116. bölüm / 150

116: Dört Büyük Patron Kampı (2)

Bölümler 150Şu an: 116: Dört Büyük Patron Kampı (2)

Wu Yujin bu sözleri söyleyen orta yaşlı adama sempati dolu gözlerle bakmaktan kendini alamadı. Sadece o değil, neredeyse orada bulunan herkes Bai Zemin’in bir aziz olmadığını biliyordu.

Bai Zemin kel adamın gözlerinin içine bakmadan önce bir an için yerdeki balgama baktı.

“Ne kadar onurlusunuz.”

Tereddüt bile etmedi ve bir ‘patlama’ ile militanın kafası patladı. Kırık kafatası parçaları ile et ve kan parçaları yere saçıldı ve ürkek hayatta kalanların otobüslerden ve marketlerin içinden manzarayı izlerken dehşet dolu iniltiler çıkarmasına neden oldu.

Chen He kaşlarını çatmaktan kendini alamadı. Çocukluğundan beri yetiştirilme tarzından kaynaklanan güçlü bir adalet duygusuna sahip olduğu için şimdi bile Bai Zemin’in yöntemlerine tam olarak katılamıyordu. Bununla birlikte, nispeten adil olmasına rağmen, ne bilgiç ne de aptaldı. Kıyamet öncesinden beri toplumun çürümüş olduğunu zaten biliyordu.

Belirli bir eşiği aşmadığı sürece, yerleşik kurallara aykırı bazı görevleri veya emirleri yerine getirmeye istekli olan politikacılar, polisler veya askeri görevliler hakkında bilgi sahibi olduğu durumlar bile vardı.

Militanın ölümünü gören çetenin geri kalanı şoke oldu ve önlerindeki genç adama yeni bir gözle bakmaktan kendilerini alamadılar. Henüz yirmili yaşlarının başında olmasına rağmen, tetiği çektiğinde gözünü bile kırpmamıştı!

Bai Zemin silahı başka bir militana doğrulttu ve soğuk bir şekilde sordu: “Kimsin sen? Neden bize doğrulttun? Nereden geliyorsun?”

“Konuşacağım! Konuşacağım lan! Beni vurmayın!”

Bai Zemin’in bu seferki hedefinin, grubu uzaktan dürbünle izleyen Luo Cheng olduğu ortaya çıktı.
Luo Cheng zaten diğer militanların ölümlerini gördükçe soğuk terler döküyordu, bu yüzden tam başının üzerinde silahı hissettiğinde tereddüt bile etmedi ve bildiği her şeyi anlatmayı kabul etti. Hiçbir şekilde kahraman bir savaşçı değildi ve ölümden korkuyordu.

Luo Cheng’in yanında uzaktan grubu izleyen iri yarı adam aniden yüksek sesle bağırdı, “Luo Cheng! Patronların hiçbiri sana kötü davranmadı ama sen onlara ihanet mi edeceksin? Küçük kız kardeşini eğlenmek için askerlerin önüne atacaklarından korkmuyor musun?!”

Bai Zemin, iri yarı adamın kafasına nişan alıp tetiği çekmeden önce başka bir şey söylemesine bile izin vermedi.

Ayağa kalkan iri yarı adamın öldüğünü gören diğer çete üyeleri, sıranın kendilerine gelmesinden ve kafalarının bir kurşunla havaya uçmasından korktukları için en ufak bir ses çıkarmaya cesaret edemediler.

“Aranızda iyi patronlarınıza sadık ve onurlu olmaya devam etmek isteyenler varsa, şimdi dışarı çıksın. Hepinize son ana kadar sadık kalmaya devam etme ve cesur bir savaşçıya yakışır bir ölümle ölme fırsatı vereceğim.”

Hiçbiri ayağa kalkmaya ya da vurgulamaya cesaret edemedi ve ürkek tavuklar gibi başlarını hızla eğdiler. İçlerinde Tip 54 tabancanın bir sonraki hedefi olmak isteyen bir kişi bile yoktu.

Bai Zemin onları görmezden gelerek Luo Cheng’i gruptan uzaklaştırdı ve silahın namlusunu tekrar Luo Cheng’in kafasına dayadı: “Şimdi konuşmaya başlayabilirsin. Bana yalan söylemeye cüret edersen, bilgi saklamaya cüret edersen, tek bir yanlış isim bile vermeye cüret edersen beynini dağıtırım. Burada sizin gibi sekiz kişi daha var ve sekizinizin de onur için ölmeye istekli olduğunu sanmıyorum.”

Luo Cheng ter içinde başını hızla salladı ve hiç durmadan her şeyi bir bir anlatmaya başladı. Küçük kız kardeşinin geleceği için endişelense de, önce onu korumak için hayatta kalmalıydı yoksa hiçbir şeyin anlamı kalmazdı; artık hayatı başkasının elinde olduğuna göre, diğer kişinin oyununun kurallarına uyum sağlamak zorundaydı. Dünya artık bu şekilde işliyordu.

…

Luo Cheng ve diğerleri Dört Büyük Patron Kampı adlı bir çetenin parçasıydı. Kıyametin başlangıcında çok fazla zombi vardı ve insanların evcil hayvanları aniden sahiplerine düşman olup hepsini katletmeye başlayınca her yerde kaos patlak vermişti.

Zombiler kurşunlardan korkmaz ve acının anlamını bilmezken, evrim geçirmiş hayvanların birçoğu kurşunlardan etkilenmediği, inanılmayacak kadar vahşi ve saldırgan olduğu için daha da dehşet vericiydi. Zombiler ve evrimleşmiş hayvanlarla karşılaştırıldığında, normal insanlar çok zayıf kalıyordu.

O sırada, Ruilin Şehri’nin güneydoğusunda, buradan yaklaşık elli kilometre uzakta dört kişi aniden ortaya çıktı. Bu dört kişi geçmişte bir çetenin parçasıydı ancak bir şekilde güçlü beceriler kazanmışlardı ve yanlarında bazı ateşli silahlar da vardı, böylece birçok insanın hayatını kurtardılar.

Bu dört kişi; Ye Qigang, Lei Su, Du Meng ve şu anda faaliyette olmayan Yang Pei idi.

İlk başta bu dörtlü biraz ölçülü davrandı ve güçlerini kötüye kullanmalarına rağmen zayıfları da korudular. Küçük bir köyü zombilerden temizlediler ve birkaç evrim geçirmiş hayvanı öldürerek şu anda yedi yüzden fazla olan insanların biraz dinlenebilmesi için nispeten güvenli bir alan yarattılar.

Ancak neredeyse bir hafta sonra hiçbir polis ya da hükümet desteği gelmeyince işler değişmeye başladı. Dört patron yiyecek eksikliğinden dolayı baskı hissetmeye başladı ve öfkeyle ne kadar çığlık atarlarsa atsınlar ya da ağlarlarsa ağlasınlar birkaç kadını taciz etmeye başladı.

Dört patron, midelerine biraz yiyecek girmesi için her şeyi yapmaya hazır birkaç adam topladı ve yerel polis karakolunu basarak küçük bir silah stoğu elde etti. Yaklaşık elli adamı silahlandırdıktan sonra, zombileri öldürerek ve bu süreçte bazı malzemeler elde ederek çevreyi temizlemeye başladılar.

Ateşli silahlar ve malzemeler kontrolleri altındayken, hayatta kalan diğer kişiler dört patronun emirleri ne kadar acımasız olursa olsun sadece itaat edebilirlerdi. Şu anda köy tam bir baskı altında yaşıyordu ve o yerde hiç umut yoktu.

Luo Cheng’e göre, bu sefer hedefledikleri şey bu dört marketti ve onlara sadece tesadüfen rastlamışlardı. Buralara baskın yapmalarının nedeni sadece malzemeleri çalmak değil, aynı zamanda patronlara sundukları takdirde büyük bir değer haline gelebilecek çok sayıda genç ve güzel kadın olmasıydı. Yang Pei’nin ağzının suyu akıyordu.

“Yani bana dört küçük market için bu dört patrondan birinin bizzat buraya taşındığını mı söylüyorsunuz?” Bai Zemin başını salladı ve soğuk bir şekilde güldü.

“Doğru söylüyorum! Yemin ederim! Başka bir şey bilmiyorum!” Luo Cheng korkmuştu ve vücudu durmadan titrerken dehşet içinde haykırdı.

Bai Zemin ona kayıtsızca baktıktan sonra derin bir sesle, “Zhong De, Fu Xuefeng. Bu iki adamı götürün ve bilgi toplayabilecek misiniz bir bakın.”

Luo Cheng’in söyledikleri tamamen doğruysa yakında ortaya çıkacaktı ve herhangi bir şeyin uyuşmaması durumunda, yalan söyleyen üç kişiden herhangi biri derhal idam edilecekti.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.