125. bölüm / 150

125: Katliam (1)

Bölümler 150Şu an: 125: Katliam (1)

Shangguan Bing Xue de katliama devam etmedi ve silahsız beş militanı kolaylıkla etkisiz hale getirdi.

Kısa süre sonra Kang Lan ve Cai Jingyi olay yerinde belirdi.

Tek şifacı olan Kang Lan, Chen He’nin yaralı kolu üzerinde becerisini bir kez kullandı. İkinci kez ise, Bai Zemin veya başka birinin yardıma ihtiyacı olması ihtimaline karşı kullanmaya cesaret edemedi. Kimse bu konuda bir şey söylemedi ve Chen He kibar bir gülümsemeyle ona teşekkür etti, o da sakince başını sallayarak karşılık verdi.

Cai Jingyi ise Shangguan Bing Xue ve Luo Cheng ile birlikte iplerle sıkıca bağlanmış olan beş militana sorular soruyordu. Ne de olsa konvoyun ortaya çıkışı çok ani olmuştu ve herkes Bai Zemin’in bazı sorunlarla karşılaşmış olabileceğini varsayıyordu.

Ne yazık ki, bu konuda bir şeyler bilebilecek tek kişi Lei Su’ydu ama onun kafası daha savaş tam olarak patlamadan Chen He tarafından patlatılmıştı bile.

Neyse ki, Shangguan Bing Xue tam köye hücum etmeyi ve düşman kuvvetlerinin zayıflamış olmasından yararlanmayı önerecekken, Fu Xuefeng kimse fark etmeden herkesin önünde bir hayalet gibi belirdi.

“Büyük kardeş Bai de neden aniden bu kadar büyük bir hareket olduğunu bilmiyor.” Fu Xuefeng Shangguan Bing Xue’ye baktı ve kendinden emin bir şekilde “Ancak, bu gece köyün onun tarafından fethedileceğini söylemem için beni gönderdi.” demeden önce başını salladı.

“Bizim bir şey yapmamıza ihtiyacı var mı?” Chen He hafif bir acıyla yüzünü buruşturarak sordu. Yara kanamayı durdurmuş olsa da hâlâ oradaydı ve acısı devam ediyordu. İlk kez vurulmuştu ya da kendini diğer insanlarla çapraz ateşin içinde bulmuştu, bu yüzden korku hâlâ kalbini sarıyordu.

Fu Xuefeng ona baktı ve alaycı bir gülümsemeyle, “Büyük kardeş Bai sadece köyün çıkışını engellemen gerektiğini söyledi. Çöpleri temizlemekle o ilgilenecek.”

Cai Jingyi başını salladı ve kendinden emin bir şekilde, “Onun gücüyle tüm köyün icabına kolayca bakabilir. Otuz silahlı adam olsa bile.”
Kang Lan ona baktı ve için için kıkırdadı, “Silahsız bir insana karşı otuz makineli tüfek ve diğer silahlar olduğu düşünüldüğünde ifadeniz oldukça cesur olsa da, söylediklerinizi çürütecek kelimeler bulamıyorum.”

Shangguan Bing Xue iki kıza baktı ve başını salladı, “Her ihtimale karşı hazırlanalım.”

Konuşmalar kesildi ve herkes Bai Zemin’in yardıma ihtiyacı olması ihtimaline karşı hazırlanmaya başladı. Fu Xuefeng Gizlilik becerisini kullanarak fark edilmeden köye dönebilirdi ama Bai Zemin ona bunun gerekli olmadığını söylemişti, bu yüzden burada kalıp yardım etmeye karar verdi.

* * *

Bai Zemin, Dört Büyük Patron Kampı’na döndüğünde Luo Ning ve Luo Cheng’in yaşadığı eve bakıyordu.

Normal bir evdi; iki odası, yemek odası olarak da kullanılan bir oturma odası, bir mutfağı ve bir banyosu vardı. Çok fazla lüksü olmamasına ve TV kanallarının kapalı olmasına rağmen, her şey düzgün bir şekilde düzenlenmişti ve mobilyaların üzerinde bir toz zerresi bile bulmak zordu.

“Luo Ning, burayı tek başına mı temiz tutuyorsun?” Bai Zemin, ahşap masanın üzerindeki pazen bezi silerken ona baktı ve gözlerindeki övgü dolu ışıltıya engel olamadı.

“Mm!” Kız mutlu bir şekilde başını salladı ve bir tekerleme mırıldanarak cevap verdi: “Ağabeyim zombileri öldürmekle çok meşgul, ben de elimden geldiğince yemek yapıyor ve evi temizliyorum. Zaten yapacak bir şeyim yok ve dışarı çıkmak tehlikeli, bu yüzden en azından kendimi böyle eğlendirebiliyorum.”

“Bu… Senin yaşında bir kız için oldukça takdire şayan.” Bai Zemin ayağa kalktı ve gündelik konular hakkında sohbet ederlerken kıza yardım etmeye başladı. Birden, bugün kılıcını getirirken yanında daha fazla şey getirmediği ya da Fu Xuefeng’den kek getirmesini istemediği için pişmanlık duyduğunu hissetti.

…

Gece çökerken Luo Ning akşam yemeğini hazırladı. Aslında basit bir şeydi.

Bai Zemin’in kâsesindeki yarım sosisli beyaz pirince baktı ve başını eğerek usulca fısıldadı, “Ağabey, çok üzgünüm… Şu anda ailemizde sadece bu var.”

Aslında, biraz et içeren bir yemek çok lükstü ve Luo Ning’in pişirdiği sosis, Luo Cheng’in geçmişte erzak dolu bir mahzen keşfettiği ve dört patron onu “cömertçe ödüllendirdiği” için elde ettiği nadir bir şeydi. Bu sosis şu anda yapabileceğinin en iyisiydi ve genellikle sadece biraz ekmekle pilav yiyordu.

Bai Zemin masadaki yiyeceklere baktı ve gözlerinde karmaşık bir parıltı vardı.

Geçtiğimiz iki hafta boyunca krallar gibi yemek yemişti. Et, balık, sebze, baklagiller… Kısacası, sahip olmak istediği her şeye sahipti. Ancak önündeki kâseyi gördüğünde ne kadar şanslı olduğunu anladı.

“Merak etme, küçük kız.” Yumuşak bir şekilde gülümsedi ve beyaz pirinci ağzına götürürken, “Ailemin daha önce de fazla parası yoktu, bu yüzden sadece pirinç veya erişte yemek ara sıra meydana gelen bir olaydı” diye cevap verdi.

Yalan söylemiyordu. Gerçekten de yemek konusunda seçici değildi. Sadece bazen insan geçmişi unutmamak için şimdiki zamanda küçük bir hatırlatıcıya ihtiyaç duyuyordu.

Onun herhangi bir hoşnutsuzluk ya da rahatsızlık duymadan yemek yediğini gören kız içini çekti ve neşeyle yemeye başlamadan önce mutlulukla kıkırdadı.

Şimdiki Bai Zemin çoktan duş almıştı ve Luo Ning ona Luo Cheng’in kıyafetlerinden bazılarını vermişti, bu yüzden kendini rahatsız hissetmedi. Böyle bir atmosferde, ikisi de ara sıra birkaç kelime konuşarak yemeklerini yediler.

Zhong De’ye gelince, şu anda başka bir görevi olduğu için orada değildi.

Ne yazık ki her güzel şeyin bir sonu vardı. Bu yeni kıyamet dünyasında daha da fazla.

[Kan İradesi: %1.2/%50]

Bai Zemin yemek çubuklarını usulca indirdi ve pencereden dışarı baktı. Ancak tek gördüğü karanlıktı.

“Tam zamanında… Gerçekten biraz hayal kırıklığı gidermem gerekiyor.” Nefesinin altında mırıldandı.

“Eh?” Luo Ning ona baktı ve şaşkınlıkla başını yana eğdi, “Bir şey mi dedin?”

Ayağa kalktı ve kızın şaşkın bakışları altında fısıldadı, “Şimdilik uyu, küçük Luo Ning. Uyandığında, mutlu bir gülümsemeyle yatağına gidene kadar istediğin kadar yemene izin vereceğim.”

Küçük kız cevap veremeden Bai Zemin boynundaki belirli bir noktaya bastırdı ve gözlerini kapatarak saniyeler sonra bayıldı. Farklı dövüş sanatları ve insan vücudu hakkında çok fazla bilgiye sahip olduğu için Özel Kuvvetler Askeri becerisi gerçekten inanılmazdı. Bu nedenle, bir insanı hiçbir şekilde incitmeden uyutmak onun için çok kolaydı.

İki saniye bile geçmeden, bir düzine makineli tüfek dışarıdan içeriye doğru ateş etmeye başladı. Ahşap kapı paramparça olmuş, camlar kırılmış ve evin içindeki her şey kurşunlarla delik deşik olmuştu.

Dört militan ellerinde el bombalarıyla pencerelerde belirdi. Emniyet mandalını çıkardıktan sonra hiç tereddüt etmeden içeri attılar.

Bang! Bang! Bang! Bang! Bang! Bang! Bang!

El bombaları gecenin ortasında gök gürültüsü gibi patladı ve küçük ev birkaç çelik kirişin desteğini kaybettikten sonra tamamen çöktü.

Militanlar yıkımı görünce ateşi kestikleri anda, toz bulutu ve moloz yığınının içinden bir gölge kasırga gibi fırladı

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.