32: Bai Zemin’in Gücü

Herkesin dikkati tamamen Bai Zemin’in gizemli hareketlerine ve Shangguan Bing Xue’nin bir görünüp bir kaybolmasına odaklanmış olduğundan kimse bunun nasıl olduğunu tam olarak bilmiyordu. Ancak, şu anda küçük dev Liang Peng yerde yatıyor, poposunun üzerinde oturuyor ve şaşkınlıkla dev böceğe bakıyordu.

“Ne oldu?” Shangguan Bing Xue garip sessizliği bozdu ve kaşlarını çatarak sordu.

Liang Peng ona cevap vermedi ve bunun yerine yüksek sesle bağırarak yerden atladı, “Lanet olsun! Bu böceğin kabuğu o kadar sert ki gücüm ve çekicimle bile kıramıyorum!”

Liang Peng’i yerde gördüklerinde gülme krizine giren kazazedelerin bunu duyduklarında betleri benzleri attı.

Liang Peng, devasa çekici ve onu kullanma kolaylığı nedeniyle farkında olmadan tüm grup içinde en fazla fiziksel güce sahip kişi olarak görülüyordu. Ancak, grubun en güçlülerinden biri olarak o bile bu böceğin savunmasını aşamamıştı.

Düşmanın savunmasını aşamamak ne anlama geliyordu? Bu, bir savaş durumunda, yenilgiyle geri çekilmek zorunda kalması ya da öldürülmesinin an meselesi olduğu anlamına geliyordu.

O zaman, bu dev böceğin seviyesinde bir yaratık ortaya çıkarsa, Liang Peng’in kaçma şansı olabilirdi. Ancak, hepsi ortalama istatistiklere sahip zayıf insanlardı; kaderlerine terk edilirlerse sefil bir şekilde ölmeleri an meselesi olurdu.

Birçok genç kız öğrenci, dünyanın artık ne kadar tehlikeli olduğunu ve hayatın ne kadar az değerli olduğunu fark ederek gözyaşlarına boğulmaktan kendilerini alamadı.

“Şu koca adam aptallar okulundan mezun olmuş gibi görünüyor.” Lilith saçlarıyla oynarken usulca kıkırdamaktan kendini alamadı.

Bai Zemin hayatta kalanların artan korkusu karşısında hafifçe kaşlarını çattı. Bu gidişle tüm planları daha eyleme geçmeden pencereden uçup gidecekti.
Bai Zemin bir an tereddüt ettikten sonra yavaşça Liang Peng’e doğru yürüdü ve sağ elini uzatarak sakince, “Çekicini bir süreliğine ödünç verebilir misin?” dedi.

“Ne için istiyorsun?” Liang Peng ona şüpheyle baktı. Daha önce spor salonunda olanlardan sonra Bai Zemin hakkındaki izlenimi şu anda pek iyi değildi.

“Sadece böceğin savunmasını kırıp kıramayacağımı görmek için. Merak etmeyin, hemen size geri getireceğim.” Bai Zemin ona ciddiyetle baktı ve güvence verdi.

Liang Peng ona aptalmış gibi baktı ve tam bir şey söyleyecekti ki birden aklına bir fikir geldi. Tuhaf bir gülümsemeyle çekicini kaldırdı ve Bai Zemin’e uzattı: “Al.”

“Teşekkür ederim.” Bai Zemin başını salladı ve elini ileri uzattı.

Bai Zemin’in eli çekicin sapıyla temas ettiğinde Liang Peng alay etti ve elini bıraktı. Ancak, Liang Peng’in zihninde canlandırdığının aksine, Bai Zemin’in çekicin ağırlığıyla yere düştüğü sahne gerçekleşmedi.

“Uh?”

“Bakın! Bai Zemin Liang Peng’in büyük çekicini de tutabiliyor!”

“Sadece bu da değil, bunu tek elle yapıyor!”

Bazı insanlar hıçkırık sesleri arasında usulca fısıldamaya başladı.

Chen He de Bai Zemin’in fiziksel gücü karşısında şaşkınlıkla gözlerini kırpıştırdı. Öte yandan, Shangguan Bing Xue’nin mavi gözleri sanki daha önceki teorisini nihayet doğrulamış gibi parladı.

Kafatası Kırma Çekici (Normal Hazine): Atium adı verilen bir metalden yapılmış 2 metreden uzun bir çekiç. Ağırlığı 300 kilogramdır ve kullananın yeterli güce sahip olması halinde orta büyüklükteki bir aracı kolaylıkla ezebilir. Kuşanıldığında, +20 Güç.

Çekiç parlak mavi renkteydi ve Bai Zemin’in Xuanyuan Kılıcı ile aynı miktarda Güç getirmesine rağmen, açıklamayı okuyarak ve çekici kaldırmanın zorluklarını görerek kılıcının her açıdan daha üstün olduğu aşikârdı.

Bai Zemin sağlıklı tek eliyle çekici kaldırırken ileriye doğru büyük bir adım attı ve çekiç gökyüzünü gösterecek şekilde sağ kolunu başının üzerine kaldırdıktan sonra 85 Güç noktası tamamen patlayarak tüm gücüyle aşağıya doğru vurdu.

Çekicin ağırlığı ve Bai Zemin’in evrimden önceki toplam Gücünün neredeyse dokuz normal insana eşdeğer olması, ani hareketin bir sonucu olarak yüksek bir patlamaya neden oldu.

Bum!

Gürültülü bir patlamanın ve küçük bir şok dalgasının ardından, birkaç öğrenci, silahın büyük ağırlığı ve kullanıldığı güç nedeniyle ayaklarının altındaki zemin sallandığında dengelerini kaybederek yere düşmekten kendilerini alamadı.

Herkes bu darbenin kendilerine isabet etmesi halinde ne olacağını düşünerek soğuk bir nefes almaktan kendini alamadı. Ezilerek et hamuruna dönüşmezler miydi? Bırakın onları, normal bir ev bile yıkılırdı!

Bai Zemin dev fil böceğinin kabuğundaki çatlaklara baktı ve memnun görünerek başını salladı. Dönüp çatlak kabuğa bakarak hayrete düşen Liang Peng’e baktı ve kayıtsızca, “Gerçekten çok sert. Görünüşe göre onu kıramayacağım. Al, çekicin için teşekkürler.”

Liang Peng çekici aldıktan sonra elinde olmadan uzanıp Bai Zemin’in az önce vurduğu yere dokundu.

Çat… Çat… Bang!

Sanki tüm gereken buymuş gibi, Liang Peng’in eli kabukla temas ettiğinde, kabuğun elli santimetreden fazlası yere düştü ve içindeki et ve kanlı çatlaklar ortaya çıktı.

“Bu… Bai Zemin’in evrimleşmiş bir Çeviklik türü olması gerekmiyor muydu? Üstelik Gücü Liang Peng’inkinden bile üstün değil mi?” Chen He, böceğin ağırlığı, çekicin ağırlığı ve Bai Zemin’in az önce indirdiği ağır darbeyle yarılan yere bakarken şaşkına dönmüştü.

“Kim bilir. Ben bile henüz her şeyi göstermedim. Gel, aklıma bir fikir geldi,” diyen Shangguan Bing Xue, Bai Zemin ve Liang Peng’e doğru yürümeden önce başını hafifçe salladı,

“Sanırım herkes kendi sırlarını saklıyor.” Chen He başını salladı. Shangguan Bing Xue’yi takip etti ve onun arkasından bakarken içinden, “Keşke bana sır saklamayacak kadar güvenseydin…” diye düşünmekten kendini alamadı.

…

“O halde…” Bai Zemin Shangguan Bing Xue’ye baktı ve biraz şaşkın bir ses tonuyla, “Böcek etini yiyecek olarak kullanmamızı mı istiyorsun?” dedi.

Shangguan Bing Xue kayıtsızca başını salladı ve sözlerine şöyle devam etti: “Mana adı verilen enerji dünyadaki canlıları güçlendirir. O halde, dev böceğin etinde de bir miktar Mana kalmış olması muhtemeldir. İnsan vücuduna faydalı olma ihtimalinin yüksek olduğunu ve aynı zamanda iyi bir besin kaynağı olduğunu varsayıyorum.”

Dört ana liderin yanı sıra, evrimsel kıyametin ilk günlerinde iyi fikirler ortaya koyduğu için Cai Jinyi de oradaydı. Bu arada, hayatta kalan diğer kişiler eczanenin içinde taşınması kolay ilaç ve tıbbi malzeme arıyor ve depoluyorlardı; her köşede istenmeyen sürprizlerin beklediği bu dünyada, sosyal düzenin yakın zamanda kurulması pek olası değildi ve ilaç üretmekle görevli laboratuvarlar da faaliyette olmayacaktı. Bu nedenle, ellerine fırsat geçmişken mümkün olduğunca çok şey elde etmek en iyisiydi.

“Bence bu iyi bir fikir.” Chen He tereddüt etmeden kabul etti.

Bai Zemin gizlice dudak büktü. Shangguan Bing Xue’nin talibi olarak Chen He’nin onun söylediklerine katılması doğaldı.

Liang Peng ve Cai Jingyi de onun önerisini kabul etti. Sadece bir yiyecek kaynağı elde etmekle kalmayıp, canavarın etini tüketerek vücutlarını da güçlendirebilirlerdi. Ne de olsa kıyametin sebebi bir virüs değildi; her şeyin değişmesinin sebebi Mana’ydı!

Beş kişi biraz tartıştıktan sonra, öncelikle çevreyi güvenlik altına almaları ve fil böceğinin etiyle ilgilenmek için bazı aletler almaları gerektiği sonucuna vardı: bu arada canavarın bedeni sadece burada kalabilirdi. Kimse etin aniden bozulmasından endişe etmiyordu çünkü enerji yükseltici olarak Mana iyi bir iş çıkarıyordu.

Otuz dakika sonra grup neredeyse çökmüş olan bölgeden ayrıldı ve kuzeybatı yönünde ilerlemeye devam etti. Eczanede hala ilaç olmasına rağmen, her biri 2 büyük sırt çantası ve her türlü ilaçla dolu birkaç plastik torba taşıyan 2 kişi hayatta kalmıştı.

Grubun yiyecek aramak için hedeflediği bir sonraki nokta yakındaki bir restorandı; burası hem en yakın hem de binalarla nispeten daha az çevrili olan, çevreyi görmeyi, hareketliliği kolaylaştıran ve büyük bir zombi grubunun aniden ortaya çıkması durumunda kapana kısılmalarını önleyen bir yerdi.

* * *

Eskiden derslerin verildiği üç katlı bir binanın içinde, pencerenin yanında saklanan iki kişi elli metre ötedeki restorana bakıyordu.

Eskiden derslerin yapıldığı bu bina artık bir cehennem çukuruna dönüşmüştü. Her yerde kan lekeleri vardı, masa ve sandalyeler dikkatsizce devrilmiş, kapılar kırılmıştı… Her yer sanki gece boyunca bir kasırgaya maruz kalmış ve hayatta kalan sadece bu iki gizli insanmış gibiydi.

En son bir şeyler yemelerinin üzerinden üç gün geçmişti ve nihayet açlık korku duygularının önüne geçmeye başlamıştı.