Özel bölüm (2)

Bahar gelmiş, her taraf güneşin taze ışıklarından kendine düşen payı almıştı. Her taraf cıvıl cıvıl çiçek açmıştı.

Pembe kiraz çiçekleri yerle buluşmuş, peri masallarındaki, rüya benzeri ortamı yaratmıştı.

Güzel şeftali çiçekleri açmış, etrafı misler gibi kokutmuştu.

Ormanın bu köşesini üç yıl önce, Bob daha on dört yaşındayken keşf etmişti ikili.

Gamma yerde, bir ağaca sırtını yaslamış oturuyorken, sigma güzeller güzeli eşinin bacaklarına uzanmış, bu muhteşem ortamın tadını çıkarıyordu.

Ergen oğulları Bob, yıllardır Changbin hyunguna karşı hiss ettiği duyguların farkına varalı bir yıl oluyordu neredeyse.

Gamma bir taraftan eşinin saçlarıyla oynarken, diğer taraftanda oğullarının Changbine karşı olan duygularını anladığı zaman düşünüyordu.

"Jinie, hatırlıyormusun Bob Changbine karşı duygularını anladığında nasıl ağlayarak gelmişti yanıma."

"Hatırlamaz olurmuyum güzelim. Bende neden ağlıyor diye endişeyle peşinden koşmuştum da, eşek sıpası gamma babam diye beni kovmuştu odadan."

"O gün ne yapacağımı şaşırdım Jinie. Bana neden böyle olduğunu sorsaydı ona nasıl bir açıklama yapardım bilmiyorum."

"Haklısın güzelim. Geçmiş geçmişte kaldı. Boşuna gün yüzüne çıkarmaya gerek yok. Bizimkilerle konuşacağım, çocuklar kesinlikle geçmişte olanları öğrenmemeli."

"Her şeyi haledeceğine şüphem yok. Ama şimdi gitmezsek Bobdan büyük bir trip kazanacağız benden söylemesi."

"Eşek spası Changbinden ayrılıyormuda bizim varlığımızı yokluğumuzu anlasın. Varsa yoksa Changbin."

Sigma cidden oldukça kıskançtı. Eh, bu yüzden küçük omeganın çekmediği kalmamıştı.

Onunla arkadaşlık kurmak isteyen her hangi bir baskın türün vay halineydi.

Önce şu an 20 yaşında olan Tomoya onun ardından 18 yaşında olan Haru o baskın türe eziyet ediyorlardı.

İki baskın alfa, fazla koruyucuydu.

Ah tabi babası gibi beta olan Skyda unutmamak lazım, kendisi her ne kadar Bobun en yakın arkadaşı bile olsa, o da kıskanıyordu tatlı omegayı.

Yuki ve Yeosang ikilisi ise tamamen farklılardı.

Yeosang omega Yuki ise vita olduğundan Bobu anlıyordu, ancak onlarda bazen fazla korumacı oluyor, Boba kötü niyetle yaklaşdığını anladıkları birini türü fark etmeksizin hemen ya Tomoyaya ya Haruya ya da Skya söylüyorlardı.

Tabi bazen işlerin onların boyunu aştığı anlarda oluyordu. O zaman da ortaya Hyunjin, Changbin, Chan, Minho ve Hongjoong gibi isimler çıkıyordu.

Ah, birde 23 yaşındaki baskın alfa olan Soobin vardı.

Kendisi San ve Wooyoungun oğluydu.

Yıllar sonra ortaya çıkan ve kendilerini tamamen gammaya adayan San ve Wooyoungun.

Kendilerini gittikleri hiç bir yere ait hiss edememiş, en sonunda yıllar sonra Hwang klanına dönerek, gammanın hizmetine girmek istediklerini güç bela söylemişlerdi.

Eh, bizim gamma affediciydi nede olsa. Affetmişti onlarıda.

Şimdi bu üç kişilik çekirdek ailede bu koca aileye dahildi.

Ve şuan herkes küçük Bobun doğum günü için hazırlanıyordu.

18 yaşına giriyordu güzel omega.

İkili ayaklanmış, evlerine doğru adımlamaya başlamıştı.

Klana vardıklarında, tüm klanın hummalı bir çalışma içinde olduğuna şahit olmuşlardı.

Tüm klan küçük omega için çok çalışıyordu.

"Babalar, siz nerdeydiniz ya? Hiç demiyorsunuz oğlumuz bu gün 18 yaşına giriyor, ruh eşi belirecek. Bir onla ilgilenelim falan."

"Sanki bilmiyoruz, Changbin hatırlatmazsa aklına bile gelmiyoruz hayırsız evlat. Hem bilmiyoruz sanki Changbinle sevgili olduğunu sanki."

"Ya ama. Felix baba, Hyunjin babama bir şey söyle."

"Yok ya ma, baban haklı. Neyse hadi, eve hadi. Daha amcanlar falan gelecek."

"Ha, onlar çoktan geldi. Minho amcamlar, Hongjoong amcamlar, San amcamlar falan hepsi burda."

"Ne?! Ve hala burda oyalanıyormusunuz?! Hadi, başımın belaları, hadi doğruca eve."

Gamma ikiliyi acele ettirerek eve götürmüştü.

Ev şenlik yeriydi adeta.

Tomoya ve Yeosang bir tarafta flörtleşiyorken, Soobin ve yanındaki eşi Yuki başka alemlerdeydi.

Evet çocukların eşleri birbirleri çıkmıştı.

Yuki diğer tarafta Skyı gözleri ile yiyip bitirmeye çalışıyordu.

Büyükler masada oturmuş öylesine sohbetler döndürüyordu.

"Ya hatırlıyorum da, sen doğduğunda Felix baban ne kadar çok küfür etmişti Hyunjine."

"Evet ya. Yahh Hwang Hyunjin seni öldüreceğim diye bağırıyordu."

"Ama doğduğunda çok tatlıydın. Hongjoongda, Minhoda ağlamıştı. Hepiniz çok hızlı büyüdünüz."

"Esas ağlayanı unuttunuz siz. Changbin ne kadar ağlamıştı. Hayır doğan çocuk benim, benden çok ağladı."

"Tamam lan, deşme oraları."

"Onu bırakın da, şeyi hatırlıyormusunuz? Bob daha 9-10 yaşlarında falanken tabi,almıştı Felixin makyaj malzemelerini, küçük daha bilmiyor neyi nasıl kullanacağını. Maskarayı yanaklarına sürmüş, rujuda epey dağıtmış dudaklardan, sonra çıktı karşımıza, bakın ben prens oldum diye geziniyordu ortalarda. Felix temizlemek isteyincede kaçmış Hyunjine gitmişti. Hyunjinde temizlemesini istediğinde soluğu bende almıştı. Çok tatlıydı."

Changbinin gülerek anlattıklarıyla utanç dalgası kaplamıştı minik bedeni.

"Yahh. Yeter ya, çok utanç verici bunlar."

"Ama bebeğim bunların hepsi olurken yanındaydım ben senin. Ve inan bana utanç verici değil tam tersine tatlı. Çok tatlı."

"Öhm-öhm. Changbin bence omegamdan uzaklaş artık istersen."

Ah, evet sigmanın yine kıskançlık damarı kabarmıştı.

O gün gece yarısına kadar tüm aile birlikte eğlenmiş, kahkahalarla gülmüş, geçmişte yaşanan olayları asla yaşanmamış, tüm o acılara göğüs germemiş saymışlardı.

Gece yarısı olduğunda artık Bobun tamamen 18 yaşına gireceği anı bekliyordu herkes.

Minik omega, ruh eşini öğreneceği için oldukça heyecanlıydı.

Kurdu içinden Changbinin onun ruh eşi olduğuna emin olduğunu söylese bile içindeki ya hissi korkutuyordu zarif omegayı.

Akrep ve yelkovan dans ederek on ikiyi vurduklarında, minik beden önce kolunda hafif bir karıncalanma hiss etti. Ardından o hiss öldürecek derecede acıya evrilmişti. Öyleki, omeganın narin bedeni acıya dayanamamış ve bayılmıştı.

Tabi ki, evhamlı baskınlar omegaya koşarken diğerleri daha sakindi.

Changbin ruh eşini kucakladığı gibi odasına götürmüş, dikkatlice yatağına bırakmıştı. Üstünü örtmüş, alnına ufak ama kalbindeki tüm sevgiden haberler taşıyan bir öpücük kondurmuştu.

Sabah olduğunda tilki suratlı omega uyanmış, neler olduğunu hatırladığındaysa aceleyle üst kıyafetinin kolunu sıvamıştı.

Ordaydı işte.

Tüm göz alıcılığyla ordaydı.

Seo Changbin.

Baskın, tarçın kokulu alfanın ismi, zarif, kiraz kokulu omeganın bedenindeydi.

Aynı onunki gibi.

"Babaaa."

Bob koşarak aşağı inmiş, Felix babasını bulduğu gibi sarılarak ağlamaya başlamıştı.

Mutluluk göz yaşlarıydı bunlar.

"Changbinmiş baba. Ruh eşim oymuş."

"Evet, benim bebeğim. En başından beri bendim."

Tarçın kokulu kendi kolunu açarak italik yazıyı gün yüzüne çıkarmıştı.

Hwang Bob.

Seo Changbin.