82. bölüm / 150

82: İnsan ve İblis (2)

Bölümler 150Şu an: 82: İnsan ve İblis (2)

Lilith’in sözlerini duyan Bai Zemin önündeki manzaraya bakarken yüz ifadesi birkaç kez değişti ve sonunda gözlerinde bir kararlılık parladı.

Yavaşça ilerlemeye başladı ve Shangguan Bing Xue ile Chen He ona birkaç kez seslendi ama o ikisini de görmezden gelerek tamamen gözlerinin önündeki manzaraya odaklandı.

Bir erkek öğrenci aniden bir kadın öğretmenin kolunu yakaladı ve onu sertçe yere fırlattı. Otuzlu yaşlarının başındaki kadın dehşet içinde çığlık attı ancak yardım çığlıkları ve yalvarışları, benzer sahnelerin sürekli yaşandığı kaosun ortasında görmezden gelindi.

Erkek öğrenci kadının üzerine atladı ve uğursuz bir sırıtışla kıyafetlerini yırtmaya başladı. Bağırıp küfrederken gözleri kan çanağına dönmüş gibiydi: “O aptal köpek Chen He bile yenildi! Bizim de avlanmamız an meselesi! En azından bir canavar tarafından öldürülmeden önce sizinle biraz eğleneceğim hahaha!”

Daha önce, hayatta kalanlar Chen He’nin öldürülme tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu duyduklarında ve girişin yakınında nöbet tutan öğrencinin yüzündeki dehşet ifadesini gördüklerinde, çoğu öleceklerini düşündü. Doğal olarak daha sakin olanlar ise, diğerlerinin davranışlarını görmenin ve çığlıklarını duymanın neden olduğu korkuya kapıldılar.

O zamandan bu yana sadece beş dakika geçmişti ama yirmiden fazla insan bir şekilde ölmüştü ve Bai Zemin bir bakışta en az elli ila altmış yaralı olduğunu görebiliyordu.

Liang Peng ve diğerleri buradayken bile beş yüzden fazla insanı tamamen durdurmak imkânsızdı. Kaosu kışkırtanlar yakalansalar bile sadece dövülüp bir kenara atılacaklarını anladıklarında durum daha da kötüleşti; nasıl olsa yakında öleceklerini düşünürsek, neden bu arada istediklerini yapmasınlardı ki?

Bai Zemin, kadın öğretmene karşı kötü niyet besleyen erkek öğrenciye yavaşça yaklaşırken, Lilith’le on gün önce yaptığı ilk görüşmeyi hatırlamadan edemedi. O zamanlar, Lilith ona bir succubus olduğunu söylediğinde, ona karşı gardını her zamankinden daha fazla yükseltmişti. Ne de olsa o bir iblisti.

Günler ilerledikçe, Bai Zemin’in ona karşı gardı giderek azaldı ve İncil’de anlatılanların ve insanların bildiklerinin tam olarak doğru olmadığını ona açıkladığını duyduktan sonra artık ona bu kadar ihtiyatla bakmıyordu. Bununla birlikte, ona karşı hissettiği o hafif ihtiyat az önce neredeyse tamamen ortadan kalkmıştı.

“İblis” kelimesini duyduklarında herkesin aklına gelen ilk şey neydi? Kibirli, açgözlü, kıskanç, şehvet dolu ve öfkeli olanlar; tatlı sözleriyle iyi ruhları karanlığın tarafına çekmeye çalışan saf kötülüğün vücut bulmuş halleri.
Ama… Peki ya “insan” kelimesi? Sinir bozucu, kötü, korkunç, kaba, kibirli, ahlaksız, kafa karıştırıcı, küçümseyici, şiddet yanlısı, tehditkâr, kuralları çiğneyen, zarar veren ve açgözlülük yüzünden başkalarını incitenler.

Bu açıdan bakıldığında insanlar iblislerden bile daha kötü değil miydi? En azından Bai Zemin’in eli erkek öğrencinin omzuna dokunduğunda ulaştığı cevap buydu.

“Benim bitirmemi bekle, sonra sıra sana gelecek!” Erkek öğrenci sıkıntıyla homurdandı ve hareketine başlamak için pantolonunu çıkarmaya çalıştı.

Elin hala omzunda sıkıca durduğunu hisseden öğrenci öfkeyle arkasını döndü ve küfretmeye başladı, “Seni piç! Sana beklemeni söylemiştim-”

Ancak karşısında duran kişinin yüzünü nihayet tanıdığında sözleri boğazında düğümlendi.

“Sen… Bai…” Öğrencinin dişleri birbirine çarptı ve yüzü soldu, tek bir cümleyi bile düzgün bir şekilde tamamlayamadı. Shangguan Bing Xue ve Chen He’nin kısa bir mesafe ötede zarar görmeden durduğunu görünce yüzü daha da kötüleşti.

Erkek öğrenci bir şey söylemeye ya da bir kelime daha etmeye fırsat bulamadan, Bai Zemin’in sağ eli öne doğru fırladı ve keskin bir sıkmayla soluk borusu ezildi ve başı ağır bir şekilde yana düştü.

Bai Zemin bir kez daha bakmadan onu rahatça yere fırlattı ama ona tekrar baktığında erkek öğrencinin ölümünden önce korku dolu gözlerle açılmış gözlerini görebiliyordu.

Swoosh!

Vücudu bir gölgeye dönüştü ve bir sonraki anda bir diğerini şiddetle döven ikinci bir öğrencinin önünde belirdi.

Önceki olayda olduğu gibi, öğrencinin boynu tamamen kırıldı ve öne doğru düştü. Dayak yiyen öğrenci ne olduğunu net bir şekilde göremeden Bai Zemin çoktan ortadan kaybolmuştu.

Swoosh!… Çat…

Kırılgan kemiklerin acımasızca ezildiği korkunç sesleri takip eden rüzgârın sesi birkaç kez çınladı ancak hayatta kalanlardan gelen korku çığlıkları, çaresizlik çığlıkları ve delilik kahkahaları tarafından bastırıldı.

Ancak yavaş yavaş, hayatta kalanların sayısı arttıkça bir şeylerin yolunda gitmediğini fark etmeye başladılar; çünkü insanlar birbiri ardına boyunlarını kırarak yere düşüyorlardı.

“N-Neler oluyor!” İri yarı bir öğrenci olduğu yerde durdu ve hissettiği korkuyu üzerinden atmak için bağırırken etrafına bakındı: “Erkeksen buraya gel!”

Çat!

İri yarı öğrencinin boynu kırıldı ve adam son saniyeye kadar ne olduğunu bile bilmeden acınası bir şekilde öldü.

Bai Zemin’in Çevikliği şu anda toplamda 126 puana ulaşmıştı ve bu da onu normal bir insandan 12 kat daha hızlı yapıyordu. Bu hız sayesinde kapalı bir ortamdaki hareketleri sınırlı ama aynı zamanda patlayıcıydı. Bu nedenle, birkaç saniye içinde otuzdan fazla insan onun elleriyle katledildi.

Daha zeki olanlar sadece kaosa neden olanların öldüğünü fark ettikçe, hayatta kalan çılgınların vahşi hareketleri hızla durmaya başladı. Ancak, onlar durduktan sonra bile, ölüm tırpanı sert ve sıkı bir şekilde boyunlarına indi ve acımadan hayatlarını aldı.

Bir dakika sonra, kız öğrencilere veya kadın öğretmenlere saldırmaya çalışan, başkalarına fiziksel olarak saldıran veya vandalizm olarak kabul edilen bir tür eylemde bulunan tüm hayatta kalanlar katledilmişti. Bunların kırk ikisi erkek, altısı kadındı.

Hayatta kalan beş yüzden az kişi, ceset yığınının ortasında duran ve yüz ifadesi neredeyse yarım yüz kişiyi öldürmemiş de kıyametten önce bir restoranda yemek siparişi veriyormuş gibi soğukkanlı olan kişiye endişeyle baktı.

Bai Zemin iki eline baktı ve hiçbir şey hissetmediğini fark ederek biraz irkildi; ellerinin altında hayatlarını kaybeden insanlar için hiçbir sempati, korku ya da acıma hissetmiyordu.

İlk kez doğrudan öldürüyordu ve bu sadece bir kişi değildi… Aynı anda onlarca kişiyi öldürmüştü.

Yapılması gereken en doğru şey, en azından bir parça üzüntü hissetmek olmalıydı… Bai Zemin sakinleşmekten başka bir şey hissetmedi ve hatta yaptığının doğru olduğunu düşündü. Doğru olup olmadığına gelince, herkesin bu konuda farklı görüşleri olabilirdi.

Bölüm etkileşimi

Okurlar bu bölümle etkileşime geçti

15okunma 3beğeni 0yorum

Bu iki tercih yalnızca bu tarayıcıda saklanır; yukarıdaki Vaveyla sayaçları gerçek uygulama verisidir.