117. bölüm / 150

117: Teslimiyet

Bölümler 150Şu an: 117: Teslimiyet

Fu Xuefeng ve Zhong De diğer iki militanı rahatça sürükleyerek ayrı yerlere götürdü. İki holigan korkmuş ve bilinçsizce direnmeye çalışmış olsa da, iki evrimcinin gücüyle kurtulmaları mümkün değildi.

Aslında, iki militan yoldaşlarının ölümünü gördükten sonra o kadar korkmuşlardı ki Fu Xuefeng ve Zhong De’nin onları konuşturmak için baskı yapmasına veya dövmesine bile gerek kalmadı ve bildikleri tüm bilgileri hemen döktüler.

Birkaç dakika süren konuşmanın ardından Bai Zemin ve diğerleri üçünün de yalan söylemediği sonucuna vardı. Belli nedenlerden dolayı söyledikleri kelimelerde küçük değişiklikler olsa da, bilginin özü aynı kaldı.

Bai Zemin korkmuş Luo Cheng’e yaklaştı ve Xuanyuan Kılıcını yere fırlattıktan sonra başka bir militanı işaret ederek, “Yaşamak istiyorsan onu öldür ve bize katılmana izin vereyim.” dedi.

Luo Cheng’in yüzü, karşısındaki genç adamın ne demek istediğini açıkça anladığından, onun sözlerini duyunca hafifçe değişti.

Eğer grubunun bir üyesini öldürürse, bu onun Dört Büyük Patron Kampı’ndan ayrılmaya istekli olduğu anlamına geliyordu. Ne de olsa geri dönmesi imkânsızdı çünkü bir felaket karşısında tek başına nasıl hayatta kalmayı başardığını bile açıklayamayacağı için derhal hain olarak damgalanacaktı ama Yang Pei bunu yapmadı.

Kısacası, Luo Cheng militanı öldürürse bu gerçekten de Bai Zemin’in grubuna tamamen ve karşılıksız olarak katılacağı anlamına geliyordu.

Sonunda, Bai Zemin’in seçtiği militanın dehşet dolu bakışları altında Luo Cheng dişlerini sıktı ve kılıcı eline aldı. Militan bir şey söylemeye fırsat bulamadan Luo Cheng acımasızca kılıcını sapladı ve militanın başını kesti.

Her yere kan sıçradı ve militanın kafası yerde yuvarlandı. Gözleri hâlâ inançsızlık ve nefretle dolu bir şekilde açıktı.

Gizli hayatta kalanlar korkuyla haykırdı ve bazı militanlar kendi bedenlerini kontrol edemeden doğrudan altlarına işedi. Ellerinde hâlâ kan olmayan Wu Yijun ve Chen He solgun yüzleriyle hızla arkalarına döndüler.
Daha önce öldürmüş olan Fu Xuefeng, Cai Jingyi, Zhong De ve Kang Lan bile kanlı sahne karşısında hafifçe solgunlaşmaktan kendilerini alamadılar. Sadece Bai Zemin ve Shangguan Bing Xue yüz ifadelerinde belirgin bir değişiklik olmadan kaldı.

Luo Cheng kılıcı yere bıraktı ve diz çökerek eğildi: “Luo Cheng sizin için çalışmaya hazır. Sadece… Umarım küçük kız kardeşime bakmama yardım edersiniz. O sadece 9 yaşında ve kendini koruyamıyor…”

Bai Zemin elini salladı ve kayıtsızca şöyle dedi: “Dürüst olduğun ve bana bilerek sorun çıkarmadığın sürece, doğal olarak haklara sahip bir ast olarak muamele göreceksin. Ailenizin korunmasıyla bizzat ilgileneceğim ve eğer biri küçük kız kardeşinizin saçının bir teline bile zarar vermeye cüret ederse o kişiyi cehennemde pişman edeceğim.”

“Teşekkür ederim… teşekkür ederim…” Luo Cheng bolca eğildi ve tüm kalbiyle teşekkür etti. İçindeki korku ve geleceğe yönelik güvensizlik hâlâ devam ediyor olsa da, karşısındaki genç adamın sözünü tutup tutmayacağını görmek için inanmaktan ve beklemekten başka çaresi yoktu.

Militanların geri kalanı Bai Zemin’e korkuyla bakarken, biri aniden yavaşça ayağa kalktı: “Patron, ben Xiao Min, sizin için çalışmaya hazırım!”

Bai Zemin ona baktı ve ardından başka bir militanı işaret ederek, “Eğer beni takip etmek istiyorsan onu öldür.” dedi.

Xiao Min hiç tereddüt etmeden kılıcını aldı ve eski yoldaşının başını kesti, sanki cehennemden gelen bir zebaniymiş gibi kanıyla yıkandı.

Sonunda Bai Zemin toplam 4 ast daha kazanmış oldu. Geri kalan militanların başları oracıkta kesildi ve kanları cesetleriyle birlikte birikerek yolda küçük bir kan gölü oluşturdu.

Bai Zemin’in bu insanları öldürmekten çekinmemesinin nedeni hepsinin iyi kuşlar olmamasıydı. Eğer grubu kaybeden tarafta olsaydı, bu adamların hepsi muhtemelen erkekleri dövmeye ya da öldürmeye başlar, kız öğrencilere ve öğretmenlere fiziksel tacizde bulunurlardı. Bu nedenle Shangguan Bing Xue onu durdurmaya çalışmadı ve aynı nedenle Chen He de onun yöntemlerine katılmasa da şikayet etmedi.

“Yalnızca ölmek isteyenlerin öldürmeye hakkı vardır.” Bu, Bai Zemin’in oldukça sevdiği ve bu vakada uyguladığı bir ifadeydi. Madem militanların onlara karşı kötü niyetleri vardı, o halde başarısızlığın sonuçlarına katlanmaları gerekiyordu.

Bai Zemin dört yeni askere hâlâ güvenmediği için onları Fu Xuefen ve diğerlerinin gözetimine bıraktı. Ellerindeki silahlarla ve oldukça yüksek seviyede evrim geçirmiş olmalarıyla, çıldırmak isteseler bile dört kişiyi idare etmekte sorun yaşamazlardı.

…

Hayatta kalanlar, militanların gelişiyle işleri sekteye uğradığı için marketleri boşaltmaya devam etti. Öte yandan Chen He elindeki Tip 54 tabancaya sevgiyle bakıyordu çünkü tercih ettiği silah olmasa da bu silahla kendini binlerce kat daha rahat hissediyordu.

Chen He’nin nişancılığı ve yeteneğiyle, küçük kalibreli bir tabanca bir aceminin elindeki ağır bir makineli tüfekten bile daha korkunç olabilirdi!

Bai Zemin’e gelince, o şu anda birkaç sokak ötedeki küçük bir bungalovun içindeydi. Eğer bir şey olursa, çevikliği sayesinde birkaç saniye içinde olay yerine varıp destek sağlayabilirdi.

Uzaklaşmasının nedeni, bundan sonra yapacakları için biraz mahremiyete ihtiyaç duymasıydı.

Bai Zemin çömeldi ve bir süre baygın haldeki Yang Pei’ye baktı. Kendisiyle aynı yaşlarda olan genç adamın göğsünde derin bir kesik açtı ve hâlâ uyanmadığını görünce yaraya bir avuç tuz attı.

Sonuç hemen geldi.

Yang Pei’nin gözleri hemen açıldı, iki fincan tabağı kadar büyüktü. Yüzü korkunç bir canavarınki gibi deforme oldu ve boğazından bir acı kükremesi koparak duvarları aşıp öteye geçti.

Bai Zemin’e baktı ve yaralı bir canavar gibi havladı: “Seni piç!!! Seni bin parçaya bölüp domuzlara yedireceğim!!!”

Yerde iki sihirli daire parladı ve içinden iki beyaz kurt çıktı. Çağrılan iki canavar efendilerinin acısını hissetmiş olacaklar ki vahşice uludular ve çenelerini açarak Bai Zemin’e saldırdılar.

“Senin için neyin iyi olduğunu gerçekten bilmiyorsun.” Bai Zemin soğuk bir şekilde homurdandı ve iki yumruğuyla saldırmadan önce bir adım öne çıktı.

İki yumruğu iki çağrıyla çarpıştığında, canavarlar acı içinde ulumaya bile fırsat bulamadan oldukları yerde patladılar ve bu dünyadan tamamen yok oldular.

Yang Pei iki ağız dolusu taze kan tükürdü ve artık neredeyse duyulamaz homurtulara dönüşen acı çığlıkları arasında kendi kanında boğularak vahşice öksürmeye başladı.

“Bakalım ne yapacaksın, küçük bebek.” Bai Zemin sırt çantasının yan tarafındaki küçük cebi açtı ve dikkatlice bir nesne çıkardı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.