89. bölüm / 150

89: Mutasyona uğramış ormanın gerçek dehşeti (1)

Bölümler 150Şu an: 89: Mutasyona uğramış ormanın gerçek dehşeti (1)

“Başlayalım mı?” Fu Xuefeng Zhong De’ye baktı ve biraz heyecanlı bir gülümsemeyle sordu.

Zhong De’nin ağzının kenarı birkaç kez seğirdi ama yine de başını salladı, “Başlayalım.”

Fu Xuefeng arkasını döndü ve hayatta kalanlara bakarak otoriter bir tonda konuşmaya çalıştı, “Yağı ve benzini yakındaki bitkilere ve çimenlere yaymaya başlayın. Çok derine inmemeyi ve sadece dış çevreye odaklanmayı unutmayın!”

Kendine güveni az olan bu genç adam yavaş yavaş biraz tavır kazanmaya başlamıştı. O zamanlar Bai Zemin tarafından sağlanan harika fırsat sayesinde Fu Xuefeng yavaş yavaş liderliğe layık bir kişi haline geliyordu; normal bir konuşma yapmanın bile onun için zor olduğu düzeyde utangaç ve çekingen olan eski haliyle karşılaştırıldığında bu büyük bir tezat oluşturuyordu.

Hayatta kalanlar başlarını salladı ve dikkatli adımlarla ilerlemeye başladı. Bu yüz kişinin çoğu erkekti ve aralarında sadece birkaç kadın vardı; her biri bir gün önce dikkatle seçilmişti ve hepsi de tehlikeyle dolaylı olarak yüzleşecek kadar cesurdu.

Savaşmak hâlâ söz konusu değildi ama mutasyona uğramış yaratıklarla yüzleşmek zorunda kalmadan biraz risk almak söz konusuysa yine de sorun yoktu. Hayatta kalan bu yüz kadar kişinin bu tehlikeli yere gelmeye cesaret etmesinin nedeni de tam olarak buydu.

Hayatta kalanların her biri iki litrelik bir şişe ve birkaçı da ağzına kadar dolu beş litrelik bidonlar taşıyordu. Şişelerde yağ, bidonlarda ise bir gün önce metro otoparkına park etmiş arabalardan çıkarılmış benzin vardı.

Yakıt gibi bir kaynağı israf etmek zorunda kalmak utanç verici olsa da, herkes grubun liderleri tarafından tasarlanan planın her şeyi yok etmek için en iyi seçenek olduğunu biliyordu.

Hayatta kalanlar dikkatlice hareket ederek yağ ve benzini her yere dökmeye başladılar; bazı devrilmiş ağaç gövdeleri ya da dalları, kuru ya da ölü yapraklar, çimenler, bazı çalılar, kısacası hayatta kalanların bulunduğu alanın dış çevresindeki her şeye yanıcı madde püskürtülmüştü.

Tamam. 1 numaralı adım ormanı ateşe vermekti.
Hayatta kalanlar nasıl öldüklerini bile bilmeden katledilecekleri için daha derine inmek mümkün olmasa da, Chen He’nin açıklamasını dinledikten sonra bazıları İlk Düzen yaratıklarının ormandan çıkmamasının nedeninin muhtemelen o garip ipekböceği benzeri canavarı korumak olduğunu anladı.

Aslında, Platin Maymun’un bir gün önce bu kadar öfkelenip ormanı terk etmesinin ve hatta Shangguan Bing Xue’yi görmezden gelerek dikkatini sadece Chen He’ye odaklamasının tek nedeni, Chen He’nin gizlice onu kalbinden kısa bir mesafede göğsüne sapladığı büyülü bir okla öldürmeye çalıştığında canavarın uyuyor olmasıydı. Aksi takdirde Platin Maymun’un ormanın merkezinden ayrılması pek olası değildi.

Birinci Düzen yaratıklarının geri kalanının ormanı terk etmesine gelince, Bai Zemin ve diğerleri emin olamıyorlardı ama muhtemelen merkezden ziyade dış çeperde oldukları içindi.

“Bitti!” Fu Xuefeng hayatta kalanlara geri dönmelerini işaret ederken sessizce haykırdı.

“Hadi rapor verelim.” Zhong De mutasyona uğramış ormana son bir kez daha baktıktan sonra arkasını dönüp geldikleri yöne doğru yürümeye başladı.

* * *

Bai Zemin, hayatta kalan yüz kişilik grubun yağ ve benzin püskürttüğü yerin tam karşısındaki beş katlı binanın tepesinde, göz alabildiğine uzanan mutasyona uğramış ormana bakarken sessizce duruyordu.

Yüzünü okşayan hafif rüzgâr esintisi, sarhoş edici ama bir bakıma da çekici olan güçlü yakıt kokusunu taşıyor ve ona sürekli olarak bir sonraki adımda ne yapması gerektiğini hatırlatıyordu.

Lilith onun yanında, bir bacağını diğer bacağının dizinin üzerine atmış havada oturuyor ve yüzünü tembelce bir eline dayıyordu. Ancak, rahat görünmesine rağmen, çarpıcı kırmızı gözlerine özellikle dikkat edilirse, yaramaz bir çocuk gibi sürekli titreşen heyecan ve coşku parıltısı kolayca fark edilebilirdi.

“Peki, şimdi yapacak mısın?” Lilith merakla sordu.

“Em.” Bai Zemin bakışlarını kaçırmadan başını salladı ve yavaşça, “Şu anda yapabileceğim her şeyi yaptım. Mana üzerindeki kontrolümü geliştirdim, kullanabileceğim Büyü miktarını daha iyi kontrol etmeyi öğrendim ve hatta Kan Manipülasyonumla üç gün boyunca neredeyse hiç ara vermeden her gün on beş saatten fazla çalıştım.”

Durakladı ve gözlerini kapatarak etrafındaki Mana’yı hissetmeye çalıştı ve alçak bir sesle şöyle dedi: “Durdurulamaz bir saldırı bile geliştirdim… Bu noktadaki en güçlü saldırım. Tüm bunlardan sonra bir İlk Düzen varlığını çıplak ellerimle öldüremezsem, o zaman böyle bir görevi başarmanın gerçekten imkansız olduğunu ve Ruh Kaydı denen bu bilinmeyen varlığın delirmiş olduğunu düşünmeye başlayabilirim.”

“Bunu yapabileceğinden eminim.” Lilith siyah saçlarından bir tutamı işaret parmağının üzerinde yuvarladı ve gülümseyerek, “Şu ana kadarki gelişimin şimdiye kadar gördüğüm en korkunç ama aynı zamanda harika. Eğer sen başaramazsan, kimse başaramaz.”

Bai Zemin kıkırdadı ve bu konuda yorum yapmadı.

Aslında Lilith bu sözleri söylemese bile, saldırısının düşmanının canını almakta kesinlikle başarılı olacağından %99,9 emindi. Kalan % 00.1’e gelince… Bu, şu anki durumunun üstesinden gelemeyeceği ihtimaller için ayrılmıştı.

Kısa bir süre sonra Bai Zemin yavaşça gözlerini açtı ve binanın aşağısına baktı. Orada, Shangguan Bing Xue, Chen He ve Liang Peng ile birlikte tesisin içinden çıkıyordu; planın ikinci aşamasını tartışıyor gibi görünüyorlardı.

Shangguan Bing Xue sanki onun bakışlarını hissetmiş gibi konuşmayı kesti ve başını kaldırdı. Kayıtsız gök rengi gözleri, bir kış gecesi gibi karanlık ve soğuk bir çift gözle karşılaştı.

Shangguan Bing Xue hiçbir şey söylemeden mutasyona uğramış ormana doğru yürümeye başladı. Öte yandan Chen He birkaç kez zıpladı ve Bai Zemin’in yanındaki bir binaya tırmanarak önceden yüklenmiş arbaletini ormana doğru doğrulttu.

İri yarı Liang Peng ise büyük çekicini sıkıca tuttu ve iki ayağını da yere sağlamca basarak gözlerini tanımadığı ama tehlikelerle dolu ormana dikti.

Shangguan Bing Xue çok uzaklaşmadan Bai Zemin yüksek sesle, “Hey, Shangguan Bing Xue!” diye bağırdı.

Shangguan Bing Xue durdu ve tam zamanında ona bakmak için arkasını döndüğünde adamın kendisine bir şey fırlattığını gördü. Adamın fırlattığı nesne çevik ve kolay bir hareketle kadın tarafından yakalandı.

Ne olduğunu gördükten sonra küçük ağzı hafifçe açıldı ve uzun zamandır ilk kez kayıtsız gözlerinde kendisinin bile anlayamadığı bir duygu dalga boyu vardı.

“Bunu sana ödünç vereceğim. Geri döndüğünde onu bana geri vereceksin!” Bai Zemin’in sesi onu düşüncelerinden kopardı.

Sonunda binanın tepesine doğru baktı ve aklına gelen ilk kelimeyi söyledi: “Teşekkür ederim.”

“Em.” Bai Zemin başını salladı ve rahatça gülümseyerek, “Sana güveniyorum!” dedi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

13okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.