Bölümler 27Şu an: 23. BÖLÜM AŞK KOKUSU
- 1 KARAKTERLER11 kelime
- 2 1.BÖLÜM KADER...2.981 kelime
- 3 2.BÖLÜM GÖREV BAŞLANGICI2.051 kelime
- 4 3.BÖLÜM VAKİT KAYBI1.203 kelime
- 5 4. BÖLÜM TEHDİTLER VE HAYAT1.448 kelime
- 6 5. BÖLÜM İKİNCİ DARBE1.373 kelime
- 7 6.BÖLÜM ZAMBAKLAR1.819 kelime
- 8 6.BÖLÜM ZAMBAKLAR1.552 kelime
- 9 7.BÖLÜM İZLER..2.303 kelime
- 10 8.BÖLÜM SOLUK SEVGİ1.716 kelime
- 11 9.BÖLÜM GÖREV İHTİLALİ1.680 kelime
- 12 10. BÖLÜM KADERİN LANETİ1.376 kelime
- 13 11.BÖLÜM SESSİZ ÇAĞRI1.357 kelime
- 14 12. BÖLÜM YILDIZ1.324 kelime
- 15 13.BÖLÜM TİYATRO OYUNU2.055 kelime
- 16 14.BÖLÜM FARK ETMEK2.376 kelime
- 17 15.BÖLÜM AYRILIK ÖYKÜSÜ3.197 kelime
- 18 16.BÖLÜM OPERASYON:A1.907 kelime
- 19 17.BÖLÜM AYLARIN KARANLIĞI2.466 kelime
- 20 18. BÖLÜM HAYALİN GÖLGESİ2.051 kelime
- 21 19.BÖLÜM HAYATIN SESİ2.040 kelime
- 22 20.BÖLÜM İKİNCİ PERDE2.595 kelime
- 23 21.BÖLÜM ACIMASIZLIĞIN İHANETİ2.569 kelime
- 24 22.BÖLÜM ZAMBAK KURŞUNU2.088 kelime
- 25 23. BÖLÜM AŞK KOKUSU2.497 kelime · Okuduğun bölüm
- 26 24.BÖLÜM ŞANS VE KUMAR3.088 kelime
- 27 25. BÖLÜM ÜÇÜNCÜ SAHNE4.905 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Hayatta, hem üzüntüler hemde mutluluklarla dolu. Yeri geldiğinde ağlamak, yeri geldiğinde gülmek gerekir. 20 yaşımın sonlarında, hatta 21 yaşlarıma gelirken, hayatım artık değişmeye başladığını biliyordum. Çünkü, bazı kişiler hayatıma girmişti. Hem kötü anlamda, hem iyi anlamda. Hayatıma, dostluk girmişti, kardeşlik girmişti, aşk girmişti. Hayatıma, düşmanlık girmişti, abim girmişti. Hayatımın en büyük ve tek düşmanım abim girmişti. Hayat bazen en acımasız, acıyı sevmek zorunda bırakır. Ama yürek alışamayınca, bütün zorluklarla başa bırakır. Ben bütün zorluklarla baş başa kaldım. Fakat yanımda sadece acı olmadı. Size demiştim, yanımda aşk vardı, dostluk vardı, kardeşlik vardı. Aşk Ayaz'dı, dostluk İdil'di, kardeşlik Yiğit'di. Onlar benim çok sonradan bulduğum ailemdi. Peki ben bu ailenin neyi olabilirdim? Belki güveni olabilirdim. Hayatımda kimseye ihanet edemedim, sonuçlarının ne olduğunu bilsem bile ihanet etmedim. Fakat çok kez ihanete uğradım. İhanete uğramaya devam ediyordum. Hiç ihanet etmedim dedim fakat, gelecekten haberim yoktu. Yaşayacaklarımdan ve yaşatacaklarımı bilemezdim. İlk ihanetimin ona karşı olacağını bilemezdim. Değil mi?
Saatin kaç olduğunu bilmiyordum. Yanında olduğum zamanlarda saatlerin saliseler gibi geçtiğini biliyordum. Zaten bazı doğru insanları bulduğumuz da, saatlerin nasıl geçtiğini fark etmezdik. Çünkü bu dünyada bizi anlayan insanları bulmak çok zordu. Ben, beni anlayan ve seven üç kişiyi bulmuştum. Ayaz'ı izlemeye devam ederken, omzumda bir el hissettim. Başımı yavaşça çevirdiğimde, gözlerim hâlâ Ayaz'daydı. Bu kez gözlerime bakmak ister gibi, eliyle çenemi kavrayarak gözlerini ve yüzünü görmemi sağladı. Gözlerine doğru şefkatla baktığımda, dolu dolu gözlerle Yiğit'in bana baktığını gördüm. Gözlerine baktığımda yüzünde çocuksu bir gülümseme vardı. Gözleri yaramazlık ile etraftaydı. Gözleri tekrardan bana döndüğünde, gözlerini kıstı. Kulağıma eğildi ve yavaşça ve çok mükemmel bir şey söylüyor gibi rahatlıkla konuştu.
" Sevgilinin sana ihtiyacı var gibi kanka. Yapış dudaklarına Juliet ve Romeo olun."
Gözlerim dehşetle açıldığında Yiğit'e baktım. Omzuna sertçe bir yumruk indirdiğimde, acıyla inleyerek omzunu tuttuğunda, hızlıca karnına da vurdum. Yere bir doksan uzandığında, gözlerini şaşkınlık ile açarak bana bakıyordu. Ben gülmemek için, dudaklarımı birbine bastırarak yanaklarımın içini ısırıyordum. Elimi uzatıp, tutmasını beklerken, Yiğit elimi tutmadan elimi çekerek sandalyeye oturdum. Bir kez daha tökezlediğinde, bu sefer düşmeden dengesini sağlamayı başardı. Bu sefer elini uzatarak pencereyi gösterdi, baktığımda beni içeriye sokan doktoru gördüm. Gözlerimi yeniden Yiğit'e çevirdiğimde bana fısıldadı.
" Tamam eşin dedikte, gelsen mı artık dışarı?"
Yiğit'in uzattığı eli tuttum ve son kez Ayaz'a baktım. Hastanede uyandığımda ilk gördüğüm onun ela rengi aşık olduğum gözleriydi. Dudakları dudaklarıma değmek üzere olduğu için büyük bir kalp atışı ile uyanmıştım. Ayaz'ı da aynı şekilde uyandırmayı çok isterdim. Kalp atışlarının hızlandığını ve utandığını görmek çok hoşuma giderdi. Acaba hemen çıkmadan, dudaklarını yavaşça yapışıp, hemen geri kaçsam ne olurdu ki? Dudaklarına yapışmak mı? Yiğit gerçekten aklıma girmeyi başarmıştı. Fesat çocuk! Yiğit kolumdan çekiştirerek beni odadan çıkardı. Kapıda İdil'i gördüğümde bana sinirli olduğu her halinden belliydi. Gözlerine masum bir çocuk gibi bakarak, zorlukla gözlerimi doldurdum. Bana dayanamayarak, gözleri hemen şefkatle ve merhametle doldu. Dudaklarımla bir öpücük gönderdim, ve daha fazla yumuşaması için kollarına koşarak kendime çektim. Yiğit'le göz göze geldiğimizde, bir gözümü kırparak, dilimi çıkardım. Tek kaşını kaldırıp kahkaha atıyordu. Kollarından uzaklaştığımda, hepimizin gözlerinden uyku akıyordu. Yiğit yanımıza geldi ve boğazını temizleyerek bize doğru, normal sesiyle fısıldamadan konuştu.
" Güzeller güzeli, kardeşim ve sevgilim. Özgür Abi burada olduğu için ikinizi eve götürürek uyamanızı sonra geri gelmenizi istiyorum."
" Ben sevg-" Ağzımı açıp devamını getirmeden, Yiğit işaret parmağıyla ağzımı kapattı ve İdil ile beni kolumdan çekerek hastanenin çıkışına doğru ilerledi. İdil kolunu silkeledi ve Yiğit başını çevirirken benim bile hiç beklemediğim anda, direkt Yiğit'in dudaklarına yapıştı. Yiğit gözlerini açtığında, İdil hemen dudaklarından ayrıldı ve yanağından makas alarak mırıldandı.
" Özgür Abi hastaneden daha taburcu bile olmadı. Sen Ilgın'ı götür, dinlenin ikinizde öyle gelin."
İdil'in neden bunu yaptığını anlamıştım. Yiğit'in aklına karıştırıp, istediğini yaptırıyordu. İdil'den öğrenmem gereken şeyler vardı. Öğrenmek mi? Galiba bende, bu üçüyle takılarak fesatlaşmaya başlamıştım. İdil giderken, Yiğit hâlâ kocaman gözlerle arkasından bakıyordu. Yanağına sert bir Tokat attığımda, eli aniden yanağına gitti ve bana baktı. Bu sefer ben yanağından makas aldım ve yürürken konuşan bendim.
" Hayırlı olsun. Kendine gelemedin, ondan vurdum kanka."
" Oğlum, sen beni neden dövüyorsun lan bugün?"
" Dövmek değil oğlum, sen kendini dövdürüyorsun. Hem oğlum ne lan? Türk kadınıyım ben!"
Ben gururla ve fazla gaza gelirken konuşurken, Yiğit'in beni dinlediği belli değildi. Hastaneden hiç gönlüm olmayarak çıktığımda, yeniden hastaneye gitmeye çalıştığımda hiç zorlanmadan kolumdan tuttu ve beni yeniden yanına çekti. Arabaya doğru giderken, somurtarak arabaya doğru gitmedim.
" Nereye tam olarak Ilgın? Araba burada, biliyor musun?"
" Arabaya binmek istemiyorum. Araba midemi bulandırıyor."
Yiğit şaşkınlıkla gözlerini açtığında, bakışları yavaşça karnıma indi. Tekrardan şok içinde bana bakarken, bir karnıma bir bana bakıyordu. Şaşkınlık ile gözlerini açtı ve mırıldandı.
" Tamam bana söylebilirsin. Hazırım, kaç aylık?"
" Gerizekalı! Hamile değilim, midem bulanıyor sadece!" Sinirle ayağımı yere vurdum. Yiğit rahatlamış bir nefes verdi ve elini göğsünde birleştirdi. Omzumla omzuna vurdum, arkama bakmadan hastane çıkışına giderken kolumdan tuttu ve yanıma geldi. Biraz daha birbirimizi çekiştirirsek, ebelemece oynayan iki yaramaz çocuk gibi göründüğümüze emindim. Hastaneden uzaklaşmaya başladığımızda, yanımızdan iki çift geçerken, erkek olan Yiğit'e sert bir omuz attığında sarışın platin saçlı kız cılız sesiyle ufak bir kahkaha attı. Yiğit'le birbirimize baktığımızda arkamızda ki çiftte durmuş yanında ki ikinci adam ile konuşuyordu. Yiğit, fevri bir şekilde arkasına döndüğünde, adam yumruğunu geçirmek üzereyken koşarak geldim ve bacak arasına bir tekme attığımda acıyla inledi. Yiğit'in dudaklarından hafif bir ıslık çıktı ve tam o an saçımı birisi sertçe çekti. Gözlerimi arkama çevirdiğimde, az önceki sarışın kızı gördüm. Elinden kurtulup arkasına geçtim ve bu sefer ben saçını çektim. O sırada, Yiğit birisine tekme atıyor diğerine yumruk atıyordu. Bir dakika, her şeyi şuan fark ediyordum. Biz eve giderken bir sokak kavgasına karışmıştık! Fakat bunlar ne kadar umrumda olsada, o sarışın çiyanın hâlâ saçını çekiyordum. Üstünden indiğimde, gözlerinden ateş çıkıyordu. Gözlerimden muzip bir ifade geçti ve Yiğit'e baktığımda, elimi karnıma götürdüm. Yaramaz bir şekilde gülümsedi ve adamı dövmeye devam ederken kaşlarını dehşetle kaldırdı. Sarı çiyan bana bakarken gözleri karnıma indi. Derin derin nefes alarak elimi bir duvara yasladım, bir yandan da elim ile karnımı okşuyordum. Bir yandanda acıyla inliyordum. Sarışın elini dehşetle ağzına götürdü ve ağzından bir kelime çıkmadı. Yavaşça geldiğinde yüzüne sert bir tokat indirdiğimde, gözleri açıldı ve anında yüzüme vurdu. Hiç beklemediğim an da saçlarımdan tuttu ve beni yere fırlattı. Elim hâlâ karnımdayken, yüksek sesle inledim. Elimle karnımı okşarken, bu sefer resmen bağırıyordum. Bir anlığına yaptığım role Yiğit de inanmış olacak ki hemen yanıma geldi ve bana baktı. Gerçekten yüzüm ve saçlarımın dibine kadar acıyordu. Bu sarı çiyanın eli gerçekten ağırdı! Yiğit'e baktığımda, ikimizde gerçekten çok iyi rol yapıyorduk. Herkes durmuş, bize bakıyordu. Yiğit hiç beklemediğim an da, kulağını karnıma yasladı. Gülmemek için yanaklarımın içini ısırdım. Derin derin nefes alırken, Yiğit elimden tutarak beni kaldırmaya çalıştı. Elim hâlâ karnımdayken, sarışın bana pişmanlık olmadan, acıyan gözlerle bakıyordu. Elimi karnımdan çektiğim gibi, sarışına doğru atıldım ve boğazını tutup duvara yasladım. Erkeklerden birisi bana doğru atılırken, Yiğit omzundan itti ve sarsılmasına neden oldu.
" Hayırdır lan, kadına mı el kaldırıyorsun şerefsiz!?"
" Kime ne diyorsun ulan! Şerefsiz senin ya-"
" Hâlâ konuşuyor musun!? Kadına laf etmiyeceksin şeref yoksunu, köpek!"
İkisi şiddetlenerek kavga ederken, sarı çiyanın boğazından elini çektiğimde bana atılırken, ayağına doğru vurdum. Omzundan sarsmak için atılırken birden polislerin siren seslerini duyuldu. Bizlerde polis olduğumuz için genellikle gelenler biz olurduk fakat şimdi bizim için geliyordu. Bir sokak kavgasına karışmıştık, umarım hapise girmeyiz. Girer miyiz? Hepimiz polislerin sesiyle etrafa dağıldık, birden ellerimiz kelepçlendi. Yiğit ile birbirimize baktığımızda, beni korumak ister gibi önünde kelepçeli olan elleri ile benim yanıma geçti. İkimizde aynı anda çenemizi dikleştirdik gözlerimi bir suçlu gibi yere indirdim ve alt dudağımı ısırarak Yiğit'e baktım. Polislerden birisi elini çırptı ve ikimizin kolundan tuttuğu gibi bizi arabaya bindirdi. Diğerlerini de farklı bir arabaya bindirmişlerdi. Uzun bir süre sessiz bir şekilde karakola gittik. Arada sırada Yiğit'e bakıyordum, Yiğit ise büyük ihtimalle bu olaya karıştığımızı öğrendikleri de bize diyeceklerini düşünüyordu. Kimseden ses çıkmadan karakola vardığımızda bizi bir odaya aldılar. Yiğit ile ikimiz hâlâ ayrılmamıştık. Odada ikimizden başka kimse kalmadığında, en sonunda Yiğit konuştu.
" Bak, Ilgın. Şimdi ifademizi alıcaklar, olayı aynı şekilde anlatıyoruz. Bize karşı ilk önce onların saldırdıklarını söylüyoruz."
" Tamam Yiğit."
Aradan çok süre geçmeden, bir kadın polis içeirye girdi. Kahverengi gözlerinin içi elaya kayıyordu. Dalgalı siyah saçları omzuna bukle bukle dökülürken yüzünde ki hafif makyaj onu oldukça çekici gösteriyordu. Boğazımı temizlediğimde, ilk önce ikimizinde ellerindeki kelepçeyi açtı. Saatler geçmeye başladıkça bileklerimi tahriş etmeye başlamıştı. Cildim çok hassas olduğu için, hemen kızarmış ve biraz şişmişti. Bileğimi ovduğumda, ovdukça daha fazla acıyordu. Bu yüz hatlarında da oldukça belli oluyordu. Yiğit, nerede olduğumuzu ve kimlerin olduğunu unutmuş gibi ellerimi aldı ve bileklerimi yavaşça üfledi. İlk defa birisi yaramı üflüyordu. Buruk şekilde gülümseyerek, Yiğit'e baktım. Tam o an, polis orada olduğunu hatırlatmak ister gibi boğazını temizledi. Bakışlarımız yeniden, polise döndüğümde bakışlarında şefkat vardı. Gülerek kafasını iki yana salladı.
" Siz bu kadar masumken nasıl bu kavgaya karıştınız?"
Yiğit gülerek bana baktı, dudağımı ısırarak gözümü kaçırdım. Kafamı salladım ama ağzımı açmadım.
" Manevi kardeşimi evine götürürken, arkadaşlar birden bana omuz attı. Arkamızda, kardeşim ile ilgili şeyler konuştuklarını duydum. Bunu yapmaları beni oldukça sinirlendirdi, bana saldırdıklarında diğerleride ona saldırdı. O da sadece kendini korudu."
Dudaklarımı birbirine bastırdığımda, gözlerimin dolması sinir etmişti. Derin bir aldığım nefesi geri verdim. Aklımda sadece Ayaz vardı. İyi miydi? Gözlerimi yeniden Yiğit'e çevirdiğimde, elimi zarifçe tutarak bana güç verdi ve polisin sorduğu sorulara cevap vermeye devam etti.
" İkinizin gözündende uyku akıyor. Neredeydiniz?"
" Hastane. Hastanedeydik."
" Niçin?"
Boğazıma bir yumru oturdu ve o anlar yeniden gözümün önüne geldi. Sertçe gözlerimi kapattım ve dudaklarımı ısırdım. Nefeslerimi çok derin alıp veriyordum. Polis halimi fark ettiğinde, kötü bir şeyler olduğunu fark etmişti. Yiğit yavaşça ama sesli bir şekilde yutkundu.
" Çocukluk arkadaşım, bizde polis olduğumuz için bir görevdeydik. Orada, kendisi vuruldu." Polisin kaşları havaya kalktı. Sessizce hıçkırdığımda, gözlerimden yavaşça yaşlar süzülüyordu. Derin bir nefes aldım, gözlerimi bir daha açtığımda siyah saçlı polis bana buruk bir gülümseme ile baktı. Yiğit hemen, gözyaşlarımı sildi ve omuzlarını dikleştirdi. Polis ikimize güldüğünde bir nefes verdi kafasını olumlu anlamda salladı ve boğazını temizledi.
" Bir kaç saate sizi çıkarırlar. Geçmiş olsun."
İkimizde kafamızı salladıktan sonra, polis gitmeden önce arkasını döndü ve tam benim gözlerimin içine baktı.
" Yanında ki çocuğu kaybetme. Aşkında kendine dikkat etsin, senin gibi güzel kızı üzmesin."
Gözümden yavaşça yaşlar akarken, gülümseyerek kafamı salladım. Yiğit'in elini daha sıkı tuttum. Polise bakarak fısıldadım.
" Teşekkür ederim. Gerçekten teşekkür ederim. Bunu ona söyliyeceğim."
Gülerek kafasını salladı ve odadan çıktı. Polis kapıdan çıktığı gibi, hemen Yiğit'e sarıldım. İkimizde birbirimize sarılırken, tişörtümün omzunun ıslandığını hissettim. Yiğit'in yüzünü elime aldım ve gözlerinin içine baktığımda ağladığını gördüm. Gülerek bu sefer ben gözyaşlarını sildiğimde bu sefer ikimizde gülüyorduk. Yiğit gözyaşları arasında gülerek mırıldandı.
" İdil bunu öğrendiğinde beni öldürecek. Ayaz uyandığında ' Sevgilimi kesin sen bu kavgaya sokmuşsundur. Ya bir şey olsaydı sevgilime' diyecek. Ayaz da beni öldürecek. Ilgın, beni korur musun?"
Güldüğümde kafamı olumlu anlamda salladım ve yüzü masum bir çocuktan farklı değildi.
" Korurum Yiğit. Tabii beni de yaşatırlarsa, bu kavgaya girdiğimiz için herkes bize çok kızacak Yiğit."
" Bizde birbirimizi koruruz Ilgın."
" Koruruz Yiğit. Birbirimizi koruruz."
İkimizde güldüğümüzde sırada sadece beklemek vardı...
Saatler Sonra...
Aradan saatler geçmişti. Gerçek anlamda saatler, Yiğit ile hâlâ o odada duruyorduk. Arada sırada odada ki saate bakıyor ve kaç saat geçtiğini hesaplıyordu. Yiğit'e baktığımda uyumak üzere olduğunu gördüm. Omzuna sertçe vurduğumda, irkildi. Gözlerini ovuşturarak etrafa baktığında inledi.
" Hâlâ bu lanet yerde miyiz? Farklı yere geldiğimizde uyandırmanı söylemiştim Ilgın."
" Gerizekalı, ne yapmamı bekliyorsun? Buradan kaçmamı filan mı?"
" Lan sen çıkarsan ben ne yapacağım?"
" Ulan, zaten ondan gidiyorum ya."
" Aman yürü git."
" Seni burada bırakacağım, kendim gideceğim Yiğit."
Birbirimize gözlerimizi devirdiğimizde yerde oturmaya devam ediyorduk. İkimiz birbirimize sırtımızı yaslamış öylece duruyorken birden kapı açıldı. Kafamı kapıya çevirdiğimde ecelimizin geldiğini gördüm. Yiğit ile ben ayağa kalktığımızda ikimize sinirle bakan İdil'e bakarken, İdil sinirle bizi yanına çağırdı. İkimiz bir şey demeden yanına gittiğimizde, arkasına döndü ve sinirle karakoldan çıkarken, Yiğit ve ben arkasından gitmeye devam ediyorduk. Karakoldan çıktığımızda, İdil sinirle ikimize döndü ve bize baktı. Yiğit, benle aynı anda sesli bir şekilde yutkunduğunda, bakışlarımız kesişti. İdil sinirle bir nefes verdi ve tekrardan bize baktığında sinirle bağırdığında, ikimizde irkildik.
" İki baş belası ne yaptığınızın farkında mısınız!? Lan ben sizi uyuyun diye eve gönderdim! Siz nasıl kavgaya karışırsınız!?"
Yiğit'e baktığımda dudaklarını araladı ve mırıldandı.
" Güzelim, ben ikim-"
" Gerizekalı, ya birisi sizi bıçaklasaydı!"
" Abi şuan fark ediyorum, niye herkes bana gerizekalı diyor?"
" Yiğit, konumuz bu mu gerçekten!?" İdil sinirle inlemişti. Ben ise ağzımı açmıyordum, İdil bu sefer bana baktı ve bu sefer sinirle bana bağırdı.
" Ilgın ya sen? Kızım sevgilin uyandığından beri seni soruyor. Hangi yalanı söyleyeceğimi şaşırdım." Gözlerim şaşkınlıkla açıldığında, olduğum yerde zıplamaya başladım.
" Ayaz uyandı mı!?"
Bana baktığında gözlerindeki sinir, şefkata dönmek üzereydi ama hâlâ çok sinirliydi. Yiğit de benimle beraber zıpladığında, ikimizde küçük çocuklar gibi yanında zıplıyorduk. Görüntümüz komik olduğu için İdil bize gülmeye başladığında, kafasını olumlu anlamda sallıyordu. Hiç beklemediği anda İdil'e sarıldığımda gülerek kollarını Yiğit içinde açtığında, üçümüz sanki çocuk gibi sarılıyorduk. Ben, İdil'in geldiği arabaya koştuğumda, İdil ve Yiğit de peşimden gelerek arabaya bindiler. Arabayı benim heyecanlı nefes seslerim dolduruyordu. İdil gülerek başını iki yana salladı ve konuştu.
" İki çocuk gibi görünüyorsunuz."
" İki çocuğa bak, az önce nezarethaneye giriyorlardı." Yiğit'in dediği ile omzuna vuracakken bu sefer benden kaçtı.
" Güldüğüme bakmayın ikinize hâlâ çok kızgınım. Size de bir şey olabilirdi baş belaları."
Yiğit ile ikimizde güldüğümüzde, İdil başını iki yana salladı. Kafamı camdan çevirdiğimde hastaneye geldiğimizi gördüm. İdil arabayı durdurur durdurmaz hastaneye doğru koşarken, arkamdan gelen ayak seslerini duyabiliyordum. Başımı çevridiğimde arkamda Yiğit'i gördüm. İkimiz hastaneye girdiğimiz gibi, Ayaz'ın odasının olduğu koroda girdiğimiz de bir yanda olduğum yere çakıldım. Yiğit sessizce kahkaha atarken, ben olanlara bakıyordum. Özgür Abi kapıda Ayaz'ı tutmaya çalışıyordu. Ayaz ise sesini çıkarmaya çalışarak konuşuyordu. Kolundaki serumla beraber ayakta durmaya çalışıyordu.
" Abi beni bırak. Allah aşkına ne demek Ilgın sokakta kavgaya karışmış, karakolda? Benim sevgilim öyle şeyler yapmaz. Yanında ki Yiğit kötü yola düşürmüştür onu."
" Canım kardeşim, git yat lan!"
" Sevgilim gelene kadar yatmıyorum."
Yiğit sessizce kahkaha atmaya devam ederken, bir yandanda benle dalga geçiyordu. Kolumu ovuşturdu ve beni Ayaz'a doğru ittiğinde, Ayaz'ın bakışları bize döndü. Ayaz Günay karşımda canlı bir şekilde duruyordu! Ayaz Günay yaşıyordu! Koşarak yanına gittiğimde, beni göğsüne bastırarak öyle bir sarıldı ki kemiklerim kırılacak sandım. Benden uzaklaştığında sinirle konuşmaya başladı. Fakat çok tatlı görüniyordu çünkü bana kızamıyordu.
" Güzeller güzeli sevgilim, niye canının yapacağı böyle kavg-"
İdil'den bir şeyler öğrenmem gerek demiştim. Eh biraz Yiğit'in de sabahtan söyledikleri aklıma gelmişti. Birden Ayaz'ı duvara yasladım ve İdil gibi küçük ama şoka uğratacak şekilde dudaklarına yapıştım. Aynı Yiğit gibi gözlerini şaşkınla açtığında, çekildim. İdil bana bir şaheser gibi bakıyordu. Ayaz'ın koluna girdim ve yatağına doğru götürdüm. Bana hâlâ şaşkınla bakıyordu, yatağına götürürken Ayaz'a doğru konuştum.
" Gel sevgilim yatağına yat."
Ayaz bir şey demiyorken, Yiğit arkamızdan konuştu.
" Vay canına bizim kızlar çok cilveli. Havada çok fena aşk kokusu var."
Yiğit ilk defa haklıydı. Havada gerçekten aşk kokusu vardı ve hiç gitmeyecekti.
-BÖLÜM SONU-
YAZARR NOTTUU:
Selaaammmlaaaarrr okurrrrlaaarımmm canllaarrımmm. Umarım bu bölümü beğenmişsinizdir. Yorumlarınızı bekliyyorruumm benim için çok değerli olduğunuu unutmayyyınn. Sonraki bölümlerde görüşmeeekk üzereee kendinkzee çoook iyyyi bakkın Allah'a emanet olun sizlerrri çook seviyorrumm BAYBAAAYYINN OKURRLAARRIMMM 🩷 ✨🎀 ✨
Bölüm etkileşimi
