29: Fu Xuefeng

“Burada ayağa kalkma cesaretini gösteren iki kadın bile var ama siz kendinize erkek diyenler bir adım öne çıkmaya cesaret edemiyor musunuz?” Bai Zemin erkek öğrencilere ve hatta erkek öğretmenlere gizlemediği bir küçümsemeyle baktı.

Onun sözlerini duyan ve bir adım öne çıkmaya cesaret edemeyen tüm erkeklerin yüzü o kadar kızardı ki, vücutlarındaki tüm kan başlarına akmış gibi göründü. Ancak, hiçbiri ona dönüp bakmaya cesaret edemedi ve tabii ki hiçbiri öne çıkmaya cesaret edemedi.

Öte yandan, bir adım öne çıkma cesareti gösteren iki erkek öğrenci, sırtlarını biraz daha dikleştirmekten kendilerini alamadılar. Gözlüklü ve hafif sıska öğrenci bile iri yapılı erkeklerden daha cesurdu.

Bai Zemin artık bu insanlarla vakit kaybetmiyordu. Az önce kaçırdıkları fırsattan dolayı yakında kendileri de pişman olacaklardı.

“Şimdi yiyecek aramaya çıksak sizin için sorun olur mu?” Bai Zemin diğer üç lidere baktı ve sordu.

“Bana uyar.” Chen He başını salladı ve yanındaki kadına bakarken yayını aldı.

Shangguan Bing Xue sadece ayağa kalktı ve hiçbir şey söylemeden çıkışa doğru yürüdü.

Liang Peng ise homurdanarak çekicini aldı ve tek kelime etmeden diğer ikisini takip etti. Belli ki daha önce olanlar yüzünden hâlâ üzgündü.

Bai Zemin kendisini takip etmeye karar veren dört kişiye baktı ve yavaşça, “Siz dördünüz beni takip edin. Bir şey taşımanıza gerek yok ama zihinsel olarak kendinizi olacaklara hazırlamalısınız.”

Dördü de başlarını hızlıca sallayarak anladıklarını belirttiler. Bunu gören Bai Zemin arkasını döndü ve arkasındaki dört öğrenciyle birlikte dışarı çıktı.
“Herkes lütfen Başkan Shangguan’ın grubunu ve diğerlerini yakından takip etsin. Umarım herkesin hayatını iyileştirmek için hepimiz birbirimize biraz katkıda bulunuruz.” Öğretmen Jia Jiao ellerini çırptı ve herkesin moralini yükseltmeye çalıştı.

* * *

Bai Zemin, Chen He, Shangguan Bing Xue ve Liang Peng liderliğindeki grup, yirmiden fazla kız ve erkek öğrenciye eşlik ederken yavaşça ve tedbirli bakışlarla yürüyordu.

Yüzden fazla insanı dışarı çıkarmak ve hepsini korumak başarılması inanılmaz derecede zor bir görevdi. Ne de olsa, bilinmeyen tehlikeler her köşede pusuda bekliyordu ve yavaş zombiler, düşman Ruh Gücünü emen ve sürekli seviye atlayan insanların en az endişelendiği şeydi; ancak yüksek seviyeli mutasyona uğramış hayvanların veya evrimleşmiş böceklerin tehlikesi çok daha yüksekti ve onların bile kolayca göze alamayacağı bir şeydi.

Bu nedenle, gereksiz kayıpları önlemek ve işi kendileri için daha basit hale getirmek için, dördü bu vesileyle yiyecekleri taşımak için yirmiden fazla kişi getirmeye karar vermişti.

Tabii ki, güzel ve utangaç birinci sınıf öğrencisi Cai Jingyi, dışarı çıkıp çalışmaya istekli olan ancak bu sefer fırsat bulamayan tüm insanları kaydetmişti; bu insanlar özgürce yemek yiyebilir ve yakın gelecekte seferber olacaklardı… Çalışmak istemeyenlere gelince, onlar sadece aç kalmamak için gerekli olanı yiyebilirlerdi.

Dünya değişmişti ve eski kurallar artık geçerli değildi. Yavaş ama emin adımlarla, zaman içinde gerekli değişiklikler hayata geçirilecekti. Bu, yapılacak daha pek çok değişikliğin sadece ilkiydi.

Evrim geçirmiş dört kişi dört parçaya bölünmüştü ve her biri yirmiden fazla insanın içinde bulunduğu eşkenar dörtgenin bir tarafını koruyordu.

Korkunç bir güce sahip olan Liang Peng ön taraftan sorumluydu. Zombiler yaklaştığında ileri atılıyor ve zombiyi kan revan içinde bırakmak için çekicini bir kez savurması yetiyordu.

Onun avlanma yöntemi pek çok öğrenciyi korkutsa da, gerçekte işe yarıyordu.

Buzları kontrol etme ve istediği gibi hareket ettirme yeteneği inanılmaz derecede güçlü olan Shangguan Bing Xue, elmasın sağ tarafını korumakla görevliydi. Ne zaman bir zombi çok yaklaşsa, başının üzerinde bir buz çivisi beliriyor ve sessizce beynini deliyordu.

Shangguan Bing Xue’nin avlanma yöntemi son derece güzeldi. Yere bir damla kan bile düşmüyordu ve havada süzülen buz parçaları son derece büyüleyiciydi. Tek bir zombi bile onun savunmasını aşma belirtisi göstermeyi başaramadı.

Grubun en arkasında yer alan Chen He, muhtemelen şu anda en rahat olan kişiydi. Sağ eliyle bir ok tutuyor, sol eliyle de yayını sıkıca kavrıyordu.

Bir zombi normal hızı sayesinde Liang Peng’in menzilinden kaçtığında, Chen He rahatça bir ok attı ve yürüyen ceset alnında bir yarayla yere düştü.

Grubun sol tarafını korumakla görevli olan Bai Zemin, bir zombinin ayaklarını sürüyerek bir binadan yavaşça çıkıp gruba doğru yaklaşmasını sessizce izledi.

“Gerçekten çok yavaşlar…” Elinde olmadan başını usulca salladı. Çeviklik statüsünde yaptığı onca yükseltmeden sonra, zombiler onun bakış açısına göre hareket eden kaplumbağalar gibiydi.

Ancak, Bai Zemin’e göre zombiler yavaş ve çok zorlayıcı olmasalar da, diğer hayatta kalanların bakış açısına göre son derece korkunç yaratıklardı.

Zombinin ölü gözlerini, vücudundaki kanlı yaraları, insan etiyle dolu sarımsı dişlerini ya da aralarına sıkışmış herhangi bir canlıyı gördüklerinde, kadın ya da erkek olması fark etmiyordu; hepsi dehşet içinde titriyordu. Hatta birçoğu sessizce hıçkırmaya başladı.

Aslında grupta en çok duyulan ses, insanların dizginlenmiş çığlıklarıydı. Altı gün boyunca bu tür yaratıkları görmek zorunda kalmadan güven içinde yaşamış olan onlar, şimdiki dünyanın artık bildikleri dünya olmadığını bir kez daha hatırlamak zorunda kaldılar.

“İlk kim gitmek ister?” Bai Zemin derin bir sesle konuşurken Cai Jingyi ve diğer üç öğrenciye baktı: “Onları sizin için avlayacağım. Tek yapmanız gereken onlara son darbeyi vurmak ve avantajların tadını çıkarmak. Beni hayal kırıklığına uğratmayın, böyle fırsatlar her zaman karşınıza çıkmaz.”

Dördü o anda ilerlemek için cesaretini toplamış olsa da, zombiyle yüz yüze geldiğinde korku hissetmek doğaldı. Bu nedenle, birkaç saniye sonra hiçbiri konuşmadı.

Tam Bai Zemin’in yüzü çirkinleşmeye başlamışken, öğrencilerden biri yavaşça elini kaldırdı ve titreyen bir sesle “Önce ben yapayım” dedi.

İlk kişinin aslında gözlüklü, zayıf bir öğrenci olduğunu görmek Bai Zemin için biraz sürpriz oldu. Bu adam her açıdan vasat biriydi ve vücudu Ruh Gücü emilimi yoluyla evrimleşmemiş normal bir genç yetişkinden bile daha zayıftı. Bununla birlikte, cesareti övgüye değerdi.

“Adın ne senin?” Bai Zemin bir an ona baktı ve sordu.

“Ben Fu Xuefeng!” Gözlüklü öğrenci hemen açıkladı. Gözleri yavaş ama emin adımlarla yaklaşan zombiye baktı ve zayıf bedeni korkudan titrese de bir adım öne çıkıp alçak sesle sordu: “Bai abi… Acaba size bir şey sorabilir miyim?”

“Ah?” Bai Zemin gözlerini kıstı. Zaten elinden gelen her şeyi yapıyordu ama bu kişi daha fazlasını mı istiyordu? Yine de hemen patlamadı ve yavaşça sordu, “Söyle bana. Ne hakkında?”

Fu Xuefeng derin bir nefes aldı ve zombiye bakarken Bai Zemin’i şaşırtan sözler söyledi: “Umarım bana kılıcını ödünç verirsin ve o zombiyi kendi ellerimle öldürmeme izin verirsin. Yardım yok, sadece ben!”

Sesi oldukça alçak olmasına rağmen, grup büyük değildi, bu nedenle pek çok kişi isteğini duydu. Çoğu ona şok ve inançsızlıkla baktı, diğerleri ona kayıtsızlıkla baktı ve diğerleri de zaten ölü bir adama bakıyormuş gibi ona acıyarak baktı.

Bir bambu direği kadar zayıfsın ama gösteriş yapmak mı istiyorsun? Bai Zemin’in sözleriyle alay konusu olan adamların çoğu nihayet kötü kokuyu dışarı atabileceklerini hissederek gizlice dudak büktü.

“Tamam. Madem bu kadar kararlı ve cesursun, hepsini tek başına yapabilirsin.” Bai Zemin’in gözleri garip bir şekilde parladı ve başka bir şey söylemeden Xuanyuan Kılıcını sessizce Fu Xuefeng’e uzattı.

“Bu… İnanılmaz!” Fu Xuefeng, garip rünlerle çevrili kılıç ellerine değdikten sonra vücudunda büyük bir Güç artışı hissetti.

Her zaman en zayıf olduğu düşünülen o, şu anda en güçlü öğrencinin bile kemiklerini kırabileceğini hissetti!

Birçok kişinin şaşkın ve korkmuş bakışları altında Fu Xuefeng derin bir nefes aldı ve on metreden daha az mesafedeki zombiyi gözlemlerken kılıcın kabzasındaki tutuşunu sıkılaştırdı.

Elindeki hazine sayesinde Güç istatistiği önemli ölçüde yükselmiş olsa da, geri kalan tüm istatistikleri ortalamanın bile altında ve en iyi ihtimalle ortalamaydı.

Ayrıca, hayatının sona ermesi için alması gereken tek çiziğin bu olduğu gerçeğini de gayet iyi biliyordu.

Yine de Fu Xuefeng öne doğru adım atmadan önce diş etleri kanayana kadar dişlerini sıktı.

Bai Zemin tüm bunları parlayan gözlerle izledi. Zombileri avladıktan sonra kılıcı dört öğrenciye verecekti ama Fu Xuefeng’in isteği hiç beklemediği bir şeydi