Kırmızı bereli kitap kapağı

19. bölüm / 65

OYUNUN İÇİNDE

Uygulamada Aç
Bölümü paylaş
Bu sayfayı paylaş
WhatsApp

Kitap sayfası
Bölümler 65Şu an: OYUNUN İÇİNDE
  1. 1 Karakter kartı98 kelime
  2. 2 KIRMIZI BERELİ1.405 kelime
  3. 3 YENİ ĞÖREV1.053 kelime
  4. 4 İLK KARŞILAŞMA1.307 kelime
  5. 5 AYNI TİM1.253 kelime
  6. 6 SESSİZ BAKIŞLAR1.632 kelime
  7. 7 İLK OPERASYON bölüm 61.264 kelime
  8. 8 GERİ DÖNÜŞ YOK609 kelime
  9. 9 PUSU1.401 kelime
  10. 10 ATEŞ HATTI1.456 kelime
  11. 11 YARALI635 kelime
  12. 12 BENİ BIRAKMA720 kelime
  13. 13 KAYIP782 kelime
  14. 14 GÖLGEDEKİ İZ757 kelime
  15. 15 SİPER1.817 kelime
  16. 16 GEÇMİŞİN GÖLGESİ1.819 kelime
  17. 17 KURTARMA EMRİ1.807 kelime
  18. 18 SESSİZCE YAKLAŞAN FIRTINA2.655 kelime
  19. 19 OYUNUN İÇİNDE1.137 kelime · Okuduğun bölüm
  20. 20 İZ409 kelime
  21. 21 SÖYLENMEYENLER336 kelime
  22. 22 BİRAZ DAHA YAKIN320 kelime
  23. 23 ARTIK SAKLANMADAN466 kelime
  24. 24 SÖYLEYEMEDİKLERİM310 kelime
  25. 25 ÇARESİZLİK679 kelime
  26. 26 İÇ SES869 kelime
  27. 27 ELLERİMDEKİ KAN409 kelime
  28. 28 BEKLEYİŞ408 kelime
  29. 29 ZAMAN IN İYİLEŞTİRMESİ741 kelime
  30. 30 5 GÜNLÜK GÖREV359 kelime
  31. 31 KISKANÇLIK2.839 kelime
  32. 32 İLK KAVGA918 kelime
  33. 33 PİŞMANLIK683 kelime
  34. 34 KIRGINIM653 kelime
  35. 35 AFETTİM572 kelime
  36. 36 ACI HABER503 kelime
  37. 37 GİTME817 kelime
  38. 38 BABAM İÇİN837 kelime
  39. 39 KAYBETMEDİM777 kelime
  40. 40 KIRMIZI MÜHÜR770 kelime
  41. 41 AMCAM776 kelime
  42. 42 GEÇMİŞİN İZLERİ1.236 kelime
  43. 43 HEDEF202 kelime
  44. 44 EVLENELİM236 kelime
  45. 45 EVLENELİM538 kelime
  46. 46 HAZIRIZ845 kelime
  47. 47 SON 31.051 kelime
  48. 48 İYİYİM546 kelime
  49. 49 GECE YARISI550 kelime
  50. 50 TATLI TELAŞ525 kelime
  51. 51 İLK DANS499 kelime
  52. 52 PASTA KESİMİ458 kelime
  53. 53 EŞİM268 kelime
  54. 54 GÜNAYDIN275 kelime
  55. 55 KAHVALTI316 kelime
  56. 56 ŞÜPHE329 kelime
  57. 57 BABA OLUYORUMM161 kelime
  58. 58 ANNEMM345 kelime
  59. 59 ONA BİRŞEY OLMASIN345 kelime
  60. 60 ALARA176 kelime
  61. 61 UYAN202 kelime
  62. 62 ANNE293 kelime
  63. 63 BEBEK333 kelime
  64. 64 KAÇIŞ333 kelime
  65. 65 YAPAMIYORUM185 kelime

BÖLÜM 19 –

Kaan, Can’ın odasının önünde birkaç saniye daha bekledi.

İçeriden gelen ses kesilmişti.

Can kapatmıştı telefonu.

Kaan sessizce geri çekildi.

Yüzünde hiçbir ifade yoktu.

Artık ne yapacağını biliyordu.

Can onun düşman olduğunu düşünmeye devam edecekti.

Çünkü Kaan'ın istediği tam olarak buydu.

Can'ın kendini güvende hissetmesi.

---

Ertesi sabah içtima alanında herkes sıraya geçti.

Kaan öne çıktı.

“Bugün iki ayrı ekip halinde hareket edeceğiz.”

Alara dikkatle onu dinliyordu.

“Mert, sen benim ekibimdesin. Can…”

Kısa bir duraksama oldu.

“Sen de ikinci ekibin başındasın.”

Can başını salladı.

“Emredersiniz.”

Kaan gözlerini ondan ayırmadı.

“Görev sırasında kimse kendi başına hareket etmeyecek.”

Can sakin görünüyordu.

“Anlaşıldı komutanım.”

Alara ise Kaan'ın sesindeki farklılığı fark etmişti.

Toplantı dağıldığında yanına yaklaştı.

“Bir şey var.”

Kaan ona baktı.

“Nereden çıkardın?”

“Ses tonundan.”

Kaan hafifçe gülümsedi.

“Beni fazla dikkatli izliyorsun.”

Alara hemen bakışlarını kaçırdı.

“İzlemiyorum.”

“Öyle mi?”

“Evet.”

Kaan biraz yaklaşıp alçak sesle konuştu.

“Bence izliyorsun.”

Alara gözlerini devirdi.

“Çok konuşuyorsun.”

Kaan'ın yüzündeki gülümseme biraz daha belirginleşti.

Ama sonra ciddileşti.

“Alara, bugün ne olursa olsun benden ayrılma.”

Alara bu kez şaka yapmadı.

“Neden?”

“Çünkü senden bir şey isteyeceğim.”

“Neyi?”

Kaan etrafına baktı.

“Bana güvenmeni.”

Alara birkaç saniye ona baktı.

“Zaten güveniyorum.”

Kaan'ın bakışları yumuşadı.

“Güzel.”

---

Görev başladığında ekipler ayrıldı.

Can, aracın kapısını kapatmadan önce Kaan'a baktı.

Kaan da ona baktı.

İkisi de hiçbir şey söylemedi.

Ama ikisi de birbirlerinin ne yaptığını anlamaya çalışıyordu.

Araç hareket etti.

Kaan telefonunu çıkardı.

Alara yan koltuktaydı.

“Ne yapıyorsun?”

“Can'ın bizi izlediğinden emin olmak için bir şey bırakıyorum.”

Alara şaşırdı.

“Ne?”

Kaan telefonunu kapattı.

“Yanlış bilgi.”

Alara'nın gözleri büyüdü.

“Yani…”

“Evet.”

Kaan hafifçe gülümsedi.

“Onun planını kendi planımızla karşılaştıracağız.”

Alara ilk kez rahatladı.

“Peki beni neden dahil ettin?”

Kaan ona baktı.

“Çünkü bu planın merkezinde sen varsın.”

Alara'nın yüzündeki gülümseme kayboldu.

“Bu hiç hoşuma gitmedi.”

“Benim de.”

Kaan'ın sesi ciddileşti.

“Bu yüzden seni koruyacağım.”

Alara ona baktı.

“Ya sen?”

Kaan birkaç saniye sustu.

“Ben kendimi hallederim.”

Alara kaşlarını çattı.

“Her zamanki gibi.”

Kaan gülümsedi.

“Merak etme.”

“Merak ediyorum işte.”

Bu kez Kaan cevap vermedi.

Sadece önüne döndü.

Ama yüzündeki küçük gülümseme Alara'nın gözünden kaçmadı.

---

Aynı dakikalarda Can'ın telefonu titredi.

Mesaj gelmişti.

“Bilgi geldi mi?”

Can ekrana baktı.

Bir süre sonra cevap yazdı.

“Evet. Kaan başka bir güzergâha yöneliyor.”

Karşı taraftan hemen cevap geldi.

“Emin misin?”

Can gülümsedi.

“Kaan'ın verdiği bilgiye göre eminim.”

Can telefonu cebine koydu.

Fakat bilmediği bir şey vardı.

Kaan'ın verdiği bilgi özellikle onun ulaşması için hazırlanmıştı.

---

Araç durdu.

Kaan elini kaldırdı.

“Burada iniyoruz.”

Alara aşağı indi.

Etraf sessizdi.

Fazlasıyla sessiz.

Mert telsizden konuştu.

“Komutanım, bölgede hareketlilik var.”

Kaan hemen cevap verdi.

“Gördüm.”

Sonra Alara'ya döndü.

“Yanımdan ayrılma.”

Alara başını salladı.

Bir anda uzaktan metalik bir ses geldi.

Tak.

Herkes dondu.

Kaan'ın bakışları karanlık bölgeye çevrildi.

“Geri çekilin.”

Can'ın ekibi de aynı anda telsizden seslendi.

“Komutanım! Burada bir şey bulduk.”

Kaan'ın yüzü sertleşti.

“Ne buldunuz?”

Kısa bir sessizlik oldu.

Sonra telsizden Can'ın sesi geldi.

“Alara'nın adı yazılı bir dosya.”

Alara'nın yüzü bembeyaz oldu.

Kaan ise gözlerini kapatıp bir saniye nefes aldı.

Çünkü artık emindi.

Can yemini yutmuştu.

Şimdi sıra Kaan'daydı.

Oyunu bitirmek için değil…

Can'ın arkasındaki kişiye ulaşmak için.Can'ın ekibi binanın arka tarafında ilerlerken Can bir anda durdu.

“Burada bir şey var.”

Yanındaki askerler ona döndü.

Can, toprağın kenarında yarı gizlenmiş eski bir dosya gördü.

Eğilip dosyayı aldı.

Üzerindeki yazıyı görünce yüzünde kısa bir şaşkınlık belirdi.

Büyük harflerle tek bir isim yazıyordu:

ALARA

Can'ın kalbi hızlandı.

Tam da istediği şey buydu.

Dosyayı elinde çevirip baktı.

“Bunu komutana götürelim.”

Yanındaki asker başını salladı.

“Emredersiniz.”

Can dosyayı göğsüne bastırarak ilerledi.

Fakat kimse onun yüzündeki memnuniyeti fark etmedi.

Çünkü Can yemi yutmuştu.

Dosyanın gerçekten oraya bırakıldığını ve planın istediği gibi ilerlediğini düşünüyordu.

Oysa dosya, Kaan'ın özellikle onun bulmasını istediği yere bırakılmıştı.

---

Can kısa süre sonra Kaan'ın bulunduğu bölgeye ulaştı.

“Komutanım.”

Kaan döndü.

“Ne oldu?”

Can dosyayı uzattı.

“Bunu bulduk.”

Kaan dosyaya baktı.

Üzerindeki ismi görünce kaşları hafifçe çatıldı.

“Alara mı?”

Can başını salladı.

“Evet komutanım.”

Alara da birkaç adım ötede duruyordu.

Dosyayı görünce yüzündeki renk değişti.

“Benim adım…”

Kaan hemen ona baktı.

“Yaklaşma.”

Alara durdu.

Can ise dosyayı Kaan'a uzatmaya devam etti.

“İsterseniz açıp bakalım.”

Kaan gözlerini Can'a çevirdi.

“Sen açmadın mı?”

Can bir an durdu.

“Hayır komutanım.”

Kaan onu birkaç saniye süzdü.

Sonra dosyayı aldı.

“Tamam.”

Dosyanın kapağını yavaşça açtı.

İçinde birkaç eski belge vardı.

Bir fotoğraf.

Bir de küçük bir not.

Alara istemsizce bir adım attı.

“Kaan…”

Kaan elini kaldırdı.

“Burada kal.”

Alara durdu.

Kaan notu aldı.

Üzerinde tek bir cümle vardı:

“Geçmişinden kaçamazsın.”

Alara'nın nefesi kesildi.

Aynı cümle.

Daha önce kendisine gönderilen notta da aynı cümle vardı.

Kaan'ın yüzündeki ifade sertleşti.

Can ise dikkatle onu izliyordu.

Tam istediği gibi.

Kaan'ın Alara'nın geçmişine dair daha fazla şey öğreneceğini düşünüyordu.

Ve Alara'nın korkacağını…

Kaan'a daha fazla bağlanmak yerine ondan uzaklaşacağını sanıyordu.

Can yanındaki askere döndü.

“Diğerlerini kontrol edin.”

Askerler uzaklaşırken Can bir an Kaan'a baktı.

Kaan da ona baktı.

İkisinin arasında birkaç saniyelik sessizlik oluştu.

Can hiçbir şey anlamadı.

Çünkü Kaan'ın yüzünde öfke değil, sakinlik vardı.

Fazla sakinlik.

---

Kaan dosyayı kapattı.

“Bunu ben alıyorum.”

Can başını salladı.

“Tabii komutanım.”

Kaan dosyayı kolunun altına sıkıştırdı.

“Sen ekibine dön.”

“Emredersiniz.”

Can arkasını dönüp uzaklaştı.

Birkaç metre ilerledikten sonra telefonunu çıkardı.

Ekrana baktı.

Bir mesaj yazdı:

“Dosyayı buldu.”

Cevap birkaç saniye içinde geldi.

“Kaan gördü mü?”

Can'ın yüzünde küçük bir gülümseme oluştu.

“Evet.”

Karşı taraf:

“Alara?”

Can geriye baktı.

Alara hâlâ Kaan'ın yanındaydı.

“O da gördü.”

Telefonuna yeni bir mesaj düştü.

“Güzel. Şimdi onları ayır.”

Can'ın bakışları keskinleşti.

“Merak etme,” diye fısıldadı.

“Daha yeni başlıyoruz.”

---

Can uzaklaştıktan sonra Alara Kaan'ın yanına geldi.

“Dosyada ne vardı?”

Kaan cevap vermedi.

“Bana söyle.”

Kaan ona baktı.

“Burada değil.”

“Yine mi?”

Alara'nın sesi biraz kırılmıştı.

“Her seferinde bir şeyleri benden saklıyorsun.”

Kaan'ın yüzündeki ifade değişti.

“Alara, seni korumaya çalışıyorum.”

“Biliyorum.”

Alara başını eğdi.

“Ama bazen korunmak değil, gerçeği bilmek istiyorum.”

Kaan birkaç saniye sustu.

Sonra dosyayı biraz kaldırdı.

“Bunu birlikte inceleyeceğiz.”

Alara şaşkınlıkla ona baktı.

“Gerçekten mi?”

“Evet.”

Kaan'ın sesi yumuşadı.

“Ama önce buradan çıkmamız gerekiyor.”

Alara başını salladı.

Tam o sırada Kaan'ın telsizi cızırdadı.

“Komutanım, ikinci ekipte hareketlilik var.”

Kaan hemen telsizi aldı.

“Ne tür hareketlilik?”

Cevap gelmedi.

Telsiz tekrar cızırdadı.

Sonra Can'ın sesi duyuldu:

“Komutanım, sorun yok. Yanlış alarm.”

Kaan'ın gözleri daraldı.

Yanlış alarm mı?

Birkaç saniye önce Can'ın yüzündeki ifadeyi düşündü.

Sonra elindeki dosyaya baktı.

İçindeki notu tekrar çıkardı.

Aynı cümle.

Aynı el yazısı.

Ama Kaan'ın dikkatini başka bir şey çekti.

Notun alt köşesinde çok küçük bir işaret vardı.

Bir sembol.

Kaan daha önce bunu görmüştü.

Ama nerede?

Bir anda aklına geldi.

Can'ın birkaç gün önce kullandığı dosyalardan birinde…

Aynı sembol vardı.

Kaan'ın bakışları sertleşti.

Alara bunu fark etti.

“Ne oldu?”

Kaan notu hemen kapattı.

“Bir şey değil.”

Ama bu kez Alara onun yalan söylediğini anladı.

Kaan ise artık başka bir şeyi biliyordu:

Can yemi yutmuştu.

Ve şimdi Kaan'ın yapması gereken tek şey vardı.

Can'ın bir sonraki hamlesini beklemek.

Çünkü bazen düşmanı yakalamanın en iyi yolu…

ona kaçtığını düşündürmekti

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

28okunma 4beğeni 1yorum
Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

Kategoriler ve Temalar

Kategoriler ve temalar yükleniyor…