112. bölüm / 150

112: Yang Pei

Bölümler 150Şu an: 112: Yang Pei

Bir bungalovun üçüncü katında, on beşten fazla kişiden oluşan bir grup sessizlik içinde toplanmıştı. Bazıları sadece oturuyor, diğerleri duvara yaslanıyor ve ikisi de pencerenin yanına çömelmiş dürbünle uzaklara bakıyordu.

En şaşırtıcı olan ise, grubun özel bir eğitim almadığı açık olmasına rağmen, içlerinden beşinin her birinde on beş mermi bulunan Tip 54 tabancalar taşımasıydı.

Geri kalanların bazılarında ise sopalar, çelik borular, karpuz kesme bıçakları, palalar ve diğer yakın dövüş silahları vardı.

“Neredeyse on beş dakika oldu ama içeri giren adamlar hâlâ çıkmadı.” Sakallı, iri yarı bir adam gözlerini çalışan gruptan ayırmadan işaret etti.

Yanındaki diğer adam dürbünü otobüslere çevirdi ve biraz da telaşla, “Yine de bu grup kesinlikle basit değil. O korkunç görünümlü yılanlar onlar tarafından avlandı ve otobüsler buradan tanıyamadığım bir maddeyle modifiye edildi.”

Sakallı adam homurdandı ve kıkırdamadan önce dudaklarını yaladı: “Basit olmayabilirler. Ama bir kurşundan kurtulabilirler mi? Unutmayın, patron Yang bu sefer bizimle geldi. Ayrıca, bir haftadan fazla bir süredir bir güzele dokunmadım ve şimdiden biraz sabırsızlanmaya başladım. Sen de öyle değil misin Luo Cheng?”

Luo Cheng tereddüt etti ama sonunda sessiz kaldı. Aslında, bir kadının sıcaklığını hissetmeyeli uzun zaman olmuştu ve üsse gelen gruptaki tüm kadınlar, birkaç sokak ötedeki hayatta kalanlar grubundaki kıvrak vücutlu genç kız öğrencilerle kıyaslandığında pek de güzel sayılmazdı.

Daha güzel olanlara gelince, hepsi grubun liderlerine aitti, bu yüzden onlar gibi küçük serserilerin bir sonraki saniyede ölmek istemedikleri sürece onlarla asla bir şansı olamazdı.

Birden kapı açıldı ve holigan gibi giyinmiş 24 yaşlarında genç bir adam odaya girerek içerideki herkesi ayağa kalkmadan önce bir anlığına susturdu.

“Patron Yang!”
“Patron Yang!”

…

“Em.” Yang Pei, pencereye doğru yürüyüp dürbünlerden birini kabaca kapmadan önce bir parça sakız çiğnerken gelişigüzel başını salladı.

Sakallı adam Zhang Hu, en ufak bir hoşnutsuzluk göstermeye cesaret edemedi ve sessizce durup uzaktan Yang Pei’yi izledi.

Bir iki dakika sonra Yang Pei dürbünü iri yarı adama fırlattı ve gülümseme olmayan bir gülümsemeyle, “Az önce orada birkaç küçük güzellik gördüm. Beğendiklerimi aldıktan ve diğerlerini diğer patronlara bıraktıktan sonra, siz çocuklar eğlenebilirsiniz.”

Küçük grup hemen canlandı ve herkesin gözleri parladı. Diğer grup üç yüz kişiden fazla olsa bile, yanlarında hiç ateşli silah görmemişlerdi, bu yüzden endişelenmediler.

Tek bir Tip 54 tabanca onlarca kişiyi caydırmak için yeterliydi ve beş tanesi kesinlikle birkaç yüz kişiyi caydırmak için yeterliydi. Buna ek olarak, diğer grup zulüm görmemiş insanlardan oluşuyordu; bu, hepsinin parlak yüzlere sahip olmasından ve hiçbirinin zorluk yaşamamış gibi görünmesinden belliydi.

Sera çiçekleriyle dolu böyle bir grup fırtınanın dehşetine asla karşı koyamazdı.

“Unutmayın, mühimmat israf etmemek için mümkün olduğunca az ateş edin! Bu görev için çok fazla mermi ya da silah getirmedik çünkü sadece bu dört marketten erzak almamız gerekiyordu.” Yang Pei çıkışa doğru yürümeden önce havladı ve “Kımıldayan, çıldıran ya da itaat etmeyen olursa, diğerlerini oyun oynamadığımız konusunda uyarmak için onları öldürün!” dedi.

On beş kadar adamın gözlerinde çılgınca bir parıltı vardı ve 4×4 kamyonetlere ve arazi ciplerine binmeden önce hızla Yang Pei’yi takip ettiler.

* * *

Bai Zemin ve diğerleri yolu kapatan kamyon şirketinin içindeki tehlikeleri temizleyip grup için gerekli yeni bir nakliye aracı ararken, Cai Jingyi ve Kang Lan hayatta kalanlarla ilgileniyor ve mümkün olduğunca çok malzemeyi girişe doğru taşımak için canla başla çalışıyorlardı.

Küçük sigara paketleri bile unutulmamış ve taşınmıştı.

Caddenin karşısında Fu Xuefeng ve Zhong De, bu kez çalışmak için seçilmemiş olan ya da çalışmama tutumlarını sürdüren kazazedeleri kontrol ediyordu. Büyük sorunlardan kaçınmak için otobüslerden inmelerini yasakladılar ve yerlerinde düzenli bir şekilde beklemelerini sağladılar.

Yavaş yavaş, ağzına kadar erişte, pirinç, şişe su, tuz, şeker, süt, şekerleme, kurabiye ve daha birçok yiyecekle dolu karton kutular dört marketin yanına birer birer yığılmaya başladı.

İlk bakışta çok fazla gibi görünse de, gerçek şu ki, insan sayısı göz önüne alındığında, marketlerden aldıkları tüm yiyecekler tamamen tükenmeden önce en fazla bir ay dayanabilirdi. Ne de olsa, yaklaşık dört yüz kişiyi düzgün bir şekilde beslemek alay edilecek kadar basit bir iş değildi.

“Jingyi, Bai Zemin’in gerçekten ne kadar güçlü olduğunu düşünüyorsun?” Kang Lan yanındaki kıza sordu. Gözlüklerinin ardından etrafı dikkatle gözlemlerken koyu renk gözleri zekâyla parıldıyor gibiydi.

Cai Jingyi başını sallamadan önce bir an düşündü, “Bilmiyorum… Her seviye atlayışımda çeviklik ve dayanıklılık puanlarımı arttırmama rağmen onun çevikliğine yetişemiyorum. Tamamen patladığında Çevikliğimi büyük ölçüde artıran hançerim olmasına rağmen gölgesinin parladığını zar zor görebiliyorum.”

İki kız Bai Zemin’in izinden gitmeye karar verdikten sonra birbirlerine yakınlaşmışlardı. Henüz üniversitedeyken, seviye atlamak ve güçlerini artırmak için sık sık zombi ve diğer bazı yaratıkları avlamaya çıkıyorlardı ve bu da aralarında güçlü bir arkadaşlık bağı oluşturmuştu.

Birdenbire, uzaktan gelen ve hızla yaklaşan birkaç motor sesi herkesi alarma geçirdi.

Zhong De’nin yüzü hafifçe değişti ve aceleyle bağırdı, “Kang Lan, Cai Jingyi! İşçiler dükkanların içine saklansın ve dışarı çıkmasın!”

Kang Lan’ın da yüzü değişti ve “Herkes içeri girsin ve aksi söylenene kadar dışarı çıkmasın!” diye emretti.

Geçmişte, kafasını kabuğundan çıkarmaya cesaret edemeyen bir kaplumbağa gibi utangaçtı. Her zaman yalnızdı, kendi kitaplarında kaybolmuştu. Ancak bir buçuk ay boyunca yüzlerce zombi ve diğer mutasyona uğramış hayvanları öldürdükten sonra Kang Lan kendine daha fazla güven duymaya başlamıştı ve artık sözlerinin ağırlığı altında ezilmiyordu.

Akıllı bir kadındı ve henüz hayatta kalan başka biriyle karşılaşmamış olsalar da Qiao Long vakası hafızasında hâlâ tazeydi… Hayır, sadece o değil; herkes bu olayı net bir şekilde hatırlıyor ve bazen insanların en büyük düşman olduğunu biliyordu.

Yiyecek kutularını ve diğer malzemeleri taşıyan kazazedeler, emrin ve yaklaşan motorların sesiyle bembeyaz kesildi. Hiç tereddüt etmeden dükkânlara koştular ve korku dolu gözlerle dışarı bakarken saklandılar.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.