BÖLÜM 13

Alacakaranlık çökerken ve Iping, Banka Tatili'nin paramparça olmuş enkazı üzerinde yeniden ürkek ürkek ilerlemeye başlarken, eski püskü ipek şapkalı, kısa boylu, kalın yapılı bir adam, Bramblehurst yolu üzerindeki kayın ağaçlarının arkasındaki alacakaranlıkta acı içinde yürüyordu. Elinde bir tür süslü elastik bağla birbirine bağlanmış üç kitap ve mavi bir masa örtüsüne sarılmış bir bohça vardı. Yakut rengi yüzü şaşkınlık ve yorgunluk ifade ediyordu; kasılmış bir acelesi var gibiydi. Kendisininkinden farklı bir ses ona eşlik ediyordu ve görünmeyen ellerin dokunuşu altında tekrar tekrar irkildi.

'Eğer bana bir daha hata yaparsan,' dedi Ses, 'eğer bana bir daha hata yapmaya kalkışırsan-'

'Tanrım!' dedi Bay Marvel. 'Omuzu zaten yara bere içinde.'

'Şerefim üzerine yemin ederim ki,' dedi Ses, 'seni öldüreceğim.'

'Seni atlatmaya çalışmadım,' dedi Marvel, gözyaşlarından çok da uzak olmayan bir sesle. 'Yemin ederim yapmadım. Mübarek dönüşü bilmiyordum, hepsi bu! Kutsal dönüşü nereden bilebilirdim ki? Her neyse, ben-'

'Sakıncası yoksa daha çok dayak yiyeceksin,' dedi Ses ve Bay Marvel aniden sustu. Yanaklarını şişirdi ve gözlerinden umutsuzluk okunuyordu.

'Bu bocalayan hödüklerin küçük sırrımı patlatmasına izin vermek yeterince kötüyken bir de kitaplarımla kesip atmana gerek yok. Bazıları için şanslıyız ki bunu yaptıklarında kaçıp gittiler! İşte buradayım... Kimse görünmez olduğumu bilmiyordu! Peki şimdi ne yapacağım?'

'Ne yapacağım ben?' diye sordu Marvel, sotto voce.

'Her şey bununla ilgili. Gazetelere çıkacak! Herkes beni arayacak; herkes tetikte olacak-' Ses canlı küfürlerle kesildi ve durdu.

Bay Marvel'ın yüzündeki umutsuzluk derinleşti ve adımları yavaşladı.

'Devam et!' dedi Ses.

Bay Marvel'ın yüzü daha kırmızı lekeler arasında grimsi bir renk aldı.

'O kitapları düşürme, aptal,' dedi Ses, onu sertçe yakalayarak.

'Gerçek şu ki,' dedi Ses, 'senden faydalanmak zorundayım... Zavallı bir aletsin, ama buna mecburum.'

'Ben sefil bir aletim,' dedi Marvel.

'Öylesin,' dedi Ses.

'Sahip olabileceğiniz en kötü araç benim,' dedi Marvel.

Cesaret kırıcı bir sessizliğin ardından, 'Güçlü değilim,' dedi.

'Çok güçlü değilim,' diye tekrarladı.

'Hayır mı?'

'Ve kalbim zayıf. O küçük iş -tabii ki üstesinden geldim- ama Tanrı seni korusun! Düşebilirdim.'

'Eee?'

'İstediğiniz türden bir şey için ne cesaretim ne de gücüm var.'

' Seniuyaracağım.'

'Keşke yapmasaydın. Planlarını bozmak istemem, biliyorsun. Ama sırf korkum ve mutsuzluğum yüzünden bozabilirim.'

'Yapmasan iyi edersin,' dedi Ses, sessiz bir vurguyla.

'Keşke ölmüş olsaydım,' dedi Marvel.

'Bu adalet değil,' dedi; 'kabul etmelisiniz... Bana öyle geliyor ki, buna hakkım var-'

' Atla!' dedi Ses.

Bay Marvel adımlarını düzeltti ve bir süre yine sessizlik içinde ilerlediler.

'Şeytani derecede zor,' dedi Bay Marvel.

Bu oldukça etkisizdi. Başka bir yol denedi.

'Ben ne anladım bundan?' diye başladı yine dayanılmaz bir yanlış ses tonuyla.

' Kapa çeneni!' dedi Ses, birdenbire inanılmaz bir güçle. 'Seninle ilgileneceğim. Sana söyleneni yapacaksın. Her şeyi doğru yapacaksın. Aptalın tekisin ama yapacaksın-'

'Size söylüyorum, efendim, bu iş için uygun kişi ben değilim. Saygısızlık etmek istemem ama öyle- '

Görünmez Adam, 'Eğer çeneni kapatmazsan bileğini tekrar bükeceğim,' dedi. 'Düşünmek istiyorum.'

Az sonra ağaçların arasından iki dikdörtgen sarı ışık belirdi ve bir kilisenin kare şeklindeki kulesi karanlığın içinden göründü. 'Elimi omzundan ayırmayacağım,' dedi Ses, 'köy boyunca. Dümdüz git ve aptalca bir şey yapma, yaparsan senin için daha kötü olur.'

'Bunu biliyorum,' diye iç geçirdi Bay Marvel, 'hepsini biliyorum.'

Modası geçmiş ipek şapkalı mutsuz görünümlü adam, yükleriyle birlikte küçük köyün sokağından geçti ve pencerelerin ışıklarının ötesinde, yaklaşan karanlığın içinde gözden kayboldu.