115. bölüm / 150

115: Dört Büyük Patron Kampı (1)

Bölümler 150Şu an: 115: Dört Büyük Patron Kampı (1)

Yang Pei hafifçe sendeledi ve becerisinin artçı şokundan dolayı yüzü soldu.

Birinci Dereceden Çağırma becerisinin 2. seviyesi çok güçlüydü; aynı anda birkaç evrimleşmiş yaratığı alt etmesine olanak tanıyacak kadar güçlüydü. Bu, üç kişilik grupla tek başına nasıl savaşabildiğinden belliydi.

Çağırma, şu anda kendisiyle aynı seviyeye sahip en fazla iki yaratığı çağırmasına ve her beş saniyede bir çağırma başına 1 Mana puanı tüketmesine izin veriyordu. Bu nedenle Yang Pei’nin uzun süre aktif tutamayacağı bir beceriydi, en fazla bir ya da iki dakika; ancak bu süre, bugüne kadar yaptığı gibi düşmanlarının çoğunu katletmesi için yeterliydi.

Ancak bu beceri iki ucu keskin bir kılıç gibiydi; zira çağrılarından biri tamamen etkisiz hale getirildiğinde kalan hasarı da kendisi alıyordu; tıpkı az önce olduğu gibi.

Yang Pei tesisin içinden iki kadın ve yaylı tüfekli bir adamın yaklaştığını gördü. Kadınlar inanılmaz derecede güzel olsa da Yang Pei daha önce olduğu gibi şaka yapacak havada değildi. Ancak tam arkasından gelen bir ses onu dehşete düşürdü.

“Jingyi, iyi misin?”

Aceleyle arkasına döndüğünde, fark etmediği bir noktada, yirmili yaşlarının başında genç bir adamın birkaç metre ötede belirdiğini görünce irkildi.

“Ben iyiyim… Teşekkür ederim.” Cai Jingyi başını salladı ve Bai Zemin’in yardımını kabul ederek otobüsün basamaklarından birine rahatça oturdu.

Otobüslerin etrafında hâlâ on ya da on bir holigan olmasına rağmen, ellerinde sadece bıçaklı silahlar vardı ve hiçbir şey yapabilecek güçleri yoktu. Bazıları evrim geçirmiş olsa da en fazla 2. veya 3. seviyedeydiler ve herhangi bir vuruş yetenekleri yoktu, bu yüzden önceki savaşta sadece kenardan izleyebilmişlerdi.

Bai Zemin Cai Jingyi ile yaklaştığında, hepsi solgun yüzlerle geri çekildi ve bir şey söylemeye cesaret edemediler. Ne de olsa, sadece mevcut durum son derece elverişsiz değildi, aynı zamanda önlerindeki genç adam sanki bir hayaletmiş gibi bir anda ortaya çıkmıştı.
Bai Zemin etrafındaki herkesi görmezden geldi ve utangaç Cai Jingyi’nin saçlarını nazikçe okşayarak “Harika bir iş çıkardın” diye övdü.

Olayların gelişimini görmemiş olmasına rağmen, yanındaki kızın daha zayıf birini korumak için yaralandığına karar verecek kadar zekiydi; hayatta kalanların korunduğu ve Zhong De’nin ayıyla savaştığı düşünüldüğünde, geriye sadece Kang Lan kalmıştı. Ne de olsa Kang Lan, buz becerisini farklı şekillerde savaşmak için kullanabilen Shangguan Bing Xue’nin aksine %100 büyü yoluna odaklanmıştı.

Kang Lan çekingen bir şekilde yaklaştı ve utanç içinde başını öne eğdi, “Jingyi, özür dilerim… Benim yüzümden…”

Cai Jingyi acıyı görmezden gelerek tatlı bir şekilde gülümsedi ve başını nazikçe salladı, “Sorun değil. Bir kol yarası, bir arkadaşın ölümüyle kıyaslanamaz. Ayrıca, kurşun girip çıktı, yani önemli bir şey değil.”

Bai Zemin utangaç ama cesur kızın başını okşamaktan kendini alamadı. “Kang Lan, Jingyi’yi yeteneklerinle iyileştir.”

Kang Lan tereddüt bile etmeden becerisini Cai Jingyi’nin yarasına iki kez uyguladı, ancak bu kez yüzü geçmişte olduğu gibi solmadı; ne de olsa şu anki Kang Lan çoktan 15. seviyeye ulaşmıştı.

Kan akışı hemen durdu ve dokular korkutucu hızlarda yenilenmeye başladı. Her ne kadar yara ve acı hâlâ orada olsa da, iki ya da üç gün içinde kolundaki deri her zamanki gibi mükemmel hale gelecekti.

Bai Zemin arkasını döndü ve Yang Pei’ye soğuk bir şekilde baktıktan sonra tek kelime etmeden adım adım ona doğru yürümeye başladı.

Onun için astları, onları hazineler ve becerilerle beslediği ölçüde değerliydi. Ancak, birkaç dakika içinde hepsi öldürülmek üzereydi.

Deneyim kazanmak için böyle ölüm kalım savaşlarını tecrübe etmeleri iyi olsa da, içlerinden sadece birinin ölmesi Bai Zemin için büyük bir kayıp olacaktı. Özellikle de Kang Lan; şu ana kadar bile onun gibi iyileştirme becerisine sahip ve normal bir insana kıyasla bu kadar yüksek Büyü ve Mana istatistiklerine sahip ikinci bir kişi görmemişti.

Bai Zemin konuşmamasına ve sadece yürümesine rağmen Yang Pei sanki vahşi bir canavarın onu izlediğini hissetti ve hemen ateş etmek için silahını kaldırdı. Çünkü Çağırma becerisi, çağrılanlar öldürüldükten on dakika sonrasına kadar tekrar etkinleştirilemiyordu!

Ancak, tetiği çekemeden rüzgâr ıslık çaldı ve elindeki silah bir ok tarafından uçuruldu. Yang Pei korkuyla geri adım attığında, yaylı tüfekli genç adamın kendisine kayıtsızca baktığını gördü.

Genç serseri tam tekrar ileri bakmak üzereyken, bir el son hızla fırladı ve onu boğazından yakalayıp yavaşça yerden kaldırdı.

“Alçak…” Tüm gücüyle mücadele ederken bu sözleri dişlerinin arasından zar zor mırıldanmayı başardı.

Yang Pei’nin yumruk ve tekmeleri Bai Zemin’in vücuduna sertçe inerek küçük patlamalar yarattı. Ancak, genç serserinin dehşetine rağmen, aldığı darbelerin hiçbiri düşmanının yüz ifadesinde herhangi bir değişikliğe yol açmadı.

Aniden, Bai Zemin hiç uyarmadan iki tekme attı ve kırılan kemiklerin sesi her yerde yankılandı, ardından acı dolu bir çığlık yükseldi.

Thud

Yang Pei’nin vücudu gelişigüzel bir şekilde yere fırlatıldı ve genç serseri bacaklarının imkansız bir açıyla büküldüğünü görünce acı içinde kıvrandı.

“Merak etmeyin, yakında sizi eğlendirmeye devam edeceğim.” Bai Zemin onu yumruklayıp kolayca bayıltmadan önce ilk kez konuştu.

Çağırma becerisi olmadan Yang Pei, Bai Zemin’in karşısında bir hiçti. Aslında, becerisi olsa bile, iki taraf arasındaki güç farkı nedeniyle aradaki fark fark edilmeyecekti.

Bai Zemin ellerinde kesici silahlar bulunan yaklaşık on bir çete üyesine baktı ve daha önce Yang Pei’ye ait olan Tip 54 tabancayı eline aldı.

“Herkes dizlerinin üzerine çöksün, şimdi.” Silahı ileri doğru doğrulturken derin bir sesle emretti.

Kang Lan, Fu Xuefeng, Zhong De ve hatta Cai Jingyi diğer dört silahı alıp soğukkanlılıkla düşmanlara nişan aldı. Dördü de daha önce insan öldürmüş ve zamanında yardım edilmediği takdirde hepsinin ölebileceğine şahit olmuşlardı; bu onları yaptıkları şeyin doğru olduğuna daha da ikna etti.

Silahların doğrultulduğu on bir çete üyesinin itaatkâr bir şekilde diz çöküp nasıl bir muamele göreceklerini beklemekten başka çareleri yoktu.

Bai Zemin kafası tıraşlı orta yaşlı bir adama baktı ve soğuk bir şekilde sordu: “Kimsin sen? Neden bizi hedef aldın? Nereden geldin?”

“Pei!… Konuşmamı ve diğerlerini ispiyonlamamı mı istiyorsun? Unut gitsin seni küçük sürtük!” Orta yaşlı adam yere tükürdü ve meydan okurcasına ona baktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.