15. BÖLÜM: KANLI YEMİN VE FIRTINA ÖNCESİ SESSİZLİK

15. BÖLÜM:
Akkaya Malikanesi’nin üzerindeki sis yavaş yavaş dağılırken, sabahın ilk ışıkları revirin soğuk camlarına vuruyordu.
Deniz, gözlerini araladığında üzerindeki battaniyeyi fark etti.
Omuzlarındaki battaniyeye bakıp ardından yatağa döndüğünde, Teoman’ın berrak ve derin gözleriyle karşılaştı.
Teoman uyanmış, yan dönmüş bir şekilde Deniz’in uyanışını izliyordu. Omzundaki sargılar yenilenmişti ama bakışlarındaki o otoriter, sarsılmaz duruş tamamen geri gelmişti.
"Günaydın dik başlı kız," dedi Teoman, sesi sabahın sessizliğinde yankılanarak.
Deniz hızla doğruldu, üstündeki battaniyeyi kenara itip saçlarını geriye attı.
O an Teoman’ın gece boyunca onu izlediğini anlayınca yanaklarına hafif bir kızarıklık hücum etti ama toparlanmak uzun sürmedi.
"Sana da günaydın Akkaya," dedi Deniz, sesine o tanıdık hırçın tonu geri yükleyerek. "Görüyorum ki ölmemişsin. Ben de görevimi tamamladığıma göre yukarı çıkabilirim."
Teoman yataktan yavaşça doğruldu. Canı acısa da bunu yüzüne yansıtmayacak kadar gururluydu.
Yataktan kalkıp Deniz’e doğru bir adım attı.
Aralarındaki mesafe kapandığında Deniz geri adım atmadı, çenesini yukarı kaldırıp Teoman’ın gözlerinin içine baktı.
"Görevini tamamladın öyle mi?" dedi Teoman, dudaklarında tehlikeli bir tebessümle.
"Gece elimi bırakmayan, 'gitmene izin vermiyorum' diye ağlayan kız şimdi görev adamı mı oldu?"
Deniz göğsünü dikleştirdi, parmaklarını sıktı.
"O şok anının etkisiydi Teoman. Kendine pay çıkarma. Bir daha öyle bir şey yaşansa yine aynısını yapardım, çünkü ben senin gibi gaddar değilim."
Teoman eğilip yüzünü Deniz’in yüzüne yaklaştırdı.
"Ben gaddar değilim Deniz. Ben sadece kendi olanı korurum. Ve sen... İstediğin kadar inkar et, artık tamamen bu çatının, yani benim korumam altındasın."
Deniz Teoman’ın göğsüne parmağını bastırdı.
"Ben kimsenin malı ya da koruması gereken bir aciz değilim! Bunu o kafana sok Akkaya!"
Teoman kızın bu boyun eğmeyen tavrına içten içe hayran kalarak hafifçe kıkırdadı.
"İşte bu halini seviyorum. Karadağlılar belasını bitirdikten sonra seninle bu gurur savaşını baştan yazacağız."
Aynı saatlerde malikanenin büyük çalışma odasında Aras, Poyraz ve ana ekip toplanmıştı.
Masanın üzerinde Karadağlılar’ın haritaları ve istihbarat raporları seriliydi.
Kapı açıldı ve Leyla içeri girdi. Elinde iki kupa kahve vardı. Odadaki ciddi hava Leyla’nın gelişiyle bir anlığına dondu.
Aras bakışlarını haritadan kaldırıp Leyla’ya dikti.
Yüzünde o lafı gediğine oturtan şakacı ifade belirdi ama gözlerindeki o geceki minnet hâlâ oradaydı.
"Ooo yırtıcı kuş, bize servis mi yapıyorsun yoksa kahveye zehir mi kattın?" dedi Aras kışkırtıcı bir tebessümle.
Leyla kupalardan birini Aras’ın önüne sertçe bıraktı, kahve masaya biraz sıçradı.
"Keşke akıl etseydim şarlatan! İç de sesin kesilsin diye getirdim."
Aras kahveden bir yudum aldı, gözlerini Leyla’dan ayırmadan.
"Dün gece hayatımı kurtaran biri için çok acımasızsın. Hani beni sen öldürecektin? Kahveyle zehirlemek sana yakışmaz, sen daha direkt oynarsın."
Leyla kollarını göğsünde birleştirdi, Aras’a doğru bir adım attı.
"Dün gece bir hataydı. Bir daha arkana bakmadan dövüşme diye kafasına vurdum adamın. Kendine pay çıkarıp durma!"
Aras masanın etrafından dolaşıp Leyla’nın dibinde bitti.
İki elini cebine sokup eğildi. "Gece boynuma sarılırken hiç hata gibi durmuyordu ama... Neyse, senin bu gururlu hallerini izlemek de ayrı bir zevk."
Leyla’nın kalbi hızla çarpmaya başladı ama Aras’a çaktırmamak için kaşlarını çattı.
"Sen Karadağlılar’ı nasıl bitireceğini düşün Aras. Eğer onlardan önce biz bir yolunu bulup kaçarsak, arkamızdan sadece bakarsın!"
"Seni kaçırmayacağım yırtıcı kuş," dedi Aras fısıltıyla.
"Dünyanın öbür ucuna da gitsen, o hırçın sesini duymak için peşinden gelirim."
Tam o sırada Teoman ve Deniz çalışma odasına girdi. Teoman’ın odaya girmesiyle ortamdaki havanın ağırlığı iki katına çıktı.
Teoman masanın başına geçti. Omzundaki yaraya rağmen duruşu bir dağ gibi heybetliydi.
"Poyraz, durum nedir?" diye sordu Teoman, sesi buz gibi bir kararlılıkla.
Poyraz öne çıktı.
"Abi, Karadağlılar dün geceki başarısız baskından sonra eski bir liman deposuna çekildiler. Bütün güçlerini oraya topluyorlar. Büyük bir misilleme bekliyorlar."
Teoman masaya iki elini dayadı, gözlerinde ölümcül bir kıvılcım çaktı.
"Beklemelerine gerek kalmayacak. Bu gece o depoyu Karadağlılar’ın mezarı yapacağız. Bu şehirde Akkaya’ya saldırmanın bedelini herkes görecek."
Deniz öne fırladı. "Yine mi çatışma?! Teoman sen daha yeni ameliyat oldun, omzun patlayacak!"
Teoman başını kaldırıp Deniz’e baktı. Bakışlarındaki sertlik Deniz’i görünce hafifçe kırıldı ama kararlılığı değişmedi.
"Benim için endişelenmeyi bırak Deniz. Bu benim savaşım ve bu gece bitecek."
"Senin için endişelenmiyorum!" dedi Deniz bağırarak.
"Sadece yine bizim başımızı belaya sokacaksınız, o evde kısılı kalacağız diye kızıyorum!"
Leyla da söze girdi. "Aras, siz gidince malikaneyi yine korumasız bırakacaksınız. Ya Karadağlılar yine buraya gelirse?"
Aras gülümsedi.
"Bu sefer yem biziz yırtıcı kuş. Onlar limanda bizimle ilgilenirken malikane çelik bir kale gibi korunacak. Ama istersen sen de benimle gel, arkamı kollarsın?"
Leyla gözlerini devirdi. "Çok komiksin şarlatan! Git ve o işi bitir, sonra seninle ayrı bir hesabımız var!"
Teoman silahının şarjörünü takıp beline yerleştirdi. Deniz ve Leyla’ya doğru baktı.
"Bu gece son gece," dedi Teoman.
"Karadağlılar bittiğinde... Sizinle de oturup geleceğimizi konuşacağız. Kaçmak mı isteyeceksiniz, yoksa bu ateşin yanında kalmak mı... Göreceğiz."
Deniz çenesini dikleştirdi. "Cevabımı zaten biliyorsun Akkaya."
Teoman son bir defa Deniz’in gözlerinin içine baktı, ardından Aras’a döndü. "Gidiyoruz."
Teoman ve Aras liderliğindeki konvoy, limandaki büyük hesaplaşma için gürültüyle malikaneden ayrılırken; Deniz ve Leyla pencereden giden araçların arkasından bakakaldılar.
İki kızın da içinde koca bir fırtına kopuyordu: Bir yanları onların sağ salim dönmesini isterken, diğer yanları hırçın gururlarından tek bir taviz bile vermiyordu.
İyi gecelerrrrr ( Çoğu kişi bu saatte uyumuyo ama olsun.)

Yorum yapmayı ve beğenmeyi unutmayınnn seviliyorsunuzzzz