113. bölüm / 150

113: Yüzleşme ve Ölüm

Bölümler 150Şu an: 113: Yüzleşme ve Ölüm

Zhong De ve Kang Lan’ın hissettiği ve kısa sürede hayatta kalanların geri kalanına da yayılan endişenin her şeye rağmen geçerli bir nedeni olduğu ortaya çıktı.

Dört adet 4×4 kamyonet ve ardından iki adet modifiye edilmiş cip, gürültülü bir şekilde fren yapmadan önce son sürat yanlarından geçti, önlerinde ve arkalarında durarak kaçışlarını engellemek için otobüslerin yolunu kesti.

Hemen ardından, her türlü silaha sahip on beş adam araçlardan inerek sekiz otobüsün etrafını sardı. Bazılarının saçları sarı, yeşil, mavi ve diğer parlak renklere boyalıydı, diğerleri ise vahşi görünümlü orta yaşlı adamlardı.

İyi niyetli olmadıkları açıkça belli olan on beş yeni geleni görünce, otobüslerin ve marketlerin içinde hayatta kalanlar korkuya kapıldı. Çok fazla dikkat çekmekten korktukları için hiçbiri en ufak bir ses çıkarmaya cesaret edemedi ve Cai Jingyi ile diğerlerine umutla baktılar; şu anda hayatta kalanların güvenebilecekleri tek şey onlardı.

“Herkes! İnin şu lanet otobüslerden!” Yüzünde birkaç sivilce izi olan şişman bir adam otobüslerden birine yaklaştı ve elindeki sopayı aracın büyük bir kısmını koruyan Blazing Beetle’ın kabuğuna doğru savururken yüksek sesle bağırdı.

Yedi adam daha diğer otobüslere yaklaştı ve ellerindeki silahlarla araçları acımasızca dövmeye başladılar, bir yandan da böğürüp küfrederek hayatta kalanları daha da dehşete düşürdüler.

Zhong De kaşlarını çattı ve bir adım öne çıkmak üzereydi ki iri yarı adam silahının kabzasını doğrultarak onu derhal durmaya zorladı.

“Sana burada kahramanı oynamamanı tavsiye ederim, koca adam.” Nie Hu adındaki iri yarı adam alaycı bir tavırla, “Birçoğunuzun buradaki canavarları avlayabilecek kadar güçlü olduğunu biliyorum ve muhtemelen rakipleriniz biz olmayacağız. Ancak, bir kurşundan kaçabileceğinizi sanmıyorum, değil mi?”

Bu gruptaki insanlar o korkunç yılanları avlayacak güce sahip olsalar bile, yine de insandılar. Bir kurşun herhangi birinin hayatını sona erdirmeye ya da yaralamaya yeterdi; en azından bir silah onları uzak tutmak için yeterliydi. Herkes böyle düşünüyordu ve aslında yanlış da değildi.

Zhong De ve diğerleri normal bir insandan çok daha güçlü olsalar da, kafalarından vurulmaları oyunun sonu anlamına geliyordu. Bai Zemin bile kafasından ya da kalbinden vurulursa ölürdü.
Zhong De durmak zorunda kaldığında, başka bir silahlı adam Cai Jingyi ve Kang Lan’a yaklaştı. Adam her iki kadına da gözlerinde bariz bir müstehcen arzuyla baktı ve dudaklarını yalayarak pişmanlık dolu bir ifadeyle şöyle dedi: “Ne yazık ki hiçbirinizle oynayamayacağım, küçük güzeller… En azından patronlar vücutlarınızdan sıkılana kadar hehe.”

Silahlı adam Kang Lan’ın göğsünü kavramak amacıyla bir elini ileri uzatırken, diğer iki silahlı adam sahneyi eğlenerek izledi ve varlıklarıyla gözlerini korkutmak istercesine silahlarını iki kıza doğrulttu.

Kang Lan’ın yüzü değişti çünkü bu insanların bu kadar küstah ve cesur olmasını beklemiyordu. Bir adım geri atarak adamın elinden kurtuldu ve işaret parmağını adama doğrultarak, “Dokunma bana, seni pis domuz!” dedi.

Adam tepki veremeden, Kang Lan’ın parmağının ucunda sihirli bir daire belirdi ve koyu yeşil bir bulut onu ve meslektaşlarından birini tamamen sardı.

Yeşil bulut tamamen yok olmadan önce sadece bir saniye sürdü. Ancak, daha önce yüzlerinde gülümsemeyle ayakta duran iki adam şimdi sırt üstü yerde yatıyordu. Daha önce gülümseyen ve kendilerine güvenen yüzleri şimdi inançsızlıkla doluydu ve tenlerinin rengi garip bir şekilde yeşilimsi bir renk almış, onlara korkunç bir görünüm vermişti.

Neyse ki bir ya da iki metre geride olan ve Kang Lan’ın sihirli becerisinin menzilinden kaçmayı başaran adam bir çarşaf kadar solgunlaştı ve silahını kaldırarak “Kaltak!” dedi.

Bunu gören Cai Jingyi hemen ileri atıldı ve Kang Lan’ı yere itti. Sadece bir saniye sonra, her yerde yankılanan bir patlama oldu.

Otobüsün içindeki kazazedeler korku içinde çığlık attı ve Kang Lan’ın yüzü korkudan soldu; Cai Jingyi’nin hızlı tepkisi olmasaydı ölebilirdi.

“Ugh…” Cai Jingyi kaşlarını çattı ve gözlerinde acıyla sol koluna baktı. Ölümcül bir yaralanmadan kaçınmayı başarmış ve Kang Lan’ı kurtarmış olmasına rağmen, kurşun yine de sol koluna çarpmış ve onu bir yandan diğer yana delmişti.

Silahlı adam tekrar nişan alarak ateş etmeye hazırlandı. Ancak, tam bir şaşkınlık içindeyken göğsünde keskin bir acı hissetti ve hareketlerini durdurmak zorunda kaldı. Orada, zayıf görünümlü bir elin bir bıçak tuttuğunu ve bıçağı tam kalbine sapladığını gördü.

Silahlı adam panik dolu gözlerle başını kaldırdı ve fark etmediği bir anda, kibrit çöpü kadar ince gözlüklü genç bir adamın ortaya çıktığını gördü. Bir saniye sonra adamın gözlerindeki hayat kayboldu ve ağır bir şekilde geriye doğru düştü.

Elbette bu kişi tam olarak Fu Xuefeng’di ve sorunu fark eder etmez 5. seviye ‘Gizlilik’ becerisiyle saklanmıştı.

Fu Xuefeng derin bir nefes aldı ve ilk insan avına karmaşık gözlerle baktı. Bai Zemin’i takip etmeye karar verdiğinden beri bunun gerçekleşeceğini bilse de, bir zamanlar masum olan ellerinin şimdi bir insanın hayatını taşıdığını ve kendi Ruh Gücünün başka bir insanın Ruh Gücünü içerdiğini bilmek garip hissettirdi.

Olaylar birkaç saniye içinde gerçekleşmiş ve diğer adamlar, üçü düşman ellerinde can verdiğinde tepki bile verememişti.

“Küçük piçler!” Zhong De’ye nişan almış olan iri yarı adam Nie Hu, hissettiği korkuyu üzerinden atmak için bağırdı ve silahıyla nişan alarak arka arkaya iki el ateş etti.

Ancak Nie Hu o kadar korkmuştu ki her iki atış da ıskaladı. Üçüncü bir atış yapılamadan Zhong De ‘Güç Artışı’ becerisini etkinleştirdi ve ileri atıldı.

“Cehenneme git!”

Bang!

Elliden fazla Güç puanıyla yüklü güçlü bir yumrukla, Nie Hu’nun kafası et hamuruna dönüştü ve vücudu gürültüyle yere çarptı.

Beş saniyeden kısa bir süre içinde, beş silahlı adamdan dördü, iki hafta önce tek bir Tip 54 tabancaya karşı koymaya bile cesaret edemeyen dört öğrenciden oluşan bir grubun elinde ölmüştü.

Tam üstünlüğü ele geçirdiklerini düşünüp karşı saldırıya geçecekleri sırada, kamyonetlerden birinin içinden tembel ve kibirli bir ses duyuldu.

“Gerçekten saçmalık. Dört dolu silah ve birkaç çocuğu kontrol edemiyorlar mı? Ölseler iyi olur yoksa bu ihtiyar katır gibi bağırana kadar kıçlarına bir sopa sokar!”

Kulakları delik, saçları kızıla boyalı Yang Pei tembel tembel yürüyerek yerdeki silahlara baktı. Silahlar orada olduğu sürece, silahlı adamların ölmesi sorun değildi. Üste, bir silah verildiği takdirde savaşmaya hazır onlarca, hatta yüzlerce insan vardı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.