66. bölüm / 150

66: Yeni kuralların etkileri

Bölümler 150Şu an: 66: Yeni kuralların etkileri

“Oh?”

Basketbol sahasının bir başka köşesinde; Chen He, Shangguan Bing Xue, Gao Min, Li Na ve Fan Wu sessizce oturmuş sohbet ediyor, bir yandan da yemeğin hazır olmasını bekliyorlardı.

“Yijun sadece teşekkür edeceğini söylemişti ama görünüşe göre sohbete devam etti… İçinde bulunduğumuz duruma rağmen şu anda nasıl gülümsediğine bakılırsa eğleniyor gibi görünüyor.” Chen He, Bai Zemin ve Wu Yijun’un birlikte oturduğu köşeye doğru bakarken kayıtsızca konuştu.

Gao Min, Li Na ve Fan Wu karmaşık gözlerle birbirlerine baktılar. Üçü de Bai Zemin’in gün boyunca yaptıklarıyla ilgili söylentileri duymuştu ama Shangguan Bing Xue ve Chen He onlara gerçeği anlattıktan sonra meselenin aslını öğrenmişlerdi. Yine de, henüz insan zulmü görmemiş olan onlar için bir insanın böyle bir şeyi nasıl yapabileceğini anlamak zordu.

Elbette, sadece zombilerin değil hayvanların da vahşi yaratıklara dönüştüğünü öğrenmeleri an meselesiydi.

Shangguan Bing Xue iki kişinin sohbet ettiği sahneye bakarken kaşlarını hafifçe çattı ve bir an sonra içini çekti, “Umarım Yujin geçmişte yaptığı gibi oyun oynamıyordur… Bai Zemin’in oyun oynanacak biri olduğunu sanmıyorum.”

Chen He kıkırdadı ve bir parça spekülasyonla, “Kim bilir, belki de ikisi birlikte olurlar? Bai Zemin’in kişisel geçmişi özel bir şey olmasa da, bu dünyadaki kişisel gücü saygı duyulmak için yeterli. Yijun’un ailesi bile onu kabul edebilir, sence de öyle değil mi?”

“… Kim bilir.” Shangguan Bing Xue pek ilgilenmeden cevap verdi ve gözlerini kapattı.

Bu arada Chen He gizliden gizliye çok sevinmişti. Wu Yijun güzel, çekici ve zeki bir kadındı; o istediği sürece sağlıklı hiçbir erkeğin ona uzun süre karşı koyabileceğini düşünmüyordu.

Bu şekilde, sevdiği kadınla ilgili endişelenmesine gerek kalmayacaktı.
…

Akşam yemeği servis edildi ve sote sebzeli pilav ile bir parça etten oluşuyordu. Ancak grubun farklılıkları, anlaşmaları, tercihleri ve koyduğu kurallar hemen kendini gösterdi.

Basketbol sahasının biraz tenha bir köşesinde yaklaşık beş kişilik bir arkadaş grubu toplanmıştı ve şu anda ellerinde tuttukları yemeğe biraz da rahatsızlıkla bakıyorlardı.

“Neden onlar et yiyebiliyor da biz sadece pilav yiyebiliyoruz?” Bir öğrenci elindeki yemek çubuklarıyla kâsesindeki beyaz pirinci ezerken yakınıyordu.

Bu insanların yemek kâseleri saf beyaz pirinçten ibaretti ve başka hiçbir şey yoktu. Bırakın değerli, besin açısından zengin eti, kâselerinde bir sebze bile yoktu.

“Hepsi o aptal kural yüzünden değil mi?” Bir başkası beyaz pirinci ağzına götürüp fazla istek duymadan çiğnerken alay etti. “Bai Zemin denen adam zaten söylemişti, savaşmak ya da yiyecek aramak için dışarı çıkmak istemeyenler sadece yemek artıklarıyla yetinebilir.”

“O zombilerle savaşmak için dışarı çıkmak mı? Sadece aptal bir insan bu kadar riskli bir şey yapar.” Neredeyse 1.80 boyundaki bir başka öğrenci ise küfür etmekten kendini alamadı: “Madem süper kahramanlık oynayan gerizekalılar var, o zaman bırakalım olsunlar. Aklı başında kim buranın rahatlığını ve konforunu bırakıp da yiyecek aramaya gider ki?”

“Xiong Wang haklı.” Sessiz kalan gözlüklü, soğuk bakışlı bir öğrenci, “Bai Zemin kendini çok beğenmiş. Ancak insanların bu tür bir farklılığa uzun süre tahammül etmesi pek mümkün değil.”

Arkadaş grubu etrafına bakındı ve gerçekten de kendileriyle aynı muameleyi gören ve yemek dağıtımındaki farklılıktan memnun olmayan birkaç kişi olduğunu fark etti. Bu hoşnutsuzluk, beyaz pirinç yiyenlerin, kaselerinde sebze ve bir parça et olanlara küçümseyici bakışlarıyla daha da artıyordu.

Yiyecek artık özellikle kıt olmamasına ve dört yüzden fazla hayatta kalan grubu savurgan davranırlarsa iki hafta, dikkatli olurlarsa bir ay boyunca beslemeye yetmesine rağmen, Bai Zemin’in zorla uygulanmasını önerdiği kural hala geçerliydi. Bu nedenle, yiyecekler dağıtılmadan önce her kişiye ön saflarda aktif olarak savaşanlara destek olmak için lojistik iş yapmaya istekli olup olmadıkları soruldu.

Spor salonunun güvenliğinden ayrılmak istemeyenlerin aksine, çalışmaya istekli olanlar daha iyi yemek yiyebilir ve hatta karınlarını doyurabilirlerdi.

Elbette, savaşanlar mevcut en iyi yiyecekleri yiyebilir, istedikleri gibi yiyebilir ve erzakları kontrol edebilirlerdi.

Örneğin; Gao Min, Li Na, Fan Wu ve Wu Yijun şu anda gruba özel bir şey getirmiyordu, ancak Chen He ve Shangguan Bing Xue’nin desteğiyle dördü de çalışan bir kişinin muamelesinden yararlanabiliyordu.

Kıyametin başlangıcından bu yana ilk kez böyle bir şey yaşandığı için, muameledeki bu tür farklılıklar doğal olarak hayatta kalanlar arasında küçük bir kargaşaya neden oldu.

“Yemek istemiyorsanız yemeyin, büyük konuşmayı bırakın.”

Bir kadın sesi şikayet eden arkadaş grubunun sözünü kesti.

Arkalarını döndüklerinde ellerinde bir kase beyaz pirinç taşıyan iki kızın kendilerine soğuk soğuk baktığını gördüler.

“Siz kızlar da sadece beyaz pirinç yiyorsunuz ama o adamı destekliyorsunuz öyle mi?” İlk konuşan öğrenci onlara deliymiş gibi baktı.

“Bizi kız yurdundan ağabey Bai, abla Shangguan, ağabey Chen ve ağabey Peng kurtardı. Sizin aksinize, biz ikimiz bizi besleyen eli ısırmamanın ne demek olduğunu biliyoruz.” Aynı kız onlara tiksintiyle baktı.

“Bir korkak için güzel bir ses tonun var!” Gözlüklü öğrenci homurdandı ve sesini yükseltti.

Kız tam sinirlenmek üzereydi ki arkadaşı kolundan nazikçe çekerek onu durdurdu.

İkinci kız beş kişilik gruba baktı ve soğuk bir şekilde alay etti, “Siz gerçekten neyin iyi olduğunu bilmiyorsunuz. Neredeyse bir hafta boyunca aç kalmanın ne kadar korkunç olduğunu bilseydiniz, eminim şu anda küçümsediğiniz gibi bir kase beyaz pirinç için köpekler gibi sürünerek yalvarırdınız.”

İlk kızın adı Ling Ming, ikinci kızın adı ise Xiao Rong’du. Her ikisi de birinci sınıf öğrencisiydi ve geçmişte oldukça güzel oldukları için talipleri de vardı. Ancak dünya değiştiğinde kız yurdunun üçüncü katında mahsur kalmışlar ve ilk gün pencereden yardım istediklerinde onları korumaya yemin etmiş tüm erkekler tavuk gibi kaçmış.

Neredeyse bir hafta boyunca aç kaldıktan ve güzelliğin ve boş sözlerin artık eylemler ve gerçek güç kadar önemli olmadığını anladıktan sonra, Ling Ming ve Xiao Rong, yeni öğrenciler olarak bile bu üçüncü sınıf erkek öğrenci grubundan daha bilge oldukları noktaya kadar çok olgunlaşmıştı.

Tartışma yavaş yavaş kontrolden çıkmaya başladı, öyle ki daha fazla insan kavgaya katılmaya başladı ve daha önce fısıltı halinde olan sesler şimdi öfke ve utanç çığlıklarına dönüşmeye başladı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

15okunma 4beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.