122. bölüm / 150

122: Üç Büyük Patron!

Bölümler 150Şu an: 122: Üç Büyük Patron!

Bai Zemin önündeki kıza, onlara bakarken hissettiği merakın aynısıyla baktı.

Ufak tefekti, vücudu ince ve minyondu, herhangi bir olgunluk belirtisi göstermiyordu, ki sadece dokuz yaşında olduğu düşünülürse bu tamamen normaldi. Saçları mürekkep gibi siyahtı ve yüzü porselen bir bebeğinki gibi son derece güzeldi. Ama en dikkat çekici şey gözleriydi.

Bai Zemin buraya gelirken yolda başka çocuklar da görmüş ve hepsinin etrafı tarayan kurnaz bakışlara sahip olduğunu kolayca fark etmişti; tıpkı saldırıya geçmek için mükemmel fırsatı bekleyen küçük tilkiler gibi.

Ancak, önündeki küçük kızın gözleri her türlü kirlilikten arınmış, parlayan iki mücevher gibiydi; sanki dış dünya cehenneme dönmüş olsa bile kalbini lekelemekten acizdi.

Tıpkı birkaç dakika önce küçük evin içinde mutlu bir şekilde şarkı söylediği gibi, sanki içerisi ve dışarısı farklı boyutlardaydı,

Görünüşe göre Luo Cheng küçük kız kardeşiyle ilgilenerek iyi bir iş çıkarmış. Bai Zemin kızın seviyesine inmek için çömelirken sessizce analiz etti.

“Sen Luo Ning misin? Benim adım Bai Zemin ve bu ikisi de arkadaşlarım Fu Xuefeng ve Zhong De.” Bai Zemin uzun zamandır ilk kez gülümsedi, sahte ya da zorlama bir gülümseme değil, gerçek bir gülümseme. “Ağabeyinin adı Luo Cheng, değil mi?”

Luo Ning’in gözleri bir parça ihtiyatla parladı ve temkinli bir şekilde sormadan önce bilinçsizce hafifçe geri adım attı, “Bu… Ağabeyler, siz dört büyük köy patronu tarafından gönderilen insanlar mısınız? Ağabeyim dün sabah ayrıldı ama hâlâ dönmedi, o yüzden…”

Kızın temkinli olduğunu gören Bai Zemin süt kutusunu çıkardı ve öne doğru tutarak, “Aslında biz kardeşiniz Luo Cheng ile arkadaşız. Dün buradan birkaç kilometre ötede tanıştık ve iyi anlaşıyoruz.”

“Ah…” Kız süt kutusuna baktı ve usulca yutkundu. İstediği belliydi ama yine de başını salladı, “Ağabey, kardeşim nerede?”
Bai Zemin ısrar etmedi ve süt kutusunu bakması için Zhong De’ye verdikten sonra, “İstersen seni bu gece ona götürebilirim. Şimdilik bana etrafı gezdirmeye ne dersin? Eğer çok meşgul değilsen köyü daha yakından tanımak isterim.”

Luo Ning tereddüt etti çünkü ağabeyi Luo Cheng’in kendisi olmadan evden çıkmamasını söylediğini duymuştu. Ancak o gideli bir günden fazla olmuştu ve ondan hiçbir haber alamamıştı, bu yüzden endişeliydi; ne de olsa ağabeyi olmadan bu dünyada tek başına hayatta kalamazdı çünkü o onun tek güvenilirlik kaynağıydı.

Ayrıca, karşısındaki kişinin ona zarar vermeyeceğini de bir şekilde biliyordu. Onunla yeni tanışmışken böyle bir şeyin nasıl mümkün olabileceği ise meçhuldü.

“Tamam! Luo Ning seni yürüyüşe çıkaracak!” Kapıyı kapatıp cebinden çıkardığı küçük bir anahtarla kilitledikten sonra tatlı bir gülümsemeyle Bai Zemin’in elini tuttu.

Kız, vücudundaki kokuya aldırmıyor ve Bai Zemin’in elini çekerek yürümeye başlarken bazı yerleri işaret ederken de tetikte görünmüyordu.

“Burası köy savaşçılarının her gün erzak ya da insan aramaya çıkmadan önce toplandıkları yer.”

“Burası Patron Lei Su’nun yaşadığı yer. Ağabey, kimseye söyleme ama aslında Patron Lei Su ondan fazla karısı olan bir sapık!”

“Burası köy meydanı ve patronlar genellikle emir vermek için diğer hayatta kalanları toplar. Burası aynı zamanda her gece büyük bir tencere yemeğin yapıldığı ve hayatta kalanlara dağıtıldığı bir toplanma noktası olarak da kullanılıyor!”

…

Bai Zemin, Luo Ning ile el ele yürüdü ve kız coşkuyla köyün başlıca yerlerini tanıttı. Onun neşeli ve canlı tavırları çok dikkat çekti, çünkü hayatta kalanlar sık sık şaşkınlıkla ona bakıyordu, sanki böyle bir kaosun içinde bu şekilde davranabilen bir insan olduğuna inanamıyorlardı.

Bai Zemin bile vücudundaki gerginliğin hafiflediğini hissederek bilinçsizce rahatlamıştı. Luo Ning, Bai Zemin’in bilinçsizce küçük kız kardeşi Meng Qi’yi düşünmesine neden olmuştu, bu yüzden kız ondan gerçekten hoşlanmaya başlamıştı.

Onları arkadan takip eden Fu Xuefeng ve Zhong De, normalde soğuk ve acımasız olan Bai Zemin’in yüzünde ilk kez bu kadar yumuşak bir ifade gördükleri için gizliden gizliye şaşırmışlardı.

* * *

Bu sırada köyün en lüks villasında, karanlık ve ağır bir atmosferin ortasında önemli bir tartışma yaşanıyordu.

Bir kanepede oturan ve omuzlarına masaj yapan bir kadının şefkatli ellerinin tadını çıkaran 35 yaşlarında iri yarı bir adamın yaralı yüzünde acımasız bir ifade vardı.

Bu adam aslında Ye Qigang’dı, dört kamp liderinin en güçlüsü ve en fazla otoriteye sahip olanıydı.

Ye Qigang’ın sağındaki başka bir kanepede, orta yaşlı bir adam otuzlu yaşlarına henüz girmiş iki güzel kadının göğüslerine dokunmaktan zevk alıyordu. Ye Qigang’ın deforme olmuş yüzüne kıyasla görünüşü oldukça düzgündü, ancak gerçek şu ki bu adam aslında zalim ve sadistti.

Bu adam Lei Su’ydu ve üçten fazla kadının onun yataktaki “oyunlarına” tahammül edemedikleri için onun ellerinde öldüğü söyleniyordu.

Sol tarafta, başka bir küçük kanepede, maymun görünümlü, 25-30 yaşlarında bir adam temkinli gözlerle sürekli etrafına bakıyordu. Yanında kadın olmayan tek kişi oydu; bu adam köyün üçüncü patronu Du Meng’di.

“Yang Pei’den ne haber?” Lei Su iki kadının göğüslerini okşamaya devam ederken rahatça sordu. Dudaklarında tuhaf bir gülümseme belirdi ve hiddetle güldü, “O salak kendini biraz ganimetle eğlendiremez miydi? Hahaha!”

Du Meng hiçbir şey söylemeden ona baktı ve gözleri garip bir şekilde parladı.

“Öyle olduğunu sanmıyorum…” Ye Qigang Lei Su’nun şakalarını duymazdan geldi ve başını salladı.

Lei Su biraz sapık ve biraz da deli olmasına rağmen cesurdu ve iyi dövüşebiliyordu, bu yüzden Ye Qigang ona mümkün olduğunca tahammül etti.

“İçimde kötü bir his var.” Ye Qigang mırıldandı ve oda bir anda sessizliğe gömüldü.

Lei Su bile oynamayı bıraktı ve ifadesi hafifçe değişti.

Geçmişte Ye Qigang’ın pek çok “kötü hissi” olmuştu ve bu sayede Yang Pei ile birlikte üçü de beladan kurtulmayı başarmıştı. Ruh Kaydı Dünya’ya geldiğinde bile, üçü Ye Qigang sayesinde hayatta kalabilmişti. Bu nedenle, ne zaman bir şey olsa, Lei Su ve Du Meng bunun şaka zamanı olmadığını biliyorlardı.

Ye Qigang elini salladı ve arkasındaki kadın ona masaj yapmayı bıraktı. Ayağa kalktı ve derin bir sesle şöyle dedi: “Du Meng, adamlarını hazırla ve etrafı kolaçan et ama çok uzağa gitme. Lei Su, yirmi adam al ve kuzeye git. Yang Pei’nin sorunlarla karşılaşmış olması muhtemeldir ve eğer durum buysa yardıma ihtiyacı olabilir.”

Du Meng tek kelime etmeden ayağa kalktı ve ön kapıdan dışarı çıktı.

Lei Su ise dudaklarını yaladı ve endişeyle dışarı koştu çünkü her dışarı çıktığında güzel bir kadın bulursa önce eğlenebilirdi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

10okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.