Bölüm : 4

Gözlerim kendiliğinden yavaş yavaş açılırken aydınlık odadan dolayı önce gözlerimi kıstım. İstemsizce tek gözüm kapanmıştı. Gözlerimde batma hissetmeden normal bakamayacağımı anladığımda pikeyi kafama kadar çektim. Pikem ince olduğu için karanlık olmazken yine de ışık azaldığı için gözümü rahat açabilmiştim.

Yüzüm örtülüyken kollarımı dışarı çıkarıp güzelce bir gerindim ve toplanma zahmetinde bulunmadan kendimi saldım. Annem beni bu halde görse 'Biraz kız gibi yat!' derdi. Hayır cinsiyetim kız olduğuna göre.. demek ki şuan ki yatışım da kız yatışı değil mi? Aaah aaah, hanımefendi gibi diyeceğine kız gibi diyor, bilmiyor ki yanlış dediğini.

Zihnime bir anda dünki konuşmalar üşüşünce tekrar kalp çarpıntım başlamıştı. Dışarının sıcaklığı yetmiyormuş gibi bir de bedenimin sıcaklığı artınca daha fazla dayanamayıp yataktan çıktım. Eşyalarımı hazırlayıp banyoya gittim. Aynada yüzüme bakınca yanağımın kızarmış olduğunu görmemle küçük bir şok geçirdim. Demek yanağımın vücuduma göre daha fazla yanması kızardığım içinmiş. İnşaAllah ateşim falan çıkmaz.. Ateşi olan üşür ama.. Aman! bilmiyorum işte..

Daha fazla oyalanmayıp ılık suda duş aldım ve üzerimi banyoda giyinip başımda havlu eve göz gezdirdim. Kimse yoktu. En son tekrar odama döndüğümde kulağıma gelen hışırtı sesiyle aşağı baktım. Eğilip kırışmış kağıda baktığımda annemin bana yazdığı not olduğunu anlamıştım. Sanırım tepinirken havalanmıştı.

"Kızım, Sinan'la altın gününe gidiyoruz. Kalktığında kahvaltı yapıp etrafa bir süpürge tut. Pis görürsem evi baştan aşağı sildirir süpürürüm ona göre... Annen :)"

Annemin 8 yaşındaki kardeşim Sinan'ı güne götürdüğünü okurken gülmüş, sonda ki gülücüğü görmemle oflamıştım. Göz devirirken gözüm duvar saatine takıldı.

11:18

Tevafuğun böylesi.. Dün geceyle aynıydı saat. Kendi kendime omuz silkip mutfağa giderek kahvaltımı güzelce yaptıktan sonra el mahkum evi süpürdüm. İşim bitince de vantilatörü açıp önüne geçtim ama yine de yakamı sallamaya da devam ediyordum. Daha yeni duş almışken revâ mı bu bana? E revâ ki yaptım değil mi? Neyse..

Telefonu alıp sosyal medyada takılmaya başladım. Burçlarla ilgili sitelere göz gezdirirken bazılarının çok saçma olduğunu tekrar tekrar düşünüyordum.

Örneğin; Günlük burç yorumları, şu burç şöyle giyinir, bu böyle giyinir, Bu ay aşk durumları şöyle olacak falan filan.. Yahu bir keresinde baktım bilmem şöyle şöyle aşk bulacakmış beni, bekledim bekledim gelmedi.. Şanslı günlerim dedikleri normal geçiyordu. Yani hepsi palavra!

Bu okuyanlar nasıl inanıyorlarsa artık, aynısını yaşadıklarını söyleyip duruyorlardı. Bilmiyorlar ki inandıkları için yaşıyorlar. Herşey beyinde bitiyordu. Eğer iyi bir gün istersen herzaman pozitif düşün, kötü gün istiyorsan da negatif.. sonra bak bakalım belalar üzerine çullanmıyor mu? İnsan aklı, bazen sorgulama yetisini kaybediyordu işte.

Uzun süre bakındıktan sonra ilgimi çeken videolar izlemeye başladım. Sıcaklamam en azından biraz durulduğunda vantilatörü kapatıp odama geçtim ve animemi izlemeye devam ettim.

Bu günüm gibi diğer 3 günümde durağan geçmişti. Gezmekle ilgilenmediğimi bilen Raki, diğer arkadaşlarıyla falan geziyordu. Nereden biliyorum? Paylaştığı resimlerden elbette.

Benden başkalarıyla gezmesinden rahatsız olmuyordum çünkü onu oyalamaları işime geliyordu. Bizim aramızdan su sızmasa da sürekli mesajlaşmak, buluşmak, konuşmak yapmadığımız şeylerdi. Ama konuştuğumuzda da bizi tutabilene aşk olsun.. Bence böylesi daha güzeldi. Sadece hemen söylememiz gereken şeyler varsa birkaç gün üstüste konuştuğumuz olurdu.

Diğer meseleye gelince.. Kenan o günden sonra mesaj atmamıştı. Bunu garip bulmuyordum ama nedensizce mesaj atmasını beklemek benim için garip bir durumdu. Raki'den bile böyle hevesle mesaj beklememiştim.

Acaba ben mi yazsam? Ama ya rahatsızlık verirsem? Cumartesi günü sonuçta, dinleniyorsa ya da sev- Bir dakika.. sevgilisiyle bile vakit geçiyor olabilir! Benim yazdığımı görse yanlış anlayabilir ve benim yüzümden kavga edebilirler! Ay!

Telefonun sesiyle korkup baş parmağımla üst dişimi ittikten sonra elimi kalbime koymuştum. Sesini kıssam iyi olacaktı. Telefon kilidini açıp Whatsapp'a girince kalbimin ritmi hızlanmaya başlamıştı. Karnımın içinde bir şeyler varmış gibi hisler oluşması neye işaretti ki?

Kenan: Selam.

Siz: Selam, nasılsın?

Kenan: Aslında biraz tuhaf hissediyorum.

Siz: Neden?

Kenan: Çünkü normal bir zamanda, şuan arkadaşlarımla oturup konuşuyor olurdum. Boş boş..

Siz: Peki bu, iyi mi kötü mü?

Kenan: Onu ben de bilmiyorum işte. Uzun zaman sonra böyle bir şey düşünmeden oturmak, sanırım hoşuma gitti.

Kenan: Daha önce de demiştim, kendimi fazlasıyla zorluyorum. Ama bugün ilk adımı attım özgürlüğüme, hissediyorum.

Siz: Kendi istediğin şeyleri yapmaya başladığın için mutlu oldum.

Siz: Ama yine de arkadaşlarını seviyorsan onlarla bazen vakit geçirmen gerektiğini düşünüyorum.

Siz: Aile dışında güvenilir arkadaşlara da ihtiyacımız var çünkü.

Kenan: Hmm, sevip sevmediğimi bilmiyorum. Çünkü onları tanımaya çalışmadım, sadece benimle konuştular ben de onlarla konuştum ve gidişat ne gerektiriyorsa onu yaptım.

Kenan: Yavaş yavaş gerçek kimliğimi bulmak istiyorum.

Kenan: Bu zamana kadar çevremdekiler neyi sevmişse onu sevdim, neyi sevmemişlerse ben de sevmedim. O yüzden daha gitmem gereken uzun ve benim açımdan sancılı bir yol var.

Kenan: Senin de yardımınla iyi bir sonuç alacağımı düşünüyorum.

İçime hoş bir sıcaklık yayılırken kocaman gülümsedim. Bir insana yardım etmek kadar insanı rahatlatan bir şey yoktu.

Kenan: Ah, ben böyle söylüyorum ama eğer hayatında birisi varsa ve benim yüzümden aranız kötü olursa bu hiç hoş olmaz.

Gördüğüm yazıyla kalbim tekrar hızlanmıştı off..

Siz: Sevgilim yok, sorun değil. Ben de bugün sana yazmayı düşünmüştüm ama benim de aklıma aynı şey takılmıştı. Sevgilin kızar mı diye?

Kenan: Merak etme.

Yüzümde sırıtma oluşurken diğer mesajla yüzüm düşmüştü.

Kenan: Mesajlarıma bakmasına izin vermiyorum. Ayrıca aldatmalık bir durumumuz olmadığı için sorun yok.

İsteksizce"Evet." yazmıştım.

"Biz yalnızca dertlerimizi anlatan iki yabancıyız."

Göndermeden geri sildim. Bu kadarını söylememe gerek yoktu sonuçta.

Kenan: Bu arada sen daha önce danışman gereken bir olaydan bahsetmiştin.

Olay mı? Neydi ki? Kenan bana Raki'yleyken mesaj atmıştı. Ah, doğru ya!

Siz: Kendi kafamda bitirmiştim ama yine de tavsiyeni almak istiyorum.

Kenan: Yardım edebileceğim bir şeyse..

Siz: Durum şu ki; Arkadaşımın sevdiği çocuk, sanırım bana ilgi duyuyor.

Stresten dudağımı ısırırken yazmasını bekledim ama çevrimiçi olduğu halde yazmıyordu. Ben de biraz daha olayı açtım.

Siz: Arkadaşım ondan hoşlanmaya başladıktan sonra beni her yakaladığında peşinden sürüklüyordu.

Siz: İşte en son gittiğimizde ilk defa gözgöze geldik ve bakışları normal değildi. Sonra da bize içecek ısmarladı.

Siz: Ah, bu arada bir kafe işletiyor. Kötü olan yanı sevdiğim tatta bir içecekti. Ona baktığımda sırıtıp başıyla selam verdi.

Siz: Arkadaşım görmedi ama eğer farkederse vereceği tepkiden korkuyorum açıkcası..

Siz: Sence söylemeli miyim? Yoksa akışına mı bırakmalıyım?

Bir süre bekledikten sonra soruma cevap vermek yerine yeni bir soru sormuştu.

Kenan: Ya sen?

Kenan: Sen ondan hoşlanıyor musun?

Siz: Tabî ki hayır!

Siz: Benim erkeklerle romantik ilişkiler kurmam çok zor.

Son yazdığım potla gözlerimi kapattım. Ardından açıp tekrar yazdım.

Siz: Yani öyle bir çabaya girmiyorum. Konuşmak isteyenleri de fazla takmayınca sevgili yapmışlığım yoktur anlayacağın..

Siz: Sadece lise 2. snıfta kızların ısrarı üzerine birisiyle çıkmaya başlamıştım ama 3 gün sürmeden ayrıldım. Bana göre değil sanırım bu işler.

Siz: Yine konuyu saptırdım değil mi? Ben daha fazla saçmalamadan sen en iyisi bana biraz tavsiye ver he?

Derin bir nefes verdim. Yanlış anlamasın diye ne olursa yazdığıma inanamıyorum. Çocuk 'banane' dese 'haklısın' diyecek durumdaydım.

Kenan: Hayır, saçmalamadın. Aksine eğleniyorum, gerçekten çok tatlısın.

Kenan: Bence senin gibi tatlı bir kıza düzgün davranmayanlar hatalı..

Ama sen böyle şeyler söylersen yanlış anlayacağım!!

-----------------