147. bölüm / 150

147: Goblinler ortaya çıktı: Yolun ortasında saldırı!

Bölümler 150Şu an: 147: Goblinler ortaya çıktı: Yolun ortasında saldırı!

Lilith’in sözleri kendisine ulaştığında Bai Zemin’in nefes alış verişi hafifçe durdu ve bir an için beyni çalışmayı durdurmuş gibi göründü.

Eğer mana ve Ruh Kaydı sayesinde zaman içinde yeni yaşam formları oluşabiliyorsa bu, zaman geçtikçe sadece zombilerin ve hayvanların mutasyona uğrayıp daha da evrimleşeceği değil, aynı zamanda daha da güçlü başka bilinmeyen yaratıkların ortaya çıkacağı anlamına gelmiyor muydu?

Bai Zemin şimdiye kadar Büyük Hızlı Peygamberdevesi ve Birinci Derece Alevli Böcek gibi mutasyona uğramış ve evrimleşmiş böceklerle karşılaşmıştı. Ayrıca köpekler, kediler, yılanlar, kaplanlar ve diğer mutasyona uğramış ve evrimleşmiş hayvanlarla da savaşmıştı.

Ancak, iyi ya da kötü, bu canavarlar geçmişe kıyasla çok daha güçlü hale gelmiş olsalar da bazı zayıflıkları hala mevcut olan yaratıklardı.

Örneğin; Bai Zemin, Birinci Dereceden Alev Böceği’ne karşı verdiği ölümüne savaş sırasında, böceklerin vücutlarını dönüştüremediklerini biliyordu ve onu öldürmek için bu zayıflıktan yararlandı.

Ancak başka bilinmeyen varlıklar ortaya çıkarsa, düşman biyolojisi hakkındaki bu küçük bilgi avantajı çoğu durumda artık mevcut olmayacaktı.

Bai Zemin derin bir nefes aldı ve keskin gözlerle Mu Yang Yang’a baktı, “Az önce söylediklerinden emin misin?”

Mu Yang Yang üzerinde ağır bir auranın dolaştığını hissetti ve solgun bir yüzle başını tekrar tekrar sallayarak kekeledi, “Yemin ederim… Gerçekten de goblin gibi küçük bir canavardı. Ayrıca… Bu goblin hayatta kalanlardan bazılarını canlı olarak güneye götürdü. Tüm sahneyi gördüm!”

“… Anlıyorum.” Bai Zemin başını salladı ve yüz ifadesi kayıtsızlığa döndü. “Az önce verdiğiniz bilgiler benim için son derece önemli. Size kampın merkezinde bir villa tahsis edeceğim ve düşük seviyeli bir Kraliyet mensubunun ayrıcalıklarından yararlanmanıza izin vereceğim. Yeni pozisyonunuzun kurallarını ve faydalarını size yakında biri açıklayacak.”

“… Teşekkür ederim… Teşekkür ederim…” Mu Yang Yang ayağa kalktı ve acı, ıstırap ve sevinç gözyaşları yanaklarından süzülürken eğildi.
Kraliyetin ne olduğunu bilmese de, bu kesinlikle iyi bir şeydi. Şu anda tek istediği, en azından bir gece boyunca dışarıdaki tehlikelerden korkmak zorunda kalmadan rahatça yemek yemek ve bir çöp kutusunda uyumaktı.

…

Kısa süre sonra Mu Yang Yang iki silahlı adam tarafından ayrı bir villaya götürüldü ve burada yemeklerden sorumlu birkaç kişi istediği zaman yemesi için bir masa dolusu yemek hazırladı.

Sıcak bir duş alıp kıyafetlerini değiştirdikten sonra, masadaki pilav, tavuk çorbası, sebze ve kızarmış etin yanı sıra farklı içecek seçeneklerine bakarken, Mu Yang Yang yine acı gözyaşları döktü ve hayatı boyunca yediği en güzel yemeğin tadını kalbinin derinliklerinden çıkardı.

Mu Yang Yang dinlenmeye çekilirken ve hayatta kalanların sayısındaki ani artış nedeniyle Bai Zemin, durumu Shangguan Bing Xue’ye bildirmek üzere Başlangıç Köyü’ne bir haberci göndermişti.

* * *

Üç saat sonra, Bai Zemin’in bulunduğu yerden yaklaşık on kilometre uzaklıktaki bir yolun ortasında, üç otobüs ve iki SUV’den oluşan bir konvoy güney yönünde sabit bir hızla ilerliyordu.

Önde giden cipin içinde, Shangguan Bing Xue arka koltukta oturuyor ve kayıtsız bakışlarla camdan dışarı bakıyordu.

Bai Zemin’in raporunu almış ve Wu Yijun ile tartıştıktan sonra, hayatta kalanları alıp Başlangıç Köyü’ne geri götürmek üzere birkaç adam getirmeye karar vermişti. Ne de olsa, şu anda yetersiz güçlerini iki köye ayırmayı göze alamazlardı.

Genç sürücünün gözleri ara sıra dikiz aynasına bakıyor ve adam buz gibi güzellik karşısında iç geçirmekten kendini alamıyordu. Ancak, aklını kaybetme korkusuyla, bakışları yola dönmeden önce bir saniyeden fazla oyalanmadı.

Swoosh!

Shangguan Bing Xue’nin yüzü aniden hafifçe değişti ve hiç tereddüt etmeden kapıyı çarparak dışarı fırladı.

Yolun kötü durumu nedeniyle saatte yaklaşık 30-40 kilometre hızla ilerleyen araç, aniden ikiye ayrılmaya başlamadan önce birkaç metre daha ilerlemeye devam etti.

Bum!

Hiçbir uyarı olmaksızın, araç bir ateş bulutu içinde patladı; bu sırada sürücü öldü. Arkadan gelen konvoy hemen gıcırdayarak durdu ve bir araba kazasından kıl payı kurtuldu.

“Kimse araçlardan inmesin.” Shangguan Bing Xue otobüslerin önünde belirdi ve sağ taraflarındaki ormana doğru bakarken soğuk bir şekilde emretti.

Ateşli silah ve mühimmat sıkıntısı nedeniyle toplamda sadece altmış kadar silahlı adam olduğundan, Shangguan Bing Xue herhangi bir kargaşayı önlemek için diğer otuz kişiyi Wu Yijun ve Cai Jingi ile birlikte Başlangıç Köyü’nde bırakmıştı.

Bu da hayatta kalan bu grup içinde gerçek savaş kabiliyetine sahip tek kişinin o olduğu anlamına geliyordu.

“Kii kikiki…”

Ağaçların arasından bir insanın kahkahasına benzeyen ama aynı zamanda birbirine sürtünen iki metal plakanın çıkardığı cırtlak sese de benzeyen garip bir ses geldi.

Shangguan Bing Xue törende durmadı ve asasını ileriye doğru doğrultarak en güvenilir becerisini tereddütsüzce etkinleştirdi:

“Dondur.”

Vücudundan kalın beyaz bir bulut fırladı ve bir anda önündeki ağaçları sardı. Ağaçlar yavaş yavaş donmaya başladı ve beş saniye geçmeden on metre ilerideki her şey buzdan heykellere dönüştü.

Etraf sessiz kaldı ve hafif bir rüzgâr Shangguan Bing Xue’nin Savaş Elbisesinin rüzgârda hafifçe dans etmesine neden oldu.

Yüzü aniden değişti ve dişlerini sıkarak önünde büyük bir buz duvarı oluşturduktan sonra her iki bacağına da güç vererek geriye doğru zıpladı.

Swoosh! Swoosh! Swoosh! Swoosh!…

Uğuldayan rüzgârın sesini takiben, ormanın gölgelerinden bir düzine ok uçtu ve buz duvarına çarptı ancak sıkışmadan önce onu tamamen delemedi.

Shangguan Bing Xue tam on metre uzağa indiği sırada ormandan bir gölge fırladı.

Bang!

Birden fazla silahtan çıkan mermileri bile durdurabilen kalın buz duvarı yüzlerce parçaya ayrıldı ve her yere uçtu. Ancak, Shangguan Bing Xue önündeki yaratık karşısında daha çok şaşırdı.

Yaklaşık bir metre boyunda, büyük bir göbeği, yağla kaplı kalın kolları, sivri uçlu kulakları, kocaman burnu, şişkin sarı gözleri, çıkıntılı dişleri ve bir elinde kocaman beyaz bir kemik taşırken, vücudunun alt yarısını kaplayan kahverengi renkli bir bez peştamal dışında tamamen çıplaktı.

“Go- Goblin…?” Shangguan Bing Xue’nin güzel gözleri inançsızlıkla parladı ve ilk kez şok içinde kekelemekten kendini alamadı.

“Kii kikiki…” Büyük kemik sopalı şişman gulyabani güldü ve onu işaret ederken bazı garip kelimeler bağırdı.

Shangguan Bing Xue kaşlarını çattı ve çok geçmeden, onu son derece şaşırtan bir şekilde, önündeki goblinin ancak yarısı büyüklüğünde on iki küçük goblin ormandan çıktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

11okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

147: Goblinler ortaya çıktı: Yolun ortasında saldırı!

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138