BÖLÜM 24

'Ama şimdi,' dedi Kemp, yan gözle pencereden dışarı bakarak, 'ne yapacağız?'

Konuşurken, Kemp'e öyle geliyordu ki, dayanılmaz bir yavaşlıkla tepe yolunda ilerleyen üç adamın aniden görülmesini engelleyecek şekilde konuğuna yaklaştı.

'Burdock Limanı'na giderken ne yapmayı planlıyordunuz? Herhangi bir planınız var mıydı?'

'Ülkeyi terk edecektim. Ama sizi gördüğümden beri bu planımı değiştirdim. Havaların sıcak ve görünmezliğin mümkün olduğu şu günlerde Güney'e gitmenin akıllıca olacağını düşündüm. Özellikle de sırrım bilindiğinden ve herkes maskeli ve boğuk bir adam arayacağından. Buradan Fransa'ya giden bir vapur hattınız var. Benim fikrim bir tanesine binmek ve geçişin risklerini göze almaktı. Oradan trenle İspanya'ya geçebilir ya da Cezayir'e gidebilirdim. Zor olmazdı. Orada bir adam her zaman görünmez olabilir ve yine de yaşayabilir. Ve bir şeyler yapabilir. Kitaplarımı ve eşyalarımı nasıl göndereceğime karar verene kadar o serseriyi para kutusu ve bavul taşıyıcı olarak kullanıyordum.'

'Bu çok açık.'

'Ve sonra o iğrenç hayvan beni soymaya çalışmalı! Kitaplarımısaklamış, Kemp. Kitaplarımı saklamış! Eğer onu yakalayabilirsem!'

'Önce kitapları ondan almak en iyi plan.'

'Ama o nerede? Sen biliyor musun?'

'Kasabanın polis karakolunda, kendi isteğiyle, oradaki en güçlü hücrede kilit altında tutuluyor.'

'Cur!' dedi Görünmez Adam.

'Ama bu planlarınızı biraz askıya alır.'

'O kitapları almalıyız; o kitaplar hayati önem taşıyor.'

'Elbette,' dedi Kemp, biraz endişeyle, dışarıdan ayak sesleri duyup duymadığını merak ederek. 'O kitapları kesinlikle almalıyız. Ama sizin için olduklarını bilmiyorsa bu zor olmayacaktır.'

Görünmez Adam, 'Hayır,' dedi ve düşündü.

Kemp konuşmayı devam ettirmek için bir şeyler düşünmeye çalıştı ama Görünmez Adam kendi isteğiyle devam etti.

'Evinize dalmak, Kemp,' dedi, 'bütün planlarımı değiştirdi. Çünkü sen beni anlayabilecek bir adamsın. Tüm olanlara rağmen, bu reklama rağmen, kitaplarımın kaybına rağmen, çektiklerime rağmen, hala büyük olasılıklar var, büyük olasılıklar-'

'Burada olduğumu kimseye söylemedin mi?' diye sordu aniden.

Kemp tereddüt etti. 'Bu ima edildi,' dedi.

'Kimse yok mu?' diye ısrar etti Griffin.

'Hiç kimse.'

'Ah! Şimdi-' Görünmez Adam ayağa kalktı ve kollarını iki yana açarak çalışma odasını adımlamaya başladı.

'Bir hata yaptım Kemp, büyük bir hata, bu işi tek başıma yürütmekle. Gücümü, zamanımı, fırsatlarımı boşa harcadım. Tek başına - bir insanın tek başına ne kadar az şey yapabileceği harika! Biraz çalmak, biraz incitmek ve işte son.

'Benim istediğim Kemp, bir kaleci, bir yardımcı, bir saklanma yeri, huzur içinde uyuyabileceğim, yemek yiyebileceğim, dinlenebileceğim ve fark edilmeyeceğim bir düzen. Bir sırdaşım olmalı. Bir sırdaşla, yemekle ve dinlenmeyle binlerce şey mümkün.

'Şimdiye kadar belirsiz çizgiler üzerinde ilerledim. Görünmezliğin ne anlama geldiğini ve ne anlama gelmediğini düşünmeliyiz. Kulak misafiri olmak ve benzeri konularda çok az avantaj sağlar, insan ses çıkarır. Ev hırsızlığı ve benzeri konularda çok az yardımcı olur, belki biraz yardımcı olur. Beni bir kez yakaladığınızda kolayca hapsedebilirsiniz. Ama öte yandan yakalanmam çok zor. Bu görünmezlik aslında sadece iki durumda işe yarar: Kaçmak için faydalıdır, yaklaşmak için faydalıdır. Bu nedenle özellikle öldürmede faydalıdır. Bir adamın etrafında dolaşabilirim, silahı ne olursa olsun, noktamı seçerim, istediğim gibi vururum. İstediğim gibi kaçabilirim. İstediğim gibi kaçabilirim.'

Kemp'in eli bıyığına gitti. Aşağıda bir hareketlenme mi oldu?

'Ve yapmamız gereken öldürmektir, Kemp.'

'Yapmamız gereken öldürmek,' diye tekrarladı Kemp. 'Planını dinliyorum Griffin, ama aynı fikirde değilim. Nedenöldürmek?'

'Alçakça bir öldürme değil, akıllıca bir katletme. Mesele şu ki, onlar da bizim bildiğimiz gibi bir Görünmez Adam olduğunu biliyorlar. Ve o Görünmez Adam, Kemp, şimdi bir Terör Hükümdarlığı kurmalı. Evet, şaşırtıcı olduğuna şüphe yok. Ama ciddiyim. Bir Terör Saltanatı. Sizin Burdock gibi bir kasabayı ele geçirip korkutmalı ve hükmetmeli. Emirlerini vermeli. Bunu binlerce yolla yapabilir, kapıların altından atılan kağıt parçaları yeterli olacaktır. Ve emirlerine itaat etmeyen herkesi öldürmeli ve onları savunacak herkesi öldürmeli.'

'Humph!' dedi Kemp, artık Griffin'i değil, ön kapısının açılıp kapanma sesini dinliyordu.

'Bana öyle geliyor ki Griffin,' dedi dikkatinin dağılmasını engellemek için, 'sırdaşın zor durumda kalacak.'

Görünmez Adam hevesle, 'Kimse onun bir konfederasyon üyesi olduğunu bilemez,' dedi. Ve sonra aniden, 'Sus! Alt kattaki de ne?'

'Hiçbir şey,' dedi Kemp ve aniden yüksek sesle ve hızlıca konuşmaya başladı. 'Bunu kabul etmiyorum, Griffin,' dedi. 'Anla beni, bunu kabul etmiyorum. Neden ırka karşı bir oyun oynamayı hayal ediyorsun? Mutluluğu kazanmayı nasıl umabilirsin? Yalnız bir kurt olma. Sonuçlarınızı yayınlayın; dünyayı -en azından ulusu- güveninize alın. Bir milyon yardımcıyla neler yapabileceğinizi düşünün-'

Görünmez Adam araya girdi, kolunu uzatmıştı. 'Yukarıdan ayak sesleri geliyor,' dedi alçak bir sesle.

'Saçmalık,' dedi Kemp.

'Bir bakayım,' dedi Görünmez Adam ve kolunu uzatarak kapıya doğru ilerledi.

Ve sonra her şey çok hızlı gelişti. Kemp bir an tereddüt etti ve sonra onu durdurmak için harekete geçti. Görünmez Adam irkildi ve hareketsiz durdu. 'Hain!' diye bağırdı Ses ve aniden sabahlık açıldı ve Görünmeyen Adam oturarak soyunmaya başladı. Kemp kapıya doğru üç hızlı adım attı ve hemen ardından Görünmeyen Adam -bacakları yok olmuştu- bir çığlıkla ayağa fırladı. Kemp kapıyı açtı.

Kapı açıldığında, aşağıdan acele eden ayak sesleri ve sesler geldi.

Kemp hızlı bir hareketle Görünmez Adam'ı geri itti, kenara fırladı ve kapıyı çarptı. Anahtar dışarıdaydı ve hazırdı. Bir dakika sonra Griffin kemerli çalışma odasında tek başına, bir tutsak olacaktı. Küçük bir şey dışında. Anahtar o sabah alelacele içeri sokulmuştu. Kemp kapıyı çarparken anahtar gürültüyle halının üzerine düştü.

Kemp'in yüzü bembeyaz oldu. İki eliyle kapının kolunu tutmaya çalıştı. Bir an için öylece durdu. Sonra kapı on santim açıldı. Ama tekrar kapattı. İkinci kez bir ayak genişliğinde sarsıldı ve sabahlık kendini açıklığa sıkıştırdı. Boğazını görünmez parmaklar kavradı ve kendini savunmak için tutamağı bıraktı. Geri itildi, ayağı takıldı ve ağır bir şekilde sahanlığın köşesine yuvarlandı. Boş sabahlık üzerine savruldu.

Merdivenin yarısında, Kemp'in mektubunu alan Burdock polis şefi Albay Adye duruyordu. Kemp'in aniden ortaya çıkışına ve ardından havada savrulan giysilerin olağanüstü görüntüsüne dehşetle bakıyordu. Kemp'in yere düştüğünü ve ayağa kalkmaya çalıştığını gördü. Onun ileri atıldığını ve bir öküz gibi yere yığıldığını gördü.

Sonra aniden şiddetle sarsıldı. Hiçbir şey tarafından! Görünüşe göre büyük bir ağırlık üzerine atladı ve boğazında bir kavrama ve kasıklarında bir diz ile merdivenlerden aşağıya doğru fırlatıldı. Görünmez bir ayak sırtına bastı, hayalet gibi bir patırtı alt kattan geçti, salondaki iki polis memurunun bağırdığını ve koştuğunu duydu ve evin ön kapısı şiddetle çarptı.

Yuvarlandı ve dik dik bakmaya başladı. Merdivenlerden aşağı sendeleyerek inen Kemp'i gördü, tozlu ve darmadağınıktı, yüzünün bir tarafı aldığı darbeden dolayı bembeyazdı, dudağı kanıyordu, kollarında pembe bir sabahlık ve birkaç iç çamaşırı vardı.

'Tanrım!' diye bağırdı Kemp, 'oyun bitti! Gitti!'