Bölümler 27Şu an: 14.BÖLÜM FARK ETMEK
- 1 KARAKTERLER11 kelime
- 2 1.BÖLÜM KADER...2.981 kelime
- 3 2.BÖLÜM GÖREV BAŞLANGICI2.051 kelime
- 4 3.BÖLÜM VAKİT KAYBI1.203 kelime
- 5 4. BÖLÜM TEHDİTLER VE HAYAT1.448 kelime
- 6 5. BÖLÜM İKİNCİ DARBE1.373 kelime
- 7 6.BÖLÜM ZAMBAKLAR1.819 kelime
- 8 6.BÖLÜM ZAMBAKLAR1.552 kelime
- 9 7.BÖLÜM İZLER..2.303 kelime
- 10 8.BÖLÜM SOLUK SEVGİ1.716 kelime
- 11 9.BÖLÜM GÖREV İHTİLALİ1.680 kelime
- 12 10. BÖLÜM KADERİN LANETİ1.376 kelime
- 13 11.BÖLÜM SESSİZ ÇAĞRI1.357 kelime
- 14 12. BÖLÜM YILDIZ1.324 kelime
- 15 13.BÖLÜM TİYATRO OYUNU2.055 kelime
- 16 14.BÖLÜM FARK ETMEK2.376 kelime · Okuduğun bölüm
- 17 15.BÖLÜM AYRILIK ÖYKÜSÜ3.197 kelime
- 18 16.BÖLÜM OPERASYON:A1.907 kelime
- 19 17.BÖLÜM AYLARIN KARANLIĞI2.466 kelime
- 20 18. BÖLÜM HAYALİN GÖLGESİ2.051 kelime
- 21 19.BÖLÜM HAYATIN SESİ2.040 kelime
- 22 20.BÖLÜM İKİNCİ PERDE2.595 kelime
- 23 21.BÖLÜM ACIMASIZLIĞIN İHANETİ2.569 kelime
- 24 22.BÖLÜM ZAMBAK KURŞUNU2.088 kelime
- 25 23. BÖLÜM AŞK KOKUSU2.497 kelime
- 26 24.BÖLÜM ŞANS VE KUMAR3.088 kelime
- 27 25. BÖLÜM ÜÇÜNCÜ SAHNE4.905 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Bazı duyguları anlatmak çok zordur. Aşkda o duygular arasında. Nasıl anlatabilirim bilmiyorum aşkımı. Ama bu üç harfin tehlike olduğunu gayet iyi biliyorum. Hayatımda hiç aşkı tatmadım. İlk defa bu şekilde duygular hissettiğim için ne hissedeceğimi bilemiyorum. Belki size saçma gelir birden bire fark etmem, anlamam. Ama aşkın ne zaman geleceği hiç belli olmazmış. Hiç beklemmediğin anda bulurmuş seni. Hiç istemediğin ama en çok ihtiyacın olduğun anda. Ben Ilgın, Ilgın Gökşin. İlk tanıdığımdan beri nefret ettiğim adama -Ayaz Günay'a- âşık oldum. Şimdj bu duygularka nasıl başa çıkabilirim bilmiyorum. Ama size aşkı şöyle anlatabilirim ; Aşk, hiç beklemediğin anda gelir ve aşık olduğunu fark ettiğin anda sıçtığını anlarsın. Ama onun için her şeyi yapabilicek olduğunuda fark edersin. Canını verecek kadar olsa bile...
Şimdi olduğum durum tam olarak bu şekildeydi. Biz bir felaketin ortasındaydık ve ben aşk yaşıyordum. Mayın tarlasında bir adam sevmiştim. O mayınlara basmamaya çalışarak aşk yaşıyordum. Korkutucu ama bir o kadarda tutkulu bir şekilde. Yere bakan gözlerimi kaldırdığımda beni izleyen ela gözleri gördüm. Onun ela gözlerine aşıktım. Masmavi gözlerim ile bana bakan Ayaz'ın o çift ela gözlerine baktım. Ellerim ile saçlarımı karıştırdım ve buruk bir gülümseme ile baktım Ayaz'a. Ve o an sabahtan beri gülmeyen Ayaz Günay güldü !!!!! Derin bir iç çekiş ile gözlerimi o güzel gözlerinden ayırdım. İdil'e baktığımda kahverengi gözleri yaşlar ile doluydu. Hem sevgilisinin yaptığı hata yüzünden hemde korkmuştu. İdil'in elini tuttum. Boş olan bir sandalyeye oturttum. Ellerim ile yavaş yavaş akan göz yaşlarını sildim. O sırada Ayaz da yanımıza gelmişti. Öylece dakikalarca bekledik. Birden karakolun kapısından bir adam içeri giresiye kadar her şey çok normaldi. Ve giren adam Yiğit'in aynısıydı diyebilirim. Adam bir süre etrafı izledi ve Ayaz'ı görünce yanına geldi. Kaşları çatılı şekilde konuştu.
" Yiğit nerede abi ?" " Bu çocuk beni bir gün çıldırtacak !"
" Sakin ol abi ya. Baş komiser odasına aldı." Diye mırıldandı Ayaz. Konuşmaları gören İdil ayağa kalktı ve adamın elini sıktı.
" İdil ağlama kızım yok bir şey ya."
" Biraz korktum ben ondan." İdil gerçekten ruhu çekilmiş gibi konuşuyordu. Ben soran gözler ile bizimkilere bakıyordum. Ayaz bakışlarımı fark etmiş olacak ki adamı bana tanıttı.
" Bu arada Ilgın tanıyomıyorsun sen ama Yargı." Dedi adamı bana gösterirken.
" Merhaba Ilgın, Yargı ben. Yargı Karakuş." Bana uzattığı elini hafifçe sıktım ve hemen geri çektim.
" Ilgın, Ilgın Gökşin bende."
" Yiğit benim ikiz kardeşimde ben sorumluyum ondan o yüzden buraya geldim."
Anlamış gibi kafamı olumlu anlamında salladım. Yiğit'i ne kadar bekledik bilmiyorum. Ama geçen dakikalar bize yıllar gibi geliyordu. Sonra kapı yavaş yavaş açıldı. İlk önce baş komiserimiz sonra Yiğit çıktı. Baş komiserimiz bir o kadar başı Dikken Yiğit'in yüzü kireç gibi olmuştu. İdil hemen ayağa kalkıp yanlarına giderken, İdil'i kolundan tuttum. Elim ile beklemesini işaret ederek kaşlarım çatılı bir şekilde onlara bakmaya devam ettim. Baş komiserimiz etrafına bakındıktan sonra gözleri bizi gördü ve eli ile yanına gelmemizi işaret etti. Hepimiz sıra sıra ve temkinli adımlarla baş komiserimiz yanına ilerledik. Yan yana dizildiğimizde bakışlarını üzerimizde gezdirdiler ve konuşmaya başladı.
" Biz ikimiz Yiğit ile yeterince konuştuk. Ama bu it oğlu it fazla güçlü. Bu yüzden ikinizin bu işi halletmesi zor. O yüzden bu göreve iki kişiyi daha dahil etmeye karar verdim." Bakışları hepimizin üzerindeydi. Ayaz ve benim bu görevi halledemeyeceğimizi düşünmesi canımı sıkmıştı ama ses çıkarmamıştım. Baş komiserimiz tekrardan o tok sesi ile konuşmaya başladı.
" Dediğim gibi bu yüzden, bu göreve Yiğit ve İdil'i dahil ediyorum çocuklar. Atalarımız bile birlikten kuvvet doğar demiş gençler. Kutay Kara hâlâ dışarda ve Yiğit onu görmüş. Fakat nereye gittiği konusunda hiç bir fikrimiz yok. Bir haber olursa ben size söyleceyeceğim çocuklar. Dağılın şimdi."
Hepimiz Emir almış gibi Yiğit'in kolundan tutmamızla beraber arkamıza döndük ve karakolun önüne çıktık. Ayaz Yiğit'i kolundan tuttuğu gibi karşı tarafa doğru savurdu ve ağzından küçük bir küfür savurdu. Sinir ile saçlarını karıştırdıltan sonra öylece duran Yiğit'in yanına gitti.
" Sinirden bana bile küfür ettirdim ya Yiğit. Geceden beri bana geliyorlar zaten, sende bunu yaptın tam oldu."
" Oğlum dur bak sende üzerime üzerime gelme benim. Her gelen geçen bana bağırıyor çağırıyor. Ben kendime kızıyım mı üzüleyim mı bilmiyorum."
" Her gelen geçen sana bağırır lan zaten ! Salak mısın oğlum sen !?"
Ayaz elini kaldırıp Yiğit'e baktığında ne yaptığını fark edemiyor gibiydi. O an Ayaz da fark ettiğim tek bir şey vardı ; Nefes nefes kalmıştı ve elleri kontrolsüzce titriyordu. Yiğit olanları anlamış gibi kaşlarını çattı. Ardından hemen Ayaz'ın kolundan tuttu ve bizden uzaklaştırdı. Ayaz yorgun gözler ile Yiğit'e bakarken Yiğit Ayaz'a hem üzgün bir şekilde bakıyor hemde bir şeyler anlatıyordu. Bir süre daha
konuştular, Ayaz Yiğit'e uzunca bir süre bir şeyler anlattı. Yiğit dinledi, bir şeyler söyledi. Biz öylece bekledik. Oturmak için yere baktığımda İdil hemen ceketini çıkardı ve oturacağım yere koydu. Anlamsız hözlertile baktım ve kafamı kaldırarak İdil'e baktım. İdil kafasıyla yeri işaret etti ve dudaklarını araladı.
" Otur diye koydum. Üstün batmasın." Hafif ve buruk bir gülümseme ile ceketin üstüne oturdum. İdil yorulmuş gibi yanıma oturacakten bende aynı İdil gibi ceketimi çıkardım. Ve yere koydum. İdil anlamış gibi güldü ve üstüne oturdu. Ben İdil'in omzuna yaslandım o kafasını kafamın üzerine koydu. Gerçekten kendimi hiç bu kadar huzurlu ikinci defa hissediyordum. Birincisi ise Ayaz ile yıldızları izlediğimiz o geceydi. Gözlerimi çimlerden ayırdım ve kapattım. İçimi, kendimi dinledim bir süre. Sırtımda bir el hissedince gözlerimi açtım ve arkamı döndüm. O tanıdık yüzü görünce gülüşüm büyüdü. Ayaz Günay arkamda bana elini uzatmış o güzeller güzeli ela rengi gözleri ile bana bakıyordu. Elini zarifçe kavradım ve oturduğum yerden kalktım. İdil yanımda bana ceketimi uzatırken ben gözlerimi Ayaz'dan ayıramıyordum. Dağınık saçları ve sandal gibi kokan parfümü ile beni kendine çekiyordu. Ama Ayaz'ında benden farklı bir tarafı yoktu. Gözlerini bende alamıyordu. Bazen hafifçe dudaklarıma bakıyor sonra geri gözlerime bakıyordu. O an sanki zaman bizim için durmuştu. Hiç kimse yoktu o zaman sadece biz vardık. Bizim için durmuştu zaman ama etrafımızda zaman akmaya devam ediyordu. Ayaz bunu fark etmiş olacak ki ellerini istemeden ellerimden ayırdı. Kafasını İdil'e çevirdi ve ceketimi aldı. Ceketimi bana doğru uzattığında elimi uzattığımda bana ceketi veren eli ellerime değdi. Yüzümde oluşan gülümseme birisinin görmesi korkusuyla hemen yok oldu. Ceketimi hızlıca giydim. Herkes giderken bende gitmek için arkamı dönmüştüm ki. Ayaz hemen kolumdan tuttu. Beni kendine doğru çekti birden. Nefeslerimiz karıştı birbirine aniden. İkimizde gülümseyerek birbirimizden uzaklaştık. Ayaz yorgun gözler ile konuştu.
" Oturmak istersen eğer oturalım mı ?"
" Gel buraya oturalım Ayaz."
" Ilgın, sana demiştim ya benim Kuzey Yıldızımsın diye. Lütfen bana yol gösterir misin güzel Kuzey Yıldızım." Gülümsemem aniden soldu. Fark ettiğim gibi Ayaz da bir şeyler vardı. Bunun için benden yardım istiyordu. Ben derim bir nefes aldım ve o güzel ela gözlerine bakarak konuştum.
" Her ne konu olursa olsun sana yol gösteririm Ayaz." " Ama önce tek Bir şey sormak istiyorum. İyi misin ?"
" Hayır. Hayır iyi değilim Ilgın." Ayaz'ı ilk defa kendinden bu kadar emin ve yorgun görüyordum. Onu böyle görmenin üzüntüsüyle sadece kafamı salladım. Soran gözler ile konuşması için Ayaz'a baktım. Beni anlamış gibi konuşacaktı fakat dudaklarını açtığında ağzında tek bir kelime çıkmadı. Çıkamadı. Derin bir nefes aldı ve konuştu.
" Ben gerçekten nasıl anlatırım bilmiyorum. Ama sadece çok yoruldum, artık birilerine olanları anlatmak zorundayım. Böyle düşününce aklıma sen geldin." " Ilgın ben artık kendimde değilim. Babam o gün geldiğinden beri her şey alt üst oldu. Annem ile artık sürekli kavga ediyoruz. Hastalığı daha kötüleşiyor sanırım. Çok korkuyorum artık tanıyamıyorum onu. Ona bir şey olmasında korkuyorum. Artık bazı şeyler ile başa çıkmayınca yine doktorumla görüştüm. Antidepresana yeniden başladım. Her şey bulanık gibi artık. Ben artık sadece çok yorulduğumu biliyorum Ilgın." Uzun bir süre bir şey diyemedim. Elimi Ayaz'ın eline uzattım ellerimiz birbirine değdiği sırada konuştum.
" Ayaz, keşke bana bunları daha önce anlatsaydın. Annenin hastalığı kötüye gidiyor olabilir bence bir doktora gösterin belki bir ilaç verir. Kendine bu kadar yüklenmen iyi değil. Bende lise zamanımda bir süre antidepresan kullandım. Yani seni anlıyorum. Ama bak üstesinden geldim. Tek başıma geldim, ama sen tek değilsin Ayaz. Artık hiç tek olmayacaksın. Yaşadığın sorunları beraber çözeceğiz Ayaz." Ayaz rahatlamış bir ifade ile yüzüme baktı. Gözlerinin hafifçe dolduğunu gördüm. Görmemiş gibi gülümsedim. Ayaz ellerini ayırdığında kolları ile beni sardı. AYAZ GÜNAY BANA SARILDI. Ayaz bana sarıldığı sırada saçlarımı kokladığını hissettim. Kaşlarım çatıldı ve gülerek Ayaz'a seslendim.
" Saçlarımı kokluyorsun Ayaz ?"
" Koklamamı ister miydin Gökşin ?"
" Soruya soru ile cevap verme Ayaz."
" Belki, belki biraz."
" Gökşin... İyi ki varsın."
" Bunu diyeceğimi hiç düşünmedim. Sende Ayaz, sende iyi ki varsın." İkimiz zamanın durmasını dilerken Ayaz'ın telefonunun melodisi her şeyi bozdu. Ayaz bende yavaş yavaş ayrıldı. Telefonu kaşları çatılı şekilde açtı.
" Alo, efendim abi. Karakoldayım abi. Nerede ? Tamam bekle geliyorum beş dakikaya."
Ayaz ayağa kaşları çatılı şekilde kalktı. Derin bir nefes aldı. Gitmek üzereyken yanıma yaklaştı gözlerime derin derin baktı ve kolumu içine çekerek bana ölümüne sarıldı. Ve bu durumdan çok mutluydum. Benden ayrıldığında sadece bunları söyledi.
" Şimdi abim aradı. Annem beni görmek istedi, o kadar zaman sonra. Keşke sen ile daha erken konuşsaydım Gökşin. Mucize gibisin gerçekten." Ayaz'ın gülüşünü yineden görmek içimi huzur ile doldurmuştu.
" Git hadi Ayaz." Diye mırıldandım sadece. Ayaz son kez bana gülümsedi ve koşarak yanımdan uzaklaştı. Ben dakikalarca arkasından baktım. Derin bir nefes aldım ve karakola doğru gittim. İdil kapıya yaşlanmış beni bekliyordu. Bana bir süre baktıktan sonra kahkaha atarak konuştu.
" Ayaz yanından gülerek uzaklaştı. Ne yaptın çocuğa ? Büyü mü ?"
" Ahaha çok komiksin."
" Öyle deme kızım. Aranızda bir elektrik var hissedebiliyorum ben."
" İdil kes sesini lütfen ya."
" Tamam kızım gel."
İdil bana bunu söylerken bile dalga geçiyordu. Bir süre yine aynı olaylarla ilgilendik. Ama Kutay Kara resmen yerin içine girmişti. Hiç bir yerde bulamıyorduk. Bu kadar olayın arasında zamanın nasıl geçtiğini dahi anlamadım. İdil ve Yiğit daha konuşurken ben onlara hiç bir şey demeden karakoldan ayrıldım. En son bu şekilde karakoldan tek ayrıldığımda kaçırılıyordum. Ama bu sürekli olucağı anlamına gelmiyordu. Ben yolda evine doğru ilerlerken telefonumun melodisini duydum. Telefonumu cebimden çıkardığım sırada Ayaz'ın aradığını gördüm. Ağzım kulaklarıma vararak telefonu açtım.
" Alo buyrun Ilgın Gökşin ile görüşüyorsunuz."
" Selamlar güzelim."
Kaşlarım birden çatıldı. Ayaz'ın ne dediğini gram anlamamıştım. Bana o kadar lakap takmıştı ama bu farklıydı. Ben anlamadan dinlerken Ayaz konusmaya devam ediyordu.
" Napıyorsun diye merak ettim sevgilim o yüzden aradım." Ben şaşkınlık ile öksürürken Ayaz benim ne diyeceğimi bekliyordu. Ama Ayaz'ın bilerek böyle bir şey yaptığını anlamıştım. Buna ayak uydurmak zorundaydım.
" Şimdi çıktım karakoldan eve geliyordum sevgilim. Sen nasılsın ne yaptın ?"
" Bende aynıyım güzelim. Ben arabayla yanına geliyom alırım hemen seni bekle beni güzelim."
" Gerek yok ama gel istiyorsan sevgilim. Bizim evin oradaki parkın yakınlarındayım."
" Tamam kapatıyorum şimdi güzelim görüşürüz orada."
" Görüşürüz biricik sevgilim."
Telefon kapanırken Ayaz'ın gülme sesini duydum. Telefon kapandığında öylece kalakaldım bir süre. Biz resmen Ayaz ile sevgili rolü yapmıştık...
Ama bu olayın gerçek olmasını hayatımda hiç bir şeyden çok istemememiştim...
Yüzümde gülümsemem ile devam edecekken birden ellerimi sıkıca bir el tuttu. Çırpındım fakat kurtulamadım. Ben kurtulmak için çabalarken böyle kurtalamayacağımı anladım. Ve adama doğru arkama bir tekme savurdum. Adam bacağına gelen tekme ile savrulurken elimi hemen boğzanı koydum ve onu bir duvara yasladım. Adamın boğzanı bir elim sıkarken diğer elim ile adamın kafasına silahımı dayadım. Nefes almak için çırpınan adama baktım. Elimi boğzından çektim ama kafasına silah dayalı durdu. Elimde gram titreme yoktu. Yüzümde eminlik ile duruyordum. Yanlış kişiye bulaşmıştı.
" Bana bak ! Kutay Kara'nın adamı isen söyle canını yakmayayım."
" Yemin ederim ki yerini bilmiyorum. Allah belamı versin. Gözlerim kör olsun bilmiyorum abla."
" Kes !" " Polisi arıyorum gelesiye kadar vöyle duruyoruz ! Anladın mı !?"
" Anladım Allah çarpsın anladım."
Hemen en yetkili kişiyi aradım. Gelmeleri beş dakika sürmedi bile. Onlar gelip adamı götürürken ben arkalarındana baktım. Yarın olanları öğrenecektim. Ben duvarın köşesine yaslanmıştım ki bir arabadan korna çalmaya başladı. Ben çatılı kaşlar ile bakarken Ayaz'ın arabası olduğunu fark ettim. En güzel gülümsemem ile ön kapıyı açtım ve Ayaz'ın yanına oturdum. Gözlerimiz buluştu yeniden ela gözlerine deli gibi aşıktım. Gözlerini ayırdı ve hemen radyonun sesini açtı. Yine şarkı çalıyordu. Şarkı dinlemeyi en az benim kadar çok seviyordu. " Elinden geliyorsa azıcık sevsene beni. İçinden geliyorsa tutup öpsene beni." Diyordu şarkının sözleri. Ve o kadar beni anlatıyordu ki. Ayaz gözlerini yoldan ayırmadan ağzından hiç anlamadığım kelimeler çıktı.
" Je suis amoureux de toi Kuzey yıldızım."
" Ne ? Anlamıyorum Ayaz hangi dil bu ? Türkçe konuşsana."
" Fransızca. Boş ver ne dediğimi. Bir şarkı sözü."
" Ne diyor bu şarkı sözü ?"
" Dünya çok iğrenç diyor."
" Sende baya Fransızca var be Ayaz."
" Küçükken merak sarmıştım. Hâlâ bir kaç şey hatırlıyorum."
" Yaptığın o telefon konuşması neydi ?"
" Annem ikimizi sevgili sanıyordu. Bende aramızı yapmasın diye sevgiliyiz dedim. Birden ara gelinimi dedi. Bende seni aradım."
" Annen bizi sevgili mi sanıyor ? Gelinim dedi bide bana. Ayaz ne yapacağız ?"
" Bir süre rol oynayacağız. Az önce yaptığımız gibi."
" Kadın eninde sonunda anlayacak Ayaz."
" Gerçekten bir şansımız olur o zaman ikimiz için."
" Ne ?" O an şaşkınlık ile ağzımdan sadece bu iki harf çıktı.
" Şaka yaptım sakin ol. Bu kadar kötü benimle sevgili olmak ?"
" Hayır aksine çok güzel."
" Ne ?"
" Şaka yaptım sakin ol. Bu kadar kötü benimle sevgili olmak ?"
" Hayır aksine çok güzel."
" Teşekkür ederim Ayaz."
" Rica ederim Ilgın."
Araba aniden durunca eve geldiğimizi anladım. Kapıyı yavaşça açtım ve arabadan indim. Ayaz yanıma yaklaştı ve elimi kavradı.
" Bizde yemek yiyelim annem gelinini görmek istedi Gökşin."
" Gitmek zorundayız o zaman Ayaz."
Ayaz ile giderken telefonum çalınca Ayaz'a gitmesini söyledim. Arayan özel numaraydı
" Alo."
" Zambağım, o çocuktan uzak dur yoksa ölümü yakın."
" Adamlarım bu sefer daha iyi. 24 saat süre veriyorum."
Hiç bir şey diyemeden telefon yüzüme kapandı. Ama anlamıştım felakat yakındı. Yakın değildi felaket tam yanımızdaydı. Felaket artık bizdik. Kaçışımız yoktu. Ben yeni âşık olduğumu fark ettiğim adam ile ayrılmak zorundaydım. Onun ölmemesi için artık yanımda olmaması gerekti. Artık yollarımızı ayrılması ve bir daha geri dönmememiz gerekti. Bu onun yaşamı içindi....
-BÖLÜM SONU-
YAZAD NOTTUU!!!!!:
Selaaammmlaaaarrr okurrrrlaaar
Bugünkü bölümünüz bu şekildeydiiii umar beğenmişsinizdirr. Bayram nedeniyle erken atttım bölümüüü. Bu bölüm biraz duygusal ve sonu ile üzücüydü. Eğer hatalarım olursa SAYGI ÇERÇEVESİ İLE eleştiriye açığımm. Benim dostumda kitap yazıyo ismi 'Ay Ve Yıldızın Laneti' onada destek olursanız sevinirim şimdiden teşekkürlerrr. Buraya kadar okuduğunuz için sağoll. Kendinize iyi bakkkın. Haftaya salı günü saat 20.00'da görüşşmeek üzereee. BAYBAYINNNNN OKURLARRRR.
Bölüm etkileşimi
