybike’nin tam karşısındaki masanın kenarına yaslandı. "Raporu imzalayacağım komiserim, endişelenmeyin. Ama bugün değil." "Sizi bu kadar kolay bırakmaya niyetim yok," dedi Erkan, gözlerinde samimi bir meydan okumayla. "Sistem hatası dediğiniz o çocukluk süreçleriniz, ilgi çekme çabalarınız... Hepsinin altını biraz daha doldurmamız gerekiyor. Bu yüzden size 'akıl sağlığı yerindedir' teşhisini koyabilmem için önümüzde birkaç seans daha var. Haftaya aynı gün, aynı saatte sizi yine burada bekyor olacağım." Masanın kenarında tünemiş olan hayalet Gülten, Erkan’ın bu kararlı duruşu karşısında havada küçük bir takla atıp neşeyle şakıdı: "Aman yarabbim! Adam resmen sana kancayı taktı sarışın! Bırakmıyor seni, valla bu çocuktan olur , ben sana söyleyeyim." Aybike, Gülten’in dırdırına ve Erkan’ın bu manipülatif hamlesine karşı dişlerini sıktı. Oturduğu koltuktan hışımla ayağa kalktı, sandalyenin arkasındaki tozlu deri ceketini tek hamlede üzerine geçirdi. "Bu yaptığınız hiç hoş değil Erkan Bey," dedi Aybike, sesini sertleştirerek. "Seda Müdür’e ne diyeceksiniz?" Erkan hafifçe gülümsedi, kapıya doğru yürüyüp Aybike için kapıyı açtı. "Seda Hanım’a durumun kontrolüm altında olduğunu ve risk yönetimini iyi yaptığımı söyleyeceğim. Haftaya görüşmek üzere, Komiserim." Aybike adamın yanından geçerken ona öyle bir dik dik baktı ki, eğer gözleriyle insan öldürebilseydi Erkan o an oracıkta can verirdi. Sert adımlarla odadan fırladı, kapıyı arkasından sertçe çarptı. Erkan, kapanan kapının ardından öylece kalakaldı. Bakışları, Aybike’nin az önce geçtiği boşluğa kilitlenmişti. Meslek hayatı boyunca yüzlerce insan, onlarca ağır vaka görmüştü ama hiçbiri onda bu kadar merak uyandırmamıştı. Aybike'nin o dik başlı, hırçın ama arkasında devasa bir gizem barındıran duruşu, genç adamın zihninde derin bir iz bırakmıştı. Odadaki varlığı gitmişti ama yaydığı o hırçın enerji hâlâ havada asılıydı. Erkan, göğsünden içeri sızan o tuhaf, heyecanlı hayranlıkla derin bir nefes aldı ve uzun süre kapının arkasından bakakaldı. Kadın gerçekten güzeldi... Aybike Tam asansörün önüne gelip düğmeye bastığı an, arkasından gelen tanıdık esintiyle irkildi. Gülten, o lüks odada kalmak yerine asansörün kapısına, Aybike’nin tam yanına süzülmüştü. Üzerindeki eski fistanıyla havada bağdaş kurmuş, Aybike’ye bakıp sırıtan dudaklarını büzüyordu. "Eee sarışın, ne yapıyoruz şimdi?" dedi Gülten, hiç gitmeye niyeti olmadığını belli ederek. "O yakışıklıyı orada bıraktık, arkandan büyülenmiş gibi bakakaldı valla. Ama benim katil hâlâ dışarıda. Artık peşindeyim, o yılan dövmeli şerefsizi bulana kadar beni arkanda bil!" Aybike asansörün aynasından kendi yansımasına ve arkasındaki hayalete baktı. Bir psikolog seansından kurtulduğunu sanırken, şimdi peşine takılan kırk yıllık bir genel ev hayaletiyle baş başa kalmıştı. İçinden derin bir sabır çekti. Oyun yeni başlıyordu.