8.

Hani olur ya büyük bir acı çektikten sonra vücut tüm olanları, acıları unutmak istercesine kendini kapatır, uykuya verir. Uyandığınızdaysa hiç uyku uyumamış, saatlerce ölü gibi yatmamış gibi hissedersiniz.

Hyunjin şu an tam da öyle bir uykudaydı. Felix feromonlarını daha rahat salgıladıktan sonra Hyunjin aldığı kokudan sonra acının geçtiğini hissetmiş, ardından bilincini kaybetmişti. Hyunjin bilincini kaybettiği için feromon salgılaması durmuştu.

Chan ve Bay Hwang önce havalandırmayı çalıştırmış, ardından yavaş yavaş kendine gelenleri evlerine göndermişti.

Şimdiyse koskoca salonda yalnızca Lee ve Hwang ailelerinden başka kimse yoktu. Bay ve Bayan Lee soluklanıyor, az önceki acının izlerini üzerlerinden atmaya çalışıyorlardı. Jisung Minho'yu sakinleştirmek için feromon yayıyor, Minho'ysa kafasını eşinin feromon bezine yaslamış sakinleşmeye çalışıyordu. Felix mi? O daha başka âlemlerdeydi.

Bayan Hwang da arkadaşları gibi üzerinden atmaya çalışıyordu acının izlerini. Bay Hwang ve Chan herkesi yolladıktan sonra Chan Hyunjin'i odasına götürmüş, iyi olduğuna emin olduktan sonra salona geri dönmüştü.

Herkes toplandıktan sonra Bay Lee eski arkadaşının önüne geldi. Meraklı bakışlarını Bay Hwang'a dikerek konuşmaya başladı.

"Neler oluyor Hwang? Tüm bunlar da ne? Neden oğlun birdenbire oğluma yapıştı? Her şeyi anlat bize. Yoksa buradaki herkes çıldıracak."

"Sakin ol Lee. Her şeyi anlatacağım. Ve sen Minho o feromonlarını azalt. Daha fazla acıyı kaldıramazlar."

Minho sinirli olduğu için normal miktarda yaydığı feromonlar bile epey can yakıyordu.

"Ne sakini, ne sakini? Sen ne anlatıyorsun Hwang amca? Oğlun gelip kardeşime birdenbire sarılıyor ve bunu herkesin gözü önünde yapıyor. Ben nasıl sakin olayım ha?"

"Minho yeter, bir sus da adam anlatsın. Otur şuraya."

Sonunda Jisung dayanamamış Minho'yu yerine oturtarak kafasını boynuna yaslamış, ardından rahatlatıcı çilek kokusunu yaymaya devam etmişti.

"4 yıl önce Hyunjin 18 yaşına girdi. Ancak ruh eşinin ismi belirmedi. Endişelendik, o yüzden de bilgeye gittik. Bilgenin yanında Hyunjin'in türünün bir laneti olduğunu öğrendik. Kokusunu almadan ruh eşini bulamazdı. Ruh eşi olmayınca kurdu çıldırmaya, ona işkence etmeye başladı. Durduk yere kontrolü ele alıp saldırıyordu. Sonunda Hyunjin kendini odasına kilitledi. Bugünse ruh eşinin kokusunu almış. Senin kokunu Felix."

Herkes, özellikle Felix, dikkatle dinlemiş ardından büyük bir sessizliğe gömülmüştü.

"Peki bundan sonra ne olacak?"

Soru Felix'ten çıkmıştı ve en büyük sorun da buydu. Kimse bundan sonra ne olacağını bilmiyordu.

"Hyunjin'in uyanma-"

"Ne olacağı belli. Felix bizimle birlikte eve dönecek. Bu konu da burada kapanacak. O daha 17 yaşında yani ruh eşi belli değil. O yüzden bitirin bu saçmalığı."

Minho yeniden sinirle kalkmış, konuşmaya, Felix'i burada bırakmayacağını anlatmaya başlamıştı.

"Sen onu eve geri götürebilirsin. Ancak unutma Hyunjin bu saatten sonra onun peşini bırakmaz. Nereye götürürsen götür, mutlaka bulur. Ne de olsa özgürlüğü tatmış bir mahkûm asla kodese dönmek istemez."

Chan özgüvenle konuşmuş ve Minho'yu daha da sinirlendirmişti.

"Yeter, ikiniz de susun. Minho sen yalnızca benim olmadığım yerde sözünün geçebildiğini unutmuş gibisin. Bu gece burada kalacağız. Yarın Hyunjin uyandığında her şeyi konuşacağız. Ve siz ikiniz yiyorsa kavga etmeye çalışın."

Bay Lee kavga eden ikiliyi susturmuş, üstelik tehdit etmeyi de ihmal etmemişti. Babasıydı neticede, oğlunun asla uslu durmayacağını bildiğinden şarttı bu tehdit. Ardından yüzünü Bay ve Bayan Hwang'a çevirmişti.

"Hwang burada kalmak gibi bir emrivaki yaptığım için özür dilerim. İznin olursa bu konuyu yarın konuşalım."

"Sen söylemesen ben soracaktım Lee. Bu emrivaki değil tabii ki. Hadi size odalarınızı göstereyim. Yarın salim kafayla konuşuruz her şeyi."

Bay Hwang mutluydu. Hem en yakın arkadaşlarıyla dünür olacaktı hem de artık oğlu acı çekmeyecekti.

Bay Hwang Bay ve Bayan Lee'ye, Bayan Hwang'sa Felix, Minho ve Jisung'a odalarını göstermiş, ardından kendi odalarına çekilmişti.

"Ne düşünüyorsun hayatım? Sence Felix'in Hyunjin'in ruh eşi olması iyi mi oldu?" diye bir soru yöneltti Bay Hwang eşine.

"Mutluyum, artık oğlumuz acı çekmeyecek ve birlikte olacağı insan mükemmel derecede biri. Bundan fazla ne isteyebilirim ki?"

Bayan Hwang mutlulukla konuşmuştu. Bay Hwang eşinin saçlarına minik bir öpücük kondurmuş, ardından iyi geceler dileyerek kendini uykunun kollarına bırakmıştı.

Kimse gelecekte ne olacağını bilmez. Ama unutmayın, geçmiş geleceğe aynadır. Ve dediğim gibi tarih tekerrür etmek için vardır.