18. bölüm / 150

18: Evrimin acımasız yolu

Bölümler 150Şu an: 18: Evrimin acımasız yolu

Bai Zemin Lilith’le tanıştığından beri sadece bir gün geçmişti. Uzun bir süre olmamasına rağmen, zihni Lilith’in çoğu zaman nasıl biri olduğuna dair küçük bir fikir oluşturmuştu bile.

Eğlenceli, çekici, hatta biraz yaramaz. İyi kalpliliğe gelince, Bai Zemin Lilith’in ona saf bir iyilikle yardım ettiğine inanmadığı için bu olasılığı düşünmekten kendini alıkoydu.

Yine de, biraz araştırma yaptıktan sonra kendi başına keşfedebileceği bilgileri sağlayarak ona birçok kez yardım ettiği inkar edilemezdi, ancak kaos çağlarında zamanın değerli olduğu da doğruydu.

Ancak Bai Zemin onun yüzünde ilk kez bu kadar ciddi bir ifade görüyordu ve pek emin olmasa da sesinde bir parça endişe var gibiydi.

“Ölmeyeceğim… En azından henüz ölmeye niyetim yok.” Bai Zemin başını sallarken cevap verdi.

Lilith onun bu sözleri söylerken sesinin ne kadar sakin çıktığını fark edince biraz şaşırdı. Sırt çantasını çıkarıp içinde ilaçların bulunduğu plastik torbaları bir köşeye bırakırken ona baktı ve gözleri bir parça övgü ve hatta küçük bir alışılmadık memnuniyet ışıltısıyla parlamaktan kendini alamadı.

“Biliyor musun, sen gerçekten de tuhaf birisin.” Lilith onun yanında çıkış yönüne doğru yürürken işaret etti.

“Öyle mi düşünüyorsun? Bunu bana pek çok kez söylediler.” Bai Zemin omuz silkti ve gözleri kararlılıkla parlarken kılıcına sıkıca tutundu.

“Gerçekten ölmekten korkmuyor musun? Bu sefer gerçekten ölebilirsin!” Bir kaşını kaldırdı ve ona hatırlattı.

“Ölmekten korkuyorum. Elbette korkuyorum.” Bai Zemin sabırsızca başını salladı ve devam etti, “Ama korktuğum şey ölümün kendisi değil, korktuğum şey Meng Qi’yi ve ailemi bir daha görememek… Korktuğum şey, bana ihtiyaçları olduğunda onlara yardım edememek… Ama ölümden korkmuyorum. Benim için ölüm sonsuz bir uykudan farksız ve biliyor musunuz? Uyumayı seviyorum!”
“Sen…” Böyle bir durumda şaka yapmaya bile cüret ettiğini duyan Lilith gülse mi ağlasa mı bilemedi ve güzel gözlerinde çaresizlik ifadesi parladı.

“Aman Tanrım…”

Şiddetli yağmur vücudunu döverken ve şimşekler gökyüzünü sık sık aydınlatırken, Bai Zemin önündeki manzaraya baktı ve kalbi hafifçe sıkıştı.

Çevredeki yoğun sis kaybolmuş ve en az yüz metrelik bir halka görünür hale gelmişti. Ancak Bai Zemin’i şaşırtan şey, binanın ortasında bir fil kadar büyük bir canavarın duruyor olmasıydı.

Bu canavarın vücudunun çeşitli kısımları, etrafındaki sisi silen yüksek sıcaklıkta dans eden sarı alevlerle çevriliydi. Vücudu yaklaşık üç buçuk metre uzunluğundaydı ve sanki metalmiş gibi parlayan kalın bir zırhla çevriliydi. Altı bacağı bir kapı kadar kalındı ve ağzından yaklaşık iki metre uzunluğunda güçlü bir boynuz çıkıyordu.

“Fil böcekleri ne zamandan beri bu kadar büyüdü ve etraflarında alevler var…?” Bai Zemin, dev böceğin yavaşça kendisine doğru ilerlediğini ve öldürücü bir niyetle dolu iki gözüyle kendisine baktığını görünce tüylerinin diken diken olduğunu hissetti.

“Şaka yapmayı bırak!” Lilith ona nazikçe vurdu ve uyardı, “Bu zaten ilk evrimini geçirmiş bir canavar, yani bir Birinci Düzen canavarı. Ayrıca, senin de fark ettiğin gibi, o böcek seni çoktan fark etti, bu yüzden ne kadar kaçarsan kaç seni kovalayacaktır.”

Bai Zemin sessizce başını salladı ve yakındaki başka bir binaya doğru koşmaya başladı. Ağır bir vuruşla ayaklarının altındaki zemin hafifçe titredi ve 70 Güç puanını kullanarak nispeten kolay bir şekilde üç metrenin üzerine atladı. Ruh Kaydı’nın ortaya çıkışından önce ve Ruh Gücü’nün yardımı olmadan böyle bir başarı imkansız olurdu, ancak evrim gücünün herkes için mevcut olmasıyla, geçmişin kuralları artık taşa yazılmamıştı.

Zirveye ulaştığında, Bai Zemin alevlerle kaplı büyük böceğin kendisine doğru yaklaştığını gördü. Sadece o bir çift kırmızı göz tarafından izleniyor olmanın yarattığı baskı o kadar büyüktü ki, arkasını dönüp gitme dürtüsüne direnmek zorunda kaldı.

Lilith hayatta kalabilmesi ve bu sınavı geçebilmesi için ona mümkün olan her şekilde yardım etmeye çalıştı ve hızlıca açıkladı, “25. seviyeye ulaşan tüm canlılar bir iş veya sınıf seçme yeteneğine sahip olur. Düzen’de ilerledikçe, her canlının gücü muazzam derecede artar ve aradaki fark 1+1 eklemek kadar basit değildir… Seviye 24 ile seviye 25 arasındaki fark, seviye 1 ile seviye 24 arasındaki fark kadar büyüktür, hatta daha da büyüktür!”

Daha da büyük bir fark mı? Bai Zemin bunu duyduğunda soluk soluğa kalmaktan kendini alamadı. Şu anki kendisi ile 1. seviye bir kişi arasındaki farkın ne kadar büyük olduğunu çok iyi biliyordu; bu küçük bir karıncayla köpekbalığını karşılaştırmak gibiydi. Başlangıçta karşılaştırılacak bir şey yoktu.

“Peki ya dünkü peygamberdevesi?” Bai Zemin hemen sordu.

Büyük Hızlı Peygamberdevesine karşı verdiği savaşta Bai Zemin birkaç kez tehlikeye girmişti ve tek bir hata hayatına mal olabilirdi. Ancak hiçbir zaman, dev fil böceğiyle yüz yüze geldiği şu anda hissettiği kadar büyük bir baskı hissetmemişti.

Lilith’in az önce söylediklerine göre, 25. seviye Büyük Hızlı Peygamberdevesi de zaten Birinci Düzene ait bir yaratık olmalıydı. Ama aradaki farkın neden bu kadar büyük olduğunu bilmek istiyordu.

“Söz konusu sınıfı elde etmek ve ardından Birinci Dereceden bir varlık haline gelmek için her canlı varlığın bir sınavın üstesinden gelmesi ve bir meydan okumayı yerine getirmesi gerekir. Söz konusu meydan okumanın üstesinden gelinmediği sürece, alınan tüm Ruh Gücü depolanacak ve seviye atlamak mümkün olmayacaktır. Dün öldürdüğün peygamber devesi hala evrim geçirmiş bir yaratıktı ama henüz evrim yolundaki ilk gerçek adımı atmamıştı.” Lilith şüphelerini çabucak giderdi. “Ancak o dev böcek kesinlikle bir Birinci Düzen yaratığı. Etrafındaki alevler de işini başarıyla tamamladıktan sonra edindiği özel yetenekleri olmalı!”

Bai Zemin sonunda her şeyi anlamıştı. Başını salladı ve gözlerini gelen yaratığa doğru yarı kapalı tutmadan önce ona teşekkür etti.

Dev fil böceği şu anda yirmi metreden daha yakındaydı ve dikkatle ona bakarken ağzından garip kükremeler çıkıyordu. Vücudundan yayılan öldürücü niyet o kadar büyüktü ki, kendi alevleri bile güçleniyor gibiydi.

Belli ki bu yaratık Bai Zemin’in bedenindeki Ruh Gücünü hissedebiliyor ve onu yutmak için sabırsızlanıyordu.

Bai Zemin henüz 15. seviyede olmasına rağmen, başından beri kendisinden daha yüksek seviyedeki düşmanlarla savaşıp onları yendiği ve bu süreçte onların Ruh Gücünün bir kısmını çaldığı için, şu anda kendi Ruh Gücü son derece zengindi.

Eğer dev fil böceği bunu özümseyebilirse, kesinlikle daha da gelişebilirdi.

Ancak, böyle düşünen tek kişi dev fil böceği değildi.

Bai Zemin dudaklarını yaladı ve o soğuk bakışların altında kaybolup saklanmadan önce gözlerinde bir anlığına bir vahşilik parladı.

Koca Arı’yı yendiği ilk andan itibaren Bai Zemin bedeninin ve ruhunun güçlendiğini hissetmenin hoş duygusuyla sarhoş olmuştu.

Kaslarının sertleştiğini, bağlarının güçlendiğini, etinin sertleştiğini ve beyin kapasitesinin arttığını hissetmek… Bai Zemin hepsini hissedebiliyordu!

İnsanlar içgüdüsel olarak güç peşinde koşan yaratıklardı. Kitaplarda yazılı tarih bunun kanıtıydı.

Bai Zemin de güç istiyordu… Hayatta kalmak, daha iyi bir hayat yaşamak, sevdiklerini korumak, kimseye boyun eğmek zorunda kalmamak ve sevdiklerine zarar vermeye cüret edenlerden intikam almak.

Lilith onun gergin olduğu ya da bir sonraki eylemini düşündüğü için sessiz kaldığını düşündü. Bu yüzden orada durup en azından manevi destek vermeye çalıştı.

“Merak ediyorum…”

Lilith onun sesini duyunca yüzünü ona çevirdi ve o kadar şaşırdı ki, yüksek bir varlık olarak gözlerinin hafifçe açılmasına engel olamadı.

Lilith gibi biri için pek çekici olmasa da o anda çok çarpıcı olan kocaman bir gülümseme yüzünü süsledi.

“Bu böceği öldürdükten sonra ne kadar büyüyeceğimi merak ediyorum!”

Diye haykırdı.

Etrafındaki mana onun isteğiyle hareket etti ve vücudundaki sihirli güç, sadece on metre ötedeki düşmanına odaklanırken hiç geri çekilmeden tamamen ortaya çıktı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

25okunma 4beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.