11: Mana sonuçları ve umut

Lilith’in Bai Zemin’in durumuna biraz üzülmesinin nedeni, şu anda kendi sorunları olduğu için ona güvenmeye ve inanmaya karar vermiş olmasıydı.

Ancak Lilith’in onu bu halde gördüğü için acı duyduğu söylenemezdi. Birbirlerini sadece iki ya da üç saattir tanıyorlardı ve birbirleriyle olan etkileşimleri de çok fazla değildi… Ayrıca Lilith yaşamı boyunca bir ailenin kaybından daha kötü pek çok şey görmüştü; onun için kan gözyaşlarının döküldüğü bütün bir ırkın çöküşü bile o kadar da garip bir manzara değildi.

Şimdi tek umudu ailesinin güvende olması ve herhangi bir kaza yaşamamış olmasıydı. Aksi takdirde düşer ve bir daha kalkamazsa ölümü an meselesiydi; Lilith’in olmamasını umduğu bir şeydi bu.

Ne yazık ki insanların kaderi bazen son derece acımasız olabiliyordu.

“Ulaşmak istediğiniz numara servis dışı veya şarjı bitmiş. Lütfen tekrar deneyin-”

Bang!

Bai Zemin mesajın bitmesini bile beklemeden cep telefonunu önündeki duvara çarptı ve hiçbir kurtuluş yolu kalmayacak şekilde tamamen yok etti.

Bai Zemin telefonun tüm parçalarının yere düşmesini bile beklemeden oturduğu sandalyeyi kaptı ve tüm gücüyle yere çarptı. Tahta sayısız parçaya ayrıldı ve kıymıklar etrafa saçıldı.

Bai Zemin sanki çıldırmış gibi, çıkardığı gürültünün miktarını ya da tavrının kafeteryanın dışındaki insanları korkutup korkutmayacağını umursamadan yakınındaki her şeyi kaptı ve yok etti.

Artık üç aile üyesinden hiçbirine ulaşamadığına göre, en kötüsünü düşünmüştü. Bu noktada diğer insanların korkularını nasıl umursayabilirdi ki?
Yirmiden fazla sandalyeyi ve birkaç masayı yok ettikten sonra, Bai Zemin’in dayanıklılığı gücünün yanlış kullanımı nedeniyle hızla düşmeye başladı ve onu normalden daha hızlı yordu. Sırtını duvara yaslayarak yere yığıldı ve bir eliyle yüzünü kapattı.

Lilith sessizce ona baktı ve hissettiği tüm hayal kırıklığı, üzüntü, öfke ve acıyı boşaltmasını bekledi.

Kafeterya sessizliğe gömüldü ve duyulabilen tek ses dışarıdan gelen gök gürültüsünün sesiydi. Aydınlatma görevi gören uzaktan gelen zayıf ışık, böylesine kasvetli bir ortamın ortasında neredeyse yok denecek kadar az bir ısı kaynağı sağlayabiliyordu.

Bai Zemin ağlamadı. Mantıksız ama gerçekçi bir şekilde içini döktükten sonra sessiz ve hareketsiz kaldı.

Geçmişte bir keresinde tüm kalbiyle güvendiği insanlar tarafından ihanete uğramıştı. O zamanlar dünyası gözlerinin önünde yıkılmış gibi hissetmişti ve artık hiçbir şey yapmak istemiyordu; odasından çıkmak bile her gün zor geliyordu… Tüm bu üzüntü, acı ve ıssızlığın ortasında, ailesi onun yanındaydı; tıpkı her zaman olduğu gibi ama o bunu fark etmemişti.

O andan itibaren Bai Zemin büyük ölçüde değişti. Arkadaşlarıyla dışarı çıkmayı bıraktı, bir kadınla ilişki kurma konusunda endişelenmek için zaman harcamadı ve tüm zamanını ailesine daha iyi bir hayat sunmak için ders çalışmaya ve çok çalışmaya adadı.

Ancak, yaklaşık üç saat içinde, yıllardır mücadele ettiği her şey yok oldu. Kendisini rahat hissetmesini sağlayan tek sıcaklık kaynağı olan ailesi muhtemelen ölmüştü.

Ne zaman babasını, annesini ya da evlat edindiği küçük kız kardeşini ölmeden önce ağlayıp yardım isterken hayal etse, kanı sanki bir yanardağ patlamak üzereymiş gibi öfkeyle kaynıyordu.

Yirmi dakika sonra Lilith nihayet konuştu: “Bai Zemin, ailen muhtemelen hâlâ hayattadır.”

Vücudu hafifçe titredi ama cevap vermedi. Bir sonraki sözlerini duymayı arzulayarak sessiz kaldı. Bai Zemin, Lilith’in ne kadar güçlü olduğunu bilmese de, geçmişte olduğundan çok daha güçlü hale geldikten sonra bile, gerçekten isterse parmaklarını şıklatmasının varlığını silmek için fazlasıyla yeterli olduğunu hissetti. Bu nedenle şu anda söyledikleri onun için çok önemliydi.

“Ruh Kaydı yeni bir dünyaya ulaştığında, her zaman o dünyada olan ama aktif olmayan mana sonunda hareket etmeye başlar… Şimdi, yirmi yılınızı yatakta geçirdiğinizi ve aniden kalkıp son sürat koşmaya başladığınızı düşünün, sizce ne olur?”

Bai Zemin başını usulca kaldırdı ve ona baktı. Hafif boğuk bir sesle cevap verdi: “Her şey çöker… Kaslar vücudun ağırlığını taşıyamaz, bağlar basınca dayanamaz ve kalp bu kadar uzun süre bu kadar düzgün attıktan sonra yeterince kan pompalayamaz.”

“Doğru. Her şey yerle bir olur.” Lilith usulca başını salladı ve devam etti, “Şu anda olan da tam olarak bu. Sayısız yıl süren sessizlik ve sükûnetten sonra, bu dünyanın manası nihayet her yerde hareket etmeye başladı ve dünya düzeninin bir karmaşaya düşmesine neden oldu.”

Lilith açıklarken, Bai Zemin ayağa kalkmak için mücadele etti ve oturmak için sağlıklı bir sandalye aradı. Tek bir kelimeyi bile kaçırmaya cesaret edemeyerek duyularını ona odakladı.

“İnsanlar doğaları gereği zayıf bir bedene sahiptir, bu yüzden çoğu mana dalgasının şokuna dayanamadı ve mutasyona uğramış yaratıklara dönüştü; daha güçlü ve dünyanın manasıyla beslenen sınırsız dayanıklılığa sahip, ancak herhangi bir zekası olmayan. Öte yandan, daha dayanıklı bir vücuda sahip olan hayvanlar ve daha uzun ömürlü bitkiler manaya çok daha fazla uyum sağlayarak evrim geçirip büyüyerek korkunç yaratıklar haline gelebilir.”

Bai Zemin Lilith’in açıklamalarını dinledikten sonra nihayet pek çok şeyi anlamıştı. Ruh Kaydı denen bu garip varlığın ilk işlevinden, bu kadar çok insanın neden zombiye dönüştüğüne ve daha önce zararsız olan böcek ve hayvanların neden aniden bu kadar değiştiğine kadar.

Ancak şu anda bunların hiçbiri umurunda değildi.

“Peki, ailem ne olacak?” diye kayıtsız bir sesle sordu.

Bai Zemin’in sesi neredeyse kayıtsız olsa da, gezginliği boyunca sayısız hayat görmüş olan Lilith, bu soruyu sorduğunda bakışlarındaki dalgalanmayı fark edebildi. Belli ki, sakin davranmaya çalışsa da, herhangi bir umuda tutunmaya çalışırken kalbi kaos içindeydi.

“Canlı varlıkların yanı sıra elektronik nesnelerin de mana dalgasından zarar görme ihtimali var… O zaman iletişim cihazlarının zarar görmesi ya da sinyalin ulaştığı mesafenin sonsuza kadar kısalması imkânsız değil.” Lilith işaret etti.

Lilith’in açıklamasını dinleyen Bai Zemin’in gözleri parladı. Gerçekten de Lilith’in sözleri, pencerenin dışındaki mantıksız dünyayı dikkatle gözlemleyen biri için oldukça anlamlıydı.

İfadesindeki değişikliği ve gözlerinin rengini geri kazandığını gören Lilith hemen ekledi, “Ayrıca, kaos sırasında ailenizin de cep telefonlarını kaybetmiş ya da almaya vakit bulamamış olabileceğini unutmayın.”

Bai Zemin sonunda elinde olmadan ayağa kalktı. Daha önce donuk olan bakışları bir kez daha alevlenmiş ve umutla yanmaya başlamıştı.

Daha önce, Lilith’in az önce bahsettiği kadar küçük bir şeyi bile düşünemeyecek kadar duygulara boğulmuştu. Aslında, ailesinin cep telefonlarını almaya vakit bulamamış olması ya da kaçışları sırasında kırılmış olması çok akla yatkındı.

Tüm bunlar geçici bir umut olsa bile, Bai Zemin bu umudun kaybolmasına izin vermek istemiyordu.

Büyük bir adımla Lilith’in oturduğu sandalyeye doğru ilerledi ve usulca “Teşekkür ederim…” diyerek ona sarıldı.

Farkında olmadan, Lilith’in vücudundan yayılan enfes gül kokusuna hayran kalmaktan kendini alamadı. Yumuşak siyah saçları sanki sevgilisinin okşamasıymış gibi yüzünü hafifçe okşuyordu.

Cehennemi deneyimledikten sonra tekrar cennete yükseldikten sonra, Birinci Dereceden Kan Manipülasyonu bile kalbini sakinleştirmek için hiçbir şey yapamadı. Dengesiz duygularla, tam bir rasyonellikle düşünemiyordu.

Lilith bunu gayet iyi biliyordu, bu yüzden onu uzaklaştırmaya zahmet etmedi. Ona göre Bai Zemin küçük bir çocuktu. Aksine, “Eğer bana gerçekten teşekkür etmek istiyorsan, beni tam buraya götürmeye ne dersin~?” diye şaka yaptı.

Bai Zemin sanki bir elektroşok almış gibi hızla ondan uzaklaştı ve ona şüpheyle bakarak “Bunu unutabilirsin” dedi.

Aslında, o anın sıcaklığı ve duygularının yargısını gölgelemesi olmasaydı, Bai Zemin kesinlikle Lilith’e yaklaşmaya cesaret edemezdi; tüm varlığı çok çekiciydi ve her hareketi baştan çıkarıcılıkla dolup taşıyordu. Genelde oldukça sakin olan Zemin’in bile, Lilith gerçekten isterse ona karşı koyacak en ufak bir güveni yoktu.

“Oh hadi ama~ Oyunbozanlık yapma!” Lilith son derece sevimli bir şekilde dudak büktü, bu da onun baştan çıkarıcı bedenine harika bir karşılıktı. “Bu soğuk havada birbirimize sevgiyle sarılırsak vücutlarımızın mutlu olacağına eminim!”

Bai Zemin gözlerini devirdi ve tam cevap vermek üzereydi ki metal kapı usulca çalındı.