7. bölüm

“Ya hay ben sizin ya” diyerek uyandım Başımdan yorganı attım, gözüm tavanda. Dışarıdan çocukların top sesi, mahalle havası... Gece üçe kadar telefon elimdeydi zaten. Uyumamıştım.
Telefonu aldım elime, klasik. Tik tok, Instagram, WhatsApp... Parmağım ekranda geziyor ama aklım bir yerde değil. Sanki beklediğim bir şey var ama ne, bilmiyorum.
Bıraktım telefonu elimden durdum ve tekrardan kafamı yastığa gömüyordum ki kulağıma tanıdık gülme sesleri ve fazla olan çatal bıçak sesleri geldi kim gelmişti ki. Neyse hemen doğruldum terliklerimi giyip dolabımın önüne ilerledim üstüme birkaç parça aldım içerden kadın sesleri geldiği için sadece saçımı bağladım başörtümü takmadım gene de kapıdan çıkarken kulağımı mutfaktaki sese odakladım
Asuman teyzeler gelmişti kendileri ile eskiden kalan bir dostluğumuz komşuluğumuz vardı. Asuman teyze de aynı annem gibi eşini yani Hasan amcayı şehit vermişti babamla ikisi harp okulundan beri arkadaşlarmış aynı yere aynı karargâha aynı sızma operasyonlarına katılmışlar. Ben kendimi bildim bileli beraberiz kaç kere akşam yemeğinde birlikteydik kaç kere annemlerin 5 çayı dedikodularını dinledim sayamam bile bu sayede de her zaman abimden sonra yanımda tolga abi ve Merve abla vardı
Seslerini duyduğuma mutlu oldum çünkü bir haftadır tolga abi den haber yoktu görevde olmalıydı ama şuan ona çok ihtiyacım var çünkü MSÜ ye sadece 4 gün kaldı neyse hızla ilerledim mutfağa
“günaydın kızım” dedi annem o sırada asuman teyze ve Merve ablanın bakışları bana döndü asuman teyze hemen ayaklandı
“oy kuzum günaydın bizim sesimizden falan uyanmadın demi?”
“yok, estağfurullah asuman teyze kendi kendime uyandım ben hoş geldiniz ” deyip sarıldım asuman teyzede her zamanki gibi beni bağrına bastı tabi sonra sıra Merve ablaya geldi
“Naber kız yüzünü gören cennetlik valla insan bir basar zile abla gel çarşıyı turlayalım falan der”
Güldüm “haklısın valla abla da işte sınava hazırlanınca çok enerjik olamıyorum ama merak etme gezeriz yakında” ona da sarıldım ve oturdum yanına
Biraz vakit geçti ve “ay kız bak bana bi” diyerek dürtü beni annemler çok başka bir mevzudaydı duymadılar bile bende ağzıma tam salatalık atmıştım konuşamadım bir an en sonunda yutkuna yutkuna
“buyur abla” dedim
“kız bu gün çıkalım mı hem MSÜ ye az kaldı dinlenmiş olursun çalışılmaz zaten bundan sonra pek almaz kafan hadi kız çıkalım valla”
Güldüm çok tatlı duruyordu “bilmem ki abla”
“ ne bilmemi kız hem biraz dertleşiriz konuşuruz sende bir haller var kaçmaz bu gözlerden”
“aa yok abla bir şeyde anneme soruyum olur derse çıkarız”
“o iş bende merak etme sen” göz kırptı “izle” dedi yaparım dediyse yapardı döndüm anneme oda döndü
“seda abla sen bizim altımızdakinin olayını duydun mu?” dedi ben duyar duymaz biraz yüzümü ekşittim gibi oldu çünkü hep bir yere gideceğimizde böyle başlardı hadi eskiden gene biraz oluyordu ama son 5 aydır Merve ablaların altında kimse yoktu taşınmışlardı. Merve ablada anladı ama çaktırmadı annem merak edermiş gibi
“yoo, ne olmuş kız” dedi Merve abla böyle olacağını bilmiyordu soru beklediği yerden gelmedi
“şey ya şey işte adı neydi” dedi bana döndü de bende de bir şey yok sonra gülerek
“aman canım bize ne milletin özelinden herkesin kendi hayatı sonuçta biz kendimize bakalım mesela benim sorunlarım var bunlara çözüm bulalım” asuman teyze girdi bu sefer
“neymiş kızım senin sorunların sınav desen yok meslek desen elinde”
“anne öyle değil ya çok şükür onlar varda kıyafetim yok alışveriş yapmalıyım”
“kızım dolabın dopdolu ne ihtiyacın var acaba”
“anne var işte bir şeyler de bu seferde ben o aldıklarımı nasıl taşıyacağım asıl sorun bu şimdi normalde derini asla rahatsız etmem kız yakında sınava girecek ama lazım yani o yüzden seda abla derini bir iki saatliğine alabilir miyim? Acaba”
Annem biliyormuş gibi baktı sonrada “ kız amma uğraştın çıkın madem ama geçe kalmayın bak”
“yaa teşekkür ederim de zaten geçe kalsak ne burada müstakbel asker adayı var Allah için sizde yani”
“kız asker adayı diye geçe kalınca korumaya dönmüyor kızım” dedi asuman teyze Merve abla güldü
“bence dönüyor ben bu kızla ne zaman dışarı çıksam yanımda bir erkek varmış gibi hissediyorum gözleri ile herkese ateş atıyor yani” abla Allah aşkına ben kendimi bu kadar övmedim bu zamana kadar az yavaş kızını işe sokan anneler gibi övüyor
“neyse koş kız değiştir üstünü hadi beş dakikan var”
Kalktım ayağa yediğim tabakları ve masayı toplayıp geçtim odama açtım dolabı baktım şöyle ne giyeceğim hakkında pek bir fikrim yoktu ama kurtarıcı kotum duruyordu aldım onu badi aramaya başladım her yeri döktüm bütün her yer dağıldı en sonunda dolabın köşesinde onu da buldum üstüme de koyu lacivert bir blazer ceket giyindim eşarbımı da örtüp aynadan kendime baktım ve kombin tamamdı çıktım odadan karşımda Merve ablayı görmeyi beklemiyordum irkildim biraz
“ay hadi kız ağaç oldum burada valla meyve verecektim biraz daha içerde dursaydın”
“geldim abla anca oldu” Merve ablada giyinmiş gelmişti ben çıkana kadar
“neyse hadi biz çıkıyoruz görüşürüz” dedi Merve abla kapıyı açarken annemlerin sesi geliyordu

“metroya yürüyelim hem biraz konuşuruz” dedi Merve abla ne konuşacaktık ki sabahta aynısını demişti
“abla emin misin 40 dakika yürüyecek miyiz” çünkü Mamağa en yakın durak Çankaya da ki dikim evi durağı
“evet, kız yorulur musun”?
“yok, abla da ne biliyim” bu sırada neredeyse 10 dakikadır yürüyorduk ben biraz sessiz durdum Merve abla girdi konuşmaya
“tolgadan da haber alamıyoruz ya en son anneme göreve gidiyorum demiş siz hiç görüştünüz mü?”
Güldüm “nasıl görüşelim abla tolga abi nerde ben neredeyim”
“ay yok kız öyle değil konuştunuz mu ne biliyim MSÜ yaklaştı ya fikir almışsındır falan”
Aradığımı söylememiş gerçi küçükken de öyleydi hep arkamdaki gölgem olurdu
“yok, abla konuşmadık”
“kız sana ne diycem şimdi siz tolga ile evlensen-” bi an öksürdüm sonrada
“oha abla ne alaka nerden çıktı o” demiş bulundum harbi ne alakaydı
“kız bi dinle dizilerde de böyle değil mi zaten hem sen askersin o asker fena mı olur”
“fena olur abla baya fena olur maalesef gerçek hayattayız ve tolga abi” abi kelimesini vurgulamıştım “benim abim yani”
“kız abi ayağına aşık olmayasın”
“he abla he hadi hızlı yürü” ablam olmasa denecek çok laf var ama neyse inşallah tek dileğim bu konunun şaka olması. Moralim bozuldu ne olursa olsun bizim küçüklükten bir yaşantımız vardı her şeyi beraber atlatmıştık kanayan yaramız birdi belki farklı tonda sızlıyordu ama aynıydı böyle bir insan benim abimdi her zamanda öyle kalacaktı.
“kıızz” dedi Merve abla omzuma vurarak “sana da şaka yapılmıyor ha merak etme yüzün biraz gülsün diye dedim ne oldu şimdi de bakalım”
“yok, abla bir şey sınava gircem işte onun heyecanıdır”
“ablacı-” böldüm lafını aslında hiç sevmem böyle pat diye lafını bölmeyi ama konuyu biliyordum
“abla gerçekten sağ ol ama benim sorunum hayalim olması falan değil teşekkür ederim beni düşündüğünüz için ama öyle bir şey değil yani o yüzden boş ver”
Merve abla umutsuzca baktı “babalarımız bizi birbirimize emanet etti bunu hiç unutma” düşünmem için vakit tanımış gibi durdu lafının devamı gelecekti bundan eminim
Unutmam mümkün bile değildi zaten
Yaklaşık 1 saat sonra.
“Benimki limon ve böğürtlenli mi olsa yok ya kakaolu yok ya aslında vanilya da ya aslında vanilyalı var mıydı? Ya siz tekrar söyler misiniz?”
“ablacım bak arkandaki kuyruk uzuyor istersen sen düşün o sırada ben diğer müşterilerle ilgileneyim”
Nerdeyse 20 dakikadır önümüzdeki kadının dondurma seçmesini bekliyorduk. Merve abla açık dondurma sevdiği için girmiştik bu sıraya kışın ortasında açan güneşin altında pişmiş tavuk gibiydim sinirim son seviyesine yaklaşmıştı
“ya gerçekten siz birazdan mı alsanız çünkü kaç saattir bekliyoruz da” dedi Merve abla kadının omzuna hafif dokunarak
“seçiyorum ya çatlamayın yani Allah Allah” kadının sesi cırtlamış bir şekilde çıkmıştı derin nefesler almaya başladım ki adam
“gelin abla siz sizde yana geçin bacım ben yandan alayım sırayı” dedi
“aaaa siz müşterimi beğenmiyorsunuz almıyorum be dondurma falan paramızla rezil oluyoruz burada ya” dedi ve döndü gitti kadın ben içimden biraz sövdüm bu durumda ama neyse
“çattık ya, buyurun abla siparişinizi alayım” dedi adam siparişi verdik parasını ödedik ve meydandaki bir banka oturduk
“böyle salaklar olduğu sürece ooo” dedi Merve abla
“valla ya değişik kadın kafasında var bir şeyler belli”
“aynen kız valla” dedi Merve abla ardından telefondan abim aradı
“alo neredesiniz abim”
“ şey Kızılay avm’nin orada oturuyoruz da ne oldu abi”
“ya bende oralardayım da sana kartı verecektim annem dedi”
“gerek yoktu abi”
“yav bir dur 2 dakikaya oradayım tamam mı”?
“tamam, abi görüşürüz”
“görüşürüz”
“ne oldu niye aramış abin” dedi Merve abla bende söyledikten sonra
“kız niye gelecekmiş de hem paran yetmezse ben verirdim”
“annem demiş ya teşekkür ederim bu arada abla neyse”
Acaba buradan sonra nereye gitsek diye konuşurken yanımıza 2 tane keko geldi ama buraya gelene kadar baktılar gözlüğüm takılı olduğu için onlara baktığımdan haberleri yoktu
“oo güzelim bende yiyim mi? dondurmalardan birer tane” dedi çelimsiz olanı arkasındaki de gülmeye başladı zaten sinirlerim tavan bide bunlarla uğraş bende yüzüme ufak bir sırıtış koydum
Yavaşça ayağa kalktım. Direkt önümdekine kilitlendim. Sesim alçak ama keskin çıktı
“bize mi dedin birader” dedim anlayacakları üslupla
“size dedim de birader deme ya lazım olur” dedi arkasındaki gevşekle beraber gülmeye başladı. Merve ablada ayaklandı
“düzgün konuşun kızla”
“sen dur bi ablam ya” dedi arkadaki ben öndekine bir adım daha yaklaştım
“bir uzayın şuradan hadi”
“niye ya hoşuna gitmedi mi?”
Allah'ım sen beni sınıyorsun sanırım ya Rab valla bundan anlayacak yarabbim valla bak benim bir suçum yok diye içimden söylenirken önümdekine bir adım daha yaklaştım gövdemi dikleştirdim etraftakiler farkına vardı esnafların gözleri üstümüzdeydi
“yok, da senin hoşuna gidecek bir şey söyleyeceğim şimdi” dinliyorum dercesine kafa salladı
“orospu çocuğu” diyerek yüzüne yumruk attım sendeledi düşmeden bide karın boşluğuna tekme attım arkasındakine çarparak yere düştü oda bir anlığına sendeledi tam bana tokat atmak için elini kaldırdı ki arkadan biri üstüne atladı baya bildiğimiz üstüne uçtu
“indir lan o eli sen kimsin de ona el kaldırıyorsun lan şerefsiz” diyerek vurmaya başladı ses tanıdıktı tam kim olduğunu anlamaya çalışırken yere düşen ayaklandı ama bu seferde onu yere yatıran esnaflar olmuştu
Ben sesin kimden geldiğini şimdi anladım abimdi adamın tepesine uçan abimdi
Abim “lan senin gibiler de sen de” diyerek yumruklamaya devam etti hemen abimin yanına gittim
“tamam, abi yeter tamam ”aslında yetmezdi ama her yeri patlamıştı sadece abime bir şey olmasın diyeydi
“bırak derin bırak hangisi attı size lafı”
“ikiside”
Abim ikisini de ensesinden tutarak önümüzde diz çöktürttü tasmasından tutulan köpek gibi duruyorlardı “özür dile lan”
Önümüzdekiler bağırarak hem benden hem de Merve abladan özür diledi
“bir daha sizi bu mevkide değil benim kardeşim bir başka kıza veya kadına laf atarken görürsem çıktığınız deliğe geri sokarım anladınız mı lan” anladık abi dediler “şimdi siktirip gidin ”dedi abim etraftakilerden bazıları peşlerinden gitti bazıları bana iyi misiniz diye sordu abim etraftakilere
“sağ olun” dedi herkes baş salladı içlerinden biri “valla abi ablayı iyi yetiştirmişsin biz gelmeden o halletti valla helal olsun ablaya” dedi abimde
“eyvallah” dedi ne oluyordu etraf bir anda kurtlar vadisi setine döndü herkes dağıldı abim benim yanıma gelip sıkıca sarıldı
“iyi misin güzelim dokunmadı demi o şerefsizler”
“yok, abi iyiyim merak etme dokunmaya fırsatları olmadı” sesim sakin çıkmıştı ama gözlerim hala kıpkırmızıydı abime bakarken dudağım hafifçe kıvrıldı sayende dercesine gülümsedim
“ayyy kız nasıl küfrettin sen öyleee” dedi Merve abla gerçekten takınılması gereken nokta bu muydu ya? Merve abla sanırım hala anın şokundaydı konuşmasına bütün heyecanıyla devam etti
“ ben valla demiştim bu kız yanımdayken bana 7 cihanda bir şey olmaz valla bak” abim kaşlarını kaldırarak şaşkın bir şekilde bana baktı aynı şaşkınlık bende de vardı kadın beni gerçekten fazla övüyordu ve bu pekiyi olmayacak gibiydi
“ya of keşke bende şöyle çantamla hoşt ulan diye vursaydım” benim şaşkınlığım her kelimede daha da artarken abim ise aynı şekilde kaşlarını tekrar kaldırıp “hoşt ulan, hoşt” diye tekrarladı canım abim her saniye daha da aydınlanıyordu. Artık bence eve gitmemizin vakti gelmişti bunu da dile getirdim Merve ablaya doğru ilerlerken
“abla bence artık eve gitmeliyiz yani”
“ee daha gezmedik bile ya hem Kaan daha yeni getirdi kartı” abla bence gayet gezmiş kadar olduk o yüzden yeterdi yani abim girdi konuya
“sizin bence gezme süreniz tam doldu bu arada bu gün olanlardan kimsenin haberi olmasın bide “ Merve ablaya baktı “kardeşimi k9 köpeği olarak görme ve bu kız nede olsa bir kız yani çok uçup birilerine filan da bulaşmayın maazallah sonumuz nezarethanede bitmesin”
“abiii Allah korusun ya ben asker olamam sonra düzgün konuş lütfen” yürümeye başlamıştı bile bide dinleseydi neyse ben Merve ablayla arkasından gitmeye başladım merde ablada koluma girdi ben güldüm
“gerçekten dövsen hoşt ulan mı diycektin abla”
“ee ne diyim yani sen gibi sövemem en fazla mal benim böyle durduğuma bakma bende yok öyle şeyler genetiğime işlenmemiş” gülüşerek devam ettik