126. bölüm / 150

126: Katliam (2)

Bölümler 150Şu an: 126: Katliam (2)

Bir militan işaret verdi ve ateş hemen kesildi. Gece gökyüzüne yükselen kalın bir toz bulutunun kapladığı moloz yığınına dönmüş yıkık eve bakarak alay etti:

“Heh… Patron Du Meng’in neden o kızı ve o veledi öldürmemizi emrettiğini anlamasam da, bu gerçekten de cephane ve el bombası israfı.”

Dört patronun yerel polis karakolunu bastıktan sonra elde etmeyi başardıkları mühimmat miktarı, birkaç el bombasıyla birlikte yaklaşık yirmi bin mermiydi. Ancak, zombilere karşı sürekli çatışma ve kaynak arayışı için yapılan sürekli baskınlardan sonra, cephanelik büyük ölçüde azalmıştı ve şimdi sadece on beş bin civarında mermi vardı.

Her ne kadar zombilerin yavaş olduğu ve kafalarına sıkılan bir kurşunun ölüm anlamına geldiği doğru olsa da, militanlar askeri eğitim almış askerler değildi; onlar sadece savaşmak için bir araya gelmiş rastgele bir mafyaydı.

Çoğu daha önce hiç silah kullanmamış olan militanların her atışı isabet ettirmesi kesinlikle ve kesinlikle imkânsızdı. Hatta mermiler %99 oranında hedefi ıskalıyor ya da zombilerin vücutlarının başka yerlerine isabet ediyordu ve sadece %1 oranında bir mermi beyne isabet ediyordu.

Dolayısıyla mühimmat israfı inanılmaz derecede yüksekti. İşte tam da bu nedenle militanlar Du Meng’in neden küçük bir kızın evine bir düzineden fazla silahlı adam ve hatta el bombası gönderdiğini anlamadı.

Bang!

Birdenbire ortalık toz duman oldu ve molozlar etrafa saçıldı. Militanlar paniğe kapılıp silahlarını hızla tekrar kaldırdılar ama tek gördükleri yıldızsız gecenin ortasında parlayan keskin bir ışık parıltısıydı.

Az önce konuşan militan dünyasının döndüğünü hissetti ve boynundan fışkıran kanla başsız duran bedenini görünce şok oldu. Daha başı yere değmeden hayatı tamamen sona ermişti.

Cesedin hemen arkasında, Bai Zemin sağ elinde tertemiz Xuanyuan Kılıcını tutuyordu. Kucağında ve sol kolunun üzerinde, henüz dokuz yaşında olan küçük Luo Ning küçük bir melek gibi mışıl mışıl uyuyordu.
Az önceki çatışmadan, dört el bombasının patlamasından ve evin çökmesinden sonra bile hem Bai Zemin hem de Luo Ning yara almamıştı ve vücutlarına bir toz zerresi bile değmemişti.

“Küçük bir kızı hedef almak için nasıl bir pislik olmanız gerekiyor?” soğuk sesi gecenin ortasında çınladı ve kayıtsız gözleri militanların bakış açısından iblis gibiydi.

“Kutsal şey- Ateş!” Bir militan korku içinde kükredi ve herkes aceleyle ateş etmeye başladı.

Tip 79 hafif makineli tüfeklerin namluları iki gence doğru durmaksızın mermi üstüne mermi püskürttü. Hiçbir militan küçük kızla, hatta bazılarının oğlu olabilecek yaştaki genç adamla ilgilenmiyordu. Böylesine erken bir saldırıdan sağ kurtulduğuna göre, genç adamın normal olmadığı açıktı.

Ayrıca, bir hatırlatma olarak, militanın kan gölündeki başı ve vücudu onlara hiçbirinin yaşamak istemediği olası bir kaderi hatırlattı.

Swoosh!

Kırık Bronz Çan Bai Zemin’in cebinden uçtu ve başının üzerinde asılı kaldı. Kurşunlar ona ulaşamadan, ince sarı bir zar onu ve dolayısıyla küçük Luo Ning’i de çevreledi.

Bang! Bang! Bang! Bang! Bang! Bang! Bang! Bang! Bang! Bang! Bang!….

Kurşunlar ince sihirli bariyere çarptı ve her yerde kıvılcımlar uçuştu. Ancak, militanları dehşete düşüren bir şekilde, tüm kurşunlar kolayca püskürtüldü ve bariyer irkilmedi bile.

Aslında bariyer, bu kadar yakın mesafeden dört el bombası tarafından şiddetle sarsıldıktan sonra zayıflamıştı. Ancak yine de normal mermilere sorunsuzca dayanacak kadar gücü vardı.

“Lanet olası canavar! Öldürün onu!” Bir başka militan kan çanağına dönmüş gözlerle ateş ederken kükredi ve bağırdı. Şarjörü bittiğinde, korkuyla titreyen elleriyle elbiselerinin içinde ikincisini aramaya başladı.

Ancak şarjörünü değiştiremeden Bai Zemin önünde belirdi ve yatay bir bıçak darbesi indirdi.

Militanın vücudu belinden kesildi ve organları sıcak kan akıntılarıyla birlikte etrafa saçıldı. Henüz ölmediği için militan hayatı boyunca hissettiği ya da hayal ettiği en korkunç acıyı hissetti.

“Aaaargh! Acıyor! Öldürün beni! Lütfen öldürün beni!” diye yalvardı yoldaşlarını dehşete düşüren çığlıklar arasında.

Bai Zemin onu görmezden geldi ve son ana kadar acı çekmesine izin verdi. Bacak kasları şişti ve gürültülü bir ‘patlamayla’ ayaklarının altındaki zemin patladı, bulunduğu yerden kayboldu ve başka bir militanın önünde belirdi, acımadan yatay olarak kesiyordu.

Tıpkı daha önce olduğu gibi, militan ikiye bölünmüş bir şekilde yere düşerken ruhunun derinliklerinden geliyormuş gibi görünen bir çığlık attı.

“Canavar!”

“Kaç!”

“Lütfen beni öldürmeyin!”

“Biz sadece hayatta kalmak için emirlere uyuyorduk!!!”

“Aaargh!”

…

Bai Zemin soğuk bakışlarıyla kurşun yağmuruna meydan okudu ve bir iblis gibi düşmanlarının canını teker teker aldı. Militanlar ne kadar yalvarırsa yalvarsın, hiçbiri onun merhametinin bir parçasını bile alamadı ve ikiye bölündü.

Merhamet mi? Merhamet mi? O gerçekten bir canavar mıydı?

Bai Zemin’in Ruh Kaydı’nın dünyaya gelişiyle patlak veren kıyametten bu yana pek çok zalimce şey yaptığı açıktı. Ancak, onun bile sınırları vardı.

Hiçbir kadına zorla sahip olmadı, hayal kırıklıklarını ya da korkularını gidermek için kimseye haksız yere kötü davranmadı ya da çocukları istismar etmedi… Ancak karşısındaki militanlar o kadar acımasızdı ki, dokuz yaşında bir kızı öldüreceklerini bildikleri halde tereddüt bile etmediler.

Kızın kötü bir şey yapıp yapmadığını bile bilmiyorlardı ama emir aldıkları için ve daha rahat yaşamak için hiç tereddüt etmeden silahlarını kaldırdılar ve savunmasız bir kızın evine el bombaları attılar.

Gerçekte canavar kimdi? Bai Zemin, en azından bu olayda kötü adamın kendisi olmadığına inanıyordu.

Birkaç saniye sonra silah sesleri ve yalvaran çığlıklar tamamen kesildi.

Şimdi yıkılmış olan küçük evin yüz metre kadar etrafındaki zemin kan gölüne dönmüştü. Belden aşağısı kesilmiş on iki ceset, hâlâ sıcak olan kendi kanlarında yıkanırken darmadağınık bir şekilde yatıyordu.

[Kan İradesi: %12/%50]

Bai Zemin cesetlerle çevrili bir şekilde duruyordu. İster sağa ister sola baksın, koyu renk gözlerinin gördüğü tek şey dolunayın kan havuzlarındaki yansımasıyla birlikte kıpkırmızıydı.

Kılıcı, giysileri, vücudu ya da Luo Ning’inki; etraflarındaki durumun aksine her şey mükemmel durumdaydı.

“Şu işi bitirelim ve sonra da uyuyalım.” Bai Zemin köy merkezine doğru baktı ve gözleri soğuk bir şekilde parladı.

Kararlı adımlarla, yalnız sırtıyla kısa süre içinde çevredeki ağaçların arasında kayboldu. Arkasında, on iki cansız insan ve çevredeki yıkım, burada neler olduğunun tek kanıtıydı.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

9okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.