4.

Bay Hwang epey endişeliydi. Ani gelişen bu durumu oğluna nasıl açıklayacağını bilmiyordu. Geleneksel olarak her yıl bir klan liderinin evinde gerçekleşecek olan davet bu yıl Hwang Klanı'nda olacaktı.

4 yıl önce olsa Bay Hwang endişelenmez, tam tersine insanları ağırlayacak olmanın sevincini yaşardı. Ancak şimdi durumlar farklıydı. Evde hiç kimsenin feromon kokusuna dayanamayan, her gün acılar içinde kıvranan bir oğlu vardı.

Bu davetin Hwang Klanı'nda olması epey karışıklık yaratacaktı. Çünkü davet demek fazlaca insan demekti ve bu da feromonların birbirine karışmasına sebep olacaktı.

Eşinin aylık toplantıdan düşünceli bir hâlde döndüğünü gören Bayan Hwang epey endişelenmiş, eşine neler olduğuna dair düzinelerce soru yöneltmişti.

"Bu yıl klan daveti sırası bizde." diyerek eşini yanıtlamıştı Bay Hwang. Sorunun ne olduğunu hemen anlamıştı Bayan Hwang.

"Hyunjin için endişeleniyorsun değil mi?"

"Evet, kelimenin tam anlamıyla çıldıracak."

Aniden kapı yüksek sesle ve durmadan çalmaya başlamıştı. Yıllık daveti öğrendiği gibi çıldırmış ve arkadaşı için endişeden neredeyse delirecek vaziyete gelen Chan soluğu klan reisinin evinde almıştı.

Bay Hwang kapıyı açar açmaz hızlıca içeri girmiş ve soru yağmuruna tutmuştu baskın alfa, klan liderini.

"Duyduklarım doğru mu? Cidden burada mı yapılacak klan daveti? Ya Hyun, o ne olacak? Peki ya-"

"Bir dur, bir nefes al oğlum." diyerek sözünü kesti Chan'ın Bay Hwang.

"Evet doğru. Maalesef bu yıl klan daveti bizde ve gerçekleştirmekten başka şansımız da yok."

"Peki ya Hyun? Ona ne olacak?"

"Bir çaresini bulmaya çalışacağım."

"Ona söylememi ister misiniz?"

"Onunla bunun hakkında konuş Chan, ona bu haberi senin vermen daha uygun olur."

Chan umutsuzlukla kafasını sallamış, ardından hürmet göstergesi olarak baş eğmişti liderin önünde. Sonraysa "kardeşim" dediği adamın odasının önüne yöneldi.

Yine aynı sesler yankılanıyordu odada. Acı bağırışlar, bir şeylerin yerle buluşarak tuzla buz olması ve kurdun yüksek desibeldeki hırlaması. Chan alışmıştı bu seslere, hatta bu sesler gelmediğinde epey endişeleniyordu.

"Kardeşim ben geldim, konuşmak ister misin?"

Odadan yalnızca hırlama sesi geliyordu. Chan'ın pes etmeye niyeti yoktu.

"Hadi ama beni de mi istemiyorsun yanında?"

Yine ve yine aynı hırlama sesi.

"Bak ne diyeceğim... Lee Malikanesi'nde olan klan davetini hatırlıyor musun? Büyük oğullarıyla hiç anlaşamamıştınız. İkiniz de birbirinize nasıl bakıyordunuz. Cidden ürkünçtünüz. Bir de o delta, sen Sigma. Oldukça gerici bir ortamdı. Sizi ayıracağım diye dokuz doğuruyordum neredeyse."

Chan önce kıkırdamış, ardından cevap gelmediğini görüp susmuştu.

"Ben gideyim o zaman. Ama şunu unutma kardeşim, ben seni çok özledim."

Chan arkasını dönüp gidecekken kapının açılma sesini duymuş, sevinçle arkasını dönmüştü. Ardından kapıyı açmış ve içeri girmişti. Geçen gelişinden hiçbir fark yoktu. Oda darmadağın olmuş, kırılmadık eşya kalmamıştı, hatta Chan'ın geçen sefer dikkat etmediği duvarda oldukça fazla kan izleri vardı.

"Nasılsın abicim?"

Hyunjin önce yüzüne acı bir tebessüm yerleştirmiş, ardından Chan'a bakarak konuşmuştu.

"Yapma hyung. Bildiğin sorular sorma. Onu bulamadıkça ben yok oluyorum."

"Hyun, Hyun'um elbet buluruz bir çaresini."

"Hyung tek bir çare var, o da ortaya çıkmamaya ant içmiş gibi. Onu bulsam, kokusunu duysam, dokunsam rahatlayacağım ama yok, yok."

"Tamam sakin. Aslında başka bir şey için gelmiştim ben buraya."

Hyunjin kaşlarını çatarak tamamen hyunguna dönmüş ve pür dikkat onu dinlemeye başlamıştı.

"Biliyorsun, her ay 8 klanın ihtiyarları buluşup aylık toplantı yapıyor."

"Hyung yönetimden haberim var. Sorun ne, onu söyle bana."

"Yıllık klan daveti... bu yıl Hwang Malikanesi'nde olacakmış."