70. bölüm / 150

70: Çıkış yolunu temizlemeye başlamak

Bölümler 150Şu an: 70: Çıkış yolunu temizlemeye başlamak

Hayır, tek sorun zaman değil. Bai Zemin başını salladı ve işlerin ilk başta göründüğünden daha da karmaşık olduğunu fark ettiğinde yüzündeki kaş çatma ifadesi derinleşti.

Asıl sorun zamandı çünkü şu anda düşmanları sadece kaplumbağa hızında hareket eden üç düşük seviyeli zombiydi. Ancak yavaş hareket ediyor olsalar bile, zombilerin sayısı Bai Zemin’in bazılarını öldürmekle ilgilenirken diğerlerinin mesafeyi çoktan kapatmış olacağı kadar fazlaysa, o zaman hiçbir şeyin anlamı olmazdı.

Ancak Bai Zemin’in neredeyse göz ardı ettiği bir başka sorun da konsantrasyondu.

Bu durumda, karşısındaki düşmanın zayıflıklarını ve güçlü yanlarını bildiği için sorun yoktu. Ancak, tanımadığı düşmanlara karşı böyle bir şey yapmak mümkün müydü? Bai Zemin’in her ayrıntıyı dikkatlice düşündükten sonra aldığı yanıt, yankılanan bir hayırdı.

Vücudunu sağlam tutmaya ve mümkün olduğunca fazla yara almamaya çabalarken, bir silahın veya nesnenin şeklini yaratmaya ve hayal etmeye odaklanmaya ve ardından savaş alanında hareket ederken Mana’sını dikkatlice harekete geçirmeye nasıl zaman bulabilirdi? Bu kadar çok görevi aynı anda yapmak sadece son derece zor olmakla kalmaz, aynı zamanda bir an için kendi güvenliğine odaklanamamasına ve o anda hayatının sona ermesine neden olabilirdi.

“Gerçekten çok zor.” Güneydoğu yönünde ilerlemeye devam etmeden önce başını kaşırken iç çekti.

Ne zaman küçük zombi grupları ortaya çıksa, Bai Zemin onları kobay olarak kullanıyor ve Mana üzerindeki kontrolünü en iyi şekilde harekete geçirmek için ihtiyaç duyduğu konsantrasyon miktarını azaltmak için pratik yapıyordu. Aynı zamanda, kan mızraklarının oluşumunu hayal etmenin en iyi yolunu bulmaya çalışıyordu; silahın formunu sürekli değiştirmek yerine, Bai Zemin diğerlerine odaklanmadan önce bir formda ustalaşmanın daha iyi olduğu sonucuna varmıştı.

Birinci Dereceden Kan Manipülasyonu becerisi, acıyı hissedebilen canlı düşmanlara karşı güçlüydü. Bununla birlikte, kanı sıvı halden katı hale dönüştürmek ve kontrol etmek için kullanmak mümkün olsa da, %100 Bai Zemin’in hayal gücüne bağlı olduğu için zorluk çok büyüktü.

Dönüştürme işlemi sırasında, silahı şekillendirmek için yaratma sürecini hayal etmesi gerekiyordu ve bunu savaşın ortasında yapmak kolay değildi. Aslında, bunu daha kolay yapabilmesinin nedeni muhtemelen kıyamet kopmadan önce yaptığı çalışmalardı, yoksa zorluk birkaç kat daha fazla olurdu.

Bai Zemin ilerledikçe, zaman zaman birkaç düzineden oluşan zombi grupları ortaya çıkıyordu ve hatta yollardan birinde sıkışıp kalmış yüz zombiden oluşan daha büyük bir grup bile vardı ama onun varlığını hissettiklerinde ona saldırmaya başladılar. Bu gibi durumlarda Bai Zemin Xuanyuan Kılıcını kullanarak zombi grubunun içine girip çıkıyor, kafalarını vücutlarından ayırıyor ve kan havuzları oluşturuyordu.
İki litrelik birkaç şişeyi kanla doldurduktan sonra bile geçtiği her yerde hala kan vardı ve zombilerin kafası kopmuş cesetleri çok hızlı bir şekilde birikmeye başladı.

Öte yandan, Bai Zemin çoklu görev yapmaya çalışırken baş ağrısı çekerken, Lilith bir binanın tepesinde oturmuş her şeyi izliyordu.

Güzel yüzünde küçük bir gülümseme vardı ve tembel gözleri, biraz hayal kırıklığını gidermek için ara sıra cansız cesetleri tekmeleyen insana bakıyordu.

“Benim bile o zamanlar Mana’nın varlığına alışmam tam bir yılımı almıştı ama sen onu nasıl kontrol edeceğin ve istediğin gibi kullanabileceğin konusunda ilk fikirlere sahipsin… Yine de şikâyet etmeye cesaretin var mı? Büyük kardeş seni cezalandırmak için gerçekten sabırsızlanıyor küçük Zemin hehe~” Gizlice kıkırdamadan önce kendi kendine fısıldadı.

* * *

Spor salonunun kuzeyinde, Bai Zemin ve üç astının bulunduğu yerin tam aksi yönünde, dev fil böceği elli kişinin sürekli çabaları altında kabuğundan yavaşça sökülüyordu.

Böceğin kabuğu o kadar sertti ki, kırk seviyenin altındaki hemen her yaratığın savunmasını delip geçebilen kılıcını kullanan Bai Zemin’in bile onu kırması zaman alacaktı. Ancak, Birinci Dereceden Alev Böceği birkaç gündür ölü olduğu ve Bai Zemin Ruh Gücünün bir kısmını emdikten sonra savunması büyük ölçüde düştüğü için, kabuk artık ete eskisi kadar bağlı değildi.

Hayatta kalanlar, Bai Zemin’in bir gün önce Liang Peng’in ağır çekiciyle sertçe vurarak açtığı deliği kullanarak ve yaratığın zırhı boyunca uzanan çatlaklardan yararlanarak bıçakları, demir boruları ve kaldıraç olarak kullanılabilecek diğer nesneleri kullanmaya başladı.

Kabuğu hafifçe kaldırdılar ve oluşan küçük boşluğu kullanarak diğerleri eti hızla kesti ve böylece kabuğu parçaladılar.

Yerde, yaklaşık bir metre yüksekliğinde küçük bir dağ oluşturan metal benzeri nesnelerden oluşan büyük bir yığın vardı; bu elbette başarıyla çıkarılan kabuğun kalıntılarıydı.

Hayatta kalanlar çalışırken, eczanenin üçüncü katında duran Wu Yijun, Gao Min, Li Na, Shangguan Bing Xue, Chen He ve Liang Peng aşağıya baktı. Bazıları meraklı bakışlarla, bazıları kayıtsızlıkla, bazıları da her ihtimale karşı etrafı inceliyordu.

“Yani… Bu canavarın kabuğunu özel bir şey yapmak için mi kullanmak istiyorsunuz?” Wu Yijun gözlerinde muzip bir parıltıyla gözlerini kısarak sordu.

Shangguan Bing Xue hafifçe başını salladı ve yavaşça açıkladı, “Bugün kahvaltı sırasında Bai Zemin bana kabuğu atmak yerine saklamamı söyledi çünkü buradan ayrıldığımızda onu iyi bir şekilde kullanabilir. Ayrıca çıkış yolunu temizlerken otobüsleri korumak için metal plaka olarak da kullanabiliriz.”

“Öyle mi? Bing Xue, onunla özel bir görüşme yapmış olabilir misin?” Wu Yijun kahkahasını tuttu ve şaşkınlıkla sordu, “Ne zaman böyle bir şey oldu?”

“Özel toplantı mı?” Shangguan Bing Xue kaşlarını çattı ve şaşkınlıkla başını salladı, “Hayır. Sadece birkaç kelime konuştuktan sonra yollarımız ayrıldı, o güneye biz kuzeye gittik. Ama Yijun, bunu neden soruyorsun?”

“Her neyse, bu et kesinlikle yumuşak ve yumuşak görünüyor!” Chen He aniden söze karıştı ve pişmemiş haldeyken bile lezzetli görünen böcek etini işaret etti.

Binanın içindeki insanlar ona tuhaf gözlerle baktı ve Shangguan Bing Xue kendini tutamayarak “Chen He, böcek eti sevdiğini bilmiyordum.” diye sordu.

Chen He’nin yüzü dondu ve öfkeyle kızarmaya başladı; sanki herkesin gözleri onu dürtüyormuş gibi hissediyordu ve Shangguan Bing Xue’nin sözleri son bıçaktı.

“Pffft- Ha- Hahaha!” Wu Yijun sonunda kahkahalarını daha fazla tutamadı ve gözyaşları ve kahkahalar arasında “Chen He, çok belli ediyorsun!” diyerek gülmeye başladı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

16okunma 4beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.

70: Çıkış yolunu temizlemeye başlamak

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

Kategoriler ve Temalar

Kitap Kategorileri 36

Kitap Temaları 138