Bölümler 65Şu an: İYİYİM
- 1 Karakter kartı98 kelime
- 2 KIRMIZI BERELİ1.405 kelime
- 3 YENİ ĞÖREV1.053 kelime
- 4 İLK KARŞILAŞMA1.307 kelime
- 5 AYNI TİM1.253 kelime
- 6 SESSİZ BAKIŞLAR1.632 kelime
- 7 İLK OPERASYON bölüm 61.264 kelime
- 8 GERİ DÖNÜŞ YOK609 kelime
- 9 PUSU1.401 kelime
- 10 ATEŞ HATTI1.456 kelime
- 11 YARALI635 kelime
- 12 BENİ BIRAKMA720 kelime
- 13 KAYIP782 kelime
- 14 GÖLGEDEKİ İZ757 kelime
- 15 SİPER1.817 kelime
- 16 GEÇMİŞİN GÖLGESİ1.819 kelime
- 17 KURTARMA EMRİ1.807 kelime
- 18 SESSİZCE YAKLAŞAN FIRTINA2.655 kelime
- 19 OYUNUN İÇİNDE1.137 kelime
- 20 İZ409 kelime
- 21 SÖYLENMEYENLER336 kelime
- 22 BİRAZ DAHA YAKIN320 kelime
- 23 ARTIK SAKLANMADAN466 kelime
- 24 SÖYLEYEMEDİKLERİM310 kelime
- 25 ÇARESİZLİK679 kelime
- 26 İÇ SES869 kelime
- 27 ELLERİMDEKİ KAN409 kelime
- 28 BEKLEYİŞ408 kelime
- 29 ZAMAN IN İYİLEŞTİRMESİ741 kelime
- 30 5 GÜNLÜK GÖREV359 kelime
- 31 KISKANÇLIK2.839 kelime
- 32 İLK KAVGA918 kelime
- 33 PİŞMANLIK683 kelime
- 34 KIRGINIM653 kelime
- 35 AFETTİM572 kelime
- 36 ACI HABER503 kelime
- 37 GİTME817 kelime
- 38 BABAM İÇİN837 kelime
- 39 KAYBETMEDİM777 kelime
- 40 KIRMIZI MÜHÜR770 kelime
- 41 AMCAM776 kelime
- 42 GEÇMİŞİN İZLERİ1.236 kelime
- 43 HEDEF202 kelime
- 44 EVLENELİM236 kelime
- 45 EVLENELİM538 kelime
- 46 HAZIRIZ845 kelime
- 47 SON 31.051 kelime
- 48 İYİYİM546 kelime · Okuduğun bölüm
- 49 GECE YARISI550 kelime
- 50 TATLI TELAŞ525 kelime
- 51 İLK DANS499 kelime
- 52 PASTA KESİMİ458 kelime
- 53 EŞİM268 kelime
- 54 GÜNAYDIN275 kelime
- 55 KAHVALTI316 kelime
- 56 ŞÜPHE329 kelime
- 57 BABA OLUYORUMM161 kelime
- 58 ANNEMM345 kelime
- 59 ONA BİRŞEY OLMASIN345 kelime
- 60 ALARA176 kelime
- 61 UYAN202 kelime
- 62 ANNE293 kelime
- 63 BEBEK333 kelime
- 64 KAÇIŞ333 kelime
- 65 YAPAMIYORUM185 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Araç karakola doğru ilerlerken içeride sessizlik hâkimdi.
Alara başını koltuğa yaslamış, gözlerini kapatmıştı.
Baş dönmesi biraz azalmıştı ama midesindeki rahatsızlık geçmiyordu.
Kaan onun yüzüne baktı.
“Nasıl hissediyorsun?”
Alara cevap vermek için gözlerini açtı.
“Mid—”
Cümlesini tamamlayamadı.
Bir anda elini ağzına götürdü.
Kaan hemen durumu anladı.
“Şoför, uygun bir yerde dur!”
Araç güvenli bir noktaya yanaşırken Alara kendisini toparlamaya çalıştı ama bulantı çoktan artmıştı.
Kaan ona yardımcı oldu.
Alara araçtan indiğinde birkaç adım kenara çekildi ve kustu.
Bir süre sonra doğrulup gözlerini kapattı.
Nefesi hızlanmıştı.
Kaan yanında bekledi.
“Geçti mi?”
Alara başını hafifçe salladı.
“Biraz…”
Fakat birkaç saniye sonra yeniden midesi bulandı.
Kaan sağlık görevlisinin söylediklerini hatırlayarak onu zorlamadı.
“Başını eğme. Yavaşça nefes al.”
Alara gözlerini kapatıp birkaç kez yavaşça nefes aldı.
Midesi hâlâ bulanıyordu ama ilk kadar şiddetli değildi.
Mert aracın diğer tarafından seslendi:
“Alara, su ister misin?”
Kaan cevap verdi.
“Az az.”
Mert suyu uzattı.
Alara küçük bir yudum aldı fakat hemen devam etmedi.
Kaan onu dikkatle izliyordu.
“Birden içme.”
Alara başını salladı.
“Tamam.”
Bora da araçtan aşağı inmişti. Üzerindeki sıyrıklara rağmen Alara'ya bakıyordu.
“Ben iyiyim diye sevinecektik, şimdi sen bizi korkutuyorsun.”
Alara güçlükle gülümsedi.
“Ben de bunu planlamamıştım.”
Mert araya girdi:
“İki gün sonra düğün var. Bugün herkes sırayla bizi korkutmaya karar vermiş.”
Kaan ona bakınca Mert ellerini kaldırdı.
“Tamam, sustum.”
Alara yeniden araca bindiğinde Kaan yanına oturdu.
“Eve dönmüyoruz,” dedi.
Alara şaşırdı.
“Nereye?”
“Kontrole.”
“Düğün…”
“Düğün iki gün sonra. Önce sen.”
Alara birkaç saniye ona baktı.
Sonra başını koltuğa yasladı.
“Peki.”
Araç yeniden hareket etti.
Bu kez Kaan gözünü Alara'dan ayırmıyordu.
Çünkü artık mesele yalnızca baş dönmesi değildi.
Patlamadan sonra ortaya çıkan belirtiler artmıştı ve Alara'nın güvenliği, düğün hazırlıklarından çok daha önemliydi.
Araç hastanenin önünde durduğunda Kaan ilk inen kişi oldu.
Ardından Alara'ya döndü.
“Yavaş.”
Alara ayağa kalktığında birkaç saniye bekledi. Baş dönmesi yeniden hafifçe kendini gösterdi.
Kaan hemen koluna destek oldu.
“Başın dönüyor mu?”
“Biraz.”
“Tamam. Acele etmiyoruz.”
Mert arkadan Bora'yla birlikte indi.
“Biz de geleceğiz.”
Kaan başını salladı.
“Bora'nın da kontrolü yapılacak.”
Bora itiraz etmeye çalıştı.
“Ben gerçekten iyiyim.”
Mert omzuna dokundu.
“Bugün bunu söyleme hakkını kaybettin.”
Bora gülerek başını salladı.
İçeri girdiklerinde sağlık görevlileri Alara'yı yeniden değerlendirdi. Baş dönmesinin, bulantının ve başındaki ağrının patlamadan sonra başladığını anlattı. Alara ayrıca araçta yeniden kustuğunu söyledi.
Kaan bütün ayrıntıları dikkatle dinledi.
Bir süre sonra görevli sakin bir sesle konuştu:
“Başına aldığı darbe nedeniyle gözlem altında tutulması uygun olur. Şimdilik dinlenmesi ve belirtilerinin takip edilmesi önemli.”
Kaan başını salladı.
“Tamam.”
Alara yatağa otururken Kaan yanındaki sandalyeye geçti.
“Düğüne iki gün kaldı,” dedi Alara sessizce.
Kaan ona baktı.
“Düğün bekler.”
“Gelinlik de hazır.”
“Gelinlik kaçmıyor.”
Alara hafifçe gülümsedi.
“Senin takım elbisen de.”
“Ben de kaçmıyorum.”
Alara bu kez gerçekten gülümsedi.
Koridorun diğer tarafından Mert'in sesi geldi:
“Bunu duyduğuma sevindim! Çünkü düğünde halay başı olacağım!”
Kaan gözlerini kapattı.
Alara kahkahayı tutamadı.
Bora ise kapının kenarından seslendi:
“Bence Mert'in tek derdi bu.”
Mert gururla başını salladı.
“Kesinlikle.”
Kaan Alara'ya baktı.
Onu gülerken görünce yüzündeki gerginlik biraz olsun dağıldı.
Fakat birkaç dakika sonra Alara'nın gülümsemesi yeniden silindi.
Elini alnına götürdü.
“Başım yine dönüyor.”
Kaan hemen ayağa kalktı.
“Tamam. Gözlerini kapat.”
Alara gözlerini kapattı.
Kaan yanında kaldı.
Bu kez hiçbir şaka yapmadı.
Çünkü düğüne iki gün kalmıştı.
Ve onun için şu anda dünyadaki en önemli şey, Alara'nın o düğün gününe iyi bir şekilde ulaşmasıydı.
Düğün hazırlıkları bekleyebilirdi. Alara bekleyemezdi.
Bölüm etkileşimi
